Ο Θέμης Καραμουρατίδης υπήρξε ένας απο τους αρκετούς νέους καλλιτέχνες που αναδείχθηκαν μέσω των ακροάσεων που εμπνεύσθηκε και οργάνωσε ο Παρασκευάς Καρασούλος και υλοποιήθηκαν μέσα απο την εταιρεία ‘’Μικρή Άρκτο’’ πριν αρκετά χρόνια.Η εξέλιξη της καλλιτεχνικής του πορείας απο τότε εως σήμερα-καλλιτεχνική πορεία που συνδέθηκε, με αυτή της Νατάσσας Μποφίλιου και του Γεράσιμου Ευαγγελάτου-φαίνεται να δικαιώνει τις προσδοκίες που δημιούργησαν οι πρώτες δημιουργίες του.

Τον περασμένο Οκτώβριο παρουσίασε για πρώτη φορά στο θέατρο Κάππα μια σύνοψη της μέχρι σήμερα καλλιτεχνικής του πορείας,με την προσθήκη δύο νέων τραγουδιών αλλά και αγαπημένων του στιγμών απο το θέατρο και τον κινηματογράφο.Με αφορμή αυτη την παράσταση και τη ζωντανή ηχογράφησή της μίλησε στον Ορφέα για τις σημαντικότερες στιγμές της καλλιτεχνικής του πορείας,για τη συνεργασία του με το Γεράσιμο Ευαγγελάτο και τη Νατάσσα Μποφίλιου,για τις επιρροές του,για τα μελλοντικά του σχέδια.

Ποιές είναι οι αναφορές σου, ποιοί συνθέτες ή καλλιτέχνες γενικότερα έχουν επηρεάσει τη μέχρι σήμερα καλλιτεχνική σου διαδρομή;
Θέμης Καραμουρατίδης: Ο Μάνος Χατζιδάκις, ο Σταμάτης Κραουνάκης, ο Δημήτρης Παπαδημητρίου, η Tori Amos, η Kate Bush. Δεν ξέρω τον βαθμό στον οποίο με έχουν επηρεάσει αλλά είναι οι πιο αγαπημένοι μου.  Ένα σημαντικό μέρος της δουλειάς σου μέχρι σήμερα είναι η μουσική για θεατρικές παραστάσεις.

Σε περιορίζει ή σε απελευθερώνει αυτή η διαδικασία της σύνθεσης;
Θ.Κ.: Αγαπώ το θέατρο και τους ανθρώπους του και με γοητεύει η επένδυση της εικόνας με μουσική είτε για το θέατρο είτε για τον κινηματογράφο. Πρόκειται για ένα διαφορετικό στοίχημα από αυτό της τραγουδοποιίας αλλά εξίσου ενδιαφέρον.

Έχεις την τύχη να συνεργάζεσαι με την -κατά τη γνώμη μου- σημαντικότερη ερμηνεύτρια της γενιάς της, τη Νατάσσα Μποφίλιου. Ποιες είναι οι ερμηνεύτριες παλαιότερων γενεών αλλά και σύγχρονες που εκτιμάς;
Θ.Κ.:Το να συνεργάζεσαι με έναν αξιόλογο καλλιτέχνη δεν είναι θέμα τύχης αλλά θέμα σύμπνοιας. Υπάρχουν πολλές ερμηνεύτριες που αγαπώ ιδιαίτερα, όπως η Τάνια Τσανακλίδου, η Χαρούλα Αλεξίου, η Ελευθερία Αρβανιτάκη, η Έλλη Πασπαλά και από τις πιο πρόσφατα εμφανιζόμενες μου αρέσουν η Γιώτα Νέγκα και η Ελεονώρα Ζουγανέλη.

