188 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
15.07.2019
Ορφέας | Main Feed
Καλή Βανδώρου

Αρκετοί είναι εκείνοι που υποστηρίζουν πως στην ελληνική μουσική σκηνή δεν υπάρχουν πλέον αξιόλογοι καλλιτέχνες που να κάνουν συνεχώς ένα βήμα παραπάνω στην καριέρα τους, χωρίς να προσβάλλουν τους εαυτούς τους και τα πιστεύω τους. Η Μαρία Σουλτάτου έρχεται να διαψεύσει αυτή την άποψη, αφού με την οποιαδήποτε επαγγελματική της κίνηση αποδεικνύει πως, εάν πραγματικά κάποιος θέλει να παραμείνει πιστός στα θέλω του, μπορεί να το κάνει. Η φωνή της έχει χαρακτηριστεί από πολλούς ως μια από τις πιο ολοκληρωμένες - από κάθε άποψη - της εποχής μας. Εδώ και αρκετά χρόνια μας συντροφεύει σε μοναδικές μουσικές στιγμές παρέα με το ήθος και την αξιοπρέπεια που τη διακρίνουν. Στην παρακάτω συνέντευξη μιλάει στον «Ορφέα» για όλα όσα αφορούν τη μουσική, ενώ καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η οικονομική κρίση με τον τρόπο της μας έκανε καλό... Καλή ανάγνωση!
Ας το πάρουμε από την αρχή... Πώς ξεκίνησε η διαδρομή σου;
Μαρία Σουλτάτου: Πολλά χρόνια πριν, από παιδί, το τραγούδι ήταν ένας τρόπος εκτόνωσης, μέχρι που στα 8 κατάλαβα ότι αυτό θα είναι και το μέλλον μου. Έτυχε να προέρχομαι από μια οικογένεια στην οποία η μουσική υπήρχε μέσα στο σπίτι. Άρχισα λοιπόν να συμμετέχω σε διαγωνισμούς τραγουδιού στην Κρήτη όπου μεγάλωσα. Στα 11 μου λοιπόν πήγα στα «Καστρινά ταλέντα» στο Ηράκλειο Κρήτης και βραβεύτηκα πρώτη στον Νομό Ηρακλείου και μάλιστα με ψεύτικη ηλικία, γιατί δεν επιτρεπόταν η συμμετοχή κάτω των 14 ετών, ενώ λόγω ηλικίας βγήκα δεύτερη σε ολόκληρη την Κρήτη. Εκεί πήρα την πρώτη επιβράβευση ότι αξίζει τον κόπο να ασχοληθώ με αυτό. Μαθήτρια ακόμα της τρίτης γυμνασίου πήγα  στο «Να η ευκαιρία» και τελειώνοντας το Λύκειο ανέβηκα στην Αθήνα και ξεκίνησα τα βήματα μου στον καλλιτεχνικό χώρο.
 
Ύστερα από τόσα χρόνια ενασχόλησης με  το τραγούδι σε ποιο είδος τοποθετείς τον εαυτό σου;
Μ.Σ.: Δική μου γνώμη είναι ότι δεν υπάρχουν είδη ή διαχωρισμοί. Η μουσική είναι μία και ο καθένας μπορεί και πρέπει να εκτονώνεται μέσα από αυτή και να είναι ο εαυτός του. Δεν υπάρχει το «ανήκω σε αυτό το είδος ή στο άλλο». Είμαι ο εαυτός μου, τραγουδάω το ελληνικό παραδοσιακό – έντεχνο - σημερινό, όλα τα τραγούδια είναι μουσική. Ο τρόπος που ακολουθείς την μουσική αλλάζει.

Σπανίως δίνεις συνεντεύξεις. Επιλογή ή ένα είδος αποκλεισμού;
Μ.Σ.: Όχι δεν είναι ένα είδος αποκλεισμού απλά νομίζω ότι ένας καλλιτέχνης πρέπει να μιλάει όταν έχει κάτι να πει.

Τί είναι για σένα το τραγούδι;
Μ.Σ.: Για μένα το τραγούδι είναι η ψυχή μου, είναι η εκτόνωσή μου, είναι η Μαρία.

