Megavat: Ροκ ευαισθησίες

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ

Δημοσιεύθηκε: 14.09.2009, 00:21

Είχαμε κανονίσει αυτή τη συνέντευξη από καιρό. Λίγο το καλοκαίρι, λίγο οι υποχρεώσεις, πιο πολύ οικογενειακές για εμένα, συναυλιακές για τους συνομιλητές μου, μας πρόλαβε τελικά ο Σεπτέμβρης. Τη πρώτη Τετάρτη του φθινοπώρου και μόλις δεύτερη μέρα του Σεπτεμβρίου, αργά το απόγευμα κλείστηκε το ραντεβού με το Βασίλη Μερζιώτη και την Ειρήνη Μωβιά, τους Megavat. Συναντηθήκαμε στα μέρη του Βασίλη, στην Καλλιθέα, χαιρετηθήκαμε, καθήσαμε αναπαυτικά στις πολυθρόνες και παραγγείλαμε παγωμένο καφέ. Αν και τα ραδιόφωνα, οι τηλεοράσεις και οι δημοσιογράφοι από νωρίς ήταν στο πόδι και ανέμεναν ανακοινώσεις λόγω της έντονης φημολογίας για την πιθανή προκήρυξη πρόωρων εκλογών, εμείς αποφασίσαμε να μιλήσουμε για μουσική.

Ας πάμε λίγο πιο πίσω. Πως αποφασίσατε να ασχοληθείτε με τη μουσική; Πως γεννήθηκαν οι Megavat;
Β.Μ.: Εγώ ξεκίνησα τα μουσικά μου δρώμενα από το 1994. Έπαιζα μουσική από μικρός, έχω σπουδάσει τη μουσική, είμαι άλλωστε και καθηγητής στην κιθάρα, στην ηλεκτρική και την ακουστική. Δημιούργησα αρχικά ένα συγκρότημα με τον τίτλο «Σκιές», ως παιδί, ως έφηβος του Γυμνασίου και του Λυκείου, μαθητής. Το κάναμε φυσικά στην αρχή για πλάκα, για το κέφι μας. Στην πορεία, είδα πως μου άρεσε πάρα πολύ αυτός ο τομέας. Έτσι αποφάσισα από την πάρα πολύ μικρή ηλικία των δεκαπέντε ετών πως εγώ θα γίνω αυτό που είμαι σήμερα και ότι παραπάνω μπορώ να γίνω, στη μουσική πάντα. Τελείωσα τη στρατιωτική μου θητεία το 2000. Προχώρησα σε ένα νέο συγκρότημα περίπου όμως το ίδιο, με τα ίδια πρόσωπα που πηρε το όνομα Γέννεσις και με το οποίο έκανα και τον πρώτο προσωπικό μου δίσκο. Ο δίσκος κυκλοφόρησε το 2006 κάνοντας γνωστό το τραγούδι «Σε θέλω». Έπειτα τελείωσε και αυτό το συγκρότημα, δεν ήθελα να το προχωρήσω άλλο. Τότε γνώρισα την Ειρήνη και σχηματίσαμε τους Megavat. Με την ευκαιρία να πω ότι το όνομα Megavat είναι συνειρμικό, δεν είναι τα μεγαβάτ και δεν γράφεται έτσι.

Αλήθεια; Θα το ρωτούσα αυτό. Γιατί είναι ένα όνομα που κρύβει δυναμισμό …
Β.Μ.: Ναι. Προέρχεται από το όνομά μου. Είναι το Με (Μερζιώτης) και το Βα (Βασίλης). Και έτσι λοιπόν, δημιουργώντας αυτή τη δεύτερη δουλειά μου, μαζί με την Ειρήνη Μωβιά, προέκυψαν οι Megavat και ο δίσκος «Χορεύεις με το διάβολο».

