Επί σκηνής παρουσιάζετε μια ιδιαίτερη ενεργητικότητα και φαίνεται να υπάρχει μεταξύ του κοινού κι εσάς μια σχέση αλληλεπίδρασης που μεταδίδει ζωντάνια κι ενθουσιασμό και προς τις δύο κατευθύνσεις. Πώς αντιμετωπίζετε τις ζωντανές εμφανίσεις, πώς αισθάνεστε σ’ αυτές και πώς –σε αντιδιαστολή- λειτουργείτε στο στούντιο όπου οι συνθήκες είναι σαφώς πιο πιεστικές και περιοριστικές;
Onirama: Η αλήθεια είναι ότι στις ζωντανές εμφανίσεις είμαστε πιο άνετοι και αυτό γιατί περνάμε οι ίδιοι πολύ καλά. Στο στούντιο από την άλλη πλευρά είναι πιο αποστειρωμένα τα πράγματα σε αυτό το επίπεδο, γι’ αυτό και προσπαθούμε να επικοινωνήσουμε με την πιο δημιουργική πλευρά μας όταν ηχογραφούμε.

Οι στίχοι των τραγουδιών σας έχουν ως θεματολογία τη θετική πλευρά της ζωής και αυτή την ευχάριστη διάθεση μεταδίδουν και οι μελωδίες που τους συνοδεύουν. Στις εμπνεύσεις και τις δημιουργίες σας δεν προκύπτουν κάποιοι προβληματισμοί πάνω σε διάφορα θέματα που θα έδιναν ίσως κι ένα διαφορετικό ύφος σε κάποια απο τα τραγούδια σας;
Onirama: Ότι μας προβληματίζει αποτελεί ερέθισμα για μας και τότε γίνεται τραγούδι. Υπάρχουν και πολλά τραγούδια μας που δεν έχουν τόσο ευχάριστο χρώμα αλλά σε γενικές γραμμές μας αρέσει να βλέπουμε μισογεμάτο το ποτήρι.

Στις δημιουργίες σας ανιχνεύει κανεις επιρροές από αγγλόφωνα ποπ συγκροτήματα αλλά και από την ελληνική ποπ και ροκ σκηνή. Ποιες είναι οι επιρροές σας απο καλλιτέχνες και μουσικούς χώρους που σας οδήγησαν να ασχοληθείτε με τη μουσική και που πλέον αποτυπώνονται και στις δισκογραφικές σας δουλειές;
Onirama: Η αλήθεια είναι ότι κυρίως ακούμε ξένη μουσική και αυτό σαφώς μας έχει επηρεάσει. Μας αρέσουν συγκροτήματα όπως οι Beatles, Rolling stones, U2, REM, Coldplay, Caiser Chiefs. Μακάρι να μας επηρεάζουν και δημιουργικά και μέσα από τι δικό μας φίλτρο να προκύπτει κάτι ενδιαφέρον.

Στην μέχρι σήμερα καλλιτεχνική σας διαδρομή είχατε συνεργασίες με διάφορους καλλιτέχνες από διαφορετικούς χώρους... Ρέμος, Ζιώγαλας, Παπαδόπουλος. Πόσο σημαντικές ήταν για εσάς αυτές οι συνεργασίες και ποια είναι τα κριτήρια που σας οδήγησαν σ’ αυτές και θα καθορίσουν και τις μελλοντικές σας συνεργασίες.
Onirama: Οι συνεργασίες αυτές είναι πολύ σημαντικές και μας βοήθησαν πάρα πολύ σε διαφορετικά επίπεδα η καθεμιά. Τα κριτήρια ήταν καθαρά το ένστικτο και η καλή χημεία.

Έχετε πει κατά καιρούς ότι ‘’ταιριάζουμε παντού και θα μπορούσαμε να παίξουμε με οποιοδήποτε καλλιτέχνη και σε οποιαδήποτε σκηνή’’. Αυτό πέρα από το ότι δείχνει την προσαρμοστικότητά σας ως συγκρότημα και την αποδοχή απο διαφορετικούς μουσικούς χώρους, μήπως προδίδει και την έλλειψη ενός διαμορφωμένου ύφους και στίγματος των Onirama που θυσιάζεται στο βωμό μιας γενικότερης αποδοχής;
Onirama: Μας αρέσει να προσεγγίζουμε τη μουσική ακομπλεξάριστα και χωρίς ταμπέλες. Από την άλλη γνωρίζουμε καλά ότι η μουσική μας κατατάσσεται σε έναν γενικότερα ευρύ και mainstream χώρο και γι’ αυτό έχουμε δηλώσει και κάτι τέτοιο. Όπως είπαμε και πριν η καλή ανθρώπινη και καλλιτεχνική χημεία αποτελεί για μας το κριτήριο για μια συνεργασία και όχι οι ταμπέλες.

H «Κλεψύδρα», η δεύτερη σας δισκογραφική δουλειά, έχει σαφή σημάδια ωρίμανσης σε σχέση με την πρώτη, είναι σαφώς πληρέστερη και πιο συγκροτημένη. Αναγνωρίζετε αυτή την εξέλιξη; Ήταν κάτι που προέκυψε αβίαστα μέσα από το χρόνο και την τριβή ή ήταν αποτέλεσμα στοχευμένης και συγκροτημένης προσπάθειας;
Onirama: Η δουλειά αυτή ακολούθησε την ωρίμανση και τα βιώματα μας…κι ότι καταγράφηκε στο δίσκο βγήκε αβίαστα και φυσικά...

Ποια είναι τα μελλοντικά σας σχέδια μετά την «Κλεψύδρα»; Πού προσανατολίζεστε ως προς την επόμενη δισκογραφική δουλειά κι αν ετοιμάζετε κάποιες ζωντανές εμφανίσεις ή συνεργασίες…
Onirama: Προς το παρόν είναι ακόμα νωρίς να μιλάμε για νέα δουλειά αν και ήδη δουλεύουμε σε ένα αρχικό επίπεδο νέα τραγούδια. Αυτό που θέλουμε να κάνουμε είναι να προωθήσουμε τα νέα μας τραγούδια από την «Κλεψύδρα».

Στην ιστορία της μουσικής υπάρχουν αρκετές περιπτώσεις συγκροτημάτων όπως το δικό σας που ξεκίνησαν ως παρέα φίλων που έπαιζαν μουσική με κέφι κι ενθουσιασμό, στην πορεία όμως η επιτυχία αλλά και η φθορά του χρόνου τα οδήγησε στην παρακμή ή και στη διάλυση και τα μέλη τους πλέον σε μοναχικές καλλιτεχνικές πορείες. Πόσο σας φοβίζει αυτή η πιθανότητα και πώς βλέπετε το μέλλον σας ως μπάντα;
Onirama: Αυτό που μας φοβίζει πιο πολύ από όλα είναι να μη φθαρεί η ανθρώπινη σχέση μεταξύ μας και η σχέση με τον ίδιο μας τον εαυτό.

Φωτογραφίες: Γιάννης Κωστελίδης