Μάνος Παπαδάκης: Πότε γλυκός, πότε πικρός

Στην Κρήτη, το νησί της σημαντικής και μακρόχρονης μουσικής παράδοσης και των μεγάλων καλλιτεχνών της παραδοσιακής κρητικής αλλά και της νεότερης και σύγχρονης ελληνικής μουσικής, νέοι καλλιτέχνες εξακολουθούν να χαράσσουν τους δικούς τους μουσικούς δρόμους πάντοτε με σεβασμό στην παράδοση του τόπου τους αλλά προσθέτοντας και τις δικές τους νότες, τη δική τους σύγχρονη οπτική γωνία στις δημιουργίες τους. Ένας απ΄ αυτούς είναι ο Μάνος Παπαδάκης, ένας νέος τραγουδοποιός που φαίνεται να ξεχωρίζει στα πρώτα του επαγγελματικά βήματα και να κερδίζει το ενδιαφέρον και την προσοχή του κοινού και των ανθρώπων της μουσικής.

ποιος είναι ο Μάνος Παπαδάκης
Ο Μάνος Παπαδάκης γεννήθηκε το 1980 και μεγάλωσε στο Ηράκλειο Κρήτης. Τα πρώτα μουσικά ερεθίσματα τα δέχτηκε από την μουσική της Ανατολικής Κρήτης και συγκεκριμένα από τη Σητεία, από όπου και η καταγωγή του. Ακολούθησε κλασσικές σπουδές βιολιού, και συμμετείχε στη μικρή ορχήστρα εγχόρδων του Δήμου Ηρακλείου.
Το 1994 δημιουργεί το μαθητικό συγκρότημα ΥΦΕΣΕΙΣ και εμφανίζεται σε πολλές εκδηλώσεις στα κηποθέατρα Νίκος Καζαντζάκης και Μάνος Χατζιδάκις , στο ενετικό φρούριο Κούλε ,στο θεατρικό σταθμό Ηρακλείου, στο γήπεδο του Εργοτέλη και σε πολλές μουσικές σκηνές και δήμους του νομού Ηρακλείου. Το 1999 εισάγεται στο Πανεπιστήμιο Κρήτης, στο τμήμα Αρχαιολογίας και Ιστορίας της Τέχνηςκαι δραστηριοποιείται μουσικά εμφανιζόμενος σε μουσικές σκηνές της πόλης και σε συναυλίες στο Πανεπιστήμιο μαζί με τον φίλο του και συνθέτη Οδυσσέα Γραμματικάκη.

Το 2002 - 2003 έρχεται η συνεργασία του με τον μεγάλο μουσικοσυνθέτη Γιάννη Μαρκόπουλο ,που τον επιλέγει ως ένα από τους νέους βασικούς ερμηνευτές του. Ακολουθούν συναυλίες στην Ελλάδα και το εξωτερικό με την ορχήστρα¨ Παλίντονος Αρμονία¨ με εξαιρετική επιτυχία. Έχει επίσης συνεργαστεί με αξιόλογους τραγουδιστές της Ελλάδας όπως Κώστας Μακεδόνας, Μίλτος Πασχαλίδης, Μαρίζα Κωχ, Χαράλαμπος Γαργανουράκης, Στέλιος Μπικάκης, Ζαχαρίας Σπυριδάκης, Γιάννης Γιοκαρίνης, Υπόγεια Ρεύματα κ.α.

Η πρώτη του δισκογραφική δουλειά
Το 2007 κυκλοφορεί την πρώτη του δισκογραφική δουλειά με τον τίτλο «Πότε πικρός ,πότε γλυκός», από την εταιρεία ‘Σείστρον’ (www.aerakis.net). Τη μουσική υπογράφει ο ίδιος και στον στίχο έγιναν αξιόλογες συνεργασίες με τη Λήδα Αναστασοπούλου, το Στέλιο Μπικάκη και τον Κωστή Δημουλά, ενώ δανείζεται και μια αφιέρωση του Νίκου Καζαντζάκη στη σύζυγό του για το τραγούδι ΄΄Ηλεκτρικό’’.
Στο δίσκο συμμετέχει ο Χαράλαμπος Γαργανουράκης στο «Προσφυγοπούλι» με μια ιδιαίτερη ερμηνεία και ο Γιάννης Κασσωτάκης στη «Λύπη», ένα ντουέτο με τον Μάνο Παπαδάκη.
Οι μουσικοί που συμμετέχουν στο δίσκο είναι oι Γιώργος Τζωρτζάκης, Δημήτρης Νεονάκης, Ζαχαρίας Σπυριδάκης, Απόστολος Ξυριτάκης, Νικόλας Χριστόπουλος, Μανόλης Κανακάκης, Δημήτρης Γιαννόπουλος, Κατερίνα Ανδρουλάκη, Hansen Sorren.

