Να σας ευχαριστήσουμε κατ΄ αρχήν και να ξεκινήσουμε από το σήμερα. Από την τελευταία σας δισκογραφική δουλειά που έχει τον τίτλο «Μόνο κόκκινο» σε μουσική του Παντελή Θαλασσινού και στίχους του Θοδωρή Γκόνη. Αν δεν κάνω λάθος είναι η πρώτη φορά που συνεργάζεστε με τον Παντελή. Θαλασσινό. Θα μας μιλήσετε λίγο για τη συνεργασία αυτή. Πως προέκυψε;
Μ.Κ.: Είναι όντως η πρώτη φορά που συνεργαζόμαστε και στη δημιουργία ενός καινούργιου υλικού τραγουδιών, αλλά και σε παραστάσεις από το χειμώνα και συνεχίζουμε τώρα. Να συμπληρώσω ότι στο cd που κάναμε μαζί με τον Παντελή σε τρία τραγούδια είναι οι στίχοι του Ηλία Κατσούλη.

Η συμμετοχή του Ηλία Κατσούλη πως πρόεκυψε;
Μ.Κ.: Ο Ηλίας ήταν κοντά μας ακόμη και ήταν επιθυμία του Παντελή να έχουμε στίχους του Ηλία και του Θοδωρή Γκόνη. Είχε δώσει ο Ηλίας Κατσούλης αυτά τα τρία τραγούδια τα οποία μετά ο Παντελής μελοποίησε ώστε να υπάρχουν σ’ αυτό τον κύκλο τραγουδιών.

Ουσιαστικά ο δίσκος βασίζεται σε μία ολιγομελή ομάδα. Ένας συνθέτης, δύο στιχουργοί στην προκειμένη περίπτωση και ένας ερμηνευτής. Στις μέρες μας οι πιο πολλοί δίσκοι είναι πολυσυλλεκτικοί ως προς τους συντελεστές και τους ήχους. Εσείς ως τώρα φαίνεται να επιμένετε σε τέτοιες συνεργασίες. Υπάρχει κάποιος λόγος ή απλά έτσι συνέβη ως τώρα;
Μ.Κ.: Κοιτάξτε, οι προτάσεις που μου γίνονταν ήταν τέτοιες. Τελικά, νομίζω πως αυτό μου ταιριάζει περισσότερο. Είναι κάτι που θα το διάλεγα κι εγώ. Το προτιμώ από τους πολυσυλλεκτικούς δίσκους. Όχι βέβαια πως δε θα έκανα πολυσυλλεκτικό δίσκο.

Άλλωστε έχετε ήδη κάνει ένα τέτοιο προσωπικό δίσκο το 2001, με τίτλο «Μελίνα Κανά» και με τη συμμετοχή πολλών δημιουργών.
Μ.Κ.: Ναι, και οι οποίοι είχαν το κοινό ότι εκτός από τον Κώστα τον Παρίση, ήταν πρωτοεμφανιζόμενοι, σχεδόν άγνωστοι στον πολύ κόσμο. Θέλει πολλή δουλειά ο πολυσυλλεκτικός δίσκος, θέλει το διπλάσιο κόπο, αυτή την αίσθηση έχω αν και δεν έχω μεγάλη πείρα σε αυτό. Αυτό πάντως που μου έχει συμβεί μου αρέσει και τελικά είναι και επιλογή μου νομίζω.

Τα καινούργια σας τραγούδια δοκιμάστηκαν στις ζωντανές σας εμφανίσεις το χειμώνα στο Σταυρό του Νότου και αλλού πριν κυκλοφορήσουν στο δίσκο. Έπαιξαν ρόλο οι αντιδράσεις του κοινού. Δηλαδή στο πως παίξατε, στο πως τραγουδήσατε και τελικά στο πως ηχογραφήσατε αυτά τα τραγούδια;
Μ.Κ.: Νομίζω πως η ζωντανή επαφή με τα τραγούδια ήταν κάτι πάρα πολύ καλό και για τα τραγούδια και για εμάς. Μπήκαμε με μία πείρα μέσα στο στούντιο. Κάτι που ζέστανε τα τραγούδια, δε μπορώ να πω ότι τα άλλαξε. Μερικά σημεία βέβαια, τα διορθώσαμε βλέποντας ότι είναι καλύτερα έτσι ή αλλιώς, ήταν όμως λεπτομέρειες. Απλώς τα τραγούδια πήραν μια άλλη ζωντάνια από τη συμπεριφορά του κόσμου κι εμείς μπορέσαμε να δούμε ποιο τραγούδι ξεσηκώνει τον κόσμο, ποιο προκαλεί άλλο συναίσθημα, ποιο ακούν με πιο πολλή ηρεμία, ποιο σιγοτραγουδούν… Πάντως, να σας πω ότι στη συνεργασία μου με τον Παντελή Θαλασσινό έχω περάσει υπέροχα και με αφορμή τα τραγούδια μοιραστήκαμε και τις παραστάσεις που ήταν -και εξακολουθούν να είναι το καλοκαίρι, όσες έχουμε κάνει- ζεστές, με πολύ καλό κοινό και με πολύ καλή ατμόσφαιρα.

