Η καλλιτεχνική διαδρομή του Μιχάλη Ρακιντζή παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον.Ο νεαρός που σε ηλικία δέκα χρονών συμμετείχε με την κιθάρα του σε διάφορα σχολικά γκρουπ έμελλε να εξελιχθεί σε έναν απο τους πρωτεργάτες της ελληνικής ποπ χωρίς ποτέ να ξεχάσει τις ροκ καταβολές του.Ένας καλλιτέχνης που στα τέλη της δεκαετίας του ’90 βρέθηκε στο απόγειο της καριέρας του και γνώρισε την αποδοχή απο ένα ευρύ κοινό που ταυτίστηκε με τις επιτυχίες του,επέλεξε τα τελευταία χρόνια μια πιο διακριτική παρουσία στην ελληνική μουσική σκηνή και στη δημόσια ζωή.Ο Μιχάλης Ρακιντζής πάντως δηλώνει παρών,δίνει το επόμενο ραντεβού με το κοινό στις 22 Δεκεμβρίου στο Gagarin και μιλάει στον Ορφέα για τις σημαντικότερες στιγμές της καλλιτεχνικής του πορείας,ανασύροντας φωτογραφίες απο το συρτάρι του μουσικού του παρελθόντος.

Σε μια...επιστροφή στο παρελθόν πως θα αποτιμούσατε την καλλιτεχνική σας πορεία μέχρι σήμερα;Ποιοί ήταν οι σημαντικότεροι σταθμοί της;
Μιχάλης Ρακιντζής: Στο μουσικό μου ταξίδι που έχει ξεκινήσει απο το 1988 με το «Μωρό μου Φάλτσο» , μέχρι και σήμερα με το «Back to the future», κάθε καινούργια μου δουλειά αποτελούσε πάντα για μένα έναν σημαντικό σταθμό και ένα καινούργιο ξεκίνημα ανανεώνοντας έτσι τις μουσικές μου ανησυχίες.Πάντα βέβαια υπάρχουν εκείνες οι στιγμές που είναι πιο ξεχωριστές απο τις άλλες και θα μπορούσα να ξεχωρίσω μερικές,αλλά την ίδια στιγμή που πάω να το κάνω νιώθω και λίγο ενοχικά θεωρώντας ότι αδικώ τις υπόλοιπες στιγμές.Εφόσον το ‘’Μωρό μου Φάλτσο’’ ήταν το έναυσμα για όλες τις επόμενες δουλειές μου,οφείλω σεβασμό στο τραγούδι που με έβαλε στον βατήρα του μουσικού στίβου.

Στην τελευταία σας δισκογραφική δουλειά ‘’Back to the Future’’ επαναπροσεγγίζετε μουσικά κάποιες απο τις παλαιότερες επιτυχίες σας. Πιστεύετε περισσότερο στην απήχηση των πρώτων εκτελέσεων ή στις ανανεωμένες εκδοχές των τραγουδιών στην πορεία του χρόνου;
Μ.Ρ.: Πιστεύω ότι οι πρώτες εκτελέσεις είναι αυτές που στιγμάτισαν και εμένα και τον κόσμο. Ωστόσο, επειδή τα πάντα ρει , σε αυτό το νέο cd πάντρεψα τον παλιό μου εαυτό με τον καινούργιο για να είμαστε ευχαριστημένοι όλοι.

Ο έντονος ρυθμικός χαρακτήρας των τραγουδιών οφείλεται στη διάθεσή σας να αποκτήσουν τα τραγούδια αυτά μια πιο χορευτική διάθεση;
Μ.Ρ.: Οφείλεται στη διάθεσή μου να εξελίσσομαι μουσικά και να αποδίδω τα κομμάτια στη μορφή
που θα τα έγραφα αν θα τα έγραφα σήμερα.Η ακριβής επανεκτέλεση μου φαίνεται μοιρολατρεία.Κατά τη δική μου άποψη δεν έχουν χώρο στο σήμερα με τη μυρωδιά του χθες.

Ποια συναισθήματα σας δημιουργεί η αναπόληση της εποχής κατά την οποία τα τραγούδια σας γνώρισαν μεγάλη επιτυχία;
Μ.Ρ.: Ευχάριστα συναισθήματα αλλά μέχρι εκεί.Κάτι σαν φωτογραφίες στο συρτάρι.

Που οφείλεται αυτη η διακριτικότητα που παρατηρεί κανείς στην καλλιτεχνική σας πορείατα τελευταία χρόνια;Έλλειψη δημιουργικής διάθεσης ή συνειδητή αποχή;
Μ.Ρ.: Άλλο η διακριτικότητα και άλλο η αποχή.Στην πραγματικότητα δε συμβαίνει τίποτα απο τα δυο. Αποχή απο τη δισκογραφία δεν έκανα ποτέ.Είμαι πιστός στο ραντεβού μου σχεδόν κάθε χρόνο. Από τα μέσα και απο τις πίστες (αν αυτό εννοείς) έκανα συνειδητή επιλογή να μην καταναλώνομαι άσκοπα. Νιώθω ότι δεν το χρειάζομαι.

Με ποιά συχνότητα και με ποιές αφορμές γράφετε πλέον μουσική;
Μ.Ρ.: Μουσική γράφω πάντα. Είναι ο τρόπος ζωής μου , είμαι εγώ.Και φυσικά οι αφορμές δεν λείπουν ποτέ.

Πώς αποτιμάτε τη συμμετοχή σας στο διαγωνισμό της Eurovision αρκετά χρόνια μετά. Πιστεύετε ακόμα σε αυτό το θεσμό;
Μ.Ρ.: Χρήσιμη εμπειρία. Ακόμη μια φωτογραφία στο συρτάρι.

Έχετε πειραματιστεί ποτε σε κάποιο διαφορετικό είδος τραγουδιού απο αυτό που υπηρετείτε στην καλλιτεχνική σας διαδρομή μέχρι σήμερα;
Μ.Ρ.: Είσαι ο πρώτος που δεν μου καταλογίζει ότι συνεχώς πειραματίζομαι με διάφορα είδη.Στην πραγματικότητα δεν κάνω και άλλη δουλειά.

Τι καινούριο μπορεί να περιμένει απο εσάς το κοινό τα επόμενα χρόνια;
Μ.Ρ.: Γίνονται έρευνες...Πάντως στο άμεσο μέλλον, στις 22 Δεκεμβρίου συγκεκριμένα θα ειδωθούμε στο Gagarin205 σε μια πολύ όμορφη συναυλία.....γεμάτη Electro dance μουσική για μια δυναμική αποσυμπίεση της χρονιάς που φεύγει.