95 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
20.09.2017
Ορφέας | Main Feed
Μιχάλης Τσαντίλας

Συνθέτης, μουσικός αλλά και εκπαιδευτικός, ο Δημήτρης Δασκαλοθανάσης είναι ένας πολύπλευρος καλλιτέχνης, ο οποίος, παρά την πολύχρονη και πολύ ενδιαφέρουσα πορεία που συνεχίζει να διαγράφει σε Ελλάδα και εξωτερικό, μόλις πριν λίγους μήνες κυκλοφόρησε την παρθενική του δισκογραφική εργασία. Πρόκειται για το άλμπουμ Γεωγραφία, που κυκλοφορεί από την εταιρεία Studio Mythos, και το οποίο περιέχει τραγούδια του σε στίχους της ποιήτριας (και γνωστής στα καθ’ υμάς περισσότερο λόγω των δημοσιογραφικών της ανταποκρίσεων) Ήρας Φελουκατζή, ένα ορχηστρικό κομμάτι, καθώς και τη μελοποίηση ενός σονέτου του William Shakespear. Ερμηνευτές της δουλειάς αυτής είναι οι Κατερίνα Βλάχου, Γιάννης Παλαμίδας και Φένια Παπαδόδημα. Με αφορμή αυτή την κυκλοφορία, ο Δημήτρης Δασκαλοθανάσης μίλησε στον Ορφέα, ανατρέχοντας στο μουσικό παρελθόν του, αποκαλύπτοντας τα σχέδιά του για το μέλλον αλλά και εκθέτοντας τις απόψεις του για θέματα της επικαιρότητας.

Κύριε Δασκαλοθανάναση, ξεκινώντας, ας πάμε πίσω στο χρόνο, στην εποχή που ξεκίνησε η σχέση σας με τη μουσική. Πώς συνέβη αυτό και ποια ακούσματα ήταν αυτά που σας διαμόρφωσαν ως άνθρωπο της μουσικής;
Δημήτρης
Δασκαλοθανάνασης: Η μητέρα μου, που παίζει πιάνο, μου έκανε τα πρώτα μαθήματα. Θυμάμαι τον ενθουσιασμό που ένιωθα όταν άκουγα ή έπαιζα πιάνο μικρός. Γρήγορα κατάλαβα ότι η μουσική ήταν κάτι πολύ σημαντικό για μένα και γράφτηκα στο ωδείο όπου συνέχισα τις σπουδές μου στο πιάνο με καθηγήτρια την Δέσποινα Χέλμη, κορυφαία σολίστα και παιδαγωγό. Φλάουτο άρχισα όταν, γύρω στα δεκατέσσερα, βλέποντας μία συναυλία φλάουτου στην ΕΡΤ, άκουσα τον τότε καθηγητή του Ωδείου Αθηνών να παίζει την σονάτα για φλάουτο του Πουλένκ και ενθουσιάστηκα με το έργο, το ηχόχρωμα και την εκφραστικότητα αυτού του οργάνου. Είχα την τύχη να έχω καθηγητή στο Ωδείου Αθηνών τον Urs Rüttimann που δημιούργησε τη σχολή φλάουτου στην Ελλάδα, πάνω στην περίφημη γαλλική φλαουτιστική παράδοση. Στην ίδια εποχή περίπου, φτιάξαμε το πρώτο μας γκρούπ στο γυμνάσιο – ροκ γκρουπ όπου έπαιζα ηλεκτρικό μπάσο. Παίζαμε Rolling Stones, Led Zeppelin, Neil Young, και, βέβαια, λόγω φλάουτου, Jethro Tull. Πρόβες σε ένα μικρό δωματιάκι στην ταράτσα ενός φίλου και κάποιες συναυλίες στο σχολείο και σε κάποιες μικρές αίθουσες. Έτσι, οι μουσικές μου εμπειρίες ήταν ταυτόχρονα κλασικές και ροκ.

Παρότι μετράτε περισσότερα από 30 χρόνια μουσικής δραστηριότητας, μόλις φέτος κυκλοφορείτε την πρώτη σας προσωπική δισκογραφική δουλειά. Πώς δεν συνέβη κάτι τέτοιο νωρίτερα;
Δ.Δ.
: Όταν είναι κανείς μέλος ενός γκρουπ, όπως συνέβη με εμένα που έπαιζα με τις Ταξιαρχίες, έπειτα με τους Diesel και στο Παρίσι με τον Μανδραγόρα, συνηθίζει να λειτουργεί με ένα ορισμένο ομαδικό τρόπο, συμβάλλοντας στον ήχο και συμμετέχοντας με κάποιες ιδέες, και βάζει σε δεύτερη μοίρα την προσωπική έκφραση. Από τη άλλη πλευρά, οι μουσικές εμπειρίες που αποκτά κανείς με τον καιρό και η ανάγκη αυτές να εκφραστούν, βρίσκουν την θέση τους σε μια προσωπική δουλειά. Ωστόσο, αυτή η ανάγκη είναι κάτι που ωριμάζει με τον χρόνο και η έννοια του χρόνου είναι πολύ διαφορετική για τον καθένα. Βέβαια, στο Παρίσι, όπου ζω εδώ και είκοσι χρόνια, έχω γράψει μουσική, πριν το άλμπουμ, για σύγχρονο χορό, για το θέατρο και για τους δίσκους του Μανδραγόρα.

Μιλήστε μας για τη διαδικασία δημιουργίας του άλμπουμ Γεωγραφία και για το μουσικό του ύφος.
Δ.Δ.: Το άλμπουμ γράφτηκε σε διάρκεια τριών χρόνων και, όπως συμβαίνει συχνά στις πρώτες προσωπικές δουλειές, περιέχει πράγματα που υπήρχαν μέσα μου καιρό. Η ενορχήστρωση στη λειτουργία της έχει περισσότερο κλασικές επιρροές ενώ οι μελωδικές γραμμές προέρχονται από μια ατμόσφαιρα ποπ μπαλάντας, ελληνικής αλλά και γαλλικής μουσικής παράδοσης. Το γενικό ύφος περιέχει όλα αυτά τα μουσικά στοιχεία και τις ακουστικές εμπειρίες που έχω σαν ακροατής και μουσικός εδώ και πολλά χρόνια.

Πώς προέκυψε η συνεργασία σας με την στιχουργό και ποιήτρια Ήρα Φελουκατζή και για ποιους λόγους επιλέξατε ως ερμηνευτές τους Κατερίνα Βλάχου, Γιάννη Παλαμίδα και Φένια Παπαδόδημα;
Δ.Δ.: Με την Ήρα γνωριστήκαμε στο Παρίσι όπου ζει εδώ και πολλά χρόνια και στην ποίησή της βρήκα ευαισθησία και αμεσότητα. Η βασική τραγουδίστρια στο άλμπουμ είναι η Κατερίνα Βλάχου, την καθαρή και κρυστάλλινη φωνή της οποίας γνωρίζω πολύ καλά αφού είναι και η τραγουδίστρια του Μανδραγόρα εδώ και χρόνια. Η Φένια Παπαδόδημα, πολυτάλαντη καλλιτέχνις που διαθέτει μια πολύ εκφραστική φωνή με άλτο χροιά, υπήρξε και αυτή βασική τραγουδίστρια του ίδιου γκρουπ την εποχή που ζούσε στο Παρίσι. Ο Γιάννης Παλαμίδας είναι για μένα ο καλύτερος τραγουδιστής στην Ελλάδα με σπάνιες τεχνικές δυνατότητες και μοναδική φωνή. Είχα την τύχη να τραγουδήσουν οι τρεις αυτοί εξαιρετικοί μουσικοί στο πρώτο μου άλμπουμ! Τι άλλο μπορεί να ζητήσει κανείς;

 


 

Τι θυμάστε από την εποχή (δεκαετία του 1980) που υπήρξατε μέλος των Μουσικών Ταξιαρχιών του Τζίμη Πανούση αλλά και των Diesel; Ήταν, όπως λένε, πιο «αθώα» από τη σημερινή;
Δ.Δ.: Ήταν μία υπέροχη και πλούσια σε εμπειρίες εποχή για μένα. Ο Τζίμης είναι ένας μοναδικός καλλιτέχνης. Εννοείται ότι στην Ελλάδα δεν υπάρχει κάποιος που να συγκρίνεται μαζί του αλλά κι εδώ στο Παρίσι που ζω δεν έχω δει κάτι παρόμοιο στη γαλλική σκηνή: τέτοιο  πηγαίο ταλέντο και χιούμορ, και κυρίως αυτό το εύστοχο, κριτικό, ανεξάρτητο πνεύμα, τον αυτοσαρκασμό και την επιδεξιότητα στον αυτοσχεδιασμό που έχει ο Τζίμης. Οντως, εκείνη η εποχή ήταν αθώα αλλά και ηρωική θα έλεγα. Ηταν η αρχή μιας εποχής που άλλαξε την πορεία της ελληνικής καλλιτεχνικής δημιουργίας, ανοίγοντας δρόμους πέρα από τα τετριμμένα, χιλιοακουσμένα σχήματα της εποχής εκείνης. Ο Τζίμης και οι Ταξιαρχίες, έτσι όπως το βλέπω και τώρα, τόσα χρόνια μετά, πρότειναν κάτι εντελώς διαφορετικό: εκφράστηκε, και μέσα από τη μουσική αλλά και από τους στίχους, μια αμφισβήτηση πολύ τολμηρή και μία διαφορετική στάση απέναντι στα πράγματα, που δεν ξέρω αν σήμερα θα ήταν δυνατή. Έπειτα, προσθέτοντας σε αυτά τον πλούτο της ομαδικής μουσικής εμπειρίας που είχα με τους Diesel, παίζοντας για κάποια χρόνια με τον μυθικό ντράμερ των Aphrodite’s Child Λουκά Σιδερά, τον φοβερό κιθαρίστα Γιάννη Δρόλαπα και την εκπληκτική τραγουδίστρια Sigma Fay, μπορώ να πω οτι είχα μεγάλη τύχη και έζησα μοναδικές καταστάσεις.

Μιλήστε μας για το συγκρότημα Mandragore, μέσω του οποίου δραστηριοποιείστε στη Γαλλία. Ποια η δισκογραφική του παρουσία μέχρι σήμερα και ποιο το μουσικό του ύφος;
Δ.Δ.: Στον Μανδραγόρα παίζουν τέσσερις Ελληνες και δύο Γάλλοι μουσικοί. Κάνουμε συναυλίες σε όλη τη Γαλλία αλλά και σε άλλες Ευρωπαϊκές χώρες. Εχουμε κυκλοφορήσει τρία άλμπουμ με γαλλικές δισκογραφικές εταιρείες, που περιέχουν  συνθέσεις των μελών του γκρούπ σε ύφος world music, παραδοσιακά ελληνικά κομμάτια, ρεμπέτικα και ένα άλμπουμ με παιδικά ελληνικά τραγούδια. Το γαλλικό κοινό που έρχεται στις συναυλίες είναι πάντα πολύ ανοιχτό και ενθουσιώδες.

Εργάζεστε και ως εκπαιδευτικός, διδάσκοντας μουσική σε γαλλικά σχολεία. Ποια η εκπαιδευτική σας προσέγγιση; Έχοντας σπουδάσει μουσική και μουσικολογία στην Ελλάδα, ποιες ομοιότητες και ποιες διαφορές βλέπετε στα εκπαιδευτικά συστήματα των δύο χωρών;
Δ.Δ.: Προσπαθώ να συνοδεύω τον μαθητή στην διαδικασία της μουσικής μάθησης περνώντας πρώτα μέσα από την προσωπική του μουσική εμπειρία, ακουστική ή πρακτική, και οδηγώντας τον σε μια πιο αφηρημένη προσέγγιση. Το γαλλικό και το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστήμα έχουν πολλά κοινά στοιχεία στους στόχους και στις πολιτισμικές αξίες αλλά διαφέρουν στα μέσα που διατίθενται καθώς και στην οργάνωση. Για να αναφέρω κάτι πολύ απλό, σε κάθε εκπαιδευτικό ίδρυμα, σε όλες τις βαθμίδες, υπάρχει βιβλιοθήκη, ειδικό κονδύλιο και ειδικευμένος καθηγητής που ασχολείται με αυτήν.

Θεωρείτε τις σπουδές απαραίτητες για έναν δημιουργό; Τι θα λέγατε ότι προσέφεραν σε εσάς τα ακαδημαϊκά εφόδια;
Δ.Δ.: Εξαρτάται από το είδος της μουσικής. Δεν είναι απαραίτητες σε κάποιες περιπτώσεις, όπως στην παραδοσιακή μουσική ή στη ροκ, όπου ωστόσο βοηθάνε και πάλι σε μια πιο γρήγορη κατανόηση του μουσικού συστήματος. Είναι  απαραίτητες σε άλλα είδη, όπως την μουσική της κλασσικής παράδοσης ή την τζαζ. Οι σπουδές μού πρόσφεραν τις τεχνικές γνώσεις, μια πιο σφαιρική εικόνα της μουσικής και της εξέλιξής της μέσα στο χρόνο και μου επέτρεψαν να... τολμήσω να γράψω μερικές νότες.

Ας περάσουμε λίγο και στην επικαιρότητα. Η Ελλάδα περνά τον τελευταίο καιρό δύσκολες ώρες, ταλανιζόμενη από μια πολυεπίπεδη κρίση. Εσείς τι έχετε να μεταφέρετε από το κλίμα που εισπράτετε στη Γαλλία για τη χώρα μας; Μπορείτε να μάς φωτίσετε κάποιες αισιόδοξες πλευρές που ίσως μάς διαφεύγουν σχετικά με την προοπτική της χώρας για ανάκαμψη;
Δ.Δ.: Η γαλλική κοινή γνώμη δείχνει αρκετή κατανόηση για την κρίση στην Ελλάδα και πάντα αντιμετωπίζει με αλληλεγγύη το ζήτημα μέσα από μια πραγματική ευρωπαϊκή προοπτική. Ωστόσο, και η Γαλλία βρίσκεται σε κρίση και φοβάται για το άμεσο μέλλον. Κάτω από αυτή την οπτική, η λύση θα ήταν μία ευρωπαϊκή κοινή πολιτική αλλά η κυβέρνηση του Sarkozy δεν κάνει αποφασιστικά βήματα προς αυτή την κατεύθυνση. Ίσως με την προοπτική των προεδρικών εκλογών της άνοιξης 2012 να υπάρξουν κάποιες πιο τολμηρές προτάσεις από τα γαλλικά πολιτικά κόμματα.

Ποιες, κατά τη γνώμη σας, είναι οι βαθύτερες αιτίες της γενικότερης οικονομικής κρίσης στον Δυτικό Κόσμο και πώς θα μπορούσαν να αντιμετωπιστούν;
Δ.Δ.: Δόθηκε τεράστια εξουσία στις τράπεζες που, χάρη στην παγκοσμιοποίηση, κινούνται με τεράστιες ταχύτητες στην συσσώρευση πλούτου, χωρίς την παραμικρή δυνατότητα των χωρών και των κυβερνήσεων να αντιδράσουν. Χρειάζονται ριζικές αλλαγές στις νομοθεσίες και πολιτική θέληση σε παγκόσμιο επίπεδο.

Κλείνοντας, μιλήστε μας για όσα σχεδιάζετε για το άμεσο μέλλον. Θα επιδιώξετε να παρουσιάσετε ζωντανά τη δουλειά σας στην Ελλάδα;
Δ.Δ.: Παράλληλα με το άλμπουμ Γεωγραφία, δούλευα και έχω ηχογραφήσει ήδη ένα άλμπουμ με γαλλικά τραγούδια που θα κυκλοφορήσει σύντομα. Παρά τις πρακτικές δυσκολίες, που συνδέονται με το ότι βρίσκομαι κατά κάποιο τρόπο ανάμεσα στις δύο χώρες, μέσα στα σχέδιά μου είναι να παρουσιάσω ζωντανά τη δουλειά μου στην Ελλάδα αλλά και στη Γαλλία.

Σας ευχαριστώ πολύ για αυτή τη συνέντευξη. Καλή συνέχεια.
Δ.Δ.: Ευχαριστώ πολύ.

 

Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΘΕΜΑΤΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Γι’ αυτό που είμαι σίγουρη για μένα είναι πως αγαπάω με ερωτικό πάθος τον Άνθρωπο.
Κατερίνα Γώγου

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

Δεν έχουν καταχωρηθεί γεγονότα.

ΤΥΧΑΙΑ TAGS