211 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
20.07.2019
Ορφέας | Main Feed
Έλλη Ρουμπέν

Η Ελένη Τσαλιγοπούλου είναι μια καταξιωμένη τραγουδίστρια, που τα τελευταία 20 χρόνια διαγράφει σημαντική πορεία στο χώρο του ελληνικού τραγουδιού. Έχοντας τραγουδήσει κομμάτια που έχουν αγαπηθεί πολύ από το πλατύ κοινό, υπήρξε αγαπημένη πολλών νεότερων συνθετών και δημιουργών. Ξεκινώντας από αυτό που ονομάζουμε ‘’έντεχνη μουσική σκηνή’’ και αγγίζοντας πιο σύγχρονα και ποπ ακούσματα τα τελευταία χρόνια, σήμερα μας συστήνεται και ως συνθέτης, με τον τελευταίο της δίσκο «Τα–ρι–ρα». Η σύντομη συζήτησή μας  έγινε με αφορμή τη συναυλία της στο Άλσος Βεϊκου στις 7 του μήνα. Προσφιλής, ευγενική και σίγουρα χαρούμενη για το νέο της βήμα, που την γεμίζει πάρα πολύ και της δίνει δύναμη και νέα έμπνευση για το μέλλον, μας μίλησε για το καινούργιο της εγχείρημα και τα συναισθήματά της.

Κυρία Τσαλιγοπούλου, νέος δίσκος και μάλιστα αναπάντεχος, καθώς περιέχει τραγούδια σε δική σας μουσική. Αυτός είναι ο λόγος της 4χρονης απουσίας από τη δισκογραφία; Αναζητούσατε νέο υλικό μέσα από δικές σας μελωδίες;
Ε.Τ.: Η αλήθεια είναι ότι υπήρχε μια ανησυχία τα τελευταία χρόνια, για το τι κάνω από εδώ και πέρα… Ένας κύκλος σίγουρα έχει κλείσει, έχω τραγουδήσει τραγούδια αγαπημένα, αγαπημένα και δικά μου, αλλά και για τον κόσμο, αλλά ο κύκλος έκλεισε. Σκεφτόμουν ότι θα ήθελα κάτι που να εξελίσσει αυτό που θεωρώ εγώ τέχνη του τραγουδιού μέσα μου. Όλα αυτά τα χρόνια, λοιπόν, αυτό που έκανα κυρίως ήταν να ακούω μουσικές  πολύ ενδιαφέρουσες και εκτός Ελλάδας . Βοήθησε σε αυτό πολύ το διαδίκτυο και έτσι είχα την ευκαιρία να «μαθητεύσω», ακούγοντας πάρα πολύ μουσική. Έτσι μπορώ να πω ότι ξαναβρήκα τη χαρά της μουσικής με έναν διαφορετικό τρόπο … ακούγοντας και όχι απλά τραγουδώντας.
Το μυστικό και η προσπάθειά μου είναι να μπορώ να μεταφράζω όλα αυτά που έχω αγαπήσει, ακούγοντας όλα αυτά τα χρόνια πολύ μουσική, και να τα μεταφέρω στο δικό μας χώρο, στην Ελλάδα.

Το πετύχατε πάντως … Είναι πολύ σημαντικό, μια καταξιωμένη ερμηνεύτρια να γράφει, μετά από 20 χρόνια καριέρας, δική της μουσική ….
Ε.Τ.: Χαίρομαι πολύ που το ακούω και που συνέβη αυτό. Βλέπω και ακούω μέσα από το διαδίκτυο, μέσα από το youtube και το facebook πώς ο κόσμος ακούει, πως κριτικάρει και πώς δέχεται αυτή την καινούργια κατάσταση.

