Ξεκινώντας, πείτε μου λίγα λόγια για την ιστορία του γκρουπ Maria And The Photo Frame. Πότε και πώς δημιουργήθηκε και με ποιους στόχους;
Μαρία: Οι Maria and the Photo Frame ξεκίνησαν πριν από σχεδόν δύο χρόνια, ως ένα project του Μάρκου, ο οποίος έγραψε κομμάτια για γυναικεία φωνή και ξεκίνησε την αναζήτηση της τραγουδίστριας που θα τα ερμηνεύσει. Η διαδικασία του studio κράτησε ένα χρόνο και σε αυτό το διάστημα ήρθε στην παρέα και ο Δρόσος ο οποίος συνεισέφερε με το μπάσο του σε μία από τις ηχογραφήσεις. Η λογική των Maria and the Photo Frame ήταν αρχικά αυτή του ντουέτου (Μαρία στη φωνή και Μάρκος στην κιθάρα), αλλά στην πορεία και ενώ οργανώναμε τη δομή των επερχόμενων live μας, σκεφτήκαμε να δοκιμάσουμε να προσθέσουμε μία ακόμη κιθάρα. Καθώς ο Δρόσος είχε ήδη συνεργαστεί μαζί μας, έπαιζε κιθάρα και  γνωριζόταν από παλιά με το Μάρκο, αλλά παράλληλα είχε εκφράσει και ενδιαφέρον για το project, ήταν για μας η φυσική επιλογή για την ενίσχυση της μπάντας.  Έτσι γίναμε οι Maria and the Photo Frame με την τωρινή μας δομή. Οι στόχοι μας δεν είναι τίποτα άλλο πέραν του να παίζουμε μουσική που αγαπάμε και να υποστηρίξουμε το album μας για τους ανθρώπους που έχουν διάθεση να μας ακούσουν.

Ο ήχος του δίσκου διακρίνεται από σχετική ενορχηστρωτική λιτότητα. Ήταν μια συνειδητή προσπάθεια από μέρους σας να στηριχτείτε  στα απολύτως βασικά ή απλά αυτό προέκυψε στην πορεία;
Μάρκος: Οι λιτές ενορχηστρώσεις έχουν το πλεονέκτημα ότι αναδεικνύουν τη φωνή. Αλλά είναι αλήθεια επίσης ότι στα πλαίσια της οικονομικής κρίσης που αγγίζει και μένα προσωπικά, όπως όλους μας, επέλεξα μια πιο λιτή ενορχηστρωτική γραμμή σε σχέση, ας πούμε, με το Your Mother's Jacuzzi, τον προηγούμενο δίσκο μου.

Μάρκο, στο τραγούδι Homage A Exupery αναφέρεσαι στον γνωστό συγγραφέα, κάτι που είχες κάνει και στο παρελθόν, στο άλμπουμ Night Flight. Τι είναι αυτό που σε γοητεύει σχετικά με τον Antoine de Saint-Exupery;
Μάρκος: Ο Saint-Exupery ήταν ας πούμε the real thing! Ήταν ένας διανοούμενος με προβληματισμούς φιλοσοφικούς και ηθικούς, αλλά και άνθρωπος της δράσης, πρωτοπόρος πιλότος του ταχυδρομείου αλλά και της πολεμικής αεροπορίας ο οποίος πήγε εθελοντής στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, κατά την διάρκεια του οποίου χάθηκε σε μια αναγνωριστική πτήση κάπου στη Μεσόγειο (λογικά καταρρίφθηκε). Μέσα στα βιβλία Νυχτερινή Πτήση και Η Γη Των Ανθρώπων τοποθετεί τους προβληματισμούς του γύρω από την ηθική και την έννοια του καθήκοντος μέσα στο σκηνικό της αεροπορικής πτήσης. Ένα στοιχείο που μου κάνει εντύπωση είναι ότι ο Exupery είχε πέσει με αεροπλάνο 4 φορές πριν την μοιραία πέμπτη και παρόλα αυτά τίποτα δεν στάθηκε ικανό να του μειώσει τη διάθεση για πτήση. Κάτι από αυτό το συναίσθημα προσπάθησα να δώσω σε αυτό το τραγούδι. 