Και ο τίτλος του δίσκου; Πως προέκυψε; Γιατί κι αυτός είναι λίγο …
Β.Μ.: Σουρεαλιστικός …

Ακριβώς.
Β.Μ.: Ναι γιατί ήδη έχουν ακουστεί διάφορα για αυτό. Άλλοι το βλέπουν για καλό, οι πιο ροκάδες, άλλοι πάλι σου λένε τι είναι αυτό. Αυτός ο στίχος είναι άκρως πολιτικός, αν ακούσεις το ομώνυμο κομμάτι. Είπαμε τα έντονα προβλήματα που εμένα μου την έδιναν, για να το πω και πιο λαϊκά. Και λέω, όχι, αυτό το δίσκο, παρόλο που αγαπώ τον ερωτικό στίχο πάρα πολύ και ο δίσκος κατά κόρον ήταν ερωτικός, έχει όμως μέσα και κοινωνικοπολιτικά μηνύματα σε αυτό το τραγούδι το «Χορεύεις με το διάβολο». Προτίμησα ο τίτλος να είναι λίγο πιο χτυπητός.
Ε.Μ.: Γι΄αυτό, αν μου επιτρέπεις Βασίλη, το βάλαμε και σαν τίτλο, γιατί θέλαμε ο κόσμος να προβληματιστεί, να σκεφτεί και λίγο παραπέρα.
Β.Μ.: Ο καλλιτέχνης έχει και μία υποχρέωση τέτοια, να μιλά για τα προβλήματα.

Ο δίσκος σας «Χορεύεις με το διάβολο» κινείται σε ροκ αποχρώσεις.
Β.Μ.: Ποπ, ροκ.

Ναι. Πως βλέπετε το ροκ στις μέρες μας; Γιατί μας εχουν κατακλύσει διάφοροι ήχοι περίεργοι. Πόσο ζωντανός είναι ο ροκ ήχος στις μέρες μας, που λίγο τα πράγματα φαίνεται να έχουν αλλοτριωθεί;

Β.Μ.: Ναι. Το γεγονός αυτό υφίσταται και δεν υφίσταται. Το ροκ έχει μείνει πίσω, είναι αλήθεια. Ροκ δεν εχουμε στην Ελλάδα. Με την έννοια του πραγματικού ροκ και όχι μόνο από τον ήχο. Απλά και μόνο κάτι βαρύ. Γιατί το ροκ μόνο αυτό δεν αντιπροσωπεύει αποκλειστικά. Έχει ξεκινήσει από τους Beatles, που ήταν διάσημη, άκρως ποπ μπάντα. Και τους Rolling Stones. Μέχρι που φτάνουμε και στα πολύ βαριά. Πλην του ήχου, στην πράξη ροκ στην Ελλάδα δεν έχουμε, γιατί φοβούνται οι Έλληνες να πουν «είμαι ροκ, θα είμαι ροκ και θα το προβάλλω». Γιατί έχει σταματήσει να το προβάλλει και το προσκήνιο.

Γιατί συμβαίνει αυτό;
Β.Μ.: Δεν ξέρω για ποιο λόγο μετά το 1990, από το 2000 κι έπειτα συμβαίνει αυτό το πράγμα. Ίσως η έλλειψη καλών μουσικών συγκροτημάτων, καλών καλλιτεχνών, ίσως να υπερβάλλω κιόλας. Δεν ξέρω, για κάποιο λόγο τα ραδιόφωνα αυτό το είδος δεν το προωθούν, το φοβούνται. Βέβαια, να βαλουμε μία άνω τελεία σε αυτό. Γιατί, ακριβώς αυτή την εποχή που μιλάμε υπάρχει μία αναδιοργάνωση, μία αναζωπύρωση του ροκ.
Ε.Μ.: Γίνονται πάρα πολλές προσπάθειες στο χώρο αυτό. Και πολλά νέα παιδιά κάνουν τη δήλωσή τους στο χώρο, και προσπαθούν να πουν μερικά πράγματα παραπάνω.

Σ΄αυτό έχει βοηθήσει και το internet ...
Β.Μ.: Πάρα πολύ! Το internet είναι ένας τομέας καθολικά καθοριστικός. Χωρίς δεύτερη κουβέντα, έχει αλλάξει πολύ τα δεδομένα. Ένα απλό παράδειγμα θα αναφέρω. Έγώ έβγαλα ένα δίσκο. Κι εκεί που ήταν να τον αγοράσουν για παράδειγμα, χίλια άτομα, δύο χιλιάδες άτομα, ίσως και παραπάνω, ξαφνικά, τον έχουν «κατεβάσει», με την καλή και την κακή έννοια, δέκα, είκοσι, τριάντα χιλιάδες κόσμος. Γιατί όταν κατεβάζει ο άλλος κάτι, λέει «για να ακούσω». Αυτό βέβαια κατέστρεψε τη δισκογραφία, βοήθησε όμως εμάς. Κι αν παρατηρήσεις βέβαια πολλά λαϊκά πρόσωπα, καλλιτέχνες εννοώ, το έχουν γυρίσει τελείως στο ροκ, σε σημείο που σου έρχεται ακόμη και να γελάσεις. Ότι κι αν σημαίνει αυτό.