Οι μουσικές εμφανίσεις
Η μουσική πρόταση του Μάνου Παπαδάκη έρχεται να συνδυάσει τον σύγχρονο ήχο με παραδοσιακά ακούσματα μέσα από έντονα βιωματικά, βιογραφικά, εσωτερικά τραγούδια που θέλουν να ξυπνήσουν τα στοιχειά των μύθων, των θρύλων της νέας ελληνικής μουσικής μαγείας, μέσα σε μια διονυσιακή ατμόσφαιρα, σε ένα μυστικό δείπνο. Παρά τις εμφανείς και δικαιολογημένες επιρροές από παλαιότερους και σύγχρονους καλλιτέχνες, καταφέρνει να επανεκτελεί γνωστά τραγούδια ξεφεύγοντας από τις πρώτες τους εκτελέσεις και ερμηνεύοντας τα μέσα από το δικό του πρίσμα και ύφος, με τη στιβαρή αλλά και ευαίσθητη ταυτόχρονα φωνή του.

Παρουσιάζει ένα πρόγραμμα που περιλαμβάνει τραγούδια από τη νέα του δισκογραφική δουλειά αλλά και εξαιρετικές επιλογές τραγουδιών από την ελληνική δισκογραφία. Παλιά και νέα τραγούδια συγκροτούν ένα δεμένο πρόγραμμα με μουσικές εξάρσεις και πρωτότυπες εκτελέσεις από τους ταλαντούχους νέους μουσικούς που απαρτίζουν το συγκρότημά του. πράγμα που κάνει τις παραστάσεις του, αξιοπρόσεκτες και ιδιαίτερες για τους θεατές κάθε ηλικίας που σίγουρα θα δεθούν με τις εξαιρετικές ερμηνείες των τραγουδιών.

Επισκεφτείτε την ιστοσελίδα του Μάνου Παπαδάκη: http://www.myspace.com/manospapadakis

Μάνος Παπαδάκης: Πότε πικρός, πότε γλυκός

Συναντήσαμε το Μάνο Παπαδάκη σε μία από αυτές τις παραστάσεις του και μας μίλησε για τον ίδιο, για τις επιρροές του, τις συνεργασίες του, την πρώτη του δισκογραφική δουλειά και τα μελλοντικά του σχέδια…

Ξεκίνησες λοιπόν με βιολί αν και το κυρίαρχο παραδοσιακό κρητικό όργανο είναι η λύρα…
Μ.Π.: Η λύρα είναι πράγματι το κυρίαρχο παραδοσιακό μουσικό όργανο στο νησί μας, αλλά στη Σητεία, απ’ όπου κατάγομαι, και γενικότερα στην ανατολική και δυτική Κρήτη, το βασικό παραδοσιακό όργανο ήταν το βιολί λόγω της ενετοκρατίας και των διαφόρων άλλων επιρροών. Για να επανέλθω λοιπόν στην ερώτησή σου θα έλεγα ότι η καταγωγή και η οικογένεια μου ήταν οι βασικές αφορμές της ενασχόλησης μου με τη μουσική. Το σχολείο μου επίσης έπαιξε μεγάλο ρόλο, γιατί εκεί δημιουργήσαμε ένα συγκρότημα, τις ‘’Υφέσεις’’ και περάσαμε όλοι παρέα τα καλύτερα σχολικά χρόνια. Πραγματοποιούσαμε τότε πολλές εμφανίσεις και στο χώρο του σχολείου αλλά και σε άλλους συναυλιακούς χώρους όπως στο γήπεδο του Εργοτέλη, στα κηποθέατρα ‘’Νίκος Καζαντζάκης’’ και ‘’Μάνος Χατζιδάκις’’ και στη θρυλική μουσική σκηνή ‘’Τρομπόνι’’.

Ποιοι είναι οι σημαντικότεροι σταθμοί στα πρώτα σου βήματα;
Μ.Π.: Ως ένα σημαντικό σταθμό στα πρώτα μου βήματα θυμάμαι ότι το 1994, σε ηλικία μόλις 14 ετών, συνεργαστήκαμε και κάναμε support στα ‘’Υπόγεια Ρεύματα’’, που ήταν τότε από τα πρώτα γνωστά συγκροτήματα στην Ελλάδα. Επίσης σημαντικός σταθμός ήταν η συνεργασία μας με το Μίλτο Πασχαλίδη. Αυτές ήταν και οι πρώτες γνωριμίες και επαφές με ανθρώπους του χώρου.

Το 2002-2003 έρχεται η συνεργασία σου με τον μεγάλο μουσικοσυνθέτη Γιάννη Μαρκόπουλο ,που σε επιλέγει ως ένα από τους νέους βασικούς ερμηνευτές του και ακολουθούν συναυλίες στην Ελλάδα και το εξωτερικό με την ορχήστρα¨ Παλίντονος Αρμονία¨ με εξαιρετική επιτυχία .Έχεις συνεργαστεί επίσης και με άλλους αξιόλογους Έλληνες καλλιτέχνες. Μίλησε μας λίγο για τις συνεργασίες σου αυτές, για τα πρόσωπα και τις εμπειρίες…
Μ.Π.: Είχα πράγματι την τιμή να με επιλέξει τότε και να συνεργαστούμε για περίπου ενάμιση χρόνο ο Γιάννης ο Μαρκόπουλος ο οποίος ήταν και τεράστιο σχολείο για εμένα γιατί τον θαύμαζα και αγαπούσα τη μουσική του από πάρα πολύ μικρός κι επομένως η συνεργασία μαζί του ήταν ένα όνειρο μου που έγινε πραγματικότητα. Ήταν πραγματικά μεγάλη μου τιμή και χαρά να τραγουδήσω τραγούδια που είχαν ερμηνεύσει ο μεγάλος Νίκος Ξυλούρης, ο Χαράλαμπος Γαργανουράκης, ο Παύλος Σιδηρόπουλος και γενικά όσοι έχουν τραγουδήσει τα τραγούδια του Γιάννη Μαρκόπουλου.

manos_papadakhs_3.jpg

Κάποια άλλη σημαντική εμπειρία ή ανάμνηση από κάποια άλλη συνεργασία που θυμάσαι…;
Μ.Π.: Είναι δύσκολο να ξεχωρίσω κάποιες αναμνήσεις και συνεργασίες γιατί ήταν πολλές και σημαντικές. Θυμάμαι πάντως με ιδιαίτερη αγάπη τον Κώστα Μακεδόνα, πάλι μέσα από τη συνεργασία με το Γιάννη Μαρκόπουλο. Περάσαμε πάρα πολύ όμορφα και θυμάμαι ιδιαίτερα ένα αρκετά συγκινητικό περιστατικό με τον Κώστα στην Κύπρο. Είχαμε να δώσουμε δύο συναυλίες,η πρώτη στη Λευκωσία και η δεύτερη στο αρχαίο θέατρο της Πάφου. Την ημέρα της δεύτερης συναυλίας μας στην Πάφο έμαθε ο Κώστας ότι έφυγε από τη ζωή η μητέρα του. Η ερμηνεία του εκείνο το βράδυ ήταν συγκλονιστική γιατί τραγούδησε για εκείνη. Ήταν η πιο δυνατή και συγκινησιακή στιγμή που έχω ζήσει…

Πράγματι πρέπει να ήταν αρκετά συγκινητικό… Μάνο, για ν’ αλλάξουμε θέμα, ποια είναι η άποψη σου για το χώρο στον οποίο κάνεις πλέον αισθητή την παρουσία σου και επαγγελματικά, για το μουσικό τοπίο ,τη μουσική βιομηχανία, την ποιότητα των παραγωγών και των ανθρώπων σήμερα…;
Μ.Π.: Είναι λίγο περίπλοκο το θέμα και μπορεί να ακουστεί και λίγο αντιφατικό. Από μια άποψη είναι δύσκολο κι από την άλλη εύκολο για ένα νέο καλλιτέχνη να βγάλει ένα δίσκο. Είναι δύσκολο για ένα νέο καλλιτέχνη να προσεγγίσει τις εταιρείες και σίγουρα οι ίδιες οι εταιρείες δεν προσεγγίζουν νέους καλλιτέχνες. Από την άλλη όμως είναι εύκολο να ξεκινήσει μόνος του μια παραγωγή γιατί πλέον με την ανάπτυξη της τεχνολογίας είναι σχετικά εύκολο καθένας από εμάς να έχει στην ουσία ένα μικρό στούντιο στο σπίτι του. Γενικά πάντως πιστεύω ότι αν έχεις υπομονή και αγάπη γι αυτό που κάνεις, μπορείς με τον ένα ή τον άλλο τρόπο να βρεις το δρόμο σου ως νέος καλλιτέχνης. Στη μουσική βιομηχανία πάντως υπάρχουν ακόμα και σήμερα άνθρωποι που ασχολούνται με το καλό ελληνικό τραγούδι. Σ‘ αυτούς πρέπει να αναφέρω τον κύριο Μακράκη, ο οποίος θεωρώ ότι είναι ένας εξαιρετικός παραγωγός. Επίσης πρέπει να αναφέρω την εταιρεία μου τη ‘’Σείστρον’’, που είναι μια αμιγώς κρητική και ανεξάρτητη εταιρεία που με στηρίζει πάρα πολύ και το ‘’Μουσικό Ταχυδρομείο’’ που ανέλαβε τη διανομή του πρώτου μου δίσκου.Γενικά πιστεύω ότι ακόμα και σήμερα υπάρχουν κάποια καλά και ελπιδοφόρα στοιχεία στο χώρο του ελληνικού τραγουδιού.

Πόσο εύκολο είναι για έναν νέο καλλιτέχνη όπως εσύ - με δεδομένο ότι ζεις μόνιμα και δραστηριοποιείσαι στην Κρήτη, μακριά από την Αθήνα που είναι το κέντρο των εξελίξεων και των δραστηριοτήτων και στο χώρο της μουσικής –να κάνει αισθητή την παρουσία του στο χώρο αυτό .Τι προοπτικές και τι ευκαιρίες του προσφέρονται…
Μ.Π.: Στην Κρήτη υπάρχει ένα αρκετά μεγάλο κοινό που στηρίζει τις προσπάθειες νέων ντόπιων καλλιτεχνών αλλά και το λεγόμενο έντεχνο τραγούδι-να σημειώσω στο σημείο αυτό ότι αναφέρω αυτόν τον όρο συμβατικά και χάριν της συνεννόησης παρόλο που δεν τον αποδέχομαι. Οι συμπατριώτες μου λοιπόν από τη μια άκρη της Κρήτης στην άλλη με στηρίζουν πάρα πολύ. Εξάλλου όλα αυτά τα 14-15 χρόνια - δηλαδή λίγο περισσότερο από τη μισή μου ζωή – που ασχολούμαι με το τραγούδι, υφίσταμαι στο χώρο πράγμα που σημαίνει ότι η δουλειά μου βρίσκει ανταπόκριση στον κόσμο. Επίσης το γεγονός ότι ο Γιάννης ο Μαρκόπουλος με επέλεξε ως συνεργάτη του έχει να κάνει κι αυτό με την Κρήτη. Με άκουσε και με γνώρισε εδώ, με πήρε μαζί του στην περιοδεία στην Αθήνα και σε άλλες περιοχές της χώρας κι αυτό ήταν η αφορμή και η ευκαιρία να δραστηριοποιηθώ και σε άλλες περιοχές, να γνωρίσω και να κρατήσω επαφές με ανθρώπους του χώρου και με το κοινό τους.

Θεωρείς δηλαδή ότι παρότι ζεις και δραστηριοποιείσαι κυρίως στην Κρήτη, υπάρχουν άνθρωποι που μπορούν να σε δουν και να σου δώσουν την ευκαιρία να εμφανιστείς και σε άλλες περιοχές…
Μ.Π.: Ακριβώς. Συμβαίνει κάτι το μαγικό … Μ’ ένα μαγικό, σχεδόν μεταφυσικό τρόπο, κάθε δύσκολη περίοδο που οι δυσκολίες σε απογοητεύουν και σου προκαλούν σκέψεις ότι ίσως θα έπρεπε να αναθεωρήσεις κάποια πράγματα, συμβαίνει κάτι που σε φέρνει κοντά σε σημαντικά άτομα του χώρου με αποτέλεσμα να ανανεώνεται το ενδιαφέρον σου και να διατηρείσαι στο χώρο.

Μάλιστα… Μάνο,η αναφορά σου ως τραγουδοποιός στο χώρο αυτό σε καλύπτει; Δηλαδή, είναι μια ιδιότητα που περιγράφει πλήρως τις παραγωγές σου και θα χαρακτηρίζει τη μελλοντική σου ενασχόληση με τη μουσική;
Μ.Π.: Ναι, έτσι τουλάχιστον θα ήθελα να με αποκαλούν, γιατί θεωρώ ότι αυτός ο όρος είναι πάρα πολύ έντιμος. Το λέω αυτό γιατί το να πει κάποιος ότι θεωρούμαι συνθέτης είναι νομίζω υπερβολικό. Συνθέτες είναι ο Θεοδωράκης, ο Χατζιδάκις, ο Ξαρχάκος, ο Μαρκόπουλος και άλλοι με την έννοια της μουσικής τους εργασίας και της καταξίωσης τους. Αυτοί οι καλλιτέχνες έχουν γράψει μουσική κι έχουν συνθέσει μεγάλα κλασικά έργα, πράγμα που προϋποθέτει άριστη γνώση της σύνθεσης. Εγώ αυτό που κάνω είναι να φτιάχνω τραγούδια, μικρές ιστορίες τριών – τεσσάρων λεπτών που είναι βιωματικές. Γι αυτό λοιπόν πιστεύω ότι πρέπει να θεωρούμαι τραγουδοποιός.

Ζωντανές μουσικές εμφανίσεις ή στούντιο ; Επαφή με το κοινό ή απομόνωση και προσήλωση στην παραγωγή αντίστοιχα ; Τι σε κινητοποιεί περισσότερο;
Μ.Π.: Καταρχάς ότι έχει να κάνει με τη μουσική και συνεπάγεται ότι πιάνω την κιθάρα και τραγουδάω με κινητοποιεί, άσχετα με το χώρο. Οφείλω να σημειώσω πάντως ότι η επαφή με τον κόσμο έχει κάτι το μαγικό. Εκείνες τις στιγμές υπάρχει μια αλληλεπίδραση που είναι εξαιρετικά όμορφη και σε γεμίζει ψυχικά. Θα έλεγα λοιπόν ότι μάλλον προτιμώ τις ζωντανές εμφανίσεις.

manos_papadakhs_5.jpg

Αφού λοιπόν εκφράζεις την προτίμησή σου στις ζωντανές εμφανίσεις πρέπει να πούμε ότι το συγκρότημά σου είναι νέοι, ταλαντούχοι μουσικοί και είστε φίλοι μεταξύ σας…Περιέγραψε μας λίγο το κλίμα των ζωντανών σας εμφανίσεων, το πρόγραμμά σας, το ύφος και το είδος των τραγουδιών που επιλέγετε…
Μ.Π.: Στις ζωντανές εμφανίσεις, οι φίλοι μου μουσικοί με στηρίζουν πάρα πολύ και χωρίς αυτούς δεν είναι δυνατόν να υπάρξει κάποια βραδιά. Έχω την ευκαιρία να συνεργάζομαι με εξαιρετικούς μουσικούς που έχουν σίγουρα μέλλον στο χώρο. Θα πρέπει αρχικά να τους αναφέρω: είναι ο εξαιρετικός μουσικός Γιώργος Τζωρτζάκης στο μπάσο και τα κρουστά, ο Αντώνης ο Τσικανδηλάκης ο οποίος είναι εξαιρετικός πιανίστας και κιθαρίστας,ο Δημήτρης ο Νεονάκης κι αυτός εξαιρετικός κιθαρίστας κι ενορχηστρωτής του δίσκου, ο Ευθύμης Φασουλάκης, ένας εξαιρετικός ντράμερ και ο Απόστολος Ξυριτάκης στο πιάνο. Είναι όλοι τους εξαιρετικοί μουσικοί, είμαστε όλοι μια παρέα και περνάμε πάρα πολύ καλά στις εμφανίσεις και στις περιοδείες μας. Για να επιστρέψω στις ζωντανές εμφανίσεις, ένα μεγάλο μέρος τους αφιερώνεται στην πρώτη δισκογραφική μου δουλειά, συμπεριλαμβάνονται όμως επίσης και τραγούδια που αγαπάμε και διασκευές σε γνωστά κομμάτια. Στις ζωντανές εμφανίσεις θα μπορούσα να πώ ότι καταθέτουμε την ψυχή μας.

Προσωπικά βιώματα σε επηρεάζουν;
Μ.Π.: Σαφώς, για παράδειγμα τα τραγούδια του δίσκου είναι αυτοβιογραφικά. Είναι ιστορίες που έχω ακούσει από τη γιαγιά μου, πράγματα που έχουν συμβεί σε μένα, στη ζωή μου και στους φίλους μου. Υπάρχει και το ερωτικό στοιχείο με την έννοια ότι η μουσική είναι ο έρωτας της φύσης προς τον άνθρωπο. Είναι ένας βιωματικός δίσκος με έντονα αληθινά στοιχεία από την πρώτη ως την τελευταία νότα.

Ο έρωτας έχει λοιπόν κι αυτός κυρίαρχη θέση και στις δικές σου επιρροές… Ο έρωτας ’’Πότε πικρός ,πότε γλυκός…’’ όπως κι ο τίτλος της πρώτης σου δισκογραφικής δουλειάς που είναι αξιόλογη και πρωτότυπη… Μίλησέ μας γι΄ αυτή…
Μ.Π.: Πρόκειται για έναν δίσκο πολυσυλλεκτικό, αυτός τουλάχιστον θα ήθελα να είναι ο χαρακτηρισμός του και σ ‘αυτόν συγκλίνουν οι απόψεις των περισσοτέρων ακροατών του, επαγγελματιών του χώρου αλλά και του κοινού που με παρακολουθεί. Η έμπνευσή μου και όλα τα ερεθίσματά μου με οδηγούν προς το παρόν τουλάχιστον σε μια πολυσυλλεκτικότητα την οποία και αποδέχομαι. Αυτό φαίνεται κι από το γεγονός ότι ο δίσκος περιλαμβάνει στοιχεία από διάφορα και διαφορετικά μεταξύ τους είδη μουσικής, από τον κόσμο της τζαζ μέχρι το κρητικό τραγούδι. Τον δίσκο αυτόν τον δουλέψαμε μέσα από τις ζωντανές μας εμφανίσεις, διαμορφώθηκε με την επαφή με το κοινό και την αλληλεπίδραση των μουσικών. Και θέλω να τονίσω πραγματικά ότι τίποτε από όσα προανέφερα δεν προέκυψε επιτηδευμένα, αντίθετα θα έλεγα ότι αυτός ο δίσκος εκφράζει τη δική μας αλήθεια…

Nα μείνουμε λίγο στις συνεργασίες και σ’ αυτή τη δουλειά γιατί αντιλαμβάνομαι ότι η συνδρομή έμπειρων και καταξιωμένων καλλιτεχνών του χώρου είναι καθοριστικής σημασίας για ένα νέο καλλιτέχνη… Χαράλαμπος Γαργανουράκης, Στέλιος Μπικάκης κι άλλοι νεότεροι στιχουργοί κι ερμηνευτές…
Μ.Π.: Συμμετείχε καταρχάς ο Χ. Γαργανουράκης που μου έκανε την τιμή να τραγουδήσουμε μαζί το ‘’Προσφυγοπούλι’’. Συμμετείχε επίσης στο στίχο ο Στέλιος ο Μπικάκης που μου έδωσε ένα εξαιρετικό τραγούδι ,το ‘’Θαλασσινό’’ το οποίο έντυσα με τη μουσική μου, η νεαρή στιχουργός Λήδα Αναστασοπούλου ,που έχει συνεργαστεί με το Φ.Πλιάτσικα και ο Κ.Δημουλάς στον οποίο οφείλεται και ο τίτλος του δίσκου. Επίσης στην παραγωγή του δίσκου βοήθησε ο φίλος Μ.Πασχαλίδης. Όλες αυτές οι συνεργασίες με πολύ σημαντικούς καλλιτέχνες, τόσο στο δίσκο όσο και στις συναυλίες και τις εμφανίσεις μου ,εκτός του ότι είναι πολύ τιμητικές για μένα αποτελούν κι ένα σχολείο απ το οποίο μαθαίνω πάρα πολλά και γι’ αυτό τους ευχαριστώ πάρα πολύ όλους.