Οι στιχουργοί στο δίσκο σας είναι καταξιωμένοι έλληνες δημιουργοί και οι ίδιοι. Ήταν δική σας  επιλογή ονόματα όπως ο Αλκίνοος Ιωαννίδης, ο Νίκος Πορτοκάλογλου, ο Φοίβος Δεληβοριάς και τόσοι άλλοι; Γράψανε τους στίχους πάνω στις μουσικές που τους δώσατε ή προϋπήρχαν και απλά ταιριάξανε στη μουσική;
Ε.Τ.: Καταρχήν όλα αυτά τα ονόματα είναι οι προσωπικοί μου ήρωες. Είναι οι άνθρωποι που έχω αγαπήσει και σαν προσωπικότητες και σαν τραγουδοποιούς και στιχουργούς, βεβαίως, γιατί έχουμε και τον σπουδαίο Θοδωρή Γκόνη και τον Νίκο Μωραϊτη.
Το άλλο θέμα έγινε ανάποδα … έγραψα τις μουσικές και πάνω στη μουσική έλεγα τα–ρι–ρα, τα–ρι–ρα (γι’ αυτό και ο τίτλος) και πάνω στα δικά μου τα–ρι–ρα έγραψαν τα λόγια. Επίσης, διάλεξα ποιο τραγούδι θα δώσω σε ποιον. Φαινόταν από μόνο του πώς θα έπρεπε να κινηθούν και ποιος θα έπρεπε να γράψει τα λόγια στο καθένα.
Και τους ευχαριστώ  όλους πάρα πολύ, γιατί έδωσαν πολύ χρόνο για να καταφέρουν αυτό το επίτευγμα, γιατί, ξέρετε, είναι πολύ δύσκολο, καθώς οι τραγουδοποιοί συνήθως γράφουν συγχρόνως στίχο και μουσική. Με έβρισαν αρκετά (με γέλια…) είμαι σίγουρη, αλλά το αποτέλεσμα ήταν καλό και άξιζε τον κόπο.

Σχεδιάζετε να εξελίξετε αυτή τη νέα δυνατότητα που ανακαλύψατε μέσα σας, να γράφετε μελωδίες και για άλλα είδη τέχνης, όπως θέατρο και κινηματογράφο ή ο στίχος είναι απαραίτητος στη σκέψη σας;
Ε.Τ.: Η πρώτη μου σκέψη ήταν αυτή, δηλαδή να γράφω μελωδίες για θέατρο και κινηματογράφο.  Μακάρι να μου δοθεί η ευκαιρία να κάνω και αυτό. Οι φόρμες που γράφω  είναι μεγάλες. Δυσκολεύτηκα να γράψω στη φόρμα που απαιτεί η τέχνη του τραγουδιού.

Βλέπετε ανάλογη ανταπόκριση από το κοινό σας στα νέα τραγούδια με τις παλαιότερες δισκογραφικές σας δουλειές;
Ε.Τ.: Αυτό που αισθάνομαι και καταλαβαίνουν είναι ότι μέσα από αυτή τη δουλειά γίνεται κάτι ξεχωριστό. Και αυτό μου αρκεί. Βεβαίως, δεν μπορεί να έχουν την ίδια αίγλη με τραγούδια όπως το «Χίλιες σιωπές», «Τα παιδιά των δρόμων» ή όλα αυτά τα τραγούδια που έχω πει, που είναι διαχρονικά και έχουν μπει πια στη μνήμη των ανθρώπων.

Νοιώσατε διαφορετικά όταν ακούσατε το πρώτο δικό σας τραγούδι στο ραδιόφωνο; Εννοώ δικό σας και από πλευράς δημιουργίας, όχι μόνο ερμηνείας.
Ε.Τ.: Είχα ταχυκαρδία …. Ήταν σαν να έδινα εξετάσεις (με γέλια …). Αυτό όμως θεωρώ και εξέλιξη συγχρόνως … Το αίσθημα που ένιωσα ήταν όπως όταν άκουσα το «Σώπα κι άκουσε» πρώτη φορά στο ραδιόφωνο, σαν να είμαι τρακαρισμένη από τη χαρά μου! Έτσι αιστάνθηκα και όταν άκουσα τις «Σκιές» στο ραδιόφωνο… Πήρα τηλέφωνο σε όλους και ρώταγα …. το ακούσατε, το ακούσατε;
Αυτό που θεωρώ, γενικά, είναι ότι τα τραγούδια ανήκουν σε μένα ένα μήνα μετά την έκδοσή τους, μετά ανήκουν στον κόσμο. Χαιρόμουν, βέβαια, με όλα μου τα τραγούδια όταν τα άκουγα, αλλά δεν αισθανόμουν αυτό το καρδιοχτύπι της πρώτης φοράς, αυτό το ερωτικό καρδιοχτύπι, που είναι φοβερό … 