Το καλοκαίρι παίξατε live, κάνατε περιοδεία και συναυλίες. Πως είδε το κοινό το δίσκο σας; Τι εισπράξατε εσείς;
Β.Μ.: Ήδη έχουμε πάρα πολύ καλό αντίκτυπο, σε αυτό που κάναμε.
Ε.Μ.: Οι αντιδράσεις ήταν θερμότατες. Ο κόσμος, που δεν είχε ξαναακούσει το όνομα «Megavat» γιατί καλώς ή κακώς είμαστε πρωτοεμφανιζόμενοι στο κοινό αυτό, αντέδρασε πάρα πολύ θετικά. Αγκάλιασε αυτό που κάναμε.
Β.Μ.: Πρωτοεμφανιζόμενοι δε θα το έλεγα. Με το συγκεκριμένο σχήμα, ναι. Γιατί είχα κάνει τον πρώτο δίσκο και ο κόσμος περίμενε κάτι από μένα. Το οποίο τελικά, είναι πολύ πιο προχωρημένο, το «Χορεύεις με το διάβολο» έναντι των Γέννεσις. Και έχει πάει παρα πολύ καλά. Αν και είναι νωρίς. Όταν βγαίνει ένας δίσκος, στους δύο μήνες, διόμιση, είναι νωρίς να κάνεις δηλώσεις. Νομίζω όμως ότι έχουμε πάρει μία καλή φόρμα.

Δισκογραφικά είναι όντως νωρίς να το δεις ακόμη.
Β.Μ.: Μου είπε ένας φίλος κάτι πολύ καλό. Άκουσε το δίσκο, του άρεσε πολύ και μου είπε: «Περίμενε να αντρέψει λίγο και θα δεις τα αποτελέσματα». Και μου άρεσε αυτή η φράση και το δηλώνω κι εγώ.
Ε.Μ.: Είναι φρέσκο. Αλλά εμείς παίρνουμε πολύ καλό feedback.

Η συμμετοχή του Γιώργου Νταλάρα στο δίσκο πως προέκυψε;
Β.Μ.: Ο Γιώργος ο Νταλάρας … Κατ΄αρχήν, μιλάμε για έναν πραγματικό καλλιτέχνη. Να πω ότι του έχω λατρεία και αδυναμία από πιτσιρίκος. Έκανα και μία δήλωση μέσα στο cd και είναι άκρως αληθινό. Γιατί δεν τον ήξερα, προσωπικά εννοώ. Τον γνώρισα στο στούντιο, όταν έκανα το δίσκο μου, όπου έκανε κι εκείνος το δικό του. Το τραγούδι «Δεν είμαι ποιητής», όταν το έγραψα, η αλήθεια είναι πως σκέφτηκα πως «για φαντάσου να το τραγουδούσε ο Νταλάρας, θα ‘σκιζε». Ήμουν πολύ περήφανος για το κομμάτι. Μετά πάλι σκέφτηκα: «Καλά, ας το πω εγώ και βλέπουμε». (γέλια)Και να όμως που όταν θέλεις κάτι πάρα πολύ γίνεται και ιδίως όταν αγαπάς πολύ έναν άνθρωπο. Και άξιζε νομίζω το τραγούδι και έτσι του έκανα μία πρόταση: «Κύριε Νταλάρα, αυτό το τραγούδι θα θέλαμε να το τραγουδήσετε, εφόσον το θέλετε κι εσείς». Και πράγματι σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα, μιας ή δύο ημερών με πήρε τηλέφωνο και μάλιστα χαρακτηριστικά μου είπε: «Βασιλάκη, βεβαίως θα έλθω να το πω». Και είχαμε αυτή την ευτυχή συνεργασία.

Είναι ωραίο τραγούδι.

Β.Μ.: Ωραίο τραγούδι, ναι. Αλλά βέβαια, ο Γιώργος ο Νταλάρας το απογείωσε …

Βασίλη λες πως ο Γιώργος Νταλάρας σε έχει «σημαδέψει» σαν καλλιτέχνης.
Β.Μ.: Ήταν ο παιδικός μου ήρωας.

Νομιζεις πως έχει σημαδέψει και το ελληνικό τραγούδι;
Β.Μ.: Ο Γιώργος Νταλάρας; Αλίμονο! Πρώτα ήταν ο Νταλάρας και μετά το ελληνικό τραγούδι (γέλια). Δεν ήταν μόνο αυτός, βέβαια, αλλά μιας και εδώ αναφερόμαστε στο Γιώργο Νταλάρα, νομίζω πως αν έχει η Ελλάδα να επιδείξει σήμερα κάτι καλλιτεχνικά, με πραγματική αξία, αυτός είναι ο Νταλάρας. Δε θέλω να θείξω τους άλλους καλλιτέχνες, απλά υπερτερεί. Κι αυτή είναι η γνώμη μου βέβαια.

Πως βλέπετε το τοπίο σήμερα στη μουσική; Αφενός, καλλιτεχνικά. Υπάρχουν καλά τραγούδια; Υπάρχει χώρος για νέους καλλιτέχνες; Κι απ΄την άλλη πως βλέπετε και τα πράγματα στη δισκογραφία;
Β.Μ.: Παντού και πάντα, σε όλες τις εποχές, και χώρος υπάρχει και ωραία τραγουδια υπάρχουν, αρκεί κανείς να έχει λίγο θέληση και επιμονή.

Μου αρέσει αυτή η θετική σκέψη.
Β.Μ.: Κοίταξε, ακούς μια ζωή … πω πω, οι δισκογραφικές τέλειωσαν. Το ένα απογοητευτικό μετά το άλλο. Κάτσε ρε αγόρι μου… Εγώ γεννήθηκα καλλιτέχνης, δεν πρέπει να προχωρήσω; Δεν; Πρέπει να βάζει τα δυνατά του κανείς, όταν το θέλει και όταν βλέπει ότι αξίζει. Να βάζει τα δυνατά του και να προχωρήσει. Υπάρχει χώρος. Και για τους νέους και καλά ελληνικά τραγούδια έχουμε. Εντάξει, δε μπορεί να είναι όλα καλά, αλλά παρουσιάζονται το ένα μετά το άλλο, αν έχεις προσέξει.

Και η δισκογραφία; Όλοι λένε πως η δισκογραφία δεν πάει καλά, κι όμως έχουμε πολλές δισκογραφικές παραγωγές.
Β.Μ.: Μας αρέσει να γκρινιάζουμε οι Έλληνες. Σε όλα τα ζητήματα, όχι μόνο στη δισκογραφία.
Ε.Μ.: Να μην απογοητεύονται τα νέα παιδιά, υπάρχει χώρος για όλους και στη δισκογραφία…
Β.Μ.: Τώρα, τι να πούμε; Ωραία και στο δρόμο που περπατάμε κινδυνεύουμε να μας πατήσει αυτοκίνητο. Αυτό θα σκεφτόμαστε; Υπάρχουν δυσκολίες, πραγματικά τις συναντάει κανείς, πολλές φορές απογοητεύεται. Το ζήτημα είναι, αν υπάρξει κάτι το οποίο αξίζει, να προχωρήσει. Κι ας μην αξιζει στην τελική, αρκεί κανείς να κάνει την προσπάθειά του και να βρει ένα δρόμο. Γίνονται, όλα γίνονται. Κι εμείς, εγώ, έφυγα από μία δισκογραφική εταιρία χωρίς να ξέρω τι θα μου συμβεί. Μπήκα, έκανα ένα δίσκο στο στούντιο και λέω θα βρω. Και βρήκα! Ήξερα πέντε πράγματα μέσα μου και ξεκίνησα μία προσπάθεια χωρίς να έχω ιδιαίτερες γνωριμίες. Δεν υπάρχει χώρος λοιπόν; Υπάρχει!

Με την πολιτική ασχολείστε, ενημερώνεστε;
Β.Μ.: Ναι ασχολούμαστε. Λίγο ως πολύ, όλοι μας ασχολούμαστε.

