Αρετή Κετιμέ: Η παράδοση και το δημοτικό τραγούδι είναι η βάση μου

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ

Δημοσιεύθηκε: 09.02.2009, 11:04

Την Αρετή Κετιμέ την γνωρίσαμε ως ένα ταλαντούχο κορίτσι 10-12 χρονών, που με το σαντούρι της και την παραμυθένια φωνή της μάγεψε τους πάντες. Ακολούθησε μια διαδρομή μοναδική, με εκλεκτές συνεργασίες και δισκογραφικές συμμετοχές, καθώς και με εμφανίσεις σε χώρους που πολλοί θα ζήλευαν. Κι όλα αυτά πριν καν κλείσει τα 20 της χρόνια! Φέτος λοιπόν η Αρετή 20σαρίζει κι αυτόν τον καιρό εμφανίζεται δίπλα στην Ελένη Βιτάλη και στον Χάϊκ Γιαζιτζιάν στο «Κύτταρο». Με αφορμή τις εμφανίσεις της αυτές μίλησε στον «ΟΡΦΕΑ» για τη φωτεινή αυτή πορεία της στο χώρο του τραγουδιού και για τα αγαπημένα της πρόσωπα, τον, αείμνηστο, δάσκαλό της Αριστείδη Μόσχο και το “θείο” της, το Γιώργο Νταλάρα. Φυσικά, αναφέρθηκε στις εμφανίσεις της στο «Κύτταρο», αλλά και στο πρόσφατο δισκογραφικό ντουέτο της με το Γιώργο Αλκαίο.

Η Αρετή Κετιμέ - όπως μας είπε η ίδια – “δεν μπορεί να φανταστεί τη ζωή της χωρίς τη μουσική”, αλλά κι εμείς, από τότε “που έφερε την άνοιξη στο τραγούδι μας”, δεν μπορούμε να φανταστούμε πλέον το τραγουδιστικό τοπίο μας χωρίς την καθαρτήρια παρουσία της.

Κατάγεσαι από το Μεσολόγγι, αλλά γεννήθηκες και ζεις στην Αθήνα. Κι όμως, από 6 χρονών ξεκίνησες μαθήματα σαντουριού στον αείμνηστο Αριστείδη Μόσχο. Τι σε ώθησε, σε τόσο μικρή ηλικία, προς ένα παραδοσιακό όργανο και, κατ’ επέκταση, στην παραδοσιακή μουσική;
Α.Κ.: Πράγματι από μικρή μου άρεσε η μουσική, βλέποντας στην τηλεόραση τυχαία τον αείμνηστο δάσκαλο, ζήτησα από τους γονείς μου να μάθω. Μάλλον η ώθηση σε ένα τέτοιο μουσικό όργανο και μία τέτοια μουσική προήλθε από τα βιώματά μου πηγαίνοντας στα πανηγύρια, στους γάμους, στα οικογενειακά τραπέζια. Η μύηση στην τέχνη είναι σπουδαίο πράγμα, πόσο μάλλον στη μουσική.

Τι κρατάς, ως παντοτινό οδηγό, από τη διδασκαλία του Αριστείδη Μόσχου, αυτού του μεγάλου δάσκαλου του σαντουριού;
Α.Κ.: Κρατώ την αγάπη που είχε για το σαντούρι και όλο αυτό που μετέδιδε στους μαθητές του. Θα ήθελα πολύ να του μοιάσω!

Παράλληλα με τις μουσικές σπουδές σου, το 2002, γνωρίστηκες και συνεργάστηκες με το Γιώργο Νταλάρα. Πως έγινε αυτή η συνάντηση κι η γνωριμία, που εξελίχτηκε σε μια, βαθιά καλλιτεχνική, αλλά κι ανθρώπινη - “πατρική”, σχέση;
Α.Κ.: Βέβαια το έχω ξαναπεί. Μετά το θάνατο του δασκάλου μου με κάλεσαν και πήγα σε μία εκπομπή( τραγούδησα πρώτη φορά παίζοντας σαντούρι), όπου εκεί με είδε ο Γιώργος Νταλάρας. Μόλις με πήρε τηλέφωνο στο σπίτι δεν το πίστευα, πίστεψα πως κάποιος έκανε πλάκα.