Να μείνουμε λίγο στην κρητική παράδοση … ’’Προσφυγοπούλι’’, ’’Μερακλίδικο πουλί’’, Χαράλαμπος Γαργανουράκης, Στέλιος Μπικάκης, Κώστας Φουσταλιέρης. Τι ρόλο παίζει η μουσική παράδοση του τόπου σου στη δουλειά σου;
Μ.Π.: Νομίζω ότι παίζει πάρα πολύ σημαντικό ρόλο γιατί έχω ζήσει κι έχω μεγαλώσει με ακούσματα από την κρητική παράδοση. Θεωρώ ότι η μουσική της Κρήτης και στιχουργικά και μουσικά είναι υπέροχη και ζωντανή γιατί εξελίσσεται. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ο Ross Daily που αν και Ιρλανδός στην καταγωγή είναι περισσότερο Κρητικός από όλους μας. Επίσης θα ήθελα να σημειώσω την απεριόριστη εκτίμηση μου στο Νίκο Καζαντζάκη και μάλιστα σ ένα από τα τραγούδια μου μεταφέρω ακριβώς τα λόγια μιας αφιέρωσης που είχε κάνει στη γυναίκα του. Θεωρώ ότι πρέπει να είμαστε υπερήφανοι για τον Καζαντζάκη, το Θεοτοκόπουλο, τον Κορνάρο και γενικά όλους τους σημαντικούς ανθρώπους που σημάδεψαν την παράδοση του τόπου μας.

Μάνο ποια είναι τα μελλοντικά σου σχέδια; Τι έπεται αυτής της δισκογραφικής δουλειάς και των εμφανίσεων; Ετοιμάζεις ίσως και κάποιες εμφανίσεις στην Αθήνα και την υπόλοιπη Ελλάδα;
Μ.Π.: Έχουμε προγραμματίσει να εμφανιστούμε ξανά στην Αθήνα ,στη μουσική σκηνή ‘’Αλάβαστρον’’ για να παρουσιάσουμε ξανά τον δίσκο, αλλά και σε άλλα μέρη της Ελλάδας, στη Θεσσαλονίκη, στην Πάτρα, στη Λαμία, στο Βόλο. Είχα επίσης την τιμή να βρεθώ κοντά με μια μεγάλη καλλιτέχνιδα, τη Μ α ρ ι ώ με την οποία θα συνεργαστούμε το καλοκαίρι σε μια περιοδεία στην Ελλάδα και το εξωτερικό.

Πολύ σημαντική συνεργασία…
Μ.Π.: Πράγματι γιατί για μένα η Μαριώ είναι μια από τις πιο αυθεντικές λαϊκές –με όλη τη σημασία της λέξης –φωνές και θεωρώ ότι έχει να προσφέρει ακόμα πάρα πολλά στο ελληνικό τραγούδι με τους δίσκους της αλλά και με τις υπέροχες εκτελέσεις λαϊκών και ρεμπέτικων τραγουδιών. Είναι πράγματι μεγάλη μου τιμή και χαρά που θα συνεργαστούμε με τη Μαριώ.

Σε κάθε περίπτωση είναι μια φράση σημαδιακή και χαρακτηριστική του μεγάλου Κρητικού λογοτέχνη. Όσον αφορά την αναφορά που έκανες στο δίσκο σου χαριτολογώντας, δεν έχεις κανένα λόγο να φοβάσαι οτιδήποτε. Τα πρώτα δείγματα της δουλειάς σου είναι εξαιρετικά και είναι βέβαιο ότι και η συνέχεια θα είναι ανάλογη. Και πάντως εμείς στον Ορφέα σου ευχόμαστε να πραγματοποιήσεις ότι ελπίζεις και να αποφύγεις ότι φοβάσαι…
Μ.Π.: Σας ευχαριστώ πολύ για το ενδιαφέρον και την προσοχή στη δουλειά μου και εύχομαι ότι καλύτερο στον Ορφέα και στις δικές σας προσπάθειες …