Κύριε Χατζή πριν από λίγο καιρό κυκλοφόρησε το νέο σας cd με τίτλο «Αντιθέσεις» που είναι μια ζωντανή ηχογράφηση από το «Κύτταρο» . Μαζί σας η Julie Massino και ο γιος σας Αλέξανδρος Χατζής. Πώς προέκυψε αυτή η συνεργασία;
Κ.Χ.: Αυτή τη συνεργασία προέκυψε ύστερα από πρόταση του ιδιοκτήτη του «Κύτταρου» και του μάνατζερ Λάκη Τελκή.

Μια πρόταση που εσείς βρήκατε ενδιαφέρουσα!
Κ.Χ.: Εγώ είχα κάνει μια δουλειά πριν από αρκετό καιρό με την Χατζή την Αντωνία. Σκέφτηκα , λοιπόν, να κάνω μια καινούρια εμφάνιση με διαφορετικό τρόπο. Με τη Julie θα μπορούσαμε να κάνουμε τη δουλειά με μια άλλη μορφή επαφής. Γιατί η «αντίθεση», όπως γνωρίζετε, είναι κάτι αντίθετο από κάτι άλλο ή ασυμφωνία ή διαφορά ή τοποθέτηση ενός πράγματος απέναντι στο άλλο. Εμείς δεν πήραμε αυτή την αρνητική θέση αλλά τη θετική.

Φαίνεστε διαφορετικοί κόσμοι.
Κ.Χ.: Οι αντιθέσεις είναι στους ανθρώπους όχι στο τραγούδι! Η «αντίθεση» είναι, ας πούμε ότι ο καθένας από μας υπηρετεί ένα άλλο είδος μπαλάντας.

Για σας πόσο εύκολο ή δύσκολο ήταν να τραγουδήσετε αμερικανική μπαλάντα;
Κ.Χ.: Εγώ απλώς το έκανα βοκαλικά κι απάνω σ’ αυτά τα τραγούδια βρήκα μελωδίες ,σε ίδια μουσική αγωγή, από τα δικά μου τραγούδια. Π.χ. στο «Summertime» εγώ αμέσως έβαλα το (τραγουδά) «Είμαι μαύρος σαν την πίσσα και το χαίρομαι πολύ…» που αυτό, αν το θυμόσαστε ήταν από το «Ταμ – ταμ». (σημείωση: Ο δίσκος «Ταμ-Ταμ» κυκλοφόρησε το 1980 και ήταν ζωντανή ηχογράφηση του προγράμματος που έκαναν ο Χατζής και η Μαρινέλλα στην μπουάτ «Σκορπιός». Ο δίσκος ξεπέρασε τις 100.000 σε πωλήσεις κι έγινε πλατινένιος). Είναι ένα τραγούδι που αναφερόταν σε μειονότητες και φυλές που είχαν προβλήματα με την κοινωνία που ζούνε… Έτσι λοιπόν και σε άλλα τραγούδια έβαλα το αντίστοιχο από τα δικά μου τραγούδια. Μετά ο Αλέξανδρος τραγούδησε δικά του τραγούδια αλλά και δικά μου σε διασκευές. Έτσι και οι τρεις περάσαμε αυτό το μήνυμα, ότι τα τραγούδια δεν έχουν σύνορα αλλά δυστυχώς οι άνθρωποι έχουν! Νομίζω ότι το πετύχαμε κι οι τρεις αυτό!

Αυτό κ. Χατζή που διαπιστώνει κανείς ακούγοντας το cd εκτός από τα τραγούδια είναι και η ιδιαίτερη σχέση που έχετε με το κοινό σας! Χρόνια τώρα μοιάζει αυτή η σχέση να μην έχει αλλάξει.
Κ.Χ.: Πάντοτε γινότανε αυτό, εδώ και πενήντα χρόνια! Γιατί μέσα από το να αυτοσαρκάζομαι και να λέω διάφορα , που μπορεί να είναι φαιδρά, περνάνε όμως μηνύματα. Δηλαδή όταν κάποιος αυτοσαρκάζεται μπορεί να περάσει πάρα πολλά μηνύματα! Αυτός ήταν και ο σκοπός που έκανα αυτό το είδος της μπαλάντας και να αναφέρομαι στα ανθρώπινα δικαιώματα.

Πιστεύετε ότι αυτή η κοινωνική μπαλάντα που είχε τόση δύναμη στις δεκαετίες του ‘ 60 , του ’70 αλλά και του ’80 , σήμερα έχει την ίδια δύναμη;
Κ.Χ.: Μπορεί να μην έχει την ίδια απήχηση αλλά έχει όμως την ίδια δύναμη!

Πολλές από τις συνεργασίες σας αλλά και αυτή η τελευταία θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν «αντιθέσεις». Το τελικό αποτέλεσμα όμως ήταν πάντα επιτυχημένο. Ποιο είναι το μυστικό σας;
Κ.Χ.: Ο λόγος! Πάντοτε ήταν ο λόγος! Εγώ δεν είχα ποτέ κάποια ποιότητα φωνής. Ποιότητα φωνής έχει ο Αλέξανδρος (Χατζής), ο Νταλάρας, ο Πάριος, ο Πουλόπουλος, ο καταπληκτικός αυτός τραγουδιστής! Εγώ όμως δεν είχα ποτέ φωνή. Απλώς το λόγο υπηρετούσα. Τα λόγια ήταν εκείνα που αγάπησε ο κόσμος κι αγαπάει.

Έχετε ταυτιστεί με τις μπουάτ και το υπέροχο εκείνο κλίμα. Πώς βιώνετε σήμερα τη νυχτερινή διασκέδαση;
Κ.Χ.: Πάντα υπήρχαν αλλαγές. Και τότε που ξεκίνησα εγώ υπήρχαν άλλοι πριν από μένα, ο Μαρούδας, ο Γούναρης ,αυτές οι τρομακτικές φωνές. Έτσι και σήμερα εμείς δεν δεχόμαστε κάποια πράγματα. Απλώς εμείς μπορεί να’ χουμε σε κάποια δίκιο και να είμαστε διαφορετικοί. Σε τι; Στον τρόπο εκφράσεως ή στον τρόπο διασκέδασης. Υπήρχε μια άλλη λεβεντιά τότε!

Και τώρα;
Κ.Χ.: Τώρα, πλέον, δεν υπάρχει!

Τι υπάρχει;
Κ.Χ.: Έχει καταφέρει το παγκόσμιο σύστημα να έχει διαρρήξει την επικοινωνία κι αυτό συμφέρει πάρα πολλούς. «Διαίρει και βασίλευε»!

Να έρθουμε στο σήμερα. Φέτος πού θα εμφανίζεστε;
Κ.Χ.: Φέτος θα είμαι σ’ ένα μαγαζί που έχει το όνομα «Favela» που βρίσκεται στην οδό Πέτρου Ράλλη 29 & Κρήτης 1.

Ποιοι θα είναι μαζί σας;
Κ.Χ.: Μαζί μου θα είναι ένας από τους πολύ μεγάλους καλλιτέχνες και ταχύτατος στο μπουζούκι. Ο Θανάσης Πολυκανδριώτης που έχει γράψει απίθανα πράγματα! Επίσης θα είναι μαζί μας και η Ζωή Τηγανούρια που είναι σολίστας στο ακορντεόν και θα κάνουμε έτσι μια πολύ ωραία παρέα. Ακόμα θα είναι κοντά μας και η Μαρία Αλεξίου και Γιάννης Αλεξανδρινός. Έχουμε κάνει μια ωραία ομάδα και θα τραγουδήσουμε κάτω από τον τίτλο «Χωρίς σύνορα».