Να θεωρήσω ότι αποχαιρετάτε το τίτλο της λαϊκής τραγουδίστριας, που με τόση επιτυχία κατέχετε (αν και τα τελευταία χρόνια έχετε επιλέξει και πιο ποπ ακούσματα, θα έλεγα) ή θα συμπορευτεί ο νέος σας εαυτός μαζί με το καλό λαϊκό και το δημοτικό τραγούδι, που τόσο καλά έχετε ερμηνεύσει;
Ε.Τ.: Η αλήθεια είναι ότι με το λαϊκό τραγούδι έχω μια πολύ μεγάλη αμηχανία στο να το τραγουδήσω … έχει πάρα πολύ μεγάλη δύναμη. Το λέω πολύ καλά, αλλά τραγουδάω παλιά λαϊκά τραγούδια. Είμαι ίσως η μοναδική τραγουδίστρια που έχει τραγουδήσει σύγχρονα λαϊκά, από τα ελάχιστα που έχουν υπάρξει. Αυτό που έχω κάνει τα τελευταία χρόνια είναι ότι έχω δώσει μια νέα πνοή στα παλιά λαϊκά τραγούδια.
Το καινούργιο λαϊκό τραγούδι ακόμα δεν υπάρχει ή υπάρχει με έναν τρόπο που εμένα δεν μου αρέσει. Δηλαδή, είναι πιο πολύ της εκτόνωσης, της πίστας, είναι πιο πολύ για γλέντι. Για μένα δεν είναι μέσα μου κατεγραμμένο το λαϊκό τραγούδι μόνο για το γλέντι. Είναι η ουσιαστική επικοινωνία. Όλα αυτά τα χρόνια έχουμε κάνει τα λαϊκά τραγούδια αναμασήματα και είναι κάτι το οποίο εμένα με κουράζει.
Θα ήθελα να υπάρξει ένα νέο λαϊκό, ένας τρόπος καινούργιος που να μπορούμε να λέμε λαϊκά τραγούδια, αλλά που να εμπεριέχει όμως και τους δρόμους τους λαϊκούς, γιατί αλλιώς δεν θα είναι λαϊκό, θα είναι κάτι άλλο.

Έχετε δίκιο … Λείπουν, όμως,  οι σύγχρονοι λαϊκοί συνθέτες γι’ αυτό …
Ε.Τ.: Σωστά! Εγώ φοβάμαι πάρα πολύ να γράψω λαϊκό τραγούδι. Αυτό που μπορώ, όμως, και έχω εντρυφήσει πάρα πολύ, είναι η παράδοση. Και ουσιαστικά, τέσσερα από αυτά νέα τραγούδια έχουν μέσα τους τα Βαλκάνια … γιατί είμαι βαλκάνια ψυχή … είμαι από την Νάουσα και όλη αυτή τη μουσική την έχω βιώσει πάρα πολύ ισχυρά. Αυτό είναι που μπορώ να εξελίξω, να χρησιμοποιήσω τις αναφορές της παράδοσης που με έχουν καθορίσει σαν άνθρωπο και σαν μουσικό. Θέλω να μπορέσω αυτό να το εξελίξω, αλλά με πιο σύγχρονο τρόπο, με άλλο ήχο.

