161 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
18.11.2018
Ορφέας | Main Feed

Συνεντεύξεις

Καλή Βανδώρου

Ο Στέλιος Ρόκκος έχει καταφέρει μέσα από τη δισκογραφία του, τις ζωντανές του εμφανίσεις, αλλά και τις δηλώσεις του να μην περνάει απαρατήρητος. Είναι από τους λίγους καλλιτέχνες που διαθέτουν ταλέντο τόσο μουσικά, όσο και φωνητικά και που έχουν το θάρρος να παραδέχονται την αξία τους. Στη συνέντευξη που έδωσε στον Ορφέα, απόδειξε για μία ακόμα φορά όλα τα παραπάνω, εκφράζοντας τις απόψεις του με σθένος, δυναμικότητα και μοναδική εκφραστικότητα… Ίσως αυτό που να λείπει από τους συναδέλφους του στις μέρες μας είναι αυτή η ένταση που βγάζει στα λεγόμενά του. Ίσως πάλι όλα αυτά να μην έχουν πλέον καμιά αξία. Τα συμπεράσματα δικά σας…

Καινούριος δίσκος με τίτλο «Ταυτότητα». Πείτε μου δυο λόγια για αυτή σας τη δουλειά.
Τα λόγια ανήκουν σε εσάς πια, γιατί εγώ τη δουλειά την έκανα για να την ακούσετε εσείς. Το μόνο που έχω να πω είναι ότι έγινε με πολλή αγάπη, με πολύ μεράκι, παρέα με ταλαντούχους ανθρώπους. Σου κάνω την ίδια ερώτηση και περιμένω να μου πεις την άποψή σου.

Θεωρώ ότι είναι από τις καλύτερες δουλειές που έχετε κάνει. Επίσης, μου θυμίζει παλιότερες δισκογραφικές σας κινήσεις – με την καλή έννοια πάντα, όπως τον δίσκο «Εν βρασμώ ψυχής».
Εμένα δε μου θυμίζει καμιά προηγούμενη δουλειά. Έχει πολύ φρέσκο ήχο, έχει άλλο σκεπτικό ενορχήστρωσης. Βέβαια, υπάρχουν κάνα δυο κομμάτια που θυμίζουν παλιό Ρόκκο, αλλά σε γενικές γραμμές δεν έχει σχέση με τις άλλες δουλειές. Έχει πάρα πολύ καλά τραγούδια κι αυτό ήταν το κριτήριο για να μπουν στο cd. Να μας αρέσουν πολύ και όχι αν αυτό που θα βγει θα είναι επιτυχία.

Είστε από τους λίγους καλλιτέχνες που, με όλη αυτή την κρίση κατάφεραν να βγάλουν έναν ολοκληρωμένο δίσκο με 13 ολοκαίνουρια τραγούδια. Δε σας φοβίζει αυτή η κίνηση τόσο οικονομικά, όσο και καλλιτεχνικά;

Απ’ ό,τι μου είπαν, έγινε τέσσερις – πέντε φορές πλατινένιος. Αποδείχτηκε τελικά ότι είχα δίκιο. Από τότε που άκουσα τη λέξη «κρίση», η δουλειά μου πάει δέκα φορές καλύτερα. Πιστεύω ότι, ένα από τα καλά της κρίσης (ανάθεμα την ώρα και τη στιγμή βέβαια, γιατί λόγω της κρίσης υποφέρει πάρα πολύς κόσμος) είναι το ξεσκαρτάρισμα που γίνεται στη δουλειά μας. Ο κόσμος πια δεν έχει περισσευούμενα για να δοκιμάζει από όλα τα είδη. Διαλέγει ποιο είναι πραγματικά αυτό που αξίζει τον κόπο και όταν θα περισσεύουν 10 ευρώ για να ακούσει έναν τραγουδιστή, θα πάει να ακούσει πχ. τον Ρέμο, κάποιον δηλαδή που να αξίζει τον κόπο. Παλιά πήγαινε παντού και χανόταν κιόλας, παραμυθιαζόταν. Η νύχτα είναι και πουτάνα, σε παραμυθιάζει. Φώτα, ποτά, με αποτέλεσμα να πας και να ακούς ένα μπάζο και να νομίζεις ότι είναι και καλός αν έχεις πιει και τρία τέσσερα ουίσκι! Όπως λένε, «δεν υπάρχουν γυναίκες άσχημες, υπάρχουν άνδρες που δεν πίνουν»…

Ποια πιστεύετε πως είναι η μουσική ταυτότητά σας και ποια της εποχής μας; Αν έχουμε, βεβαίως…
Μιλάς και με έναν άνθρωπο που δεν έχει ταυτότητα. Έχω ένα στυλ, αλλά ταυτότητα δεν έχω. Δηλαδή, δε θα σας φανεί παράξενο αν αύριο κάνω ρεμπέτικα ή νησιώτικα. Έχουν γίνει επιτυχίες ροκ τραγούδια μου και καθαρά λαϊκά. Όσο για την εποχή μας, είναι πολλά τα ακούσματα που παίζουν στην Ελλάδα κι αυτό είναι το ωραίο. Είμαστε πιστεύω ανοιχτόμυαλος λαός όσον αφορά τα ακούσματα.  Έχουμε τη βάση που είναι η λαϊκή μας μουσική, όπως και η παραδοσιακή. Είναι άλλα τα κρητικά, άλλα τα ηπειρώτικα, άλλα τα ποντιακά και άλλα τα νησιώτικα. Αλλάζεις 50 χιλιόμετρα και ακούς άλλο στυλ μουσικής. Άρα, ούτε η Ελλάδα έχει κάποια συγκεκριμένη μουσική ταυτότητα. Έτσι είναι ο Έλληνας. Δυο βαθμούς να πέσει η θερμοκρασία σκέφτεται αλλιώς.

Στο τραγούδι «Φεγγάρια» σε στίχους της Κορίνας Καπτάνη η Ελλάδα αναφέρεται ως «πόρνη, μα ακόμα αυτοκρατόρισσα». Μετά από όλα αυτά που μας συμβαίνουν, ισχύει αυτό;
Η Ελλάδα είναι αυτοκρατόρισσα με την έννοια ότι είναι η πιο όμορφη χώρα στον κόσμο και δεν μπορεί κανένας να διαφωνήσει με αυτό. Αλλά επίσης είναι πόρνη και μάλιστα, πορνάρα. Έχει γαμήσει πολύ κόσμο αυτή η χώρα.

Πριν από αρκετά χρόνια είχατε διασκευάσει το «Να μ’ αγαπάς» που έγινε γνωστό με τη φωνή του Παύλου Σιδηρόπουλου.
Δε συμφωνώ ότι έγινε γνωστό με τη φωνή του Σιδηρόπουλου.

Υπήρχε κόσμος που το ήξερε με τη φωνή του Σιδηρόπουλου. Ήταν γνωστό τουλάχιστον στους «σιδηροπουλικούς».
Ναι αλλά γνωστό γίνεται όταν το ξέρει όλη η Ελλάδα. Και μέχρι να το πω εγώ δεν το άκουγε όλη η Ελλάδα.

Ήταν ένα γνωστό τραγούδι ακόμα και σε εκείνους που δεν άκουγαν πολύ Σιδηρόπουλο.

Κάνεις πολύ μεγάλο λάθος. Εγώ αυτή την εποχή την έζησα καλύτερα, εσύ είσαι πιο μικρή από μένα. Όταν το ‘λεγα δεν το ήξεραν όλοι. Μετά το έμαθαν. Εδώ σε μια συναυλία του Κότσιρα του φώναξαν «πες μας το «Να μ’ αγαπάς» του Ρόκκου» κι αυτός έγινε έξαλλος….