Θα μπορούσες να ζήσεις χωρίς να τραγουδάς;
Μ.Σ.: Όχι δεν θα μπορούσα να ζήσω, είναι το οξυγόνο που αναπνέω. Μπορεί λοιπόν να ζήσει κανείς χωρίς οξυγόνο;

Τί είναι αυτό που σε κρατάει στο τραγούδι δεδομένου των δύσκολων συνθηκών της εποχής μας;
Μ.Σ.: Με κρατάει η αγάπη μου για αυτό και η αγάπη προς τους ανθρώπους που σέβονται τη μουσική και την ποιότητά της. Αν μπορώ να εκτονώνω έστω και δύο ανθρώπους κάθε βράδυ είναι πολύ σημαντικό για μένα.
 
Ναι, αλλά αυτό είναι επικερδές;
Μ.Σ.: Έτσι όπως έχουν έρθει τα πράγματα σήμερα, το να πείσεις τους ανθρώπους να έρθουν σε έναν χώρο να ακούσουν μουσική και με τις συνθήκες που βιώνουμε σήμερα, αλλά και την ποιότητα διασκέδασης η οποία έχει αλλάξει, είναι πάρα πολύ δύσκολο και θέλει πάρα πολύ κόπο. Προσπαθώ λοιπόν να το κάνω αυτό έστω κι αν δεν είναι επικερδές, πιστεύοντας, όμως, μέσα μου ότι όλο αυτό θα αλλάξει…το παλεύω.

Υπάρχει αντικειμενικότητα στο τραγούδι; Μπορεί ο καθένας να δείξει το ταλέντο του πλέον και να πάει μπροστά ή χρειάζονται και κάποια άλλα πράγματα;
Μ.Σ.: Εξαρτάται από τις επιλογές του καθενός. Πρώτα από όλα χρειάζεται να έχει κάποιος ταλέντο, να έχει γνώσεις πάνω στη μουσική, να έχει δουλέψει πάνω στο ελληνικό ρεπερτόριο, να έχει όλο το πακέτο. Είναι πολύ δύσκολο να σου απαντήσω έτσι με δυο κουβέντες.

Για παράδειγμα, βλέπουμε ότι προωθούνται άτομα από τις εταιρίες τα οποία δεν έχουν και το μεγαλύτερο ταλέντο, όμως έχουν την υποστήριξη που χρειάζεται.
Μ.Σ.: Όσο και να δίνεις κακό φαγητό σε έναν άνθρωπο, δεν μπορεί να το χωνέψει. Οπότε θεωρώ ότι είτε προωθούν κάτι είτε όχι, το αποτέλεσμα στο τέλος είναι το ίδιο. Η προώθηση σε μέτρια πράγματα κάνει κακό πρώτα σε αυτούς που το προωθούν και μετά σε αυτούς που το ακούν,  άρα  εκείνοι πρέπει να σκεφτούν πριν το κάνουν, αυτοί πρέπει να ψαχτούν.

Υπάρχει κίνδυνος να χάσει ένας τραγουδιστής την ψυχική του ισορροπία μέσα από την εμπειρία του με το τραγούδι;
Μ.Σ.: Ναι υπάρχει σε αυτούς που δεν πατάνε γερά στα πόδια τους η πιθανότητα να διαβρωθούν. Αλλά όσοι πατούν σταθερά δεν υπάρχει περίπτωση τους συμβεί κάτι τέτοιο . Αυτοί που ξέρουν τί θέλουν και για ποιο λόγο βρίσκονται σε αυτό τον χώρο. Η μουσική είναι Θείο δώρο. Ο στόχος στη μουσική είναι ένας: να βλέπουμε τους ανθρώπους, να  τους εκτονώνουμε και να εκτονωνόμαστε. Κι όποιος κάνει αυτή τη δουλειά, πρέπει να ξέρει ότι θέλει αγάπη και πρέπει να δίνει αγάπη... 