Ζούμε σε μια πρωτόγνωρη εποχή κρίσης. Πιστεύετε ότι αυτή η κρίση μπορεί να φέρει και ευκαιρίες και αλλαγές ή θα μας πάει ακόμα πιο χαμηλά? Και στη μουσική, αλλά και γενικότερα …
Ε.Τ.: Νομίζω ότι αυτή η κρίση θα μας φέρει ακριβώς στα νερά μας … Θα μας κάνει να καταλάβουμε τι πρέπει να πετάξουμε και τι πρέπει να κρατήσουμε. Είμαστε πιο κοντά στην καρδιά μέσα από αυτό, εννοώ στο άμεσο μέλλον, είμαστε πιο κοντά με αυτό που πρέπει κάθε άνθρωπος να κάνει. Είτε αυτό λέγεται δουλειά, π.χ.  βαρέθηκα όλα αυτά τα χρόνια να ακούω ανθρώπους που κάνουν μια δουλειά και την απαρνούνται γιατί θέλουν να κάνουν κάτι άλλο, ενώ πηγαίνουν όλοι στους βουλευτές για να βάλουν τα παιδιά τους κάπου και να έχουν ένα μεροκάματο. Το αποτέλεσμα είναι να κάνουν τα παιδιά δουλειές που δεν θέλουν, απλά για να έχουν το θέμα της επιβίωσης ξεκαθαρισμένο. Αυτό έφτασε σε τέτοια υπερβολή, που κανείς πια δεν κάνει αυτό που πρέπει και αυτό που θέλει. Γι’ αυτό και είμαστε άνθρωποι με απωθημένα. Το ίδιο θεωρώ ότι ισχύει και για τους άλλους τομείς που θα ανακαλύψουμε μέσα μας, μέσα από αυτή την κρίση.

Κάνατε μια πολύ πετυχημένη συναυλία τον Ιούνιο στο Λυκαβηττό και στις 7 του Σεπτέμβρη θα εμφανιστείτε στο Άλσος Βεϊκου. Τι θα ακούσει το κοινό σε αυτή τη συναυλία και ποιοι θα είναι συνοδοιπόροι σας;
Ε.Τ.: Στο Άλσος Βεϊκου δεν έχω guests μαζί μου. Θα είμαι μαζί με τους πολύ καλούς μουσικούς μου. Θα είμαι με αυτή τη φοβερή τετράδα, την μπάντα μου…
Είμαι πια πολύ ευτυχισμένη που έχω μαζί μου μουσικούς ως μπάντα και όχι απλά session μουσικούς, καθώς πάντα συνεργαζόμουν με πολύ καλούς σολίτσες. Μέσα σε αυτή την μπάντα έχουμε έναν πιο προσωπικό ήχο. Και γι’ αυτό νοιώθω περήφανη.

Που θα βρει την Ελένη Τσαλιγοπούλου ο φετινός χειμώνας;
Ε.Τ.: Κάνοντας βόλτα στην Ελλάδα, γιατί αυτό που λέμε επικοινωνία συμβαίνει μόνο με αυτόν τον τρόπο. Θα βρεθούμε σίγουρα και στην Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη, αλλά κυρίως θα κάνουμε μια μεγάλη γύρα στους καλούς χώρους και στις μουσικές σκηνές της χώρας μας.

Σας ευχαριστώ πολύ γι΄ αυτή την όμορφη συζήτηση που είχαμε και εύχομαι κάθε επιτυχία στον νέο δρόμο που χαράζετε …
Ε.Τ.: Και εγώ σας ευχαριστώ πάρα πολύ.

 

Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΘΕΜΑΤΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Αν τουλάχιστον, μέσα στους ανθρώπους ένας πέθαινε από αηδία... Σιωπηλοί, θλιμμένοι, με σεμνούς τρόπους, θα διασκεδάζαμε όλοι στην κηδεία.
Κώστας Καρυωτάκης

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

21/7/1928 Γεννήθηκε στην Τρίπολη ο ποιητής Κώστας Καρυωτάκης