Στο τρίτο προσωπικό του άλμπουμ με τίτλο "Πρόσεχε", ο Γιώργος Αλουπογιάννης παρουσίασε δεκατρία καινούρια τραγούδια, στα οποία υπογράφει τη μουσική και τους στίχους.Με την πρώτη ακρόαση καταλαβαίνει κανείς ότι ο Γιώργος Αλουπογιάννης στη νέα του δουλειά, πειραματίστηκε πολύ ως προς τον ήχο, θέλοντας μουσικά τουλάχιστον, να μπορεί να σταθεί δίπλα στα καλύτερα ξένα albums που κυκλοφορούν σήμερα. Το τραγούδι "Μόνος" ξεχώρισε αλλα ακούγονται αρκετα και άλλα τραγούδια του δίσκου, όπως τα: "Ο έρωτας δεν σβήνεται", "Άσε τα μάτια της", "Πώς φτάσαμε ως εδώ", κ.α.
Ο Γιώργος Αλουπογιάννης μας μίλησε για τις πηγές της έμπευσής του ως δημιουργός,για τις εμπειρίες του στις ζωντανές εμφανίσεις,για το σύγχρονο μουσικό τοπίο και τα μελλοντικά του σχέδια...

Ασχοληθήκατε με τη μουσική από τα μαθητικά σας χρόνια και πολύ πριν σχηματίσετε το γκρουπ "4 εποχές" παίζατε σε διάφορα κλαμπ της Αθήνας...Τι αναμνήσεις έχετε από εκείνη την εποχή, την ερασιτεχνική φάση της ενασχόλησής σας με τη μουσική, πριν τη δισκογραφία και τις ζωντανές εμφανίσεις που ακολούθησαν;
Γ.Α.: Ήτανε πολύ ανέμελα χρόνια, όλα φαίνονταν να είναι κυκλωμένα από ένα πολύ λαμπερό περιτύλιγμα. Ξέρεις, όμως, ευτυχώς, η ουσία δεν έχει αλλάξει καθόλου. Η ευχαρίστηση και ο ενθουσιασμός είναι ακόμα ίδια, αυτό που έχει αλλάξει μόνο είναι οι ευθύνες που έχω τώρα πια απέναντι σε μένα και στους συνεργάτες μου.

Οι ζωντανές εμφανίσεις είναι ένα από τα δυνατά σας στοιχεία και είναι πάντα ιδιαίτερα επιτυχημένες. Η επαφή με το κοινό σας κινητοποιεί και σας κάνει να αισθάνεστε πιο απελευθερωμένος;
Γ.Α.: Όσο τετριμμένο και ανόητο κι αν φαίνεται, είναι αλήθεια αυτό που λένε, ότι οι ζωντανές εμφανίσεις είναι μια μαγική διαδικασία. Νιώθεις ότι ξαφνικά βρίσκεσαι σε μια πολύ δική σου παρέα, που όμως απαρτίζεται από ανθρώπους που δεν έχεις συναντήσει ποτέ ξανά. Είναι σαν μια ψυχοθεραπεία. Μοιράζεσαι πολύ ιδιαίτερα και έντονα συναισθήματα μέσω του στίχου, του ρυθμού, της μουσικής, με άγνωστους φίλους και στο τέλος αισθάνεσαι τη λύτρωση, την κάθαρση... κάτι σαν: τα είπα και ξαλάφρωσα... μια εξομολόγηση μπροστά σε δεκάδες άγνωστους φίλους. Υπέροχο και μαγικό!

Στον τελευταίο σας δίσκο υπογράφετε τη μουσική και τους στίχους, παράλληλα όμως έχετε και αρκετές δισκογραφικές συμμετοχές στη μουσική σας διαδρομή...ποια από τις δυο αυτές καλλιτεχνικές δραστηριότητες σας ταιριάζει περισσότερο;
Γ.Α.: Και στις δυο περιπτώσεις είμαι πάντα ο εαυτός μου. Ποτέ δεν έκανα κάτι βάζοντας νερό στο κρασί μου και στην περίπτωση των συμμετοχών πάντα απολαμβάνω τη χαρά της συνεργασίας με αγαπημένα πρόσωπα. Θα ήταν όμως ψέματα αν έλεγα ότι δεν αισθάνομαι πιο ολοκληρωμένος όταν υπογράφω μια δουλειά από την αρχή ως το τέλος. Έτσι δίνω το προσωπικό μου αποτύπωμα σ' ένα έργο, είναι σαν να βλέπω τον εαυτό μου μέσα από τα τραγούδια μου κι αυτό με εξιτάρει πραγματικά.