Το 2006 κάνατε έναν καθαρόαιμο λαϊκό δίσκο με το Χρήστο Νικολόπουλο, με τον τίτλο «Στης καρδιάς τα βήματα». Μάλλον έναν από τους λίγους λαϊκούς δίσκους που κυκλοφόρησαν τα τελευταία χρόνια, τουλάχιστον με την έννοια που το γνωρίζουμε, δηλαδή με τον καθαρό ήχο των λαϊκών οργάνων, τις απλές ενορχηστρώσεις κτλ.. Υπάρχει χώρος για τέτοιους δίσκους σήμερα; Για να ακουστούν και να αγαπηθούν. Γιατί η αγορά έχει κατακλυστεί λίγο από ήχους περίεργους και πολυμορφικούς;
Μ.Κ.: Για μένα είναι ένας αγαπημένος δίσκος παρόλο που στον κόσμο δεν έφτασε με την ένταση που θα ήθελα εγώ ή που περίμενα να αγαπηθεί. Νομίζω ότι είναι ένας καθαρός λαϊκός δίσκος, στιγματισμένος από το προσωπικό στυλ του Χρήστου Νικολόπουλου που είναι γνωστό σε όλους. Για εμένα ήταν μεγάλο σχολείο που συνεργάστηκα και που δούλεψα μαζί του. Αυτό που έχω κρατήσει από το Χρήστο είναι η ζεστή του παρουσία. Είναι ένας άνθρωπος σαν παιδί, πολύ απλός, πολύ χαμογελαστός, πολύ καλός συνεργάτης. Και βέβαια, το πάλκο παίρνει άλλη βαρύτητα όταν είναι ο Νικολόπουλος επάνω.

Την καλλιτεχνική σας διαδρομή έχουν σημαδέψει οι συνεργασίες σας με το Σωκράτη Μάλαμα και το Θανάση Παπακωνσταντίνου, από όπου βγήκαν τραγούδια που άντεξαν στο χρόνο, όπως τα «Έρημα κορμιά», τα «Μεταξωτά», το «Αερικό». Παρόλα αυτά δεν υπήρξε από τότε κάποια άλλη δισκογραφική συνεργασία με τους συγκεκριμένους καλλιτέχνες. Είναι επιλογή σας αυτή; Είπατε στον κόσμο αυτά που είχατε να πείτε;
Μ.Κ.: Νομίζω πως ήταν επιθυμία να τραβήξει καθένας το δρόμο του, αυτό άλλωστε προκύπτει από τα γεγονότα. Βέβαια πάντα μπορεί να ακολουθήσει μια συνεργασία, κανείς δεν ξέρει. Εκείνο που θέλω εγώ να πω, είναι πως ήταν πολύ σημαντικό για μένα ότι έγιναν τα τραγούδια αυτά εκείνη την εποχή. Γιατί μου ανοίχθηκε ένας δρόμος επικοινωνίας με τον κόσμο με τραγούδια που τα επέλεξα, τα αγαπώ και συνεχίζω να τα τραγουδώ και βλέπω και τον κόσμο να τα αγαπούν το ίδιο και να θέλουν τα ακούν. Τώρα οι συνεργασίες είναι ένα άλλο κεφάλαιο. Είναι άνθρωποι που τις επιθυμούν και άνθρωποι που δεν τις επιθυμούν. Δε μπορώ να κρίνω τον καθένα.