Θεωρείς ότι υπάρχει ακόμα αρκετό υλικό, αρκετές ιδέες ώστε να περιμένει το κοινό αρκετά καινούρια πράγματα από τη συνεργασία σου με το Γεράσιμο Ευαγγελάτο και τη Νατάσσα Μποφίλιου;
Θ.Κ.: Όσο μια συνεργασία είναι γόνιμη, στηρίζεται στα στοιχεία που την όρισαν εξ’ αρχής και γίνεται υπό συνθήκες κατάλληλες ώστε να μπορεί να παραχθεί ένα ειλικρινές και έντιμο αποτέλεσμα που αρέσει πρώτα απ’ όλους και όλα στους ανθρώπους που το υπογράφουν, τότε δεν υπάρχει το άγχος της έμπνευσης. Έρχονται οι ιδέες και το υλικό αβίαστα. Εμείς έχουμε καταφέρει ως τώρα να διατηρήσουμε άρρηκτο το καλλιτεχνικό και προσωπικό μας δέσιμο.

Θα αποτελούσε πρόκληση για εσένα να δουλέψεις σε ένα κύκλο τραγουδιών μαζί με κάποιον άλλο ερμηνευτή ή ερμηνεύτρια που να διαθέτει μεγαλύτερη εμπειρία στο χώρο;
Θ.Κ.: Θα είχε ιδιαίτερο ενδιαφέρον ένας κύκλος τραγουδιών με κάποιον παλαιότερο ερμηνευτή όχι όμως επειδή διαθέτει μεγαλύτερη εμπειρία στο χώρο αλλά επειδή υπάρχουν αυτές οι φωνές, οι ριζωμένες μέσα σου, που είναι καλλιτεχνικό σου όνειρο να δημιουργήσετε μαζί.

Έχεις μπει μέχρι σήμερα στη διαδικασία να δοκιμάσεις και κάποιο διαφορετικό ύφος στα τραγούδια σου, να  εμπλουτίσεις τις συνθέσεις σου και με άλλα μουσικά όργανα ή θεωρείς επαρκές και ότι ταιριάζει περισσότερο με την άποψή σου για τη μουσική το ύφος των τραγουδιών που έχεις παρουσιάσει μέχρι σήμερα;
Θ.Κ.: Αν ακούσεις την δουλειά μου θα διαπιστώσεις πως σε αυτήν τη διαδικασία έχω μπει από την πρώτη μέρα  που δισκογραφείται η μουσική μου. Από το "Τέλος στο σαλόνι" μέχρι το "Μέχρι το τέλος η ψυχή" και από το "Λύκο" μέχρι την "Εκκρεμότητα" ή το "Γεννήθηκα" και το "Αίμα", μου αρέσει να ελίσσομαι ανάμεσα σε μουσικά είδη, να πειραματίζομαι με τις ενορχηστρώσεις και να δημιουργώ διαφορετικά μουσικά τοπία. Σαφώς η έμπνευση και η μουσική άποψη είναι ζωντανοί οργανισμοί. Αλλάζουν τα θέλω σου το γούστο σου οι καλλιτεχνικές σου αναζητήσεις, σε καμία περίπτωση δεν μπορώ να σου πω ότι "έκλεισα ως συνθέτης "(έχοντας δισκογραφήσει λιγότερα από 40 τραγούδια) αλλά το να μη θεωρώ επαρκές να με εκφράσει το ύφος στο οποίο γράφω, θα με έκανε ανόητο, δυστυχή ή ατάλαντο. Και δεν νιώθω τίποτα από αυτά.   

Γενικότερα, έχω την εντύπωση ότι στο δίσκο αυτό παρουσιάζεται μια πιο ολοκληρωμένη  εικόνα της καλλιτεχνικής σου προσωπικότητας, με πτυχές που δεν είχαν εκφραστεί πλήρως στις δισκογραφικές δουλειές που έχεις παρουσιάσει μέχρι σήμερα. Είναι αληθής αυτή η διαπίστωση;
Θ.Κ.: Δεν νιώθω περισσότερο ο εαυτός μου στο "Έχω ένα σχέδιο" από ότι  στα "Εισιτήρια διπλά". Με εξέφραζαν απόλυτα και τα δυο όταν φτιάχνονταν. Απλώς στο "Έχω ένα σχέδιο"  είμαι ο βασικός οικοδεσπότης. Και ως βασικός οικοδεσπότης έχω περισσότερες αρμοδιότητες.

