135 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
12.12.2018
Ορφέας | Main Feed
Κώστας Πατσαλής

Ο συνθέτης Χρήστος Λεοντής  γεννήθηκε στο Ηράκλειο της Κρήτης στις 11 Μαΐου 1940. Το 1964 τάραξε τα νερά της ελληνικής δισκογραφίας με το έργο του «Καταχνιά». Ακολούθησαν τα έργα  «Ανάσταση ονείρων» (1966), «12 παρά 5» (1970), «Καπνισμένο τσουκάλι» (1973), «Αχ! Έρωτα» (1974), «Παραστάσεις» (1975), «Μαντζουράνα στο κατώφλι» (1980), «Συναυλίες» (1981), «Πυγολαμπίδες» (1994), «Καντάτα ελευθερίας» (1998), «Μήτηρ Θεού» (2001) & «Έρωτας αρχάγγελος» (2007). Ο Χρ. Λεοντής , στη μεγάλη καριέρα του, εκτός από κύκλους τραγουδιών έγραψε μουσική για όλα τα είδη θεάτρου και η συνεργασία του με το Θέατρο Τέχνης του Καρόλου Κουν υπήρξε  στενή. Επίσης ασχολήθηκε και με την κινηματογραφική μουσική αλλά και την τηλεοπτική.
Ο συνθέτης όλα αυτά τα χρόνια έχει δώσει πολλές συναυλίες στην Ελλάδα και στο εξωτερικό ενώ πυκνές είναι και οι προσκλήσεις που δέχεται από ελληνικά και ξένα πανεπιστήμια  για να παίξει μουσική και τραγούδια του αλλά και για διαλέξεις. Πριν λίγο καιρό ο Χρ.Λεοντής  κυκλοφόρησε σε cd & dvd την παράσταση «Χελιδών ηδομένη» που είχε παρουσιάσει στις 11 / 8 / 2005 στο Ωδείο Ηρώδου του Αττικού. Με αφορμή αυτή τη νέα κυκλοφορία έγινε κι αυτή μας η συνομιλία.
Κύριε Λεοντή , πρόσφατα  κυκλοφόρησε ένα νέο cd σας με τίτλο «Χελιδών ηδομένη» που περιλαμβάνει  πέντε μουσικές ενότητες  από κωμωδίες του Αριστοφάνη. Μπορείτε να μας πείτε μερικά πράγματα γι’ αυτή τη νέα σας δουλειά ;
Χ.Λ.: Ναι! Αυτό είναι ένα βιβλίο , από το περιοδικό «Μετρονόμος», δίγλωσσο που εμπεριέχει πάρα πολύ όμορφα και χρήσιμα στοιχεία και σε σχέση με το έργο καθ’ αυτό  και σκέψεις γύρω από την αντιμετώπιση της  μουσικής σε έργα του Αριστοφάνη. Έχει ωραιότατες ζωγραφιές  του Δημήτρη του Μυταρά, του Διονύση του Φωτόπουλου, του Κυριάκου Ρόκου , του Κουν και πολλών άλλων περίφημων ζωγράφων και εικαστικών. Η έκδοση  εμπεριέχει και  dvd , δηλ είναι και θέαμα και cd , ακρόαμα με την ίδια, φυσικά, μουσική   από μια παράσταση που είχα κάνει στο Ηρώδειο το 2005, που ήταν μια ανασύνθεση της μουσικής μου από πέντε κωμωδίες του Αριστοφάνη-γι’ αυτό και τις ονομάζω και πέντε μουσικές ενότητες-  «Αχαρνής», «Σφήκες», «Ιππής», «Πλούτος» & «Ειρήνη» που κατά καιρούς έγραψα για το Θέατρο Τέχνης και το Εθνικό Θέατρο. Είμαι περήφανος γι’ αυτή την έκδοση –ομολογώ ότι την περίμενα πολλά χρόνια! Το χορευτικό μέρος  είναι μια θαυμάσια χορογραφία από τον Κώστα τον Ρήγο που  χορεύει  το μπαλέτο του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος. Συμμετέχει ο Σπύρος ο Παπαδόπουλος με μια ωραιότατη παρουσίαση γύρω από τα έργα αυτά. Επίσης παίρνει μέρος η Μικτή χορωδία του Πολιτιστικού Κέντρου του Δήμου Κηφισιάς με τη διεύθυνση του Θανάση Αρβανίτη που είναι μια έντονη παρουσία. Επίσης υπάρχουν πέντε τραγουδιστές ο Γιάννης ο Κούτρας, ο Πέτρος Δαμουλής, ο Δώρος Δημοσθένους, η Μαρία Σουλτάτου και η Ιωάννα Φόρτη και μια δεκαεπταμελής ορχήστρα! Μπορώ να πω ότι είναι πολύ χορταστική παράσταση  κι από την πλευρά του θεάματος αλλά και ακροάματος. Δεν υπάρχει κάτι ανάλογο που να έχει κυκλοφορήσει τα τελευταία χρόνια. Παλιότερα υπήρχαν οι «Όρνιθες» του Μάνου του Χατζιδάκι και τώρα υπάρχει αυτό. Είναι ένα υλικό που μπορεί καθένας πια να το έχει στη δισκοθήκη του.