Στο σημείωμά του, ως παραγωγός στον πρώτο σου δίσκο («Το τραγούδι της Αρετής», cd – single, MINOS-EMI/PARLOPHONE, 2003) ο Γιώργος Νταλάρας έγραψε για σένα, πως «ένα μικρό κορίτσι τραγουδάει και μας φέρνει την άνοιξη». Τι έφερε στη δική σου ζωή ο Γιώργος Νταλάρας; Τι εκτιμάς και θαυμάζεις περισσότερο σ’ αυτόν;
Α.Κ.: Στο “θείο – Γιώργο” (Γιώργο Νταλάρα) οφείλω το ότι με γνώρισε στον κόσμο. Εκτιμώ και θαυμάζω τον επαγγελματισμό, την οργανωτικότητά του και τις συμβουλές του σε αρκετά θέματα. Είμαι τυχερή που τον γνωρίζω.

Αρετή Κετιμέ Έχεις τραγουδήσει σε συναυλίες στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, συμμετείχες στην τελετή έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων, έχεις την εμπειρία χώρων με μεγάλη αίγλη (Ηρώδειο, Μέγαρο Μουσικής, Επίδαυρος) και πραγματοποιείς, κατά καιρούς, εμφανίσεις σε μουσικές σκηνές. Τι σε εκφράζει περισσότερο; Ποιος είναι ο χώρος που επικοινωνείς καλύτερα με τον κόσμο;
Α.Κ.: Παντού, αρκεί να υπάρχει θετική ενέργεια και ο κόσμος να είναι ανοιχτός στη μουσική.

Σταθερή είναι η συνεργασία σου (δισκογραφικά, αλλά και σε ζωντανές εμφανίσεις) με την «Εστουδιαντίνα». Τι είναι, κατά τη γνώμη σου, αυτό που κάνει αυτήν την ορχήστρα να ξεφεύγει από την “καταγωγή” της και να αποδίδει εξαιρετικά κάθε είδος μουσικής;
Α.Κ.: Η “Εστουδιαντίνα” είναι μια σπάνια ορχήστρα. Πιστεύω πως δεν κάνει τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο από αυτό που έκαναν οι παλιές Εστουδιαντίνες της Σμύρνης και της Πόλης. Αρετή Κετιμέ Αυτές οι ορχήστρες έπαιζαν τα πάντα.

Αυτό που, μέχρι σήμερα, αποτελεί την προέκταση της παρουσίας σου και της ερμηνείας σου είναι το σαντούρι. Έχεις σκεφτεί, μεγαλώνοντας, στο μέλλον, να εμφανιστείς, μόνο ως ερμηνεύτρια, με τον αέρα της εικόνας σου και τη φωνής σου;
Α.Κ.: Δεν ξέρω για το μέλλον … προς το παρόν ισχύει αυτό. Αγαπώ περισσότερο το σαντούρι.

Ο Κώστας Γεωργουσόπουλος έχει γράψει για σένα ότι «τραγουδάς μελωδίες της καθ’ ημάς Ανατολής». Κι όντως είσαι ταυτισμένη με την παραδοσιακή μουσική και το δημοτικό τραγούδι. Ποια άλλα είδη μουσικής σου αρέσουν; Θα ήθελες, ως ερμηνεύτρια, να παρουσιάσεις, κάποια στιγμή, ένα πρόγραμμα, εντελώς διαφορετικό, με τραγούδια λαϊκά, έντεχνα και μοντέρνα;
Α.Κ.: Η παράδοση και το δημοτικό τραγούδι είναι η βάση μου. Από κει και πέρα όλα μου αρέσουν. Εξάλλου η ελληνική μουσική έχει ως βάση την παραδοσιακή και τη βυζαντινή μας μουσική. Όσον αφορά κάτι εντελώς διαφορετικό, ήδη το έχω κάνει με την Εστουδιαντίνα, τα μουσικά σύνολα του Δήμου Αθηναίων, αλλά και φέτος στο “Κύτταρο” με την Ελένη Βιτάλη και τον Haig Yazdjian.

