| Στο τρίτο προσωπικό του άλμπουμ με τίτλο "Πρόσεχε", ο Γιώργος Αλουπογιάννης παρουσίασε δεκατρία καινούρια τραγούδια, στα οποία υπογράφει τη μουσική και τους στίχους.Με την πρώτη ακρόαση καταλαβαίνει κανείς ότι ο Γιώργος Αλουπογιάννης στη νέα του δουλειά, πειραματίστηκε πολύ ως προς τον ήχο, θέλοντας μουσικά τουλάχιστον, να μπορεί να σταθεί δίπλα στα καλύτερα ξένα albums που κυκλοφορούν σήμερα. Το τραγούδι "Μόνος" ξεχώρισε αλλα ακούγονται αρκετα και άλλα τραγούδια του δίσκου, όπως τα: "Ο έρωτας δεν σβήνεται", "Άσε τα μάτια της", "Πώς φτάσαμε ως εδώ", κ.α.
Ο Γιώργος Αλουπογιάννης μας μίλησε για τις πηγές της έμπευσής του ως δημιουργός,για τις εμπειρίες του στις ζωντανές εμφανίσεις,για το σύγχρονο μουσικό τοπίο και τα μελλοντικά του σχέδια...  Γιώργος Αλουπογιάννης Ασχοληθήκατε με τη μουσική από τα μαθητικά σας χρόνια και πολύ πριν σχηματίσετε το γκρουπ "4 εποχές" παίζατε σε διάφορα κλαμπ της Αθήνας...Τι αναμνήσεις έχετε από εκείνη την εποχή, την ερασιτεχνική φάση της ενασχόλησής σας με τη μουσική, πριν τη δισκογραφία και τις ζωντανές εμφανίσεις που ακολούθησαν;
Γ.Α.: Ήτανε πολύ ανέμελα χρόνια, όλα φαίνονταν να είναι κυκλωμένα από ένα πολύ λαμπερό περιτύλιγμα. Ξέρεις, όμως, ευτυχώς, η ουσία δεν έχει αλλάξει καθόλου. Η ευχαρίστηση και ο ενθουσιασμός είναι ακόμα ίδια, αυτό που έχει αλλάξει μόνο είναι οι ευθύνες που έχω τώρα πια απέναντι σε μένα και στους συνεργάτες μου. Οι ζωντανές εμφανίσεις είναι ένα από τα δυνατά σας στοιχεία και είναι πάντα ιδιαίτερα επιτυχημένες. Η επαφή με το κοινό σας κινητοποιεί και σας κάνει να αισθάνεστε πιο απελευθερωμένος;
Γ.Α.: Όσο τετριμμένο και ανόητο κι αν φαίνεται, είναι αλήθεια αυτό που λένε, ότι οι ζωντανές εμφανίσεις είναι μια μαγική διαδικασία. Νιώθεις ότι ξαφνικά βρίσκεσαι σε μια πολύ δική σου παρέα, που όμως απαρτίζεται από ανθρώπους που δεν έχεις συναντήσει ποτέ ξανά. Είναι σαν μια ψυχοθεραπεία. Μοιράζεσαι πολύ ιδιαίτερα και έντονα συναισθήματα μέσω του στίχου, του ρυθμού, της μουσικής, με άγνωστους φίλους και στο τέλος αισθάνεσαι τη λύτρωση, την κάθαρση... κάτι σαν: τα είπα και ξαλάφρωσα... μια εξομολόγηση μπροστά σε δεκάδες άγνωστους φίλους. Υπέροχο και μαγικό! Στον τελευταίο σας δίσκο υπογράφετε τη μουσική και τους στίχους, παράλληλα όμως έχετε και αρκετές δισκογραφικές συμμετοχές στη μουσική σας διαδρομή...ποια από τις δυο αυτές καλλιτεχνικές δραστηριότητες σας ταιριάζει περισσότερο;
Γ.Α.: Και στις δυο περιπτώσεις είμαι πάντα ο εαυτός μου. Ποτέ δεν έκανα κάτι βάζοντας νερό στο κρασί μου και στην περίπτωση των συμμετοχών πάντα απολαμβάνω τη χαρά της συνεργασίας με αγαπημένα πρόσωπα. Θα ήταν όμως ψέματα αν έλεγα ότι δεν αισθάνομαι πιο ολοκληρωμένος όταν υπογράφω μια δουλειά από την αρχή ως το τέλος. Έτσι δίνω το προσωπικό μου αποτύπωμα σ' ένα έργο, είναι σαν να βλέπω τον εαυτό μου μέσα από τα τραγούδια μου κι αυτό με εξιτάρει πραγματικά. Από που αντλείτε την έμπνευσή σας για τους στίχους και τη μουσική;
Γ.Α.: Οι στίχοι μου είναι πάντα βασισμένοι σε πολύ συγκεκριμένες προσωπικές εμπειρίες ή κάποιες φορές σε καταστάσεις που έχουν βιώσει δικοί μου άνθρωποι. Αυτό τους κάνει πέρα για πέρα αληθινούς. Η μουσική μου είναι επηρεασμένη από κάθε λογής άκουσμα που έχω αγαπήσει. Από την ποπ ροκ ως την ηλεκτρονική σκηνή. Δεν μου αρέσει να περιορίζω το ύφος της μουσικής μου γι’ αυτό και κάποια τραγούδια μου είναι πολύ διαφορετικά από κάποια άλλα, όμως για μένα αυτό είναι ένα στοίχημα που κάθε φορά προσπαθώ να κερδίσω, να φτιάχνω δηλαδή μουσική που προχωρά και μεταλλάσσεται κι όχι μουσική στάσιμη και τυποποιημένη. |
|
|
Ο Γιώργος Αλουπογιάννης, ένας από τους σημαντικότερους νεότερους εκπροσώπους της ποπ-ροκ μουσικής σκηνής, πρωτοεμφανίστηκε δισκογραφικά το 1998, στον δίσκο-αφιέρωμα στον Βαγγέλη Γερμανό "Στον Βαγγέλη με αγάπη", ανάμεσα στα σημαντικότερα ονόματα αυτής της μουσικής σκηνής και κέρδισε τις εντυπώσεις διασκευάζοντας το τραγούδι του Β. Γερμανού "Σκλάβος σου για πάντα" που παίζεται μέχρι σήμερα στα ραδιόφωνα.Ακολούθησαν δύο προσωπικοί δίσκοι που τον καθιέρωσαν ως ένα απο τα αγαπημένα παιδιά των ραδιοφώνων αφού από κάθε δίσκο του "βγαίνει" και μια μεγάλη επιτυχία, από αυτές που εξακολουθούν σταθερά να αποτελούν ρεπερτόριο των ραδιοφωνικών σταθμών: "Τα πιο μεγάλα πράγματα τα έζησα μικρός" και το "Ξυπνάς νωρίς" είναι τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα. Ακολούθησαν οι συμμετοχές του σε δίσκους - αφιερώματα "Η εποχή των καφέδων" και "Ένα γράμμα στον πατέρα μου" και η συνεργασία του με τον Νίκο Ζιώγαλα και τον Δημήτρη Κοργιαλά που αποτυπώθηκε στο single "Μίλα μου γι' αγάπη" που έγινε μια ακόμα ραδιοφωνική επιτυχία. 