Τότε, είχατε λάβει κριτικές ποικίλου ύφους. Θα τολμούσατε σήμερα να ξανακάνετε μια παρόμοια διασκευή αντίστοιχου κλασικού τραγουδιού;
Να τολμήσω; Σιγά την τόλμη το να πεις το «Να μ’ αγαπάς»! Τολμάς όταν μπαίνεις στη διαδικασία να πεις κάτι πολύ δύσκολο. Αυτό είναι ένα πολύ απλό ερωτικό τραγούδι που το είπε κάποιος με τον οποίον έχουν ταυτιστεί κάποιες περιθωριακές ομάδες νέων. Αυτό με αφήνει παγερά αδιάφορο. Ούτε γλείφω ούτε ψήνω κανέναν να με ακούσει. Το τραγούδι το έχω κάνει γνωστό εγώ και όχι ο Σιδηρόπουλος. Και το λέω ξέροντας την αλήθεια και το ποιοι το ‘ξεραν πριν. Ποτέ δεν ήμουν φαν του Σιδηρόπουλου. Άκουγα πάντα πραγματική ροκ μουσική, δεν άκουγα ελληνική ροκ κι ούτε θεωρώ ότι υπάρχει ελληνική ροκ, καλές προσπάθειες υπάρχουν. Αλλά μπαίνεις στη διαδικασία της πρόκλησης όταν πας να τραγουδήσεις κάτι πολύ δύσκολο. Για μένα στη μουσική είναι πολύ απλά τα πράγματα. Ή μπορείς ή δε μπορείς.

Τώρα θα λέγατε διασκευασμένο ένα μη αναμενόμενο τραγούδι, όπως το «Μάνα μου Ελλάς», το οποίο είναι και επίκαιρο;

Όχι, δε μου κάνει τίποτα. Το «Αχ, Ελλάδα σ’ αγαπώ» μου αρέσει πιο πολύ. Βαριέμαι με αυτές τις αντιλήψεις πάρα πολύ. Εμείς έχουμε να κάνουμε και μια άλλη αποστολή, εκτός από το να περνάει καλά ο κόσμος. Πρέπει να παράγουμε πολιτισμό. Κι όταν μπαίνουμε σε αυτή τη διαδικασία, υπάρχουν κάποιοι κομπλεξικοί που λένε «τι δουλειά έχει ο Ρόκκος με αυτό το τραγούδι;». Δε μένουν στην ουσία, αλλά λένε και καλά κάποιοι σπουδαίοι που έχουν άποψη… Τρεις τον πούτσο κλαίγανε κι ήταν κι ένας Κύπριος... Θέλω να σου πω δηλαδή ότι για μένα είναι πολύ πιο απλά τα πράγματα. Αν κάτι το αγαπήσω και το γουστάρω, δε με ενδιαφέρει καθόλου αν το ‘χει πει ο Φρέντυ Μέρκιουρι ή αν το ‘χει πει ο οποιοσδήποτε. Αρκεί να γουστάρω να το ακούω κι από μένα. Στο «Να μ’ αγαπάς», αυτό που έβγαινε στο σύνολο με κάλυπτε. Και δεν έχω πει μόνο αυτό. Έχω πει και Αλεξίου και Μενιδιάτη. Γιατί ανάφερες αυτό το τραγούδι;

Γιατί μου άρεσε πάρα πολύ η δική σας εκτέλεση.
Όχι μόνο γι’ αυτό, αλλά γιατί ήταν στο μόνο που ξεσηκώθηκαν κάποιοι κομπλεξικοί λέγοντας κάτι παπαριές που τις γράφω στ’ αρχίδια μου. Γράψ’ το αυτό. Εγώ γι’ αυτό τα λέω, για να τα διαβάζουν.

Δεδομένου ότι βρίσκεστε εδώ και δυο δεκαετίες στη δισκογραφία και πολλά περισσότερα χρόνια στη νύχτα γενικότερα, θα ήθελα να μου πείτε ποιες διαφορές παρατηρείτε τόσο στο κοινό όσο και στη συμπεριφορά των καλλιτεχνών.  

Παλιά το τραγούδι ήταν σαν το βιβλίο. Τώρα το τραγούδι είναι σαν την ταινία, έχει δηλαδή οπτικοποιηθεί. Παλιά γινόσουν γνωστός από το ραδιόφωνο και όχι από την τηλεόραση που ερχόταν στην πορεία. Εκεί ήταν πιο ωραία τα πράγματα. Δηλαδή, άκουγες ένα τραγούδι του Τερζή κι έλεγες «πω πω ένας παίδαρος!», έμενες δηλαδή στην ουσία. Τι σε νοιάζει εσένα το πώς είναι; Ακούς την κομματάρα του Τερζή και ψηφίζεις ναι. Τώρα πρέπει να περάσεις από την ιερά εξέταση που είναι η τηλεόραση για να πεις «καλός είναι αυτός, αλλά δε γράφει…».

Ότι δηλαδή δεν έχει το πακέτο.

