214 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
18.10.2018
Ορφέας | Main Feed
Δώρα Παπαδοπούλου

Μία συνέντευξη είναι πάντα μία πρόκληση. Κι αυτό γιατί είναι μία κουβέντα χωρίς προδιαγεγραμμένη έκβαση, δε γνωρίζεις από πριν πως θα εξελιχθεί. Κι όταν ο άνθρωπος που έχεις απέναντί σου οδηγεί την κουβέντα έχοντας γνώση και άποψη, τότε μένεις ιδιαίτερα ικανοποιημένος από το αποτέλεσμα.  Όπως ακριβώς συνέβη πρόσφατα με τη Χρυσούλα Στεφανάκη. Αφορμή ήταν ο πρώτος της προσωπικός δίσκος που κυκλοφόρησε από την Protasis Music στα τέλη του 2010 με τον τίτλο «Για μία γυναίκα» και περιλαμβάνει διασκευές τραγουδιών του μεσοπολέμου. Έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον ο τρόπος που μία νέα καλλιτέχνης αποφασίζει να συναντήσει τα τραγούδια μιας άλλης εποχής μέσα από το σήμερα και να μας μιλήσει για την ιστορία, την καλλιτεχνική αξία και το μέλλον τους.

Με μεγάλη μας χαρά καλωσορίζουμε τη Χρυσούλα Στεφανάκη στον Ορφέα. Γράφει ο Δαυίδ Ναχμίας, ο εμπνευστής της έκδοσης «Για μία γυναίκα», στο σημείωμα του δίσκου: «Ρετρό: μία τόσο άδικη λέξη για μία τόσο πολυποίκιλη ομορφιά». Νομίζετε πως αδικήθηκαν τα ρετρό τραγούδια, ως προς το ρόλο που έπαιξαν τα επόμενα χρόνια;
Χρυσούλα Στεφανάκη
: Κανείς και τίποτα δεν αδικείται. Όλοι και όλα περνούν μέσα από φάσεις. Οι τέχνες γεννιούνται όταν οι άνθρωποι τις χρειάζονται και πάντοτε έχουν το μπόι της εποχής τους. Μία μεγάλη αναγκαιότητα έφερε κάποτε αυτά τα τραγούδια στο προσκήνιο και μία άλλη αναγκαιότητα τα ξαναφέρνει τώρα, εμείς οι καλλιτέχνες είμαστε επιφορτισμένοι να γεφυρώσουμε αυτές τις δύο εποχές. Αυτό προσπαθούμε να κάνουμε.
 
Διάβασα πως είπατε στην παρουσίαση του δίσκου σας ότι θεωρείτε τη ρετρό μουσική σαν την ελληνική τζαζ. Πράγμα που σημαίνει πως υιοθετείτε και τη δυναμική και τη διαχρονικότητά της. Βλέπετε αυτό να περνάει ως πεποίθηση και στο κοινό που παρακολουθεί τις συναυλίες και τις ζωντανές σας εμφανίσεις;
Χ.Σ.: Ναι, αυτό είναι εμφανές απ' τον κόσμο που επιλέγει να έρθει σ' αυτές τις παραστάσεις, εκτός δηλαδή απ' τους ανθρώπους που κάποτε γνώρισαν τα τραγούδια στην εποχή τους, υπάρχει μία ουσιαστική προσέλευση νεολαίας η οποία ταυτίζεται με την τζαζ πλευρά του ζητήματος. Μην ξεχνάμε πως κοινωνικοπολιτικά, ειδικά απ' την εποχή του δόγματος Τρούμαν κι έπειτα, οι επιρροές της Αμερικανικής τζαζ είναι αθρόες. Αυτό όμως που το καθιστά πιο ενδιαφέρον, είναι ο Ελληνικός στίχος που είναι ταιριασμένος σε κάθε περίπτωση σαν γάντι. Τα παιδιά εκφράζονται πολύ μέσα απ' το σύνολο
 
Στο δίσκο σας περιλαμβάνεται κι ένα σπάνιο, ανέκδοτο, τραγούδι του Αττίκ  που ηχογραφείται για πρώτη φορά. Μιλήστε μας λίγο για το τραγούδι αυτό.
Χ.Σ.: Προέκυψε από έρευνα που κάναμε με τον Δαυίδ στο αρχείο της Εθνικής Βιβλιοθήκης. Ήταν μία σκισμένη παρτιτούρα ενός τραγουδιού που ούτε ο Αττίκ θα θυμόταν πως είχε γράψει. Το ανασύραμε σαν ένα κομμάτι θησαυρού μέσα απ' το σεντούκι. Όταν κοιτάξαμε λίγο τι ήταν αυτό, μείναμε μ' ανοιχτό το στόμα. Όσοι το ακούν τώρα, έχουν τα ίδια συναισθήματα γι' αυτόν τον υπέροχο συνθέτη που ήταν ο πρώτος απ' όλους του 20ου αιώνα και πολλοί λένε κι ο σηματνικότερος... ο Αττίκ.
 
Τα τραγούδια του μεσοπολέμου υμνούν στην πλειοψηφία τους την αγάπη, τον έρωτα, τις ανθρώπινες σχέσεις και ότι περιστρέφεται γύρω από αυτά. Κάποιοι υποστηρίζουν πως η γλυκύτητα που αποπνέουν έχει να κάνει με το ότι απευθύνονταν σε μία ανώτερη κοινωνικά τάξη, εύπορη και λιγότερο προβληματισμένη. Θεωρούν πως στον αντίποδά τους βρέθηκαν τα ρεμπέτικα, που άνθισαν στα φτωχά στρώματα την ίδια περίπου περίοδο. Νομίζετε πως έχει βάση αυτή η άποψη; Κι αν ναι, είναι ικανή να θολώσει την αξία τους;
Χ.Σ.: Υπάρχει μία παρεξήγηση η οποία απορρέει μέσα από ένα απλό γεγονός. Τα καθεστώτα Πάγκαλου αλλά και το καθεστώς της 4ης Αυγούστου του Ιωάννη Μεταξά, είχε κυνηγήσει τα ρεμπέτικα και το μπουζούκι με λυσσαλέο τρόπο, το ελαφρό τραγούδι όμως ήταν ελεύθερο... άρχισε σιγά σιγά, να αποκτά μία καθωσπρεπική κρούστα και οπωσδήποτε οι τάξεις των πλουσίων ήταν οι πρώτες που είχαν την δυνατότητα να το απολαύσουν. Στην ουσία όμως πρόκειται για το λαϊκό τραγούδι του μεσοπολέμου και για να σας το αποδείξω αυτό, θα σας θυμήσω το "παιδιά της Ελλάδος" που εμψύχωσε κάθε Έλληνα που πήγαινε εκείνη την εποχή να πολεμήσει στο μέτωπο ανεξερέτως. Χωρίς καμία διάκριση ταξική. Τα τραγούδια αυτά, γραφτήκαν για όλους και αυτό είναι που πασχίζουμε να αποδείξουμε εμείς σήμερα.
 
Η Σοφία Βέμπο καταγράφηκε στη συνείδηση των πολλών ως η τραγουδίστρια της Νίκης, απο τη θητεία της στο μέτωπο στα χρόνια του δεύτερου πολέμου. Αυτός ο ασφαλώς τιμητικός χαρακτηρισμός, της στέρησε κάτι από την καθιέρωση ως μία λυρική ερμηνεύτρια των τραγουδιών της εποχής. Τι ήταν η Σοφία Βέμπο για τη μουσική και για την τέχνη;
Χ.Σ.: Είναι άδικο να το πιστεύουμε αυτό σήμερα και να θυμόμαστε τη Σοφία Βέμπο κάθε 28η Οκτωβρίου. Η Σοφία Βέμπο ξεκίνησε την καριέρα της το 1934 με το τραγούδι "μη ζητάς φιλιά"( ένα εξαιρετικό τραγούδι με στίχο μοναδικό που επέλεξα και έβαλα στον δίσκο) και την ολοκλήρωσε τέσσερα χρόνια πριν τον θάνατό της το 1974. Σε όλα αυτά τα χρόνια, ηχογράφησε και τραγούδησε σχεδόν 1000 τραγούδια και όλα ερωτικά!

 

 


 
Έχετε το χάρισμα μιας καθαρής, αψεγάδιαστης και ιδιαίτερα μελωδικής φωνής. Έχοντας ασχοληθεί πολύ με αυτό το είδος του τραγουδιού, το ελαφρό τραγούδι του μεσοπολέμου, δε φοβάστε την ταύτιση μαζί του και τον κίνδυνο να μην τολμήσετε άλλα μουσικά βήματα;
Χ.Σ.: Η αγάπη μου σε εκείνη την εποχή και τα τραγούδια της, δεν με απομάκρυνε από όλα τα άλλα είδη καλής μουσικής. Θαυμάζω κάθε τι ωραίο και όταν μου δίνεται η ευκαιρία, ενδεχομένως θα το τραγουδήσω. Απλά κράτησα κάτι και για μένα. Δεν διατρέχεται κάποιος κίνδυνος με αυτό, στον ίδιο κόσμο ζω.
 
Είναι σίγουρα δύσκολο να εκδίδει ένας καλλιτέχνης  την πρώτη του ολοκληρωμένη δισκογραφική δουλειά, σε μια εποχή που η δισκογραφία περνάει μεγάλη κρίση. Ποιες είναι οι προσδοκίες σας από το δίσκο αυτό;
Χ.Σ.: Είμαι παντελώς ελεύθερη από προσδοκίες... ο δίσκος αυτός έγινε με μεγάλη αγάπη για την ομορφιά του πράγματος. Το χρέος το δικό μου τελείωσε εκείνο το τελευταίο βράδυ που βγήκα απ' το στούντιο και πρόσεξα πως ο ουρανός ήτανε γεμάτος αστέρια.
 
Είναι γνωστό πως και η οικονομία της  χώρας μας περνάει κρίση. Αν κάποιος σας έλεγε πως επιβάλλεται να κλείσουν τα Μουσικά Σχολεία ώστε να εξοικονομήσουμε πόρους, τι θα του απαντούσατε;
Χ.Σ.: Δε νομίζω πως αν η κατάσταση έφτανε σ' ένα τέτοιο σημείο θα είχε οποιαδήποτε σημασία το τι θα του απαντούσα. Τα πράγματα πάντοτε θα συμβαίνουν γύρω μας χωρίς να μας ρωτήσουν. Οι άνθρωποι που είναι προορισμένοι να διαπρέψουν στην τέχνη, καμία κρίση δεν θα τους αποτρέψει όπως και κανένα κλεισμένο σχολείο δεν θα τους σταματήσει απ' το να τα καταφέρουν.
 
Αν σας ζητήσω να μου σιγοψιθυρίσετε ένα πολυαγαπημένο σας τραγούδι, ποιο είναι το πρώτο που σας έρχεται στο μυαλό;
Χ.Σ.: Ένα απ’τα τραγούδια που ψιθυρίζω συχνά και υπεραγαπώ είναι του Κώστα Γιαννίδη…»Έτσι είν’η ζωή μικρό μου έτσι είν’η ζωή κι όποιος δεν την ζει πικρά μετανοεί.. νιάτα που γερνούν χαρές που φεύγουν πόνοι που περνούν μικρό μου έτσι είν’η ζωή λουλούδι που φυλλοροεί…»

Πολλοί υποστηρίζουν πως η επιστροφή πίσω στο χρόνο και η αναφορά σε μουσικές και τραγούδια άλλων δεκαετιών, προσπαθεί να κρύψει τη στείρα -κατά πολλούς-  εποχή μας, ως προς την καλλιτεχνική δημιουργία και την αδυναμία μας να δημιουργήσουμε κάτι καινούργιο. Συμφωνείτε με την άποψη αυτή;
Χ.Σ.: Αυτοί που το υποστηρίζουν αυτό, κάτι θα έχουν σίγουρα στο μυαλό τους. Εγώ πιστεύω πως όλες οι εποχές έχουν το μερίδιο στην συνεισφορά τους. Απλά, η δική μας εποχή λόγω της τεχνολογικής ευκολίας που παρέχει, έχει επιτρέψει σε μεγαλύτερο αριθμό δημιουργών την είσοδο στο παιχνίδι με αποτέλεσμα τα νερά να θολώνουν κάποιες φορές. Όπως ο χρόνος θα περνάει όμως,αυτό που θα αντέξει στον χρόνο, θα χαρακτηρίζεται απ' τους απογόνους μας ρετρό. Φαντάζεστε το δικό σας εγγονάκι κάποτε να κοροϊδεύει τα τραγουδάκια που σήμερα αγαπάτε; Ε να, κάτι τέτοιο συμβαίνει με αυτά τα παλιά τα τραγούδια τώρα.
 
Γράφει για εσάς ο Δαυίδ Ναχμίας στο εσώφυλλο του δίσκου: «Μία καλόψυχη ύπαρξη που αναμφισβήτητα θα κέρδιζε την ευλογία των συνθετών της εποχής που εκπροσωπεί.». Αν κάνατε ένα ταξίδι πίσω στο χρόνο και σας δινόταν αυτή η ευκαιρία να συναντήσετε και να συνεργαστείτε με αυτούς τους δημιουργούς, τι «αναμνήσεις» νομίζετε πως θα φέρνατε στο παρόν μας;
Χ.Σ.: Η πολύ ωραία υποθετική ερώτησή σας, με βάζει να φανταστώ τον εαυτό μου να φέρνει πίσω όλη αυτή την αγνότητα που τόσο μας έχει λείψει στον καιρό μας, τον ρομαντισμό και την καλοσύνη που μέσα απ' τις καλλιτεχνικές παρακαταθήκες που μας άφησαν αυτοί οι άνθρωποι φαίνεται να τους περίσσευε.
 
Θα μας αποκαλύψετε τα σχέδιά σας για το μέλλον;
Χ.Σ.: Τα σχέδιά μου για το μέλλον, είναι να απολαμβάνω το εκάστοτε παρόν, όποιο κι αν είναι αυτό. Το μέλλον θα έρθει έτσι κι αλλιώς και ελπίζω να είμαι αρκετά προετοιμασμένη και υγιής, για να μπορέσω να κάνω όσο πιο πολύ καλό στους συμπατριώτες μου.

 


 

 

Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου

Σχόλια  

 
+1 #2 ¨¨Μανώλης Ξενάκης 12-11-2012 00:44
Πράγματι βρήκα τό CD πολύ καλό καί από άποψη επιλογής τραγουδιών καί από αποψη ερμηνίας τής Κας Στεφανάκη καί επιμέλειας Κου Ναχμία
Παράθεση
 
 
+1 #1 Μαρία Κοκκινίδη 23-05-2011 14:14
Εύχομαι να είσαι πάντα έτσι όπως ήσουν και είσαι, γλυκιά και αληθινή και να προχωρείς πάντα μπροστά. Σ αγαπάμε όλοι.
Παράθεση
 

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΘΕΜΑΤΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Το λαϊκό τραγούδι κάθεται απ’ έξω κρυώνει και πονάει και λεφτά δεν έχει να πληρώσει να μπει μέσα.
Θωμάς Γκόρπας

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

18/10/1920 Γεννήθηκε στην Αθήνα η ηθοποιός και επί σειρά ετών υπουργός Πολιτισμού Μελίνα (Μαρία Αμαλία) Μερκούρη
18/10/1931 Πέθανε ο αμερικανός εφευρέτης του φωνογράφου Τόμας Έντισον
18/10/1979 Ο ποιητής Οδυσσέας Ελύτης τιμάται από τη Σουηδική Ακαδημία με το Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας
19/10/1969 Ο Μίκης Θεοδωράκης μεταφέρεται από τη χούντα στο στρατόπεδο Ωρωπού
19/10/1993 Έφυγε από τη ζωή χτυπημένος από την επάρατη νόσο ο τραγουδιστής Διονύσης Θεοδόσης

ΤΥΧΑΙΑ TAGS