Κατά την προσωπική μου γνώμη οι δύο συνεργασίες σας με το Θοδωρή Παπαδόπουλο και το Θανάση Παντελή το 1995 στο δίσκο «Αρώματα αντί για ναφθαλίνη» και το 2003 πάλι με το με το Θοδωρή Παπαδόπουλο στο δίσκο «Φέγγει αλλιώτικα» έδωσαν δύο από τους καλύτερούς σας δίσκους. Ωστόσο δεν ακούστηκαν όσο θα έπρεπε. Και είναι κάτι που συμβαίνει συχνά με πάρα πολλές καλλιτεχνικές προτάσεις. Γιατί αυτό; Υπάρχει υπερέκδοση δίσκων, προηγούνται τα πιο μεγάλα και αναγνωρίσιμα ονόματα από πλευράς συνθετών και στιχουργών;
Μ.Κ.: Δε νομίζω πως είναι θέμα δημιουργών. Γιατί και ο Σωκράτης Μάλαμας, όταν είπα τα τραγούδια του δεν είχε κάνει την πορεία που έχει τώρα. Πόσο μάλλον ο Θανάσης, ούτε κι εκείνος το πίστευε τότε. Σαφώς παίζουν ρόλο τα τραγούδια. Όχι όμως αν είναι καλά ή όχι. Για να σας το πω με μία έκφραση, παίζει ρόλο αν «κουμπώνουν» στην εποχή. Για παράδειγμα, το «Φέγγει αλλιώτικα», από όσο θυμάμαι τώρα, έπεσε σε μία εποχή που είχε αρχίσει να ανεβαίνει πάρα πολύ η ποπ σκηνή και να ακολουθείται αυτή η αισθητική, αυτός ο ήχος. Όλοι ήταν συγκεντρωμένοι γύρω από αυτό, αυτό κυριαρχούσε. Άρχισαν να εμφανίζονται και πολλές ελληνικές παραγωγές σε άλλα είδη όπως είναι το χιπ χοπ. Και νομίζω πως ένας καθαρά λαϊκός, και όχι τόσο «φαντασμαγορικός» δίσκος, ήθελε και μία δεύτερη ματιά για κάποιον που θα ήθελε να ασχοληθεί μαζί του.
Εγώ πάντως δεν έχω μετανιώσει για κανένα από τα τραγούδια που έχω πει. Σας μιλάω πολύ ειλικρινά, για μένα έχουν άλλη αξία τα τραγούδια. Έχω πει τραγούδια που μπορεί να μην ξέρει κανείς και που είναι δίπλα στο «Βάλε κρασί» και στο «Να βάλω τα μεταξωτά» και στην «Ασπιρίνη» ή το «Χάρτη». Ήταν ιδιαίτερες στιγμές το κάθε ένα από αυτά και ειλικρινά θα ήθελα να μου δοθεί η ευκαιρία να τα πω κάποια στιγμή και αυτά. Στα live, εννοώ, στις συναυλίες, αλλά δυστυχώς είναι θέμα χρόνου από εκεί και πέρα ξέρετε.

Ίσως σε κάποιες πιο προσωπικές εμφανίσεις, με κάποιο πιο ειδικό concept …
Μ.Κ.: Ναι, ίσως. Θα δούμε …

Είναι 20 και πλέον χρόνια από τότε που πρωτοεμφανιστήκατε στο Πλατώ στη Θεσσαλονίκη. Και από τότε μετράτε δισκογραφικά 11 προσωπικούς δίσκους αν τους υπολογίζω σωστά και πάρα πολλές συμμετοχές σε δίσκους. Και όλες σας οι επιλογές ως τώρα κινούνται αντικειμενικά στη σφαίρα του ποιοτικού τραγουδιού με νόημα και ουσία.
Μ.Κ.: … Ευχαριστώ πολύ …

Αυτό σημαίνει πως λέτε όχι αν κάτι δε σας εκφράζει;
Μ.Κ.: Ε, ναι! Βέβαια! Αν δε με εκφράζει κάτι, λέω όχι!

Γιατί παρατηρείται συχνά και το αντίθετο φαινόμενο στην εποχή μας …
Μ.Κ.: Εννοείτε ότι υπάρχουν άνθρωποι του χώρου που τραγουδούν κάτι που δεν τους εκφράζει;

Ακριβώς.
Μ.Κ.: Τι να πω, κρίμα …

Στα πρώτα σας βήματα συνεργαστήκατε με τον αείμνηστο Σταύρο Κουγιουμτζή; Τι θυμάστε από εκείνον;
Μ.Κ.: Ο Σταύρος Κουγιουμτζής ήταν πολύ σεμνός άνθρωπος, πολύ ταπεινός. Ουσιαστικά ταπεινός, δεν είναι σχήμα λόγου. Είχε όμως ένα πηγαίο χιούμορ και του άρεσε πολύ να λέει ανέκδοτα…