Αυτό ήθελα να σας ρωτήσω. Για τον τίτλο! Τι σημαίνει αυτός ο τίτλος για το πρόγραμμα που ετοιμάζετε;
Κ.Χ.: Η φράση «Χωρίς σύνορα» αναφέρεται στα τραγούδια. Γιατί δε χρειάζεται να έχεις διαβατήριο για να περάσεις από το δημοτικό στο ρεμπέτικο, κι από το ρεμπέτικο σε οποιοδήποτε χώρο της μουσικής. Μια παγκόσμια φυσιογνωμία που βοήθησε να το καταλάβουμε αυτό ήταν ο βαρύτονος, ο Τζον Μοδινός. Υπηρέτησε τον κλασικό χώρο. Ερμήνευσε «Ριγκολέτο» , «Κουρέα της Σεβίλλης» αλλά ερμήνευσε και παραδοσιακά τραγούδια. Δεν χρειάστηκε να πάρει διαβατήριο για να ερμηνεύσει δημοτικά τραγούδια. Ακόμα και ρεμπέτικο τραγούδι μπορεί να πει αυτός. Ακόμα και σε παραστάσεις του ελαφρού μουσικού θεάτρου πήρε μέρος. Ο Μοδινός μας πέρασε το μήνυμα πως τα τραγούδια δεν έχουν σύνορα. Έτσι λοιπόν αυτή η ομάδα θα πούμε τραγούδια που θα έχουν κάποια ποιότητα στο λόγο.

Από σας να περιμένουμε κάποια έκπληξη στο πρόγραμμα;
Κ.Χ.: Εκτός από τα δικά μου τραγούδια θα πω και κάποια τραγούδια που έχουν λαϊκό ύφος σε μπαλάντα όμως.

Θα σας πω κάποια ονόματα συνεργατών σας και θέλω να μου πείτε αυθόρμητα τις πρώτες σκέψεις που σας έρχονται στο νου.

Σώτια Τσώτου
Κ.Χ.: Η Σώτια Τσώτου, αν έχω γράψει εκατό τραγούδια, τα ογδόντα είναι δικά της. Μετά, μια τρομακτική φυσιογνωμία που δεν βρίσκω λόγια να ζωγραφίσω είναι ο Φιλέρης. Έχει γράψει απίστευτα πράγματα! Τι να πω γι’ αυτόν; Πρέπει να έχω χρόνο να διηγούμαι συνέχεια γι ‘ αυτόν. Πόσο βαθύς ποιητής είναι! Επίσης ο Λυμπερόπουλος. Ήταν θεατρικός συγγραφέας κι είχε αυτό το θεατρικό στυλ. Επίσης ένας μεγάλος στιχουργός ήταν κι ο Κουφιανάκης ακόμα η Σάρα Ναχμία , ο Τσιρμπίνος… Όλοι αυτοί ήταν από τους σημαντικούς ανθρώπους δίπλα μου. Είχα την τύχη να γνωρίσω τέτοιες φυσιογνωμίες. Να γράψουν πράγματα που ήθελα. Γιατί προηγουμένως έγραφα εγώ αλλά μετά όμως έβλεπα ότι μπορούσαν να γράφουν για μένα άλλοι με πολύ καλύτερο ύφος και πνεύμα.

Μίμης Πλέσσας
Κ.Χ.: Ο Μίμης Πλέσσας είναι ο πρώτος άνθρωπος που με δέχτηκε κι έχω πολλές εικόνες απ’ αυτόν. Επίσης ο Οικονομίδης με βοήθησε, ο Χατζηχρήστος, ο Γιάννης ο Φλερύ που μου έδωσε το κουστούμι του για να πάω να τραγουδήσω στην ταινία «Φτωχαδάκια και λεφτάδες» (σημείωση : Στην ταινία «Φτωχαδάκια και λεφτάδες» του 1961 , σε σκηνοθεσία Ορ.Λάσκου , ο Κ.Χατζής τραγούδησε το τραγούδι «Αν σ’ αρνηθώ» σε μουσική Μίμη Πλέσσα και στίχους της Δανάης). Μου το δάνεισε μέσω του Μίμη του Πλέσσα. Άνθρωποι όλοι αυτοί που όταν περνούσα την έρημο μου έδωσαν ένα ποτήρι νερό. Μπορεί τώρα να ξεχνάω κάποιον… Πόσο καλά μου φέρθηκε ο Φώτης Δήμας! Η Τζένη Βάνου! Τι να πω γι’ αυτή την κοπέλα;

Ελπίδα και Δάκης
Κ.Χ.: Η Ελπίδα! Τι να πω για την Ελπίδα; Γνωρίζετε όλοι τη φωνή της, το ταλέντο της …κι αυτής και του αδερφού της (σημ: αναφέρεται στον τραγουδιστή Κώστα Καράλη). Ο Δάκης είναι αυτό που ξέρουμε. Ήτανε ο gentleman κι επιμένει να είναι gentleman! Ήταν στο τραγούδι μια ζεστή φωνή. Είναι ένα μορφωμένο παιδί γι’ αυτό ήξερε να συμπεριφέρεται. Κάναμε και με τους δυο μεγάλες επιτυχίες. Η Ελπίδα είπε πρώτη το «Αντίο» επίσης έκανε επιτυχία το «Χάσαμε». Επίσης το «Πάρε ένα κοχύλι από το Αιγαίο» που είπε ο Δάκης…

Μαρινέλλα
Κ.Χ.: Η Μαρινέλλα ήταν η προσωποποίηση της τέχνης! Επίσης μια άλλη μεγάλη τραγουδίστρια που δεν μπορώ να ξεχάσω τις μεταμορφώσεις της τραγουδώντας είναι η Αλεξίου.

Βίκυ Μοσχολιού
Κ.Χ.: Ήταν η εθνική μας τραγουδίστρια, όπως ήταν Βέμπο. Δεν ήταν μόνο η τραγουδίστρια που ξέρει η χώρα αλλά ήταν και άνθρωπος! Επίσης ξεχωρίζω και τη Λιλάντα Λυκιαρδοπούλου. Ένας ποταμός! Υπάρχουν καλλιτέχνες που εκτιμώ πολύ! Πάρε τον Μαρίνο. Τι έχει δώσει αυτός ο άνθρωπος στο χώρο του! Και τι δεν έχει κάνει! Πόσα πράγματα δε σατίριζε με τρόπο τέτοιον που περνούσε μηνύματα. Δεν ξέρω κατά πόσο τα καταλάβαιναν αυτά που έλεγε! Όπου και να βγει όμως αυτός θα είναι πάντα ο Μαρίνος!

Και μια τελευταία ερώτηση. Ο Κώστας Χατζής μετά από τόσο μεγάλη καριέρα και διαδρομή στο μουσικό στερέωμα έχει κάποια απραγματοποίητα όνειρα;
Κ.Χ.: Οπωσδήποτε, ναι! Δεν ξέρω αν μπορείτε να με καταλάβετε… Δεν είναι ότι εγώ ήμουνα κάτι σπουδαίο! Εκείνο που είχε επιτυχία σε μένα ήταν ο λόγος. Υπήρχαν τότε καλλιτέχνες -απ’ όλες τις απόψεις -πολύ καλύτεροι από μένα. Απλώς ήταν μια σύμπτωση να «περάσει» ο Χατζής. Πιστεύω πολύ στις συμπτώσεις. Ένας άλλος καλλιτέχνης που δεν πρέπει να τον ξεχνάμε και είναι ο πατέρας της μπουάτ ήταν κάποιος που λεγόταν Μπουκουβάλας Γιώργος κι άνοιξε την πρώτη μπουάτ στην Κριεζώτου με τον Λάκη τον Παππά. Αυτοί είναι οι «πατέρες» της μπουάτ και μετά ήρθα εγώ και μετά ήρθε ο Σπανός το ’64-’65 κι έκανε το «Νέο Κύμα»! Από κει βγήκαν μεγάλοι καλλιτέχνες όπως είναι ο Σαββόπουλος, μια από τις πολύ σπουδαίες φυσιογνωμίες! Ο Σαββόπουλος ήταν και είναι ποιητής.

Μέσα σ΄αυτούς τους μεγάλους καλλιτέχνες που βγήκαν εκείνη την εποχή είστε κι εσείς –αναμφίβολα- κ. Χατζή!
Κ.Χ.: «Καιρός και περίσταση συναντάει τους ανθρώπους» λέει η Γραφή.

Κύριε Χατζή, ειλικρινά, σας ευχαριστώ πολύ!
Κ.Χ.: Ευχαριστώ κι εγώ πολύ!