Αυτή τη στιγμή που μιλάμε μπορεί να προκηρύσσονται εκλογές. Πως βλέπετε το πολιτικό τοπίο σήμερα;
Β.Μ.: Κοίταξε όλους τους Έλληνες τους απασχολεί, όλους τους λαούς τους απασχολεί το πολιτικό σκηνικό. Να κοιτάξουν λίγο τον κόσμο οι πολιτικοί, εμάς, τον απλό κόσμο, να βοηθήσουν τον κόσμο. Να αναφερθώ σε συγκεκριμένα πράγματα δεν υπάρχει λόγος. Αλλωστε και ο δίσκος «Χορεύεις με το διάβολο» ξεκινάει: «Μας πήραν το χαμόγελο απ΄τα χείλη, κι εσύ κι εγώ όμως τα ψηφίσαμε τα κτήνη». Εντάξει, είναι λίγο σαρκαστικό, πλην όμως αληθινό. Όποιος και να ανεβαίνει κοιτά την εξουσία του κι εμείς … με κυάλια. Βέβαια εμείς φταίμε που τους βγάζουμε, αλλά … Λίγο συνείδηση να έχουμε … Αυτό.

Θα επιδιώκετε στο μέλλον να περνάει αυτό στα τραγούδια σας; να έχουν πολιτικό στίχο, όπως στο «Χορεύεις με το διάβολο»;
Β.Μ.: Βέβαια. Αν πάψω, προσωπικά σαν Βασίλης –επειδή γράφω το στίχο και τη μουσική, δεν τραγουδάω μόνο- αν πάψω να έχω «ενοχλήσεις» νομίζω πως θα πάψω να γράφω, δε θα χω πια να πω κάτι στον κόσμο. Είναι και τα ερωτικά τραγούδια που τ΄αγαπώ, αλλά αυτό που κάνω, το ποπ – ροκ πρέπει να μιλά και για άλλα ζητήματα.

Μιας και μιλήσαμε πριν για το internet, το mySpace πρέπει να σας έχει βοηθήσει πάρα πολύ στις στις επαφές σας και στη δουλειά σας γενικότερα.
Β.Μ.: MySpace και Facebook. Η Ειρήνη ασχολείται περισσότερο με αυτά. Εγώ εκνευρίζομαι λίγο με αυτά, θέλει υπομονή.
Ε.Μ.: Ναι είναι μία πραγματικότητα. Η τεχνολογία μας έχει ανοίξει πολλές πόρτες. Αρκεί βέβαια να ξέρεις να τη χρησιμοποιείς και σωστά, γιατί όσο μεγάλο καλό μπορεί να σου κάνει, άλλο τόσο μεγάλο κακό μπορεί να επιφέρει. Εμείς μπορούμε να μεταφερουμε τις ιδέες μας, τη μουσική μας μέσω internet και το κάνουμε με τη σωστή χρήση.

Την ελεύθερη διακίνηση της μουσικής την υποστηρίζετε; Υπό προϋποθέσεις βέβαια, όχι να κατεβάζει κανείς δωρεαν, ότι θέλει. Για παράδειγμα, πολλοί λένε, προσφέρω το δίσκο δωρεάν, κερδίζω από τις συναυλίες. Είναι κάποιες προτάσεις που τις έχουν κάνει κατά καιρούς άλλοι καλλιτέχνες.
Β.Μ.: Όχι εγώ δεν το ασπάζομαι αυτό. Ο ακροατής, ο φαν, ο θεατής, όπως θες πέστο πρέπει να τον πληρώνει τον καλλιτέχνη. Για να μπορεί και ο καλλιτέχνης να επιβιώσει, τίποτε άλλο. Όμως, ξέρεις τι μου αρέσει πάρα πολύ στο internet; Δίνει την ευκαιρία στον ακροατή να σε ακούσει πριν σε αγοράσει. Αυτό είναι μια δημοκρατική διαδικασία. Δηλαδή, σε ακούω, σε γουστάρω, σε παίρνει.
Ε.Μ.: Προσφέρει ο καλλιτέχνης ένα δείγμα δουλειάς …
Β.Μ.: Είναι πολύ εύκολο, γι΄αυτό και είναι καλό.