Σ’ αυτή την ομολογουμένως δύσκολη εποχή για τις πωλήσεις των cd εσείς αποφασίσατε να κυκλοφορήσετε αυτό το  δίσκο που σίγουρα δεν περιέχει εύκολα ακούσματα, απ’ αυτά που κατακλύζουν σήμερα τον κόσμο. Για ποιο λόγο το τολμήσατε; Δε φοβηθήκατε;
Χ.Λ.: ‘Όχι! Τι να φοβηθώ; Με δανεικά από φίλους, πεντακόσια ο ένας , χίλια ο άλλος… Ένα- δυο φίλοι καλοί υπάρχουν που στηρίζουν αυτό το έργο! Νομίζω ότι ο κόσμος θα το εκτιμήσει και σιγά σιγά τα έξοδα θα τα βγάλει, υποθέτω… Αλλά  χαλάλι στον κόσμο! Νομίζω ότι ο κόσμος δεν κοιτάζει πια ότι του προσφέρεις !Μπορεί να κάνει τις επιλογές του! Μπορεί να χρειαστεί  λίγο πιο πολύ καιρός να το πληροφορηθεί αλλά στο τέλος θα το εγκολπωθεί  αυτό το υλικό. Ας πούμε σπουδαστές δραματικών σχολών, σπουδαστές από τη θεατρολογία,  σπουδαστές από τα ωδεία… Μπορεί να πάει ωραιότατα στα σχολεία για να ακούσουν οι μαθητές και μιας άλλης νοοτροπίας  μουσική που καλώς ή κακώς  με αυτή τη μουσική στηρίζουμε τις παραστάσεις  του αρχαίου δράματος  εδώ στην Ελλάδα.

Ο Χρήστος Λεοντής με τον Κάρολο ΚουνΗ σχέση σας με το Θέατρο Τέχνης  υπήρξε στενή και είχε μεγάλη διάρκεια. Πώς προέκυψε ; Τι ήταν αυτό που σας έκανε να έχετε μια τόσο μεγάλη και σε ποιότητα και σε χρόνο συνεργασία;
Χ.Λ.: Φαίνεται ότι την ίδια ρότα ακολουθήσαμε. Ταίριαξα πάρα πολύ στη νοοτροπία με τον Κουν! Αυτό βοήθησε σε αυτή τη στενή συνεργασία. Τον εμπιστευόμουνα, φυσικά, γιατί ήταν μια μεγάλη καλλιτεχνική προσωπικότητα και φαίνεται και ότι με εμπιστεύτηκε κι εκείνος και μου έδωσε όλη αυτή τη δυνατότητα να γράψω , ν’ ασχοληθώ μ’ αυτό το θέατρο. Είμαι τυχερός που ήμουν εγώ αυτός που  επέλεξε ο Κουν! Που ταιριάξαμε, τελοσπάντων!