Εσύ έχεις περάσει κάποια περίοδο που να μην πατούσες σταθερά στα πόδια σου;
Μ.Σ.: Όλα τα χρόνια ακολουθούσα τις δικές μου επιλογές, γι΄αυτό και από πολύ νωρίς δεν είχα εταιρίες να με μανατζάρουν, έκανα ό,τι και όποια συμμετοχή ήθελα όπου κι αν ήθελα, τραγουδούσα σε δουλειές ό,τι τραγούδια επέλεγα, σε όποιο ρεπερτόριο μου άρεσε ανά εποχή και θεωρώ ότι όλο αυτό είναι ευλογία. Δεν είχα κάποιον να μου λέει «πρέπει να πεις αυτά τα τραγούδια, γιατί πρέπει να προωθήσουμε έναν δίσκο». Νομίζω ότι είμαι από τους τυχερούς που είχα περιθώρια επιλογής και ρεπερτορίου και σε αυτά που ήθελα να πω στην κάθε φάση της δουλειάς μου. Ίσως αν από νωρίς είχα δισκογραφία να με είχε πάει αλλού, κάτι το οποίο δεν θα ήταν αυτό που ήθελα εγώ. Εκανα πολύ σημαντικές συμμετοχές και βγήκα κερδισμένη. Είδα πολλούς καλλιτέχνες όλα αυτά τα χρόνια να τους πηγαίνουν αλλού επιλογές άλλων και να φεύγουν από το χώρο θλιμμένοι και ήταν πολύ σκληρό.

Επ΄ευκαιρία, ποια θεωρείς τη σημαντικότερη συνεργασία σου μέχρι σήμερα;
Μ.Σ.: Η σημαντικότερη συνεργασία μου ήταν με τον Σταύρο Ξαρχάκο τα τελευταία χρόνια μετά το «Αμάν... Αμήν» στο οποίο γνωριστήκαμε. Αυτό άλλαξε τελείως την πορεία μου. Έζησα αξέχαστες στιγμές, υπέροχες συναυλίες, παραστάσεις, πράγματα με μεγάλη λεπτομέρεια και φοβερό σεβασμό στους ακροατές και τους καλλιτέχνες.

Θα ήθελες να συνεργαστείς και πάλι μαζί του τώρα, κάνοντας για παράδειγμα ξανά τον «Επιτάφιο»;
Μ.Σ.: Ο Σταύρος Ξαρχάκος είναι εκείνος που πάντα αποφασίζει τί θέλει να κάνει. Τον «Επιτάφιο» τον κάναμε βέβαια, μπορούμε όμως, να τον επαναλάβουμε. Αν θέλει να κάνει κάτι καινούριο το οποίο με αφορά, βεβαίως και θα το ήθελα.

Τί τίτλο θα έβαζες στην καλλιτεχνική σου πορεία;
Μ.Σ.: «Κανείς δεν ξέρει το ταξίδι αυτό που τελειώνει».Αυτός είναι ο τίτλος της πορείας μου και θεωρώ ότι με αντιπροσωπεύει απόλυτα (σ.σ. είναι στίχοι του τραγουδιού «Το ταξίδι» που έχει ερμηνεύσει η Μαρία Σουλτάτου σε στίχους και μουσική Νίκου Παπακώστα). Τραγουδάμε για να αγγίζουμε τους  ανθρώπους, να γινόμαστε καλύτεροι άνθρωποι και καλλιτέχνες, είναι ευλογία να μπορεί ένας άνθρωπος να το κάνει αυτό. Να μπορεί να παρασέρνει με τη φωνή του, με την ψυχή του κόσμο.

Άρα εσύ δε θες να τελειώσει σύντομα αυτό το ταξίδι για σένα...
Μ.Σ.: Αυτό δεν το ξέρει κανείς. Κάποια στιγμή έρχεται που σταματάει όλο αυτό, αρκεί να είσαι γεμάτος από αυτό που έχεις κάνει και αυτό που έχεις προσφέρει. Να νιώθεις περήφανος για όλη σου τη στάση και για όλη σου τη διαδρομή. Αυτό είναι το κέρδος σ΄ αυτήν τη ζωή άλλωστε...

Η φωνή σου έχει χαρακτηριστεί από πολλούς γνώστες του αντικειμένου ως μία από τις καλύτερες των τελευταίων 20 ετών. Πιστεύεις πως οι επόμενες γενιές θα έχουν «καλύτερες φωνές» ή θα είναι ο ένας αντίγραφο του άλλου;
Μ.Σ.: Δε γνωρίζω τί λένε για μένα, απλά τραγουδάω, δεν μπορώ να κρίνω αν αυτό που λένε είναι έτσι ή όχι. Όσον αφορά δε το αν θα είναι αντίγραφα των άλλων οι καινούριοι τραγουδιστές, πιστεύω ότι η προσωπικότητα και η φωνή του καθενός είναι μοναδική. Και τώρα υπάρχουν καλές φωνές, φτάνει όμως, να βρίσκουν τον εαυτό τους μέσα από τη φωνή τους.

Ποια θεωρείς καλή φωνή στη σημερινή εποχή;
Μ.Σ.: Δε θέλω να αδικήσω κάποιες, είναι αρκετές οι φωνές που μου αρέσουν και γυναικείες και αντρικές που πληρούν την τεχνική κατάρτηση. Αυτό, όμως, θα το δείξει ο χρόνος και η δουλειά που θα κάνουν πάνω στους εαυτούς τους και στο τραγούδι.

Υπάρχουν ανεκπλήρωτες επιθυμίες σου σχετικά με το τραγούδι; Θα ήθελες δηλαδή να συνεργαστείς με κάποιον άνθρωπο που δεν το έχεις κάνει μέχρι τώρα;
Μ.Σ.: Θα ήθελα να συνεργαστώ με τον Σταμάτη Κραουνάκη. Πιστεύω πως είναι μια άλλη σχολή από αυτό που έχω κάνει μέχρι τώρα, πιο απελευθερωμένη αν θες... Έχω συνεργαστεί σχεδόν με όλους, έχω ζήσει μαγικές στιγμές όπως προανέφερα και αυτό που θέλω πια είναι να πω κι άλλα όμορφα τραγούδια όπως αυτά που  έχω ήδη πει. Με καλά τραγούδια που να «λένε» πρώτα από όλα σε μένα, αλλά που θα  τα αγαπήσει ο κόσμος.

Θα μπορούσες να συνεργαστείς με συνθέτες της σημερινής γενιάς, όπως με τον Γιώργο Θεοφάνους με τον οποίο έχει συνεργαστεί μεταξύ άλλων η Χάρις Αλεξίου;
Μ.Σ.: Βεβαίως και θα ήθελα να συνεργαστώ! Θεωρώ ότι είναι ένας εξαιρετικός συνθέτης, είναι από τους ταλαντούχους νέους συνθέτες.

Ποια είναι η διαφορά του να τα τραγουδάς από τη μία στο Ηρώδειο και στο Μέγαρο μουσικής και από την άλλη σε ένα νυχτερινό κέντρο όπως είναι τα 9/8 όπου βρίσκεσαι φέτος μαζί με τον Φίλιππο Νικολάου και τον Ζαχαρία Καρούνη κάθε Παρασκευή και Σάββατο;
Μ.Σ.: Στο Ηρώδειο το μόνο που αλλάζει είναι το δέος του θεάτρου, το ότι είσαι με συνθέτες των οποίων το μέγεθος είναι μεγάλο. Όμως, η σοβαρότητα που αντιμετωπίζω μια σκηνή όπως του Ηρωδείου, του Μεγάρου μουσικής και η σοβαρότητα που αντιμετωπίζω μια μουσική σκηνή σαν τα 9/8 είναι η ίδια. Πιστεύεις ότι οι άνθρωποι που επισκέπτονται τα 9/8 είναι διαφορετικοί από αυτούς του Μεγάρου και του Ηρωδείου; Σου λέω πώς όχι.

Υπάρχουν συνεργασίες που έχεις κάνει και που θα ήθελες να μην είχες κάνει;
Μ.Σ.: Και οι καλές και οι κακές συνεργασίες στη δουλειά αυτή είναι εμπειρία, δεν προχωράει κανείς αλλιώς. Προσπαθώ να παίρνω τα θετικά από κάθε συνεργασία.

