
ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ
Κείμενο: Τάσος Π. Καραντής / Χρύσα Σωφρονά
Νταλάρας - Αλεξίου: Η κοινή τους δισκογραφία
Δημοσιεύθηκε: 21.06.2010, 21:02
Γιώργος Νταλάρας – Χάρις Αλεξίου, δυο ονόματα που στη συνείδηση του κόσμου είναι ταυτισμένα ως ένα κορυφαίο καλλιτεχνικό δίδυμο. Παρότι η σταθερή και συνεχής συνεργασία τους, εξαντλείται, ουσιαστικά, στην πρώτη δεκαετία της καριέρας τους, η ταύτιση αυτή συνεχίζεται ως τις μέρες μας, για 4 δηλαδή δεκαετίες, ίσως, επειδή, για πάρα πολλούς, οι δυο αυτοί ερμηνευτές θεωρούνται οι σημαντικότεροι της γενιάς τους κι όχι μόνο. Αν και σχεδόν συνομήλικοι (ο Νταλάρας γεννημένος το 1949 κι η Αλεξίου το 1950), ο Νταλάρας θα προηγηθεί λίγα χρόνια δισκογραφικά(με προσωπική δισκογραφία) της Αλεξίου, η οποία θα τον ακολουθήσει 3-4 χρόνια αργότερα με τη δική της. Η συνέχειά τους, βέβαια, είναι πασίγνωστη σε όλους, αφού, αυτοί οι δύο, καθώς κι ο Γιάννης Πάριος, είναι οι τρεις τραγουδιστές με τις περισσότερες πωλήσεις δίσκων στην ιστορία του ελληνικού τραγουδιού! |
Την πρώτη δεκαετία της καριέρας τους, η συμπόρευση, όσον αφορά τα live τους είναι σχεδόν απόλυτη. Εξάλλου, τους συνδέουν, πέρα από καλλιτεχνικοί κι, ανθρώπινοι, στενοί φιλικοί δεσμοί. Έτσι, από το 1972 ως και το 1977 θα εμφανίζονται, σε διάφορα σχήματα, μαζί, τόσο σε νυχτερινά κέντρα («Δειλινά»), όσο και σε μπουάτ(«Θεμέλιο», «Διαγώνιος»). Η ζωντανή συνεργασία τους, ύστερα από ένα διάλλειμα μερικών χρόνων, θα κορυφωθεί στην, πολύ επιτυχημένη, εμφάνισή τους στο θέατρο «Τέντα», το καλοκαίρι του 1984. Βέβαια, όλα αυτά τα χρόνια, ο Νταλάρας κι Αλεξίου θα βρεθούν μαζί στα πλαίσια μεγάλων συναυλιών, αλλά, επί της ουσίας, από την τελευταία αυτή κοινή τους εμφάνιση, ως δίδυμο, μας χωρίζει πλέον μια 25ετία. Από τα μέσα, δηλαδή, της δεκαετίας του ’80, βρισκόμενοι, κι οι δυο τους, στο απόγειο της καριέρας και της δημοφιλίας τους, θα τραβήξουν τους δικούς τους ξεχωριστούς και μοναδικούς καλλιτεχνικούς δρόμους, που συνεχίζονται ως τα σήμερα.Παρότι λοιπόν ο Νταλάρας κι η Αλεξίου αποτελούν ένα ισχυρό μουσικό καλλιτεχνικό δίδυμο στη συνείδηση του μεγάλου κοινού, θα δούμε ότι η κοινή δισκογραφία τους δεν είναι ανάλογη, χωρίς όμως να είναι κι ασήμαντη. Εξετάζοντάς την αναλυτικά* παρακάτω, θα λέγαμε ότι - πέρα από τις δεύτερες φωνές σε προσωπικούς δίσκους του ενός και του άλλου αντίστοιχα - η κορύφωσή της βρίσκεται στις αρχές της διαδρομής τους, σε δυο ιστορικά έργα(«Μικρά Ασία», «Βυζαντινός Εσπερινός»), η συνέχειά της αποτελείται από κάποια ντουέτα (στουντιακά και live) και συμμετοχές σε δίσκους άλλων, για να επανέλθει, πριν λίγα χρόνια κι ύστερα από ένα 15χρονο κενό, με δυο φιλικές κι ίσως και συμβολικές ανταλλαγές, όπου τραγουδούν κομμάτια ο ένας του άλλου. Ο Γιώργος Νταλάρας κι η Χάρις Αλεξίου είναι δυο πολύ μεγάλες φωνές. Πέρα από τα φωνητικά τους χαρίσματα όμως, η μοναδική χροιά τους, η πλουσιότατη ερμηνευτική γκάμα τους, το ρεπερτόριο κι η δισκογραφία τους, η τεράστια λαϊκή τους αποδοχή κι η εν γένει στάση και προσφορά τους στο τραγούδι, νομίζουμε, ότι καθιστά αυτούς τους δυο καλλιτέχνες – έξω από μυθολογίες και προκαταλήψεις – ίσως τους κορυφαίους του ελληνικού