Αυτό δεν είναι και πολύ γνωστό.
Μ.Κ.: Το ξέρω, γι’ αυτό το λέω. Δεν το έκανε συχνά, ή μπροστά στον καθένα. Το έκανε όμως άνετα, αν ήταν ζεστό το περιβάλλον. Τον θυμάμαι με μία τρυφερότητα. Μην ξεχνάτε πως ήμασταν παιδιά κι εμείς τότε που μας εμπιστεύθηκε τα τραγούδια του. Αυτά τα υπέροχα τραγούδια που θα μείνουν στην ιστορία του ελληνικού τραγουδιού. Και μας έμαθε πολλά πράγματα, όχι μόνο με τις μελωδίες του, αλλά με την ευγένειά του, με τον τρόπο που συμπεριφερόταν. Καλός οικογενειάρχης, δεμένη η οικογένειά του, χαμηλών τόνων άνθρωπος. Και είχε νομίζω έναν εσωτερικό κόσμο που του αρκούσε και δεν είχε ανάγκη τίποτε άλλο …

Εγκαταλείψατε την επαγγελματική σταδιοδρομία της φιλολογίας για το τραγούδι. Σήμερα, υπάρχει κάτι για το οποίο θα εγκαταλείπατε το τραγούδι;
Μ.Κ.: Κάνοντας και λίγο πλάκα, θα σας πω ότι θα το εγκατέλειπα για τη φιλολογία (γέλια). Γιατί πραγματικά, ήταν ένας τομέας που με ενδιέφερε πάρα πολύ, είναι πάρα πολύ πλούσιος τομέας. Δηλαδή, δεν έχει να κάνει μόνο με την ειδίκευση που χρειάζεται κάποιος φιλόλογος για τα σχολεία. Είναι ευρύ το πεδίο της γνώσης. Και τότε εκείνα τα χρόνια, ήμασταν και νέοι, ξέρετε. Λίγο να διασκεδάσουμε, λίγο να χάσουμε και κανένα μάθημα, να πιούμε κανέναν καφέ … Νομίζω ότι μου ξέφυγαν πράγματα που με την ωριμότητα και το μυαλό που έχω σήμερα θα με ενδιέφεραν πάρα πολύ …

Πόσο εύκολο είναι να είστε καλλιτέχνις και μητέρα ταυτόχρονα;
Μ.Κ.: Αυτό που λένε πολλοί ότι ο καλλιτέχνης ζει μόνος του και έχει μία πλευρά που δεν την ξέρει κανείς δεν είναι αλήθεια. Δε συγκρούεται η καλλιτεχνία με το αίσθημα το μητρικό. Το να είσαι εργαζόμενη και μητέρα όμως, είναι περίεργο. Η δική μου δουλειά έχει και μία ιδιαιτερότητα, είναι νυχτερινή. Αυτό είναι το δύσκολο. Το να ασχολείσαι με όμορφα πράγματα όπως η τέχνη, σε ημερεύει, σε γαληνεύει, σε κάνει καλύτερο άνθρωπο. Άρα και καλύτερη μητέρα.

Έχετε πει σε παλιότερη συνέντευξή σας πως δεν έχετε και πολύ καλές σχέσεις με το internet. Ωστόσο και η ιστοσελίδα σας υπάρχει και είναι πλήρης και κατατοπιστική. Και αυτή η συνέντευξη θα δημοσιευθεί σε διαδικτυακό περιοδικό. Μήπως έχει έλθει η ώρα να δείτε το internet με άλλο μάτι;
Μ.Κ.: Έχω κάνει κάποιες προσπάθειες, είναι αλήθεια. Δεν έχω κάτι με το διαδίκτυο. Σαφέστατα είναι το μέλλον και το ότι δεν ασχολούμαι πολύ είναι δική μου παράλειψη. Έχω όμως φίλους, πολύ καλούς, που με βοηθούν να προσαρμοστώ. Υπόσχομαι ότι στο μέλλον θα ασχοληθώ πιο σοβαρά (γέλια) ….

Για τον επόμενο χειμώνα υπάρχουν σχέδια για εμφανίσεις ή δισκογραφικά; Η είναι ακόμη νωρίς;
Μ.Κ.: Ακόμη δεν το έχω σκεφτεί, είναι νωρίς. Υπάρχουν κάποια σχέδια στο μυαλό μου, αλλά ακόμη δεν έχω καταλήξει.