Τι μαλακίες είναι αυτές… Έχουν βγει πολλοί τηλεοπτικοί τραγουδιστές που αυτοί που αξίζουν τον κόπο είναι μετρημένοι στα δάχτυλα του ενός χεριού. Το καλό είναι ότι συνέχεια βγαίνουν πράγματα. Η Ελεονώρα Ζουγανέλη για παράδειγμα, άσχετα από το ότι είναι πολύ όμορφη, βγήκε από το ραδιόφωνο. Άρα, ακόμα και τώρα βγαίνουν από το ραδιόφωνο πράγματα. Αυτά μου αρέσουν εμένα. Αυτά που τα ακούς και στέκεσαι στην ουσία. Που είναι τόσο δυνατά που δεν μπαίνεις στη διαδικασία να πεις οτιδήποτε.

Το «Έμεινα εδώ» βγήκε στην επιφάνεια μετά από 10 χρόνια από την πρώτη του κυκλοφορία. Το ερμηνεύουν όλοι σχεδόν οι καλλιτέχνες όπως ακριβώς έγινε και με την «Πριγκηπέσσα» του Μάλαμα.
Είναι ακριβώς η ίδια ιστορία και χαίρομαι πολύ γι’ αυτό.

Ποιο είναι - κατά τη δική σας άποψη - αυτό το ιδιαίτερο χάρισμα του συγκεκριμένου τραγουδιού που το κάνει τόσο ξεχωριστό;
Υπάρχουν πολλά τραγούδια μου σαν το «Έμεινα εδώ» που έχουν αυτή την ιστορία. Αυτό έρχεται να μας πει ότι τίποτα δεν πάει χαμένο άμα αξίζει τον κόπο. Κάποτε θα βρει τον δρόμο του. Το απόδειξε περίτρανα αυτό το κομμάτι, όπως και άλλα κομμάτια, αλλά αυτό έδωσε ρεσιτάλ.

Αφού όλοι αναρωτιόντουσαν ποιος το είπε πρώτος, όπως με την «Πριγκηπέσσα»

Ναι, τσακώνονταν στα μαγαζιά. Την «Πριγκηπέσσα» τη λέω κι εγώ ακόμα με την εκτέλεση του Μάλαμα βέβαια. Όχι ότι το έχει πει άσχημα ο Καρράς, αλλά εκείνη του Μάλαμα η πιο ακουστική μου ταιριάζει πιο πολύ.

Έχετε συνεργαστεί με πάρα πολλούς καλλιτέχνες, απόρροια των οποίων ήταν κάποιες εξαιρετικές δισκογραφικές και ζωντανές συναντήσεις. Υπάρχει κάποιος καλλιτέχνης με τον οποίο θα θέλατε να συνεργαστείτε ξανά;
Με όλους! Είχα τις καλύτερες σχέσεις με όλους κι έχω περάσει και καλά. Καμία σχέση με αυτό που περνάμε με τον Αντώνη Ρέμο, γιατί μας δένει και μια φιλία πριν από αυτό που κάνουμε φέτος. Και με τον Σάκη θα ‘θελα να συνεργαστώ ξανά και με τον Πάριο, με την Πάολα θα ΄θελα να ξανασυνεργαστώ… Υπάρχουν και πάρα πολύ άλλοι με τους οποίους θα ΄θελα να συνεργαστώ, όπως τη Νατάσα Θεοδωρίδου, την Ελεονώρα.

Ποιος είναι ο κυριότερος φόβος σας και ποια η πιο θετική σας σκέψη για το προσεχές και το μακρινό μέλλον;
Με την υγεία θέλω να ‘μαι καλά. Καμιά φορά ακούω για κάποιον γνωστό που έχει πρόβλημα και λέω «όλα αυτά που λέμε είναι μαλακίες». Το πιο σημαντικό πράγμα στη ζωή είναι να είσαι υγιής. Από εκεί ξεκινάνε όλα. Το πιο θετικό που σκέφτομαι είναι να κάνει μπονάτσα μέσα στον χειμώνα για να πάω για ψάρεμα.

Περιγράψτε με τρεις λέξεις τη ζωή σας.
Της πουτάνας γίνεται...

Πείτε μου λίγα λόγια για τη φετινή σας συνεργασία με τον Αντώνη Ρέμο και την Ελένη Φουρέιρα.