Η ατμόσφαιρα της παράστασης που παρουσιάστηκε και ηχογραφήθηκε είναι αρκετά διαφορετική από τις παραστάσεις που συνήθως παρουσιάζετε με τη Νατάσσα Μποφίλιου και το Γεράσιμο Ευαγγελάτο, γεγονός που αποτυπώνεται και στις αντιδράσεις του κοινού. Είναι ένα πρόγραμμα σαφώς πιο εσωστρεφές και σε διαφορετικό ύφος από αυτό που σας έχει συνηθίσει το κοινό;
Θ.Κ.: Θα ήταν άτοπο για να μην πω αφελές να συγκρίνει κανείς τα live μιας ερμηνεύτριας στις μουσικές σκηνές, με μια μουσική παράσταση του συνθέτη και μαέστρου της σε ένα θέατρο, απλώς επειδή η Νατάσσα  τραγούδησε τα 5 από τα 30 τραγούδια της παράστασης. Είναι δύο εντελώς διαφορετικά πράγματα, ασχέτως αν έχουν κάποιους κοινούς συντελεστές. Όσον αφορά στις αντιδράσεις του κοινού, επιτρέψτε μου να τις γνωρίζω καλύτερα γιατί ήμουν εκεί και τα δυο sold out βράδια, αλλά και πάλι  το να συγκρίνει κανείς τον κόσμο της μουσικής σκηνής, που τραγουδάει μαζί με τον καλλιτέχνη, πίνει και καπνίζει, με τους αμφιθεατρικά καθήμενους ακροατές μιας μουσικής παράστασης σε ένα θέατρο, είναι σαν να συγκρίνει τα μήλα με τα πορτοκάλια.

Το "Έχω ένα σχέδιο" –ως μια ζωντανή ηχογράφηση που περιλαμβάνει και τραγούδια ηχογραφημένα στο στούντιο-είναι μάλλον η ιδανική περίπτωση για να μας περιγράψεις πως αισθάνεται και πως λειτουργεί ένας καλλιτέχνης στο στούντιο και σε μια ζωντανή παράσταση;
Θ.Κ.: Αγαπώ πολύ και τις δυο διαδικασίες. Το live έχει την άμεση επαφή με το κοινό, την αναδημιουργία των κομματιών με κάθε εκτέλεση, την υπέροχη αυτή διάδραση που τα μαρτυρά όλα. Δεν μπορεί να κρυφτεί τίποτα παρουσία κοινού. Το στούντιο έχει μια ιδιαίτερα έντονη συγκίνηση καθώς προστίθενται ώρες στούντιο και μπαίνουν σιγά σιγά τα όργανα, οι φωνές, οι ερμηνείες, τα λόγια και βλέπεις σιγά-σιγά την ιδέα να γίνεται πραγματικότητα.

Ποιά είναι τα προσεχή σχέδιά σου είτε αυτά αφορούν ζωντανές εμφανίσεις ή κάποια νέα δισκογραφική δουλειά;
Θ.Κ.: Ζωντανές εμφανίσεις σε Θεσσαλονίκη τον Οκτώβρη με Νατάσσα Μποφίλιου σε επιμέλεια πάντα του Γεράσιμου Ευαγγελάτου και από Φεβρουάριο στην Αθήνα. Αρκετά καινούρια πράγματα για δισκογραφία και θέατρο αλλά σας τα φυλάω για έκπληξη! 

Φωτογραφία εξωφύλλου: Βάσια Αναγνωστοπούλου