Να μας πείτε τελειώνοντας, και δύο λόγια για τις καλοκαιρινές σας εμφανίσεις μαζί με τον Παντελή Θαλασσινό. Σε ποια μέρη της Ελλάδας θα σας δούμε από εδώ και πέρα;
Μ.Κ.: Παίξαμε στις αρχές Ιουλίου στην κεντρική πλατεία της Ηλιούπολης, στην Αθήνα και ήταν πάρα πολύ ωραία, είχε πολύ κόσμο. Δεν έχω μαζί μου το πρόγραμμα, υπάρχουν όμως πολλές ακόμη συναυλίες μέσα στο καλοκαίρι και στην επαρχία και σε άλλους δήμους της Αθήνας.

ΜΕΛΙΝΑ ΚΑΝΑ | ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΔΙΣΚΟΓΡΑΦΙΑ

1991 | ΜΥΣΤΙΚΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ
(Μουσική: Νίκος Μαμαγκάκης | Στίχοι: Μιχάλης Γκανάς)
1992 | ΤΗΣ ΜΕΡΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΝΥΧΤΑΣ
(Μουσική: Σωκράτης Μάλαμας | Στίχοι: Μανώλης Ρασούλης, Γιάννης Τσατσόπουλος, Σωκράτης Μάλαμας)
1995 | ΑΡΩΜΑΤΑ ΑΝΤΙ ΓΙΑ ΝΑΦΘΑΛΙΝΗ
(Μουσική: Θοδωρής Παπαδόπουλος, Θανάσης Παντελής | Στίχοι: Ανθούλα Αθανασιάδου, Δημήτρης Βαρνάβας, Αναστασία Τριτάκη, Γιώργος Σφακιανάκης)
1996 | ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ ΓΕΡΑΚΑΡΗΣ
(Μουσική | Στίχοι: Θανάσης Παπακωνσταντίνου)
1997 | ΓΕΝΝΑΙΟΙ ΕΡΩΤΕΣ
(Μουσική: Στάμος Σέμσης | Στίχοι: Μιχάλης Μπουρμπούλης)
1998 | ΛΑΦΥΡΑ
(Μουσική | Στίχοι: Θανάσης Παπακωνσταντίνου)
2000 | PORTRAIT
Συλλογή, Network
2001 | ΜΕΛΙΝΑ ΚΑΝΑ
(Μουσική: Βασίλης Γκάντζος, Κώστας Παρίσης, Νίκος Πλάτανος, Θανάσης Σκορδαλός, Δημήτρης Ψαρράς | Στίχοι: Γιώργος Σεφέρης, Ναπολέων Λαπαθιώτης, Άλκης Αλκαίος, Έφη Θεοδώρου, Ευαγγελία Κουντουρά, Κώστας Παρίσης, Βασίλης Γκάντζος)
2003 | ΤΑ ΜΕΤΑΞΩΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ
Συλλογή
2003 | ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΜΕΛΙΝΑ
(Μουσική: Νίκος Μαμαγκάκης | Στίχοι: Αθηνά Καραταράκη, Γιώργος Θέμελης, Βικτώρια Μακρή, F. G. Lorca - Μετάφραση: Ξενοφών Κοκόλης)
2003 | ΦΕΓΓΕΙ ΑΛΛΙΩΤΙΚΑ
(Μουσική: Θοδωρής Παπαδόπουλος | Στίχοι: Σμαρώ Παπαδοπούλου)
2004 | JUKEBOX
2006 | ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΤΑ ΒΗΜΑΤΑ
(Μουσική: Χρήστος Νικολόπουλος | Στίχοι: Μάνος Ελευθερίου, Μάρω Μπιζάνη, Κώστας Μπαλαχούτης, Φίλιππος Γράψας, Φωτεινή Λαμπρίδη, Βασίλης Γιαννόπουλος)
2008 | ΠΑΡΕΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΜΟΥ
(Συλλογή)
2009 | ΜΟΝΟ ΚΟΚΚΙΝΟ
(Μουσική: Παντελής Θαλασσινός | Στίχοι: Ηλίας Κατσούλης, Θοδωρής Γκόνης)

Επισκεφθείτε την προσωπική ιστοσελίδα της Μελίνας Κανά στη διεύθυνση: www.melinakana.gr

Επιμέλεια ερωτήσεων: Δώρα Παπαδοπούλου, Γιώργος Τζαγάκης
Οι φωτογραφίες προέρχονται από την ιστοσελίδα και τη δισκογραφία της Μελίνας Κανά