Υπηρετείς το αγγλόφωνο τραγούδι μια δεκαετία τώρα, έχοντας ξεκινήσει σε μια εποχή που αυτό ήταν μάλλον περιθωριακό. Σήμερα η κατάσταση είναι αρκετά διαφορετική, με μεγάλο μέρος των νέων καλλιτεχνών να γράφουν αγγλικό στίχο. Πώς βλέπεις τη νέα αυτή σκηνή και τι απαντάς σε όσους κατηγορούν τους αγγλόφωνους για μιμητισμό;
Μάρκος: Εγώ έκανα πάντα τη μουσική που μου αρέσει. Θα με ευχαριστούσε ιδιαιτέρα να ένιωθα ότι οι ελαφρώς νεότεροί μου αγγλόφωνοι Έλληνες μουσικοί με εκτιμούν. Εγώ δεν παρακολουθώ ιδιαίτερα την σκηνή αλλά βλέπω ότι υπάρχουν αξιόλογα σχήματα, με έντονα κατακτημένο το στυλ της ξένης μουσικής, σωστά αφομοιωμένο, με αυθεντική χρήση της αγγλικής γλώσσας και προφοράς, και μουσικό ταλέντο. Μου άρεσε πολύ ο πρώτος δίσκος της Monika και επίσης ένας πολύ αξιόλογος αγγλόφωνος καλλιτέχνης είναι ο δικός μας Δρόσος Παμπούρας, με το σχήμα του, τους Bandage, οι οποίοι έχουν κάνει πρόσφατα πολύ ωραίες ηχογραφήσεις που σύντομα θα κυκλοφορήσουν και πιστεύω ότι θα κάνουν αίσθηση με τον εκρηκτικό punk rock ήχο τους! Όσον αφορά τις κατηγορίες για μιμητισμό, καλώ τους κατηγόρους να σταματήσουν να είναι μίζεροι! Σημασία έχει να κάνει κανείς κάτι όμορφο. Ας μην είμαστε εθνικιστές. Η μουσική που φτιάχνουμε δεν έχει καμιά σχέση με το αν νιώθουμε Έλληνες. Εγώ θαυμάζω τον Tom Petty, πάω στη Μάνη και διαβάζω για τον Άρη Βελουχιώτη!

Είναι οι Maria And The Photo Frame ένα project του ενός δίσκου ή θα υπάρξει και δισκογραφική συνέχεια; Και αν ναι, θα συνεχίσεις να εκδίδεις και σόλο δουλειές ή θα διοχετεύεις πια τα τραγούδια σου μέσω του γκρουπ;
Μάρκος: Θα υπάρξει άλλος δίσκος ανάλογα με τα κέφια μας και την υποδοχή που θα έχει ο πρώτος. Όπως λέει κι ο Κηλαηδόνης κάπου (παραφράζω ίσως) ''αν δεν μ' αγαπάτε, τραγούδια δεν θα πω''. Εγώ σκοπεύω να φτιάχνω διάφορους δίσκους είτε μόνος μου είτε σε κάποιο σχήμα.

Πόσο εύκολο είναι για έναν άντρα να γράψει «γυναικεία» τραγούδια; Θα έλεγες ότι υπάρχει κάποιο κεντρικό θέμα στον δίσκο ή τον βλέπεις απλά ως μια συλλογή τραγουδιών;
Μάρκος: Δεν νομίζω ότι υπάρχει κάποιο κεντρικό θέμα. Όσον αφορά την ''γυναικεία σκοπιά'', είναι τόσο εύκολο όσο ήταν για τον Ridley Scott το να φτιάξει το Thelma And Louise. Το λέω αυτό γιατί η ατμόσφαιρα της ταινίας μοιάζει μέσα στο κεφάλι μου με την ατμόσφαιρα του τραγουδιού Girl Talk από τον δίσκο. Σ' αυτό το τραγούδι πιστεύω ότι πέτυχα να δω τα πράγματα από την γυναικεία πλευρά.

Μαρία, μίλησέ μας για την πορεία σου μέχρι σήμερα και για τους καλλιτέχνες που σε σημάδεψαν ως ερμηνεύτρια. Ποια χαρακτηριστικά της φωνής σου θεωρείς ότι σου έδωσαν τη θέση της ερμηνεύτριας στο γκρουπ;
Μαρία: Με το τραγούδι επαγγελματικά ξεκίνησα ως ηθοποιός σε μουσικές παραστάσεις. Συνέχισα με κάποιες εμφανίσεις μόνο ως τραγουδίστρια και ανεξάρτητα από κάποια μπάντα. Το 2007 ξεκίνησα τη συνεργασία μου με το Μάρκο σε live που έγιναν για την προώθηση του δίσκου του Your Mother’s Jacuzzi και στις αρχές του 2009 ξεκινήσαμε να δουλεύουμε το project που πήρε τελικά το όνομα Maria And The Photo Frame.  Η τωρινή κατάσταση της πορείας μου ως τραγουδίστρια αυτή τη στιγμή αφορά αποκλειστικά το συγκεκριμένο project. Από τα ακούσματα που με έχουν επηρεάσει ως ερμηνεύτρια, θα ξεχώριζα πρωτίστως τη Fiona Apple και τη Norah Jones καθώς και κλασικές φωνές, κυρίως την Ella Fitzgerald, τη Sarah Vaughan, την Etta James. Σχετικά με τα χαρακτηριστικά της φωνής μου που με οδήγησαν στην θέση της τραγουδίστριας του γκρουπ, θεωρώ ότι σημαντικό ρόλο έπαιξε το γεγονός ότι γενικώς ως τραγουδίστρια επιλέγω και κατευθύνω τις επιλογές μου πολύ κοντά στα είδη μουσική που αγγίζει αυτός ο δίσκος.
Επομένως, πριν μπω στο studio είχα μια μικρή πείρα σε σχέση με το πώς να προσεγγίσω τη μουσική και τους στίχους. Η σχετική αυτή πείρα αφορά και θέματα προφοράς, μιας και τραγουδάω μόνο αγγλικά τραγούδια. Σε ένα δεύτερο επίπεδο, πιστεύω ότι η τάση μου να τραγουδάω σε χαμηλές νότες, αποτέλεσε ελκυστικό στοιχείο σε σχέση πάντα με το ύφος αυτού του συγκεκριμένου δίσκου και τις απαιτήσεις του από τον ερμηνευτή.

Δρόσο, ανήκεις κι εσύ πλέον στην ομάδα των Maria And The Photo Frame. Μίλησέ μας για τη δική σου μουσική πορεία και background.
Δρόσος:  Έπαιζα και παίζω μουσική – και κυρίως μπάσο – σε κάποιες μπάντες με φίλους, με τους οποίους και μαζευόμαστε για να περνάμε καλά. Ο "στόχος" ήταν πάντα αυτός, οπότε και η μουσική μου πορεία δεν πήρε ποτέ επαγγελματική κατεύθυνση, αν μπορώ να το πω έτσι.  Με τον Μάρκο γνωριζόμαστε πολλά χρόνια , παρακολουθούσα τη δική του πορεία στη μουσική και πάντα ανταλλάσαμε σκέψεις σχετικά με τους δίσκους που ετοίμαζε. Όταν με ρώτησε αν ήθελα να συνεισφέρω παίζοντας μπάσο σε ένα κομμάτι της καινούργιας δουλειάς που ετοίμαζε με την Μαρία, δέχτηκα φυσικά και το αποτέλεσμα άφησε πολύ ικανοποιημένους και τους τρεις μας. Στην πορεία, και αφού ο δίσκος ήταν έτοιμος, συζητήσαμε το ενδεχόμενο να συμμετάσχω ως "δεύτερη κιθάρα" στο σχήμα, κάτι το οποίο, με βάση και το πόσο μου άρεσαν όλα τα κομμάτια σαν σύνολο, με ενδιέφερε πολύ, αφού παίζω και λίγη κιθάρα, αλλά ποτέ δεν έτυχε να το κάνω στα πλαίσια μπάντας. Κάπως έτσι κολλήσαμε. 

Η ζοφερή οικονομική κατάσταση της χώρας σχεδόν απουσιάζει από τη θεματολογία του δίσκου σας. Τι απαντάτε σε όσους ζητούν επανειλημμένως περισσότερα «πολιτικά» τραγούδια και ποιες οι γενικότερες απόψεις σας επί του θέματος;
Μάρκος: Είναι λογικό το να περιμένει κανείς από τους καλλιτέχνες να ενδιαφέρονται για τα κοινά. Αλλά δεν είναι λογικό να τους υπαγορεύει κανείς το τι θα γράφουν. Μάλιστα οι πολιτικά και κοινωνικά στρατευμένοι καλλιτέχνες είναι συχνά ένοχοι μιας υποκρισίας. Τελικά συχνά καταλήγουν να πουλάνε απλά ένα προϊόν, σαν να λέμε τραγουδάς για επανάσταση στο φεστιβάλ της ΚΝΕ και κυκλοφορείς στο Κολωνάκι με καινούρια Jaguar. Και οι ομοιότητες με πραγματικά πρόσωπα δεν είναι τυχαίες! Οπότε συχνά αυτοί που τραγουδάνε για αυτά που τους καπνίζουν είναι πιο αυθεντικοί. Άλλωστε η τέχνη οφείλει να σου δίνει την ''άλλη'' λύση. Τα δήθεν πολιτικά τραγούδια που παρουσιάζουν τη σύγχρονη μιζέρια μπορεί να τα δει κανείς σαν αναμάσημα αυτής της μιζέριας. Πάντως υπάρχει ένα τραγούδι στον δίσκο, το On Strike, που είναι πολιτικό με μια έννοια. Το εμπνεύστηκα από ένα κόμικ των Bilal και Christin.

Τι περιλαμβάνει το άμεσο μέλλον για τους Maria And The Photo Frame; Θα παρουσιάσετε ζωντανά τον δίσκο σας και σε ποιους χώρους;-
Μάρκος: Πραγματικά δεν ξέρω. Θέλω να κάνουμε live αλλά περιμένω να δω και ένα ενδιαφέρον για τον δίσκο από τα μέσα γιατί αλλιώς είναι πολύ δύσκολα τα πράγματα. Περιμένω λίγη βοήθεια από το ραδιόφωνο για παράδειγμα. Πιστεύω ότι το Lynch My Life και το  Homage A Exupery είναι ραδιοφωνικά κομμάτια και θα μου έδινε μεγάλη χαρά να τα άκουγα σε ραδιόφωνα, του αέρος και του διαδικτύου!