Εντάξει, δεν υπάρχει! Καταπληκτική! Με τον Αντώνη έχουμε δέσει πάρα πολύ. Όταν τον έβλεπα αγχωμένο στις πρόβες, του ‘λεγα να μη φοβάται. Κι εγώ αγχώνομαι, αλλά σε αυτή την περίπτωση αυτός είναι ο καπετάνιος, εμείς είμαστε στον χώρο του. Θυμάμαι, μετά τη τζενεράλε μιλούσαμε 7 η ώρα το πρωί και του ‘λεγα ότι δεν είναι τίποτα αυτά. Έχει πολύ ωραία δισκογραφία, έχω καλή δισκογραφία, έχουμε καλή αισθητική, θα πούμε ωραία τραγούδια. Αυτό που δε μπορεί κανείς να βγάλει με τίποτα είναι αυτή η ενέργεια που βγάζουμε εμείς η δύο. Όταν είμαστε πάνω στην πίστα, χαίρεται ο ένας που είναι απέναντί του ο άλλος. Αυτό θα το εκλάβει ο κόσμος και δε θα θέλει τίποτα άλλο. Με τη Φουρέιρα μοιραζόμαστε ένα κομμάτι. Είναι ένα καινούριο αστέρι, το οποίο δε βαριέσαι να το βλέπεις. Έχει δέσει κι αυτή μαζί μας, περνάει πολύ καλά ο κόσμος.

Τι θα θέλατε να πείτε ή να ευχηθείτε στους ανθρώπους που σας ακολουθούν σε κάθε σας βήμα όλα αυτά τα χρόνια;
Εκτός από υγεία που το λέω πάντα τι να πω… Ξέρουν αυτοί γιατί το κάνουν να με ακολουθούν όλα αυτά τα χρόνια. Πιστεύω ότι αυτό που τους τραβάει πολύ σε μένα είναι αυτή η ωμή ειλικρίνεια που έχω απέναντί τους. Δεν τους νοιάζει πόσο μεγάλη επιτυχία θα γίνει το κάθε τραγούδι. Αυτό που τους νοιάζει είναι ότι ψάχνω ακόμα με πάθος να βγάζω τραγούδια τα οποία θα αγγίξουν την καρδιά τους και την ψυχή τους είτε τα ακούσουν στο ραδιόφωνο είτε όχι. Υπάρχουν άτομα που δεν το ‘ξερα – μέσω της τεχνολογίας το ανακαλύπτω και είναι πολύ σημαντικό -, τα οποία με αγαπάνε πολύ. Πίστεψέ με, αυτό με κάνει και πιο δυνατό, αλλά και πιο υπεύθυνο.

 

 

Φωτογραφίες: Καλή Βανδώρου



 

Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου

Σχόλια  

 
-16 #2 Ορφέας 11-05-2013 08:50
Ο ΟΡΦΕΑΣ αφαίρεσε δύο σχόλια, που - εκ παραδρομής - δημοσιεύτηκαν, διότι ήταν αθυρόστομα, υβριστικά και προσβλητικά και παρέβαιναν τους κανόνες της δημοσιογραφικής δεοντολογίας, σύμφωνα με τους οποίους απαγορεύεται η δημοσίευση υβριστικών ή συκοφαντικών σχολίων. Ζητάμε συγγνώμη από τον Στέλιο Ρόκκο και τους αναγνώστες μας.
Παράθεση
 
 
-20 #1 NikolasStef 10-05-2013 22:43
kala ta leei.....oi alhtheies ponane!!!!!!!!!!
Παράθεση
 

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΘΕΜΑΤΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Οι υπάλληλοι όλοι λιώνουν και τελειώνουν σαν στήλες δύο - δύο μες στα γραφεία.
Κώστας Καρυωτάκης

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

18/11/1985 Πέθανε ο συνθέτης και τραγουδιστής του ρεμπέτικου Δημήτρης Γκόγκος ή Μπαγιαντέρας
19/11/1944 Γεννήθηκε στη Λευκάδα η μέτζο-σοπράνο Αγνή Μπάλτσα
19/11/1959 Γεννήθηκε ο συνθέτης Νίκος Ζούδιαρης

ΤΥΧΑΙΑ TAGS