Ποιο είναι για σένα το πιο επιτυχημένο cd της τελευταίας δεκαετίας  που μας αποχαιρετά σε λίγες μέρες είτε δικό σου είτε άλλου καλλιτέχνη;
Μ.Σ.: Το cd που προσωπικά με σημάδεψε και πραγματικά ήταν ό,τι δυσκολότερο έχω κάνει σε όλα αυτά τα χρόνια ήταν ο «Επιτάφιος». Ήταν συναισθηματικά το πιο δύσκολο έργο που έχω πει...

Θα παρακινούσες το παιδί σου που είναι 17 ετών να ασχοληθεί με το τραγούδι;
Μ.Σ.: Εάν το παιδί μου θέλει να το κάνει, θα του έλεγα να οπλιστεί με γνώσεις, να δουλέψει και να καταλαβαίνει τί λέει. Από τη στιγμή που μπαίνεις σε αυτόν τον χώρο και σε παρακολουθούν άνθρωποι είσαι υποχρεωμένος και να ξέρεις τί λες και τί κάνεις.

Θα του πρότεινες να πάει σε ένα τηλεοπτικό μουσικό παιχνίδι;
Μ.Σ.: Αν πίστευα ότι θα ήταν έτοιμος και δεν υπήρχε άλλος τρόπος να κάνει άμεσα γνωστή την παρουσία του, δεν ξέρω, μπορεί και ναι. Έτσι κι αλλιώς, στην εποχή τη δική μου ήταν το «Να η ευκαιρία». Δεν μπορώ να πω στο παιδί μου να μην πάει εκείνος από τη στιγμή που πήγα εγώ.

Ναι, αλλά άλλο το «Να η ευκαιρία» και άλλο αυτά που βλέπουμε σήμερα.
Μ.Σ.: Η εποχή μας είναι πιο γρήγορη από εκείνες τις εποχές, τότε υπήρχε αυτό το μέσο, όπως και υπήρχαν μόνο δύο τηλεοπτικά κανάλια. Σήμερα υπάρχουν πάρα πολλά, είναι άλλη εποχή αυτή. Αλλά θα τον άφηνα να πάει μόνο αν πίστευα ότι ήταν έτοιμος.

Δε θα προτιμούσες να ασχοληθεί κάποια χρόνια με το χώρο πριν γίνει γνωστός και μετά να πάει στο παιχνίδι;
Μ.Σ.: Σαφώς και θα προτιμούσα να έχει κάνει τριβή κάποια χρόνια πριν γίνει γνωστός, αλλά εξαρτάται και από τις δικές του επιλογές, όχι μόνο από μένα.

Πέρα από τη φωνή σου, ποιο άλλο φυσικό χάρισμα θα ήθελες να έχεις; Για παράδειγμα, θα ήθελες να είχες τη δυνατότητα του να ερμηνεύσεις κάποιον ρόλο στο θέατρο;
Μ.Σ.: Ναι, θα ήθελα πάρα πολύ, μου αρέσει το θέατρο! Έχει άλλη μαγεία,  άλλη παιδεία. Θεωρώ, όμως, ότι οι τραγουδιστές με τους ηθοποιούς είμαστε συγγενείς. Μόνο που εκείνοι κάνουν μία παράσταση δύο ωρών για να δείξουν κάτ,ι ενώ εμείς προσπαθούμε μέσα σε 3 λεπτά να δώσουμε μια εικόνα, μια δράση. Το κάθε τραγούδι είναι μια παράσταση από μόνο του.

Ερμηνεύεις καλύτερα όταν είσαι χαρούμενη ή όταν είσαι στεναχωρημένη;
Μ.Σ.: Δεν μπορώ να ξέρω πότε ερμηνεύω καλύτερα, κάνω αυτό που νιώθω πάντα χωρίς να ακούω τί βγαίνει, απλά το λέω. Σίγουρα η μουσική εκτονώνει και στις δύο φάσεις.

Έχεις γράψει ποτέ στίχους ή μουσική;
Μ.Σ.: Όχι και λυπάμαι γι΄αυτό, αλλά ποτέ δεν ξέρεις...

Γιατί η ευκολία και το εφήμερο έχουν σχεδόν την απόλυτη εξουσία στην εποχή μας;
Μ.Σ.: Όπως είπα παραπάνω ζούμε την εποχή της βιασύνης, η οποία δεν αποφέρει κανένα αποτέλεσμα. Είναι σαν να μαγειρεύεις ένα γρήγορο φαγητό χωρίς τα σωστά υλικά και το δίνεις στον κόσμο να το φάει.  Όλα τα πράγματα θέλουν τον χρόνο τους. Τα νέα παιδιά γυρίζουν πίσω δεκαετίες για να ακούσουν καλά τραγούδια. Γιατί η μουσική είναι ένα μέσο το οποίο μας φτιάχνει ή μας χαλάει το μυαλό. Δεν είναι τυχαίο που πριν από δύο χρόνια το δικό μου το παιδί άκουγε ραπ και αυτή τη στιγμή ακούει τραγούδια όπως το «Σπασμένο καράβι» του Σπανού  τα τραγούδια του Ρίτσου, του Γκάτσου, του Καβαδία. Το ίδιο νομίζω κάνουν και τα περισσότερα παιδιά. Μπορεί να ακούσουν τα εφήμερα και τα πρόχειρα, αλλά για να φτιάξουν το μυαλό τους γυρίζουν πίσω. Αυτό σημαίνει ότι ό,τι κάνουμε πρέπει να ‘ναι σωστό και καλό.

Θεωρείς ότι σήμερα μπορούν να γραφτούν καλά τραγούδια σαν το «Σπασμένο καράβι»;
Μ.Σ.: Καλά τραγούδια μπορούν να γραφτούν σε όλες τις εποχές. Απλά πλέον, τα καλά τραγούδια είναι δύσκολο να γίνουν γνωστά στο ευρύ κοινό. Παλιότερα έγραφαν τους στίχους πάνω στα πακέτα των τσιγάρων και γινόταν μεγάλες επιτυχίες. Το κάθε τραγούδι είναι μια γέννηση, είναι ένας τοκετός. Πρέπει να είναι όλα σωστά για να βγει ένα υγιές παιδί.

Ναι, αλλά από τη στιγμή που υπάρχει πληθώρα ΜΜΕ και το ίντερνετ, γιατί είναι τόσο δύσκολο να ακουστούν τα καλά τραγούδια;
Μ.Σ.: Γιατί ίσως οι άνθρωποι βιάζονται περισσότερο. Θέλουν το γρήγορο κέρδος διαφήμισης, όλα τα θέλουν γρήγορα. Αυτό δε γίνεται, όμως! Φτιάχνουμε πολλά τραγούδια, αμέτρητους δίσκους, απίστευτες παραγωγές και ξαφνικά ξεχωρίζουν ελάχιστα τραγούδια, φτάνοντας στο σημείο να μην έχουμε να ακούσουμε ένα καλό κομμάτι ή ακούμε κάτι το οποίο μας το έχουν δώσει να το φάμε κι εμείς δεν το αντέχουμε άλλο.

Ακούς μουσικές εκτός ελληνικών συνόρων; Θα ήθελες να διασκευάσεις κάποιο ξένο τραγούδι;
Μ.Σ.: Ναι, ακούω. Θα ήθελα πολύ να πω τραγούδια που έχει ερμηνεύσει η Εντίθ Πιάφ, αλλά και η Σελίν Ντιόν. Επίσης θα ήθελα να πω τραγούδια του Ισραήλ, αλλά είναι λίγο δύσκολο αν δεν ξέρεις τί ακριβώς λες. Και για μένα είναι δύσκολο να μάθω αραβικά.

Αν σου έλεγα να επιλέξεις τώρα ανάμεσα σε έναν καλό δίσκο και σε μια πολύ καλό κύκλο συναυλιών ανά την Ελλάδα και το εξωτερικό, τί θα επέλεγες;
Μ.Σ.: Θα προτιμούσα τον κύκλο των συναυλιών. Για μένα η επαφή με τον κόσμο είναι ό,τι καλύτερο, η αγάπη που βιώνω μου δίνει δύναμη και προχωράω, την έχω ανάγκη ως άνθρωπος αυτή την επαφή παρ’ όλη την ταλαιπωρία που έχουν οι συναυλίες. Αυτό που χρειάζεται ένας καλλιτέχνης είναι η αγάπη.