Το mySpace το προσφέρει αυτό.
Β.Μ.: Κατ’ εξοχήν. Είναι το σημείο αναφοράς. Το mySpace και το Facebook. Αυτά τα δύο. Είναι τα διασημότερα. Δίνουν και παίρνουν.

Τώρα για τα υπόλοιπα, τα παράνομα, είναι άλλου αρμοδιότητα.
Β.Μ.: Μακάρι να ήταν στο δικό μου χέρι ή σε κάποιου καλλιτέχνη το χέρι να κόψει αυτό το πράγμα …

Να πούμε και για τα σχέδια του φετινού χειμώνα;
Β.Μ.: Τώρα ξεκιναει η χειμωνιάτικη σεζόν, το φθινόπωρο. Θα παίξουμε στο Σταυρό του Νότου, θα παίξουμε στην Αρχιτεκτονική. θα παρουσιάζουμε ένα τρίωρο πρόγραμμα. Έχουμε πολλά ποπ, ροκ τραγούδια, παλιά, καινούργια, από τη δισκογραφία μας. Θα γυρίσουμε και όσο μπορούμε περισσότερο και ολόκληρη την Ελλάδα, στα μπαράκια, στα κλαμπ που θα παίξουμε, να μας μάθει ο κόσμος.

Χειμερινή περιοδεία δηλαδή.
Β.Μ.: Ναι, μπράβο.
Ε.Μ.: Επιδιώκουμε ναι και τώρα το χειμώνα να επισκεφτούμε την επαρχία, να γνωρίσουμε κόσμο, να μας γνωρίσει ο κόσμος, πέρα από το κέντρο μας που θα είναι οπωσδήποτε μία μουσική σκηνή, ιδίως στην Αθήνα.
Β.Μ.: Και πρέπει να πω ότι ο κόσμος είναι αυτός που μας στηρίζει και μας κρατάει, γιατί κάποιοι μπορεί να λένε το ροκ περνάει δύσκολα, όμως ο κόσμος διψάει, ειδικά για καλή μουσική. Ας μη βάζουμε ταμπέλες. Ποπ, ροκ, λαϊκά. Καλή μουσική να είναι. Με το που το ανακαλύπτει ο κόσμος, που έχει και την τάση να ανακαλύπτει πράγματα, αμέσως βλέπεις τη στήριξη. Και είναι καλό πράγμα.

Τέλος λοιπόν. Ο επίλογος σε εσάς.
Β.Μ.: Αυτό που θα ήθελα να πω και θέλω να ακουστεί είναι πως ευχαριστώ τη δισκογραφική μας εταιρία, τη ΛΥΡΑ και τη διευθύντρια, την Έφη Κανελλοπούλου, που ακούει και δίνει την ευκαιρία σε νέους καλλιτέχνες και θα πρέπει να αποτελεί ένα παράδειγμα για όλες τις δισκογραφικές που πολλές φορές με περισσή ευκολία κλείνουν την πόρτα και δε δίνουν σημασία σε κάτι που θα τους αποφέρει και πολλά χρήματα, για να γίνω και λίγο κυνικός. Ένα μεγάλο ευχαριστώ γιατί μας έδωσαν χρόνο και τόπο, μέρος για να εκφραστούμε.

Σας ευχαριστώ και τους δύο πολύ!

Και κάπου εδώ η τυπική υποχρέωση αυτή της συνέντευξης τελείωσε. Όχι όμως και ο καφές, ούτε η διάθεση και έτσι η κουβέντα μας συνεχίστηκε για αρκετή ώρα ακόμη, μέχρι που έπεσε το σκοτάδι. Χωρίσαμε δίνοντας ραντεβού σε κάποια από τις συναυλίες τους. Όταν μπήκα στο αμάξι μου, τα ραδιόφωνα είχαν πάρει φωτιά, αφού οι εκλογές είχαν ήδη προκηρυχθεί. Και πάλι όμως, προτίμησα τη μουσική…

Θέλετε να μάθετε περισσότερα για τους Megavat ή να επικοινωνήσετε μαζί τους;
Επισκεφτείτε το προφίλ τους σε mySpace και Facebook.

Οι φωτογραφίες προέρχονται από το προφίλ των Megavat στο mySpace

Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου