Από μικρό παιδί μπήκες, με σπουδές, στη μουσική : κιθάρα, αρμονία, σολφέζ, πτυχίο βυζαντινής μουσικής. Ήθελες από μικρός να γίνεις επαγγελματίας τραγουδιστής;
Γ. Χ.: Από τα πέντε μου χρόνια ασχολούμαι σχεδόν μόνο μ’ αυτό. Υπήρχε στο σπίτι μας ένα δωμάτιο γεμάτο ψεύτικες κιθαρίτσες και πλαστικά μικροφωνάκια, όπου εκεί έδινα τις πρώτες μου παραστάσεις. Ίσως να ήξερα από τότε ότι κάποια στιγμή θα κατέληγα σ’ αυτό που τώρα είναι η δουλειά μου. Σ’ αυτό βεβαίως συνέβαλαν πολύ και οι γονείς μου που πάντα είχαν καλά μουσικά ακούσματα και από την παιδική μου ηλικία μου τα μετέδιδαν. Το ένα λοιπόν έφερε το άλλο και έτσι από τα εφτά μου ξεκίνησα τις μουσικές σπουδές μου, συμπληρώνοντας παράλληλα την γκάμα των τραγουδιών που τραγουδάω ακόμα και σήμερα.

Στη δισκογραφία σε βάπτισε ο αείμνηστος Σταύρος Κουγιουμτζής, όπου συμμετείχες στον δίσκο του «Έβρεχε ο κόσμος»(2000).Πως γνωρίστηκες με τον Κουγιουμτζή και προέκυψε αυτή η δισκογραφική συνεργασία σας;
Γ. Χ.: Η γνωριμία μου με το Σταύρο Κουγιουμτζή έγινε μετά από πρόταση του τότε παραγωγού μου Άγγελου Σφακιανάκη, να συμμετέχω στο δίσκο του συνθέτη «ΕΒΡΕΧΕ Ο ΚΟΣΜΟΣ». Συναντηθήκαμε στο σπίτι του στην Καλαμαριά, όταν πήγα για τις πρώτες πρόβες. Ήταν πραγματικά ένας πολύ απλός, επικοινωνιακός άνθρωπος, στοργικός και παράλληλα τόσο σπουδαίος. Η συνεργασία μαζί του ήταν ένα όνειρο που δεν περίμενα ποτέ να γίνει πραγματικότητα. Με τη συγκεκριμένη συνεργασία ένιωσα πρώτη φορά τον εαυτό μου τυχερό.

Στον δίσκο αυτόν του Κουγιουμτζή βρέθηκες, ως ερμηνευτής, δίπλα στην κόρη του Μαρία, αλλά και δίπλα σε έναν μεγάλο τραγουδιστή, το Γιώργο Νταλάρα. Πως ήταν η εμπειρία αυτή και τι θυμάσαι περισσότερο από τις ηχογραφήσεις στο στούντιο;
Γ. Χ.: Όταν βρεθείς, παράλληλα σε ένα δίσκο, με τον άνθρωπο που, από μικρό παιδί, θαυμάζεις και θεωρείς ότι είναι ο πιο σπουδαίος τραγουδιστής, η ευθύνη είναι πάρα πολύ μεγάλη. Και εννοώ, φυσικά, τον Γιώργο Νταλάρα. Για να είμαι ειλικρινής δεν περίμενα να συνεργαστώ με το μεγάλο μας τραγουδιστή σε τόσο μικρή ηλικία. Από το studio θυμάμαι Κουγιουμτζή και Νταλάρα μπροστά στην κονσόλα να ακούνε τις πρώτες ηχογραφήσεις, όπως επίσης και την πολύ όμορφη φωνή της Μαρίας που έδωσε στο δίσκο υπέροχη γλυκύτητα. Καθόμουν πολλές ώρες στο studio μαζί με τον, μέχρι τώρα ηχολήπτη μου, Ηλία Λάκκα, κάνοντας συνεχώς διορθώσεις μέχρι να δώσω τον καλύτερό μου εαυτό. Ήταν μια φανταστική εμπειρία που δεν θα ξεχάσω ποτέ.

Ακούγοντάς σε, νομίζω, ότι, φωνητικά, ανήκεις στη σχολή Μπιθικώτση – Νταλάρα κι, ηχοχρωματικά, είσαι κοντύτερα, στο, πιο συναισθηματικό, στυλ του Γαϊτάνου, με τον οποίον έχεις συνεργαστεί εξάλλου. Ποιες είναι οι αγαπημένες σου φωνές, που τις έχεις μελετήσει και σε έχουν επηρεάσει ερμηνευτικά;
Γ. Χ.: Είναι τιμή μου να πιστεύετε ότι ανήκω στη σχολή Μπιθικώτση – Νταλάρα και ευχαριστώ πολύ γι’ αυτό. Ίσως ηχοχρωματικά να φέρνω και του Πέτρου Γαϊτάνου για τον κύριο λόγο ότι έχουμε και οι δύο σπουδάσει τη Βυζαντινή Μουσική κοντά στον ίδιο δάσκαλο. Οι αγαπημένες μου φωνές στην Ελλάδα και αυτές που μελέτησα περισσότερο είναι του Γρηγόρη Μπιθικώτση, του Γιώργου Νταλάρα, του Γιάννη Πάριου, της Χαρούλας Αλεξίου, της Ελένης Βιτάλη και φυσικά του αθάνατου Στέλιου Καζαντζίδη. Όμως αγαπημένες μου φωνές είναι και πολλών πιο νέων τραγουδιστών όπως ο Αντώνης Ρέμος, ο Νίκος Βέρτης και άλλοι. Όσο για τους καλλιτέχνες του εξωτερικού θαυμάζω τόσους ώστε να μην χωράνε σε μια απάντηση.

Το 2004 πήρες το βραβείο «Καλδάρα» στο μουσικό διαγωνισμό «Τσιτσάνεια». Ποια είναι η γνώμη σου για τους άλλους τηλεοπτικούς μουσικούς διαγωνισμούς των ριάλιτι;
Γ. Χ.: Να συμπληρώσω εδώ, ότι ένιωσα ευτυχής που το βραβείο μου το απένειμε η κόρη του αείμνηστου Βασίλη Τσιτσάνη. Οι τηλεοπτικοί μουσικοί διαγωνισμοί, άσχετα αν εγώ δεν συμμετείχα, έχουν βγάλει στο μουσικό στερέωμα κάποιες καλές φωνές. Απ’ τη στιγμή λοιπόν που απ’ αυτά τα ριάλιτι ξεχωρίζουν και κάποια καλά στοιχεία δεν θα ήμουν σε θέση να τα κρίνω δυσμενώς. Ήταν καθαρά επιλογή μου όμως να μην λάβω μέρος σ’ έναν τέτοιο διαγωνισμό παρ’ ότι πολλοί με παρότρυναν να το κάνω.

Έχεις τραγουδήσει ζωντανά, σε διάφορα αφιερώματα, Θεοδωράκη, Λευτέρη Παπαδόπουλο, Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου, Μάνο Λοίζο κ.ά. Στο νέο σου όμως δίσκο, τα περισσότερα τραγούδια ανήκουν, θα έλεγα, στο σύγχρονο – δημοφιλή ραδιοφωνικά – ποπ ήχο και ύφος. Ποιο είδος τραγουδιού αποτελεί το αγαπημένο σου ρεπερτόριο;
Γ. Χ.: Δεν θα μου άρεσε να βάλω ταμπέλα στον εαυτό μου για ένα συγκεκριμένο είδος τραγουδιού. Έχω τραγουδήσει ροκ ξένου ρεπερτορίου και παράλληλα έκανα και λαϊκές συναυλίες με τον Θανάση Πολυκανδριώτη. Επειδή τα τραγούδια του δίσκου μου ήταν καθαρά δική μου επιλογή, νομίζω, ότι αυτή την εποχή και μετά από τόσα ακούσματα, η ποπ μουσική με αντιπροσωπεύει. Δεν θα παραλείψω όμως ποτέ από κάποιο κατοπινό μου δίσκο το λαϊκό στοιχείο. Όσα είδη κι αν έχω τραγουδήσει ξεκίνησα ως λαϊκός τραγουδιστής κι ακόμη πιστεύω ότι βρίσκομαι στην οικογένεια του λαϊκού τραγουδιού.