Λοιπόν, αγαπητέ Νίκο, φτάνεις αισίως στην τρίτη δισκογραφική σου δουλειά, 3 χρόνια μετά την προηγούμενη. Μίλησέ μου γι’ αυτήν, για τους συντελεστές και για τη διαδικασία δημιουργίας της.
Ν.Μ.: Είναι ένας δίσκος ο οποίος αναμένεται να κυκλοφορήσει μετά το καλοκαίρι από την Sony Music. Δουλεύεται εδώ και δύο χρόνια περίπου και περιλαμβάνει τραγούδια, άλλα σε στίχους και μουσική του Δημήτρη Φάκου, άλλα σε στίχους και μουσική δίκη μου και άλλα συνδυαστικά. Όπως το Πόσο Σου Μοιάζω που κυκλοφόρησε πρόσφατα από την Sony σε μορφή digital single. Η μουσική είναι του Δημήτρη και τους στίχους τους μοιραζόμαστε.

Τι θα έλεγες ότι αλλάζει αυτή τη φορά σε σχέση με τα προηγούμενα δισκογραφικά βήματά σου και ποια στοιχεία από το παρελθόν κρατάς;
Ν.Μ.: Η μουσική είναι έμπνευση. Και αυτό δεν υπακούει σε καλούπια και ταμπέλες. Το σίγουρο είναι πως έχω προσέξει και αγαπώ πολύ αυτή τη δουλειά. Ελπίζω να την αγαπήσει το ίδιο με μένα και ο κόσμος που θα την ακούσει.

Συνήθως κατατάσσεσαι στις μουσικές κατηγορίες pop και rock. Θεωρείς ότι σε αντιπροσωπεύουν;
Ν.Μ.: Θα μπορούσες να το πεις και έτσι.

Ποιοι είναι οι καλλιτέχνες που σε έχουν επηρεάσει ως δημιουργό;
Ν.Μ.: Σε ό,τι αφορά τις μουσικές μου επιρροές, είναι δύσκολο να ξεχωρίσω από πού και πόσο έχω επηρεαστεί γιατί τα ακούσματα μου είναι πολλά και διαφορετικά.

Πως ξεκίνησε η σχέση σου με τη μουσική και τι σημαίνει αυτή για σένα; Ποιο δρόμο θα ήθελες να ακολουθήσεις στη συνέχεια;
Ν.Μ.: Η μουσική απ’ όσο θυμάμαι υπήρξε πάντα ένα πολύ σημαντικό κομμάτι τις ζωής μου. Ήταν η ανάγκη μου να εκφράσω συναισθήματα που δυσκολευόμουν να εσωτερικεύσω με άλλον τρόπο. Ξεκίνησα παίζοντας πιάνο στην ηλικία των 10 ετών περίπου και στην ηλικία των 15, εγώ, ο αδερφός μου και δυο φίλοι από την γειτονιά φτιάξαμε την πρώτη μας μπάντα. Ενώ πάντα μου άρεσε να τραγουδάω, έπαιζα πλήκτρα και δεν τραγουδούσα. Η πρώτη φόρα που τραγούδησα με group ήταν πολύ αργότερα κατά την διάρκεια τον σπουδών μου στην ιατρική σχόλη. Θα ήθελα να συνεχίσω να ασχολούμαι με την μουσική για πάντα, να κάνω live και να επικοινωνώ με τον κόσμο. Να δίνω και να παίρνω ενέργεια και χαρά! Ο δρόμος για μένα δεν είναι και δεν ήταν ποτέ καθορισμένος. Και αυτό είναι κάτι που έχει πολύ ενδιαφέρον!

Έχεις πέσει «θύμα» αρνητικής – ή και θετικής – προκατάληψης λόγω της συμμετοχής σου στο τηλε-ριάλιτυ Fame Story 2; Τι θα έλεγες ότι αποκόμισες από εκείνη την εμπειρία και ποια συμβουλή θα έδινες σε όσους σκέφτονται σήμερα να ακολουθήσουν έναν παρόμοιο δρόμο;
Ν.Μ.: Ό,τι καινούργιο έχει τους υποστηρικτές και του επικριτές του. Ήμουν μικρός και θυμάμαι πως κατέκριναν κάποτε τα καλλιστεία. Και όμως από αυτό τον θεσμό βγήκαν ηθοποιοί που θεωρούνται ιερά τέρατα της τέχνης σήμερα. Και τα talent shows ή μουσικά realities είναι σημάδια τον καιρών. Ύστερα από δέκα χρόνια πιθανότατα να είναι κάτι άλλο και η «κουλτούρα» να έχει πάλι κάτι να λιθοβολεί ή κάτι να γκρινιάζει. Δεν ξέρω αν αποκόμισα πραγματικά κάτι έκτος από το ότι δοκίμασα τα όρια και τις αντοχές μου. Σίγουρα όμως υπήρξε εφαλτήριο. Ο καθένας από μόνος του αποφασίζει, ανεξάρτητα από τον δρόμο που θα ακολουθήσει, το ύφος και το ήθος της παρουσίας του.

Τι σε ικανοποιεί περισσότερο, οι ώρες της ηχογράφησης στο στούντιο ή η ζωντανή επαφή με το κοινό;
Ν.Μ.: Δεν θα μπορούσα να ξεχωρίσω... Είναι δύο διαφορετικές διαδικασίες που η μια συμπληρώνει την άλλη, έχοντας ακριβώς τον ίδιο στόχο! Τα όμορφα συναισθήματα και την επαφή! Χωρίς το ένα δεν θα μπορούσε να υπάρχει το άλλο. Χωρίς τη δημιουργία πώς θα είχα επαφή με τον κόσμο;

Έχεις ακολουθήσει τον δρόμο των ωδείων ή είσαι αυτοδίδακτος; Πόσο απαραίτητες θεωρείς τις σπουδές για την εξέλιξη ενός μουσικού;
Ν.Μ.: Έχω κάνει ωδείο αλλά δεν θα έλεγα επαρκείς τις μουσικές σπουδές μου. Οι μουσικές σπουδές και η παιδεία είναι πολύ σημαντικές γιατί βοηθούν να εκφραστεί το ταλέντο.

Είσαι ερμηνευτής και τραγουδοποιός. Ποιον από τους δύο ρόλους προτιμάς και γιατί;
Ν.Μ.: Και τους δύο! Δεν μπορώ να ξεχωρίσω.

Τέλος, μίλησέ μας για τα άμεσα αλλά και τα πιο μακροπρόθεσμα σχέδιά σου.
Ν.Μ.: Στα άμεσα σχέδιά μου είναι όσο το δυνατόν περισσότερα live σε όλη την Ελλάδα και η κυκλοφορία του δίσκου μου το φθινόπωρο. Στα μακροπρόθεσμα βλέπουμε.

Ευχαριστώ πολύ και καλή συνέχεια!
Ν.Μ.: Ευχαριστώ κι εγώ πολύ.