Ζωή γεννήθηκες και μεγάλωσες σε μουσική οικογένεια. Πόσο σε επηρέασε αυτό στην απόφασή σου να ασχοληθείς με τη μουσική,αλλά και γενικότερα στην μετέπειτα πορεία σου;
Ζ.Τ.: Στον κάθε άνθρωπο, ενώ γεννιέται, είναι καταγεγραμμένη στο «βιβλίο της ζωής» η πορεία του Θεοδόση. Έτυχε να γεννηθώ μέσα σε μουσική οικογένεια και να μεγαλώσω με τον ήχο του παραδοσιακού βιολιού του πατέρα μου, διότι προφανώς προοριζόμουν για μουσικός… βιολί ήθελα και εγώ αρχικά να μάθω αλλά συγκυριακά ξεκίνησα με πλήκτρα και συνέχισα με αυτά.

Από την ακριτική Σαμοθράκη και τον Έβρο στην Αθήνα. Σήμερα όλοι σχεδόν μιλούν για μια μουσικό με προοπτικές διεθνής καριέρας. Συνάντησες δυσκολίες στην έως τώρα πορεία σου;
Ζ.Τ.: Όσο πιο μικρός είναι κάποιος τόσο μεγαλύτερη παρόρμηση έχει…Ήταν εύκολο για μένα να φύγω από τη Σαμοθράκη και να βρεθώ στην Αθήνα διότι δεν σκεφτόμουν ούτε στιγμή τις δυσκολίες και τα προβλήματα που στην πορεία ασφαλώς αντιμετώπισα. Οι δυσκολίες, αν δεν τις σκέφτεσαι παύουν να υπάρχουν, περνούν από δίπλα σου και φεύγουν δίχως να σε αγγίζουν. Και , εκτός από αυτό, λειτουργώντας με το συναίσθημα της αγάπης γίνεται κανείς άφοβος!

Στη Σαμοθράκη πηγαίνεις καθόλου; Πως βλέπεις την ανάπτυξη του νησιού; Αντιμετωπίζει πολλά προβλήματα, κυρίως το χειμώνα, κάτι που ασφαλώς γνωρίζεις πολύ καλά νομίζω.
Ζ.Τ.: Αγαπάω απίστευτα τη Σαμοθράκη. Πηγαίνω συνήθως καλοκαίρι και καμιά φορά το Πάσχα. Χειμώνα είχα πολλά χρόνια να πάω. Επισκέφτηκα λοιπόν το νησί πέρυσι τα Χριστούγεννα και ξετρελάθηκα με την απίστευτη ηρεμία, το χιονισμένο τοπίο και το έθιμο της σούβλας την ημέρα των Χριστουγέννων που το είχα λησμονήσει, τα αγαπημένα μου πρόσωπα, τη ζεστασιά του σπιτιού, τα φαγητά της μαμάς…Είδα το νησί με άλλα μάτια από αυτά του παιδιού που το μελαγχολούσε το χωριό και αναζητούσε τα φώτα και την φασαρία της πόλης… Αυτή τη φορά εκτίμησα την αγνότητα, την ηρεμία, την οικογενειακή γαλήνη και ένιωσα και πάλι παιδί! Το νησί έχει μείνει αγνό και παρθένο. Είναι ένας παράδεισος για τον επισκέπτη όμως ο μόνιμος κάτοικος του νησιού αντιμετωπίζει κυρίως το χειμώνα αρκετά προβλήματα, ιδιαίτερα ιατρικής περίθαλψης αφού υπάρχει αποκλεισμός, λόγω ελλειπών ακτοπλοϊκών δρομολογίων και έλλειψη αεροδρομίου.
Οι νέοι πρέπει να φανούν τολμηροί διότι τα κίνητρα στο νησί είναι ελάχιστα άρα πρέπει να τα δημιουργήσουν μόνοι τους, οι δουλειές ελάχιστες για τους μόνιμους κατοίκους και σε απρόσμενες στιγμές όπως ένα δυστύχημα, βλέπει κανείς πόσο δύσκολο είναι να ζεις σε ένα τόπο που βρέχεται γύρω-γύρω από θάλασσα…

Όλο και περισσότεροι Έλληνες καλλιτέχνες εγκαταλείπουν τις πολυεθνικές δισκογραφικές εταιρείες στις μέρες μας...εσύ τον τελευταίο καιρό δημιούργησες την δική σου ανεξάρτητη ετικέτα, την “Zoe Music”. Γιατί έκανες αυτή την κίνηση; Περισσότερη ελευθερία και άνεση; Για να έχεις τον απόλυτο έλεγχο της δουλειάς σου;
Ζ.Τ.: Απάντησες ήδη! Ναι, ελευθερία και απόλυτος έλεγχος στη δουλειά μου είναι εκείνα τα στοιχεία που με οδήγησαν σε αυτή την κίνηση…Βέβαια δεν υπολόγισα καλά μιας και είμαι καλλιτέχνης και όχι επιχειρηματίας μα μαθαίνω γρήγορα και προσαρμόζομαι εύκολα. Όλα καλά λοιπόν!!!

Έχεις γράψει μουσική για ντοκιμαντέρ και τηλεοπτική σειρά...μίλησέ μου για αυτές τις δουλειές. Είναι δυσκολότερο να γράφεις κατά παραγγελία καταρχάς;
Ζ.Τ.: Όχι, δεν μου είναι δύσκολο να γράφω κατά παραγγελία διότι όταν μπω στο τριπ της δημιουργίας, γίνομαι ένα με αυτή. Δεν υπάρχει η «παραγγελία» η οποία λειτουργεί απλά ως ένα κίνητρο , χωρίς πίεση και άγχος…Έτσι η συνεργασία μου με τον Χάρη Ρώμα για τη μουσική που έγραψα στην τηλεοπτική σειρά “Δεληγιάννειο παρθεναγωγείο’’ ήταν μια πολύ ευχάριστη εμπειρία με όμορφο αποτέλεσμα πιστεύω!
Όσον αφορά το ντοκιμαντέρ, το 2006 βρέθηκα μετά από πρόσκληση στο νησί Αντιγόνη, στα Πριγκηπονήσια, ή αλλιώς Burgas όπου με κάλεσε ο σκηνοθέτης του συγκεκριμένου ντοκιμαντέρ για να γράψω τη μουσική. Πέρασα πολύ καλά, διαπίστωσα πόσο φιλόξενοι ήταν οι άνθρωποι εκεί. Το εντυπωσιακό ήταν ότι εκτός από τούρκικα και ελληνικά, μιλούσαν επίσης γαλλικά, αγγλικά και γερμανικά με την ίδια ευκολία! Ωραίες εμπειρίες αποκομίζει κανείς τελικά μέσα από τη διαδικασία της δημιουργίας , της τέχνης αρκεί να κάνει αυτό που κάνει με αγάπη χωρίς φανατισμό και το άγχος του “σουξέ’’ ή της γρήγορης επιτυχίας !

Συμμετείχες πρόσφατα σε κάποιες σημαντικές διοργανώσεις στο εξωτερικό. Στην έκθεση μουσικής της Φρανκφούρτης τον Απρίλιο του 2009 και στο Φεστιβάλ Ακορντεόν στο Ικάλινεν της Φινλανδίας δυο μήνες μετά. Τι έχεις αποκομίσει από αυτές τις στιγμές;
Ζ.Τ.: Mοναδική εμπειρία η συμμετοχή μου στην Έκθεση Μουσικής της Φρανκφούρτης! Γνώρισα αξιόλογους μουσικούς και ανθρώπους με κοινά ενδιαφέροντα, είδα στη σειρά όλες σχεδόν τις εταιρείες ακορντεόν και μίλησα με τους διευθυντές τους. Θαύμασα την οργάνωση και την πειθαρχία…και το ένα φέρνει το άλλο. Εκεί λοιπόν με άκουσε ο διοργανωτής του Παγκόσμιου Φεστιβάλ Ακορντεόν στη Φινλανδία και έτσι, τον Ιούνιο της ίδιας χρονιάς, 2 μήνες αργότερα δηλαδή, βρέθηκα εκεί, στο Ικάλινεν της Φινλανδίας. Έπαιξα με μία καταπληκτική φινλανδική ορχήστρα ένα ελληνικό και ένα κουβανέζικο παραδοσιακό κομμάτι. Ήταν όλα άρτια οργανωμένα, από την πρόβα ήχου μέχρι την τελευταία λεπτομέρεια! Το φεστιβάλ είχε δίωρη πανευρωπαϊκή τηλεοπτική κάλυψη και συμμετείχαν σε αυτό καταπληκτικοί ακορντεονίστες από πολλά μέρη του κόσμου. Θα έλεγε κανείς ότι η Φιλανδία είναι η χώρα του ακορντεόν αφού έβρισκες παντού ακορντεόν και ακορντεονίστες! Παρακολούθησα μέσα σε πέντε μέρες πολλές συναυλίες με καταπληκτικούς μουσικούς παγκοσμίου φήμης και γέμισα τις μπαταρίες μου για όλο το καλοκαίρι. Μπορούσες να δεις παντού στολίδια σε σχήμα ακορντεόν, από σκουλαρίκια μέχρι ρολόγια και κούπες για καφέ. Επίσης για πρώτη φορά στη ζωή μου βρέθηκα σε μέρος όπου δε νυχτώνει ποτέ!
Το κοινό πολύ θερμό. Η φήμη ότι οι βόρειοι είναι ψυχροί δεν συμβαδίζει με τη πραγματικότητα διότι όλοι τους ήταν πάντα με το χαμόγελο και με συγκίνησε που ακόμα και στη μακρινή Φινλανδία βρήκα φίλους του ελληνικού πολιτισμού.
Πριν φύγω μου απονεμήθηκε από τους διοργανωτές ένα δίπλωμα υπογεγραμμένο από τα διασημότερα ονόματα του ακορντεόν όπως ο καταπληκτικός ο Frank Marocco, ο Rengo Ruggieri, ο Frederic Deschamps και ο Kimmo Mattila που είναι και ο διοργανωτής του φεστιβάλ και πολλοί άλλοι.