Εάν ήσουν μια ηρωίδα των παιδικών σου χρόνων ποια θα ήταν αυτή;
Μ.Σ.: Η Μαίρη Πόπινς  για να μπορούσα να έφτιαχνα με τα μαγικά μου κόλπα όμορφα πράγματα, να μη βλέπω θλίψη στους ανθρώπους, κατήφια στους γέροντες, ανέχεια στις πολυμελείς οικογένειες. Να έφτιαχνε λίγο η κατάσταση να μην ένιωθαν τόση απογοήτευση οι άνθρωποι. Να περπατούν με το κεφάλι ψηλά χωρίς γερμένους ώμους. Να έκανα πιο φωτεινές τις μέρες για όλους! Θεωρώ ότι ζούμε απίστευτα σκληρή εποχή που, όμως, ελπίζω ότι όλη αυτή η πλεονεξία και η αλαζονεία που κουβαλούσαμε όλα αυτά τα χρόνια δεν υπάρχει πλέον και έτσι θα αρχίσουμε να σκεφτόμαστε, να προσφέρουμε. Είναι πολύ σημαντική μια καλή κουβέντα στο διπλανό μας, κάτι το οποίο το είχαμε χάσει.

Άρα η οικονομική κρίση μας έκανε καλό...
Μ.Σ.: Πιστεύω ότι μετά από τέτοιες καταστάσεις γεννιέται μια καινούρια εποχή. Στο παρελθόν είχαμε όλοι αλλάξει, τα θέλω μας ήταν περισσότερα από τα μπορώ, με αποτέλεσμα να φτάσουμε σε ένα οριακό επίπεδο. Αυτό που με κάνει να χαίρομαι είναι ότι αρχίζουμε να βρίσκουμε την επαφή με τον διπλανό μας, δεν υπάρχει πλέον το οικονομικό μέτρο για να μετρήσει κάποιος τη διαφορά του με τον άλλον. Όλοι βρισκόμαστε στα ίδια, περνάμε όλοι με το ίδιο κόστος όλα αυτά που συμβαίνουν και για μένα αυτό είναι καλό.

Αν έπαιρνες τον ρόλο του δημοσιογράφου τί θα ρωτούσες τους αναγνώστες του «Ορφέα»;
Μ.Σ.: Θα τους ρωτούσα τί φαγητό μαγειρεύουν στο σπίτι τους και αν είναι καλό. Αμέσως μετά  θα τους ρωτούσα τί μουσική ακούνε και τί μουσική θα έδιναν στα παιδιά του να ακούσουν, τι τραγούδια τους σερβίρουν. Είναι μεγάλη υπόθεση ο ήχος που  πλανιέται στον χώρο που ζεις, τί δίνεις στον εγκέφαλο ενός παιδιού για να μεγαλώσει, τι πνευματική τροφή, τι κουλτούρα...

Τελειώνοντας την απομαγνητοφώνηση αυτής της συνέντευξης έβγαλα ένα και μοναδικό συμπέρασμα: η Μαρία Σουλτάτου έχει αξία σαν καλλιτέχνης, αλλά κυρίως ως άνθρωπος. Και πραγματικά της αξίζουν όλα τα θετικά επαγγελματικά πράγματα που έχει ζήσει και που θα ζήσει στο μέλλον...
Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΘΕΜΑΤΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Τη δουλειά της σάτιρας την κάνουν οι εξουσιαστές. Θέλει μεγάλο ταλέντο υποκριτικής να βγαίνεις στην TV και να τσακώνεσαι για το ποιος είναι ο μεγαλύτερος μαλάκας και ο ικανότερος κλέφτης.
Τζίμης Πανούσης

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

15/7/1943 Γεννήθηκε ο συνθέτης Λουκιανός Κηλαηδόνης
15/7/1945 Γεννήθηκε στην Αθήνα ο κιθαριστής και συνθέτης Νότης Μαυρουδής