τραγουδιού όλων των εποχών. Ξεκίνησαν μαζί κι εδώ και 40 χρόνια κυριαρχούν στο τραγουδιστικό μας τοπίο. Η κοινή δισκογραφία τους δεν είναι εξίσου ισχυρή του διδύμου των ονομάτων τους κι εδώ και χρόνια χαράσσουν τους δικούς τους δρόμους, έχοντας κάνει όμως μια καριέρα τουλάχιστον πέντε τραγουδιστών μαζί ο καθένας τους! Αποτελούν, με μια φράση, τις δυο όψεις του ίδιου πανάκριβου νομίσματος. Νομίζουμε ότι ο διακαής πόθος του κοινού που αγαπάει ειλικρινά το ελληνικό τραγούδι, είναι να τους δει να ρίχνουν μαζί την αυλαία! Ίσως κι ίδιοι να έχουν αυτήν την επιθυμία, όχι ως υποχρέωση, αλλά ως χρέος προς τις καρδιές τους, αλλά κι όλους εμάς. Είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε δημοσιογραφικά, ότι τα τελευταία χρόνια έγιναν συζητήσεις για κοινή τους εμφάνιση μέσα από μια μεγαλεπήβολη παράσταση. Ο χρόνος θα δείξει το φινάλε, ο οποίος, πια, δεν είναι και τόσο μακρύς. Όπως και να ‘χει όμως, η δισκογραφία (κοινή και προσωπική) του Γιώργου Νταλάρα και της Χαρούλας Αλεξίου θα αποτελεί πάντα έναν μοναδικό πλούτο για το τραγούδι μας. |
Η ΚΟΙΝΗ ΤΟΥΣ ΔΙΣΚΟΓΡΑΦΙΑ
Μάνος Λοίζος - Αφιέρωμα (1985) Η αγάπη είναι ζάλη (1986) |
| | | ![]() |
| | | |
| | | |
| | | |
| | | |
![]() |
|
| [*] Δεν εξετάζονται, όπως είναι αυτονόητο, οι διάφορες συλλογές που περιλαμβάνουν τα ίδια αυτά τραγούδια των πρώτων εκδόσεων. [**] Οι φωτογραφίες του Γιώργου Νταλάρα και της Χαρούλας Αλεξίου προέρχονται από τον Τύπο της εποχής. [***] Η φωτογραφία από το γάμο Χ. Αλεξίου - Α. θεοφίλου προέρχεται από το βιβλίο του Τάσου Κουτσοθανάση "Οι χρυσές δεκαετίες του ελληνικού τραγουδιού", τόμος 2, Αθήνα 2007, σελ. 121 |
Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου
Η γνώμη σας ... Προσθήκη σχολίου
ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΑΝΑ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟ
Έλενα Κοσμά
Έλλη Ρουμπέν
Βασίλης Χαρδαλιάς
Γιώργος Τζαγάκης
Γιώτα Παπαβασιλείου
Δημήτρης Βαγενάς
Δόμνα Κουντούρη
Δώρα Παπαδοπούλου
Ειρήνη Κουλούρη
Εύη Αργυρίου
Θεοδόσης Βαφειάδης
Θύμιος Λυμπέρης
Ιωάννα Φατιόνα Χύζμο
Καλή Βανδώρου
Κατερίνα Κοφινά
Κώστας Λαδόπουλος
Κώστας Πατσαλής
Μιχάλης Τσαντίλας
Τάσος Π. Καραντής
Χρύσα Σωφρονά
ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΤΟΥ/ΤΗΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ
ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΘΕΜΑΤΑ
ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ
ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝΗ αλήθεια είναι ότι είμαστε στην πρώτη θέση της επικαιρότητας, όπως τον καιρό της χούντας. Με τη διαφορά ότι τότε ήταν όλοι μαζί μας, ήθελαν να μας βοηθήσουν. Τώρα είναι όλοι εναντίον μας
|
ΑΤΖΕΝΤΑ ΜΟΥΣΙΚΩΝ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ |










Γιώργος Νταλάρας – Χάρις Αλεξίου, δυο ονόματα που στη συνείδηση του κόσμου είναι ταυτισμένα ως ένα κορυφαίο καλλιτεχνικό δίδυμο. Παρότι η σταθερή και συνεχής συνεργασία τους, εξαντλείται, ουσιαστικά, στην πρώτη δεκαετία της καριέρας τους, η ταύτιση αυτή συνεχίζεται ως τις μέρες μας, για 4 δηλαδή δεκαετίες, ίσως, επειδή, για πάρα πολλούς, οι δυο αυτοί ερμηνευτές θεωρούνται οι σημαντικότεροι της γενιάς τους κι όχι μόνο.