Έχετε γράψει μουσική για πολλά είδη θεάτρου. Ποιο είδος σας εμπνέει περισσότερο;
Χ.Λ.
: Το θέατρο από τη φύση του είναι μια ομαδική δουλειά. Δουλειά που καταθέτει κανείς το ταλέντο του στην ίδια τράπεζα, ο συγγραφέας, ο σκηνοθέτης, ο σκηνογράφος, ο χορογράφος, ο μεταφραστής, ο ηθοποιός, ο μουσικός! Μια τέτοια συγκυρία απόψεων  σίγουρα οδηγεί, ας πούμε , σε μια ανώτερη  μορφή μυαλού και καλλιτεχνικής απόφασης  στο τι θα ακολουθηθεί σαν πορεία στο κατά καιρούς ανεβαζόμενο έργο! Οπότε με αυτήν την έννοια κάθε ένα είδος απ’ αυτά έχει ένα δικό του πρόσωπο, μια δική του γοητεία. Άλλο πράγμα το αρχαίο δράμα  η κωμωδία, η τραγωδία, άλλο το ξένο θέατρο άλλο το ελληνικό… Σε όλα υπάρχει ένα τεράστιο ενδιαφέρον κάθε φορά.

Η δισκογραφία σας δεν είναι ανάλογη με τη δουλειά, σε όγκο, που έχετε παρουσιάσει στο κοινό. Για ποιο λόγο; Είναι συνειδητή επιλογή;
Χ.Λ.
: Και ναι και όχι! Όλοι αυτοί  οι  παραγωγοί  στη δισκογραφία είναι χαμηλού επιπέδου ! Δεν τους ενδιαφέρει φαίνεται κάτι τέτοιο… Το θεωρώ πολύ μεγάλο λάθος! Ακόμα αν δεις τι πουλάνε σήμερα θα δεις  το «Άξιον εστί», θα δεις την «Καταχνιά» τη δική μου, πουλάει το έργο του Χατζιδάκι… δηλ έργα σαράντα –πενήντα ετών, ό,τι καλύτερο υπήρξε στη δισκογραφία! Αυτά πουλάνε ακόμα! Νομίζω ότι δεν ταίριαξα πολύ ή σχεδόν καθόλου με τη νοοτροπία τη δική τους!

Και μια και αναφέρατε την «Καταχνιά», ένα έργο αναφοράς σήμερα, τι θυμάστε από εκείνες τις στιγμές;
Χ.Λ.: Κοιτάξτε, τα μέσα που είχαμε τότε ήταν ανύπαρκτα, ελάχιστα! Να σκεφτείς ότι ούτε καν στερεοφωνική εγγραφή δεν υπήρχε! Μονοφωνικές ήταν οι εγγραφές! Όλοι μαζί σ’ ένα στούντιο παίζαμε και γράφαμε. Αλλά υπήρχε από την  άλλη μεριά ένα στοιχείο της ίδιας νοοτροπίας, αν θέλετε, των καλλιτεχνών, εμάς που προσπαθούσαμε ν’ αφουγκραστούμε τις ανάγκες του ελληνικού λαού και του ίδιου του λαού. Δηλαδή, υπήρξε μια ευτυχής συγκυρία στη νοοτροπία και στους στόχους που θέσαμε και που έθεσε κι ελληνικός λαός! Είχε ανάγκη αυτά τα πράγματα! Πιστεύω και σήμερα θα έχουμε μεγάλες ανατροπές αρκεί να βρεθούνε οι νέοι μουσικοί  που θα αποκτήσουν μια ιδεολογία  από τα γεγονότα της εποχής τους, διότι δεν μπορεί να αποτελεί μοντέλο, ας πούμε , η Eurovision! Αυτό είναι ντροπή! Και είναι συνειδητές επιλογές αυτών που τα δημιουργούν για να αποβλακώσουνε μια νεολαία! Φαντάζομαι όμως ότι με τα γεγονότα που υπάρχουνε γύρω μας νομίζω ότι θα υπάρξει μια αφύπνιση  της νεολαίας έστω  από αυτοσυντήρηση ….Η νεολαία θα βρει τους κατάλληλους εκφραστές και δημιουργούς!