Από που αντλείτε την έμπνευσή σας για τους στίχους και τη μουσική;
Γ.Α.: Οι στίχοι μου είναι πάντα βασισμένοι σε πολύ συγκεκριμένες προσωπικές εμπειρίες ή κάποιες φορές σε καταστάσεις που έχουν βιώσει δικοί μου άνθρωποι. Αυτό τους κάνει πέρα για πέρα αληθινούς. Η μουσική μου είναι επηρεασμένη από κάθε λογής άκουσμα που έχω αγαπήσει. Από την ποπ ροκ ως την ηλεκτρονική σκηνή. Δεν μου αρέσει να περιορίζω το ύφος της μουσικής μου γι’ αυτό και κάποια τραγούδια μου είναι πολύ διαφορετικά από κάποια άλλα, όμως για μένα αυτό είναι ένα στοίχημα που κάθε φορά προσπαθώ να κερδίσω, να φτιάχνω δηλαδή μουσική που προχωρά και μεταλλάσσεται κι όχι μουσική στάσιμη και τυποποιημένη.

Το ύφος του τελευταίου σας δίσκου ''Πρόσεχε'' είναι διαφορετικό από τις προηγούμενες δισκογραφικές δουλειές σας κυρίως ως προς τον ήχο, για τον οποίο φαίνεται να πειραματιστήκατε αρκετά. Μιλήστε μας για αυτήν τη τελευταία δισκογραφική σας δουλειά...
Γ.Α.: Θεωρώ ότι είναι η πιο αληθινή δουλειά που έχω βγάλει μέχρι τώρα. Ο δίσκος είναι μια μίξη ηλεκτρονικής και ποπ ροκ μουσικής, με τολμηρό ύφος και στίχο ελληνικό και δεν εννοώ μόνο ότι είναι στην ελληνική γλώσσα, αλλά ότι είναι λόγια ενός Έλληνα, ενός ανθρώπου που κουβαλάει όλη αυτή τη γνήσια ελληνικό-ανατολιτικο-δυτική νοοτροπία και σκέψη. Περιέχει έντονα beats , επιθετικές κιθάρες και ερωτικό «ντέρτι». Ήταν μια πολύ δύσκολη στην προετοιμασία της δουλειά με πολύ αβίαστο τελικά αποτέλεσμα.

Ποια είναι η άποψή σας για το μουσικό τοπίο όπως διαμορφώνεται σήμερα και κυρίως για τους νέους καλλιτέχνες που δραστηριοποιούνται σ΄ αυτό. Πως βλέπετε το μέλλον της ελληνικής μουσικής σκηνής;
Γ.Α.: Παρόλο που από την οικονομική - εμπορική πλευρά της δισκογραφίας τα πράγματα είναι πολύ άσχημα έως απογοητευτικά, βλέπω ότι όλο και πιο πολλοί άνθρωποι ασχολούνται επί της ουσίας με τη μουσική. Μια βόλτα στο myspace και σε τοπικά μικρά μπαράκια θα σε πείσει. Πολλά γκρουπάκια, πολύ εναλλακτικό ύφος, συνεπώς πολλές ελπίδες για την αναγέννηση της μουσικής στη χώρα μας έπειτα από τη λαίλαπα του σκυλάδικου.

Ποια είναι τα επόμενα μουσικά σας βήματα και ποιες οι φιλοδοξίες για την καλλιτεχνική σας πορεία;
Γ.Α.: Ποτέ δεν είχα κι ούτε και τώρα έχω ένα συγκεκριμένο πλάνο για τα επόμενα βήματα μου. Θέλω μόνο να είμαι καλά και να συνεχίσω να γράφω, να ερμηνεύω και να παίζω, με το ίδιο ή και ακόμα μεγαλύτερο πάθος.

Σας ευχαριστούμε πολύ γι' αυτή τη συνέντευξη και σας ευχόμαστε καλή συνέχεια...
Γ.Α.: Ευχαριστώ πολύ!