Πριν λίγες μέρες κυκλοφόρησε η νέα σου δισκογραφική δουλειά. Τι ακούει κανείς στο «ΖΟΕ 06/09» ;
Ζ.Τ.: Σε αυτό το διπλό άλμπουμ ακούει κανείς τρία χρόνια ορχηστρικής δισκογραφικής πορείας της Ζωής με κομμάτια που τα συναντούμε στα προηγούμενα άλμπουμ αλλά και με καινούργια ανέκδοτα κομμάτια, δικές μου συνθέσεις αλλά και διασκευές. Το cover και το booklet του cd είναι όλα στα αγγλικά για τις ανάγκες κυκλοφορίας του στο εξωτερικό και στο διαδίκτυο. Στο πρώτο cd ακούμε latin-tango-jazz και στο δεύτερο συμφωνικές και traditional φόρμες. Αξίζει να σημειωθεί ότι ένα ευρώ από κάθε cd προσφέρεται στην Actionaid, έναν πολύ δραστήριο ανθρωπιστικό οργανισμό.

Mετά από μια τέτοια συλλογική δουλειά ποιο θα είναι το επόμενό σου βήμα, θα κινηθείς στα μουσικά μονοπάτια που μας έχεις συνηθίσει;
Ζ.Τ.: Ετοιμάζω παράλληλα δύο καινούργιες δισκογραφικές δουλειές και έχω πλάνο για άλλες δύο. Η αμέσως επόμενη, που στην ανέφερα και πιο πριν, θα κυκλοφορήσει πρώτα ο Θεός γύρω στο φθινόπωρο του 2010. Είναι μια πολύ μοντέρνα instrumental παραγωγή, όλη δική μου και οι συνθέσεις και οι ενορχηστρώσεις με συμμετοχές καταπληκτικών μουσικών, Ελλήνων και του εξωτερικού. Η επόμενη παραγωγή που ήδη ετοιμάζω είναι με δικά μου λαϊκά τραγούδια με έναν λαϊκό καταπληκτικό ερμηνευτή, δε θα αποκαλύψω ακόμη το όνομα του, εξάλλου αυτή η παραγωγή θα βγει μετά από το επόμενο instrumental album.

Και όσον αφορά τις εμφανίσεις σου; Τι ετοιμάζεις αυτό το χειμώνα;
Ζ.Τ.: Πολλά και όμορφα για αυτό το χειμώνα. Καταρχάς αυτή η ξεχωριστή συνεργασία με αυτό τον απίστευτο άνθρωπο που υπηρέτησε το λόγο και το τραγούδι όπως εκείνος λέει και όπως τα έργα του μαρτυρούνε…. θα είναι μεγάλη μου τιμή λοιπόν που θα βρεθώ επί σκηνής - εκτός από τους senso latino και τους χορευτές μου παρουσιάζοντας το δικό μου show - και με τον αξιολάτρευτο Κώστα Χατζή. Έπειτα, μεγάλη είναι και η ιστορία που έχει αφήσει ο Θανάσης Πολυκανδριώτης με το μπουζούκι και τα τραγούδια του και χαίρομαι που θα κάνουμε μαζί «παιχνίδι ταχύτητας δακτύλων» σε ένα πολύ όμορφο και δεξιοτεχνικό δικό του κομμάτι. Αυτή η πολύ ωραία συνεργασία ξεκινά φέτος το χειμώνα και συγκεκριμένα στις 11 Δεκεμβρίου στη μουσική σκηνή ‘’Favela’’
Ακόμη, από τις 20 Δεκέμβρη και κάθε Κυριακή θα εμφανίζομαι σε έναν καινούργιο, πανέμορφο χώρο, το “Buena Vista”, προσαρμοσμένο στις απαιτήσεις της παράστασής μου με τους Senso Latino, μαζί με τους χορευτές μου και μια καταπληκτική φωνή, την Άσπα Θεοφίλου. Και η Κουβανή τραγουδίστρια Ρωξάνα, που θα παίξει και διάφορα μουσικά όργανα στο πρόγραμμα όπως το άγνωστο για την Ελλάδα μουσικό όργανο το “τιέρα’’ Σε αυτό το χώρο θα καλώ κάθε Κυριακή ως γκεστ και άλλους τραγουδιστές και μουσικούς από Κούβα, Βραζιλία και Αργεντινή. Τέλος, θα συνεργαστώ τηλεοπτικά στο Mad Tv, με τους Onirama και το group Akcent από τη Ρουμανία. Παράλληλα έχω ήδη προγραμματίσει κάποιες συναυλίες στο επόμενο διάστημα σε διάφορους δήμους και μουσικές σκηνές στην Ελλάδα.

Ωραία πράγματα…να έρθουν όλα έτσι όπως τα επιθυμείς Ζωή. Αλήθεια, πως φαντάζεσαι τον εαυτό σου σε δέκα χρόνια;
Ζ.Τ.: Μαμά… Εύχομαι να υπάρχει γαλήνη, υγεία, έμπνευση, ισορροπία μέσα μου και ό,τι άλλο έρθει από κει και έπειτα καλώς να ορίσει Θεοδόση.