Στα τέλη του 1966 κυκλοφόρησε ένα τραγούδι σας με τίτλο «Πού να χωρέσει τ’ όνειρο» (στίχοι : Μ.Παπανικολάου). Πιστεύετε ότι υπάρχει χώρος για όνειρα σήμερα; Εσείς τι ονειρεύεστε σήμερα;
Χ.Λ.: Τα όνειρά μου είναι να έχω την υγεία μου και να έχω τη διανοητική μου ακεραιότητα για να μπορώ να γράφω μουσική!

Πως βλέπετε το ελληνικό τραγούδι σήμερα;
Χ.Λ.: Υπάρχουν ταλαντούχοι άνθρωποι που όμως αυτή τη στιγμή τους στερούν τη δυνατότητα, το βήμα για να μπουν στο χώρο μέσα και να αρχίσουν το μουσικό διάλογο με την κοινωνία. Υπάρχει μια λυσσασμένη επίθεση σε όλους αυτούς που δε σκέφτονται με το μυαλό και τη νοοτροπία της τηλεόρασης. Αλλά εγώ πριν λίγες μέρες σε μια εκπομπή απευθυνόμενος  στην ΕΡΤ είπα ότι βάζετε όλα αυτά τα σκουπίδια με τον χορό εκατομμυρίων - που δεν ξέρω ποιος τα παίρνει και γιατί τα παίρνει - για να στηρίζετε θεσμούς πτώματα που δεν έπαιξαν κανένα ρόλο στην ελληνική κοινωνία ούτε στο ελληνικό τραγούδι τα τελευταία πενήντα χρόνια - προσπαθούν να νεκραναστήσουν πτώματα! Καιρός είναι να μας απαλλάξει ο υπουργός Πολιτισμού, ο κ. Γερουλάνος,  από αυτό το σκουπιδαριό και να διαθέσουν αυτά τα χρήματα ν’ αποκτήσουν οι νέοι μουσικοί ένα βήμα για να μπορέσουν να παίξουν το έργο τους στην κοινωνία μια που κι οι δισκογραφικές εταιρίες  ακολουθούν το δρόμο της… χωματερής!

Ποια είναι τα άμεσα σχέδιά σας; Τι ετοιμάζετε αυτόν τον καιρό;
Χ.Λ.: Ετοιμάζω τον «Πλούτο» του Αριστοφάνη- για τρίτη φορά -πάλι για το Θέατρο Τέχνης. Θα παιχτεί 5 & 6 Ιουλίου στο Βόλο , θα γίνει μια περιοδεία στη Βόρεια Ελλάδα και στις 13 & 14 Αυγούστου στην Επίδαυρο. Κάνω επίσης μια ταινία με τον Λευτέρη τον Χαρωνίτη και προσπαθώ να ηχογραφήσω  το «Πρωινό άστρο» του Ρίτσου  που έγραψα πέρσι  και έχω μπει στη διαδικασία της ηχογράφησης -που έχει διακοπεί λόγω του «Πλούτου» αυτή τη στιγμή.

Κύριε Λεοντή σας ευχαριστώ θερμά για τη συνομιλία μας.
Χ.Λ.: Εγώ, σας ευχαριστώ!

Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΘΕΜΑΤΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Εμένα δε με νοιάζει να μην έχω τίποτα, ίσα - ίσα μάλιστα, γιατί αλλιώς θα ντρεπόμουνα κιόλας.
Κατερίνα Γώγου

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

12/12/1915 Γεννήθηκε ο αμερικανός τραγουδιστής Φρανκ Σινάτρα

ΤΥΧΑΙΑ TAGS