Την πρώτη δεκαετία της καριέρας τους, η συμπόρευση, όσον αφορά τα live τους είναι σχεδόν απόλυτη. Εξάλλου, τους συνδέουν, πέρα από καλλιτεχνικοί κι, ανθρώπινοι, στενοί φιλικοί δεσμοί. Έτσι, από το 1972 ως και το 1977 θα εμφανίζονται, σε διάφορα σχήματα, μαζί, τόσο σε νυχτερινά κέντρα («Δειλινά»), όσο και σε μπουάτ(«Θεμέλιο», «Διαγώνιος»). Η ζωντανή συνεργασία τους, ύστερα από ένα διάλλειμα μερικών χρόνων, θα κορυφωθεί στην, πολύ επιτυχημένη, εμφάνισή τους στο θέατρο «Τέντα», το καλοκαίρι του 1984. Βέβαια, όλα αυτά τα χρόνια, ο Νταλάρας κι Αλεξίου θα βρεθούν μαζί στα πλαίσια μεγάλων συναυλιών, αλλά, επί της ουσίας, από την τελευταία αυτή κοινή τους εμφάνιση, ως δίδυμο, μας χωρίζει πλέον μια 25ετία. Από τα μέσα, δηλαδή, της δεκαετίας του ’80, βρισκόμενοι, κι οι δυο τους, στο απόγειο της καριέρας και της δημοφιλίας τους, θα τραβήξουν τους δικούς τους ξεχωριστούς και μοναδικούς καλλιτεχνικούς δρόμους, που συνεχίζονται ως τα σήμερα.
Ο Γιώργος Νταλάρας κι η Χάρις Αλεξίου είναι δυο πολύ μεγάλες φωνές. Πέρα από τα φωνητικά τους χαρίσματα όμως, η μοναδική χροιά τους, η πλουσιότατη ερμηνευτική γκάμα τους, το ρεπερτόριο κι η δισκογραφία τους, η τεράστια λαϊκή τους αποδοχή κι η εν γένει στάση και προσφορά τους στο τραγούδι, νομίζουμε, ότι καθιστά αυτούς τους δυο καλλιτέχνες – έξω από μυθολογίες και προκαταλήψεις – ίσως τους κορυφαίους του ελληνικού τραγουδιού όλων των εποχών. Ξεκίνησαν μαζί κι εδώ και 40 χρόνια κυριαρχούν στο τραγουδιστικό μας τοπίο. Η κοινή δισκογραφία τους δεν είναι εξίσου ισχυρή του διδύμου των ονομάτων τους κι εδώ και χρόνια χαράσσουν τους δικούς τους δρόμους, έχοντας κάνει όμως μια καριέρα τουλάχιστον πέντε τραγουδιστών μαζί ο καθένας τους! Αποτελούν, με μια φράση, τις δυο όψεις του ίδιου πανάκριβου νομίσματος. Νομίζουμε ότι ο διακαής πόθος του κοινού που αγαπάει ειλικρινά το ελληνικό τραγούδι, είναι να τους δει να ρίχνουν μαζί την αυλαία! Ίσως κι ίδιοι να έχουν αυτήν την επιθυμία, όχι ως υποχρέωση, αλλά ως χρέος προς τις καρδιές τους, αλλά κι όλους εμάς. Είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε δημοσιογραφικά, ότι τα τελευταία χρόνια έγιναν συζητήσεις για κοινή τους εμφάνιση μέσα από μια μεγαλεπήβολη παράσταση.
Θαλασσογραφίες (1970)
Βυζαντινός Εσπερινός (1973)
50 χρόνια ρεμπέτικο τραγούδι (1975)
Εμφύλιος έρωτας (1985)
Η πρώτη επιτυχημένη (πλατινένιος δίσκος των 100.000 πωλήσεων) συνάντηση της Χαρούλας Αλεξίου με το Θάνο Μικρούτσικο.Ο Γιώργος Νταλάρας κάνει δεύτερη φωνή στην Αλεξίου στο ομότιτλο(«Η αγάπη είναι ζάλη») και στο «Είπαμε να μην χαθούμε».


Χρήστος Νικολόπουλος – Ζωντανή ηχογράφηση (1987)
Τελετή λήξης των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας του 2004 (DVD/2004)
Στα τραγούδια που σου γράφω (2005)
Σπάει το ρόδι (2006)