Πάντως στο «ΚΥΤΤΑΡΟ», όπου τώρα εμφανίζεσαι με την Ελένη Βιτάλη και τον Haig Yazdjian, την πρωταγωνιστική θέση στο πρόγραμμα την έχει η «Καθ’ ημάς Ανατολή». Τι σημαίνει για σένα, τόσο η συνεργασία με μια σπουδαία φωνή κι ερμηνεύτρια, όπως η Ελένη Βιτάλη, αλλά και με τον Haig Yazdjian;
Α.Κ.: Αλήθεια, στο πρόγραμμα “η καθ’ ημάς ανατολή” πρωταγωνιστεί και χαίρομαι πολύ που συμμετέχω σε αυτό.
Ήταν ένα κρυφό όνειρο για μένα, να συνεργαστώ με τη Ελένη Βιτάλη, με τον Haig Yazdjian, αλλά και με τον Tigran Sarkisyan , διότι τους θαύμαζα από μικρή και καταλαβαίνετε πως είναι διπλή χαρά και συμβαίνει ταυτόχρονα. Βέβαια μιλάμε για μεγάλους καλλιτέχνες, όχι μόνο για τις ερμηνείες τους αλλά και για τις συνθέσεις τους. Προσμένω το Δευτερότριτο πως και πως κάθε φορά για να τους απολαύσω.

Πρόσφατα συνεργάστηκες δισκογραφικά με το Γιώργο Αλκαίο, σε ένα ντουέτο («Άμα δεν σε δω») στον τελευταίο του δίσκο («Το δικό μας παραμύθι» - FRIENDS MUSIC FACTORY, 2008). Πως προέκυψε αυτή η συνεργασία με έναν καλλιτέχνη από ένα είδος τραγουδιού διαφορετικό απ’ ό,τι πρεσβεύεις εσύ;
Α.Κ.: Η συνεργασία προέκυψε πολύ απλά! Με πήρε τηλέφωνο, άκουσα το τραγούδι και αφού μου άρεσε δέχτηκα να συμμετάσχω με τη φωνή και το σαντούρι μου. Θέλω να κάνω πράγματα που μου αρέσουν, αυτή είναι η αρχή μου.

Δισκογραφικά, να περιμένουμε σύντομα μια ολοκληρωμένη προσωπική σου δουλειά; Ο Γιώργος Νταλάρας μου είχε πει παλιότερα, σε συνέντευξή του, ότι ετοιμάζει την παραγωγή και του επόμενου προσωπικού δίσκου σου. Τι ετοιμάζεις;
Α.Κ.: Υπάρχουν πολλά σχέδια για δισκογραφική δουλειά, αλλά δεν μπορώ ακόμα να ανακοινώσω κάτι.

Πως οραματίζεσαι, γενικότερα το μέλλον σου στο χώρο του τραγουδιού; Ο Σταμάτης Φασουλής έχει γράψει, πως είσαι “ένα κορίτσι από μουσική”! Αυτό είναι η μουσική για σένα, μέρος των κυττάρων σου κι “υποχρεωτική οδός” στη ζωή σου;
Α.Κ.: Πράγματι η μουσική είναι μέρος της ζωής μου, δε γίνεται να με φανταστώ χωρίς αυτή. Φαντάζομαι πως θέλω να παίζω μουσική με καλούς μουσικούς και να γεμίζω τον κόσμο χαρά. Αλλά να γεμίζω κι εγώ, μιας και είναι μέρος των κυττάρων μου, της ψυχοσύνθεσής μου.

Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου