105 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
20.09.2017
Ορφέας | Main Feed
ζωντανή ηχρογράφηση
Αναζήτηση με tags
Πρόκειται για την  ζωντανή ηχογράφηση μιας μοναδικής παράστασης που παρουσίασε η Τάνια Τσανακλίδου τον χειμώνα 2007-2008 στην μουσική σκηνή «Μετρό». Ένα ταξίδι στον χρόνο μέσα από τραγούδια του Τσιτσάνη, του Σπανού, του Πλέσσα και του Κραουνάκη με προορισμό το παρόν και τη λύτρωση του.
 

Ο Σταύρος Κουγιουμτζής έχει πει ότι ο Γιώργος Νταλάρας είναι ο ιδανικός ερμηνευτής των τραγουδιών του. Και, βέβαια, ο Νταλάρας έχει τραγουδήσει τα περισσότερα, αλλά και τα καλύτερα, τραγούδια του, έχοντας ταυτιστεί με τις γνωστότερες επιτυχίες του. Είναι, επίσης, ο τραγουδιστής  στον οποίον ο Κουγιουμτζής οφείλει τους 3 από τους 4 χρυσούς δίσκους της δισκογραφίας του. Δηλαδή, για να το πω απλά, Κουγιουμτζής και Νταλάρας αποτελούν ένα από τα πιο ισχυρά δίδυμα του τραγουδιού μας. Το Σεπτέμβρη του 2008 ο Γιώργος Νταλάρας τίμησε το έργο του Σταύρου Κουγιουμτζή στο Ηρώδειο, μέσα από δυο, συγκινητικές κι επιτυχημένες, βραδιές (17 & 18/9/2008), όπου τραγούδησε τα τραγούδια του σε 10.000 κόσμο.

 
Δεν ξέρω τι σημαίνει για τον κάθε ακροατή η έννοια “επετειακό album / CD / δίσκος”. Επίσης δεν γνωρίζω τι σημαίνει για τους ίδιους τους καλλιτέχνες αυτή η έννοια• για ποιό λόγο η πλειονότητα εξ' αυτών, επιλέγει να εκδώσει υλικό στα 10, στα 15, στα 20, στα 25 κλπ χρόνια απο το ξεκίνημά της πορείας στον χώρο του τραγουδιού. Ότι και να σημαίνει αυτή η έννοια για τα Κίτρινα Ποδήλατα ένα είναι το σίγουρο. Σε κάθε CD που εκδίδουν, αφήνουν απαράμιλλο το σημάδι απο την μουσική τους κουλτούρα. Το μεγαλύτερο κέρδος του Γιώργου και του Αλέξανδρου Παντελιά, απο την πορεία τους στον χώρο αυτά τα 10 χρόνια, είναι οτι έχουν ξεκάθαρο μουσικό στύλ και ύφος. Ακούγοντας Κίτρινα Ποδήλατα, ακούς μουσικές και τραγούδια μελωδικά, groovάτα, με αφθονες δυναμικές και ξεχωριστές ενορχηστρώσεις. Πιστεύω πολύ στους τραγουδοποιούς / συνθέτες / ερμηνευτές που έχουν το δικό τους ύφος και προσφέρουν στον ακροατή ένα συγκεκριμένο “προϊόν” που παραμένει αναλοίωτο με το χρόνο.
 
Εδώ έχουμε να κάνουμε με την πρώτη ζωντανή ηχογράφηση του Θανάση Γκαϊφύλλια. Αυτό και μόνο, σε συνδυασμό με τη δισκογραφική του επιστροφή αποτελεί ένα σημαντικό μουσικό γεγονός. Μπορεί ο τελευταίος προσωπικός του δίσκος (“Stavento” από το label “Κύτταρο” της Κομοτηνής) να κυκλοφόρησε πριν έντεκα χρόνια, αλλά όλο αυτό το διάστημα ο τραγουδοποιός δεν σταμάτησε να κάνει εμφανίσεις και να τραγουδά, να γράφει μουσική για το Θέατρο, αλλά και τραγούδια. Κάποια από αυτά υπάρχουν και σ’ αυτή τη δουλειά. Ας τα πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή!
 
Την τελευταία δεκαετία ο Μανώλης Μητσιάς έχει κυκλοφορήσει μια σειρά από αρκετά live και συλλογές, τα οποία, είτε αποτελούν ανασκόπηση της καριέρας του και του ρεπερτορίου του(«Τα μεγάλα τραγούδια»/2002, «Ο Μανώλης Μητσιάς στα 9/8»/2004, «Κιβωτός»/2006, «Από την Ελευσίνα στο Ηρώδειο»/2009), είτε αφιερώματα σε συνθέτες(«Ο Μανώλης Μητσιάς τραγουδάει Γιώργο Ζαμπέτα»/2001, «Ο Μανώλης Μητσιάς τραγουδά Μίκη Θεοδωράκη»/2009). Θα μπορούσα να πω ότι “συναγωνίζεται” τον Νταλάρα στην έκδοση των live δίσκων(άλλο αν τα “ακούει” μόνο ο δεύτερος για την κυκλοφορία ζωντανών ηχογραφήσεων, αυτό είναι aλλουνού παπά ευαγγέλιο!).
 
Η Ηρώ Σαΐα μας πρωτοσυστήθηκε στη «Σπείρα Σπείρα» του Σταμάτη Κραουνάκη. Φέτος, κάνει το ντεμπούτο της στην προσωπική δισκογραφία -καθώς συμμετοχές είχε ήδη αρκετές- με ένα live άλμπουμ, αποτύπωση των παραστάσεων που έδινε το χειμώνα στη μουσική σκηνή «Αθηναΐς», με τον τίτλο «Γυναίκα τριαντάφυλλο». Ο δίσκος είναι μία παραγωγή του Σταμάτη Κραουνάκη και κυκλοφορέι από τη Λυχνία. Πρώτος δίσκος, πρώτο live. Σίγουρα έξυπνη κίνηση, μιας και φαίνεται πως αυτό ακριβώς είναι και το δυνατό σημείο της εν λόγω καλλιτέχνιδας.
 
Έχω, που λέτε, ένα θέμα με τους ζωντανά ηχογραφημένους δίσκους – με τους εν ελλάδι ηχογραφημένους δίσκους για την ακρίβεια, μιας και στο εξωτερικό μπορεί να βρει κανείς, ανάμεσα στο σωρό, αρκετά διαμάντια στην κατηγορία αυτή. Είναι που δίνεις τα λεφτά σου για να αγοράσεις κατά κανόνα αδιάφορες ηχογραφήσεις, με μέτριο, αν όχι κακό, ήχο, οι οποίες έχουν πειραχτεί τόσο πολύ στο στούντιο που μάλλον «πεθαμένες» τις λες παρά «ζωντανές». Άσε που, εκεί που περιμένεις να ακούσεις το αγαπημένο σου ρεφραίν από τον τραγουδιστή, ακούς αντ’ αυτού το κοινό να «γκαρίζει» και να χτυπά παλαμάκια.
 
Είκοσι και πλέον χρόνια πριν όταν ο Σωκράτης Μάλαμας έκανε τις πρώτες του απόπειρες να παρουσιάσει το υλικό του στις τότε δισκογραφικές εταιρείες,αντιμετωπιζόταν με δυσπιστία και το υλικό του χαρακτηριζόταν ως μη εμπορικό...ήταν η εποχή (1989) που ο Νίκος Παπάζογλου όντας διορατικός ως μουσικός και ως άνθρωπος διέβλεψε ότι το υλικό αυτό είχε λόγο ύπαρξης και στέγασε στο στούντιο ‘’Αγροτικόν’’- κυψέλη καλλιτεχνικής δημιουργίας εκείνη την εποχή- τα όνειρα και τις καλλιτεχνικές δημιουργίες του τραγουδοποιού.
 
Δεν είχα την τύχη να βρίσκομαι στο Παλλάς στις 20 Οκτωβρίου 2009 για να παρακολουθήσω τη μεγάλη συναυλία της Λένας Πλάτωνος. Έχοντας παρακολουθήσει την εμφάνισή της στο Ηρώδειο αλλά και μία από τις βραδιές της παρουσίας της στο Κύταρρο, είχα κρίνει τότε ότι δε μου χρειαζόταν άλλη μια συναυλία της - το μετάνιωσα βέβαια. Ευτυχώς, ο διπλός δίσκος που κυκλοφόρησε η Lyra και που κρατάω τώρα στα χέρια μου έρχεται να «βολέψει» εμένα αλλά και όλους όσοι πήραν απουσία εκείνο το βράδυ.
 
Από τους καλύτερους ερμηνευτές της γενιάς του και τραγουδιστής, με όλη τη σημασία της λέξης, ο Δημήτρης Μπάσης κυκλοφόρησε πρόσφατα ένα τριπλό «Live» (LEGEND / 2010), με ζωντανές ηχογραφήσεις των τελευταίων 2-3 χρόνων (συναυλίες καλοκαιριού 2008 – Χάραμα 2008/2009 & Cine Κεραμεικός 2009-2010).
 
Είμαι υπέρ και των ζωντανών ηχογραφήσεων, για πολλούς λόγους, αλλά κυρίως, για δύο : α) καταγράφουν τη μοναδική για τον κάθε καλλιτέχνη επικοινωνία με το κοινό του, “τη στιγμή που κρατάει για πάντα”, που θα έλεγε κι ο Φάμελλος, β) μπορεί εκεί ο τραγουδιστής να πει και κάποια εξωρεπερτοριακά τραγούδια που αγαπά και γουστάρει, παρουσιάζοντάς μας την ερμηνευτική γκάμα του, αφού δεν έχουν όλοι τη δυνατότητα να το κάνουν μέσα από τη προσωπική δισκογραφία τους.
 
Από την πρώτη στιγμή καταλαβαίνεις ότι πρόκειται για κατάθεση ψυχής. Για ένα βιωματικό άλμπουμ δίχως συγκεκριμένο μουσικό ύφος. Ο Μίλτος Πασχαλίδης, με τον δίσκο αυτό, φροντίζει να γίνει πολύ δύσκολη η «δουλειά» και το μεράκι μας. Ο λόγος; Δεν γίνεται να χαρακτηρίσεις αυτόν τον δίσκο. Δεν μπορεί κάποιος να του βάλει ταμπέλα, ετικέτα, να τον κατατάξει σε κάποιο είδος. Απλά δεν γίνεται, είναι ανέφικτο. Απο «Το βάλς της Ηλέκτρας» ώς τον «Ερωτόκριτο» το μόνο που υπάρχει είναι η ξεχωριστή φωνή του Μίλτου που με καταπληκτικό τρόπο «πατάει» πάνω στις νότες και μας προσκαλεί κάθε στιγμή να τον ακολουθήσουμε στο ταξίδι αυτό.
 
Είναι γνωστή στους φίλους μου η μανία μου για την ισπανική κουλτούρα και τη Βαρκελώνη. Έχω βρεθεί αναρίθμητες φορές σε αυτή την πόλη για συναυλίες, και διάφορες εκδρομικές δραστηριότητες. Θυμάμαι την πρώτη συναυλία των Radio Bemba και του Manu Chao που είδα...και θυμάμαι τις περιπλανήσεις μου στην Bari Gotic την επόμενη μέρα σιγομουρμουρίζοντας το Clandestino, το Pinocchio, το Bienvenido a Tijuana….τότε έλεγα οτι αυτός ήταν ο ορισμός της Μουσικής.
Λίγα χρόνια αργότερα...ένας δίσκος πέφτει στα χέρια μου..
.
 
Στις 10 Σεπτεμβρίου του 2009 ο Δημήτρης Μητροπάνος έδωσε την πρώτη του προσωπική συναυλία στο Ωδείο Ηρώδου του Αττικού αφιερωμένη σε μια αναδρομή στα 40 χρόνια της καλλιτεχνικής διαδρομής του σπουδαίου λαϊκού ερμηνευτή.Μια ιστορική συναυλία που ηχογραφήθηκε και κυκλοφόρησε σε μια διπλή συλλεκτική έκδοση απο τη Minos-Emi. "Καλοκαίρια και χειμώνες" το εναρκτήριο τραγούδι του προγράμματος και στη συνέχεια μια σειρά μεγάλων ερμηνειών σε σημαντικά τραγούδια σπουδαίων Ελλήνων δημιουργών.
 
Τα 40χρονα στη δισκογραφία – μετρώντας τα από τη μεγάλη επιτυχία της «Ελευσίνας»(1969) ως τις μέρες μας(2009) – γιόρτασε το περασμένο καλοκαίρι ο Μανώλης Μητσιάς, με μια μεγάλη, επετειακή, συναυλία στο Ηρώδειο (14/6/2009).
 
Ο Βασίλης Σκουλάς που φέτος συμπληρώνει 40 χρόνια αδιάκοπης αλλά σεμνής και ουσιαστικής παρουσίας στη δισκογραφία και στα μουσικά πράγματα, ευτύχησε να γεννηθεί σε οικογένεια με παράδοση στις τέχνες και τη μουσική και μετά ήταν δύσκολο να λοξοδρομήσει. Για τον καλλιτέχνη από τα Ανώγεια, ένας δίσκος που να συμπίπτει με τα 40χρονα μιας καριέρας και να φιλοξενεί καλούς φίλους παρέα με τις μελωδίες και τα τραγούδια τους ήταν μία μάλλον φυσιολογική και αναμενόμενη εξέλιξη. Για εμάς τους ταπεινούς ακροατές, είναι «ευχής έργον».
 
Όσοι είδαμε την παράσταση της Ελένης Βιτάλη, το περασμένο χειμώνα, στο ιστορικό «Κύτταρο» ήμασταν, σίγουρα, πολύ τυχεροί. Αλλά κι όλοι όσοι δεν την είδατε, πάλι τυχεροί είστε, αφού, η ζωντανή ηχογράφησή της κυκλοφόρησε πρόσφατα σε διπλό cd (κρίμα που δεν κυκλοφόρησε και σε dvd) από τη LEGEND.
 
Ο Κώστας Μακεδόνας είναι ένας από τους πιο καλούς τραγουδιστές της γενιάς του ’90. Διαθέτει πολύ καλή, αρκετών δυνατοτήτων και με όμορφο λαϊκό ηχόχρωμα φωνή κι ευτύχησε, από τα πρώτα δισκογραφικά βήματά του, να του γράψουν καλά τραγούδια ο Κραουνάκης, ο Νικολόπουλος κι ο Ζήκας, αρκετά απ’ τα οποία έγιναν επιτυχίες. Φέτος ο Μακεδόνας συμπλήρωσε 20 χρόνια στη δισκογραφία και, με αφορμή το γεγονός αυτό, υλοποίησε την προτροπή του Χρήστου Νικολόπουλου, βγάζοντας το πρώτο του «Live»(LEGEND / 2009), σε ένα διπλό cd με 47 ηχογραφήσεις από συναυλίες του.
 

Ένας δίσκος, δύο ακροάσεις

Εικοσιεπτά μουσικές εκδόσεις συμπληρώνει φέτος ο Διονύσης Τσακνής συνεχίζοντας μια πλούσια καλλιτεχνική διαδρομή με πολλούς και σημαντικούς σταθμούς.Συνθέτης,στιχουργός κι ερμηνευτής -με πλήθος συνεργασιών,μουσική για πολλές θεατρικές παραστάσεις, τηλεοπτικές σειρές και κινηματογραφικές ταινίες - δηλώνει ‘’Οι φίλοι μου είμαι εγω ‘’ με τη νέα του δισκογραφική δουλειά κι ερμηνεύει τραγούδια που έγραψαν γι' αυτόν όλοι οι φίλοι του καλλιτέχνες : o Λαυρέντης Μαχαιρίτσας, ο Σταμάτης Κραουνάκης, ο Φίλιππος Πλιάτσικας, ο Νίκος Ζούδιαρης, ο Γιάννης Σπάθας, ο Δημήτρης Μπαρμπαγάλας, η Λίνα Δημοπούλου, η Ίριδα Λουκά, ο Σταμάτης Χατζηευσταθίου και ο Νίκος Ζούδιαρης. Η πρωτοτυπία της συγκεκριμένης δισκογραφικής δουλειάς έγκειται στο γεγονός ότι ο καταξιωμένος καλλιτέχνης επιλέγει για πρώτη φορά το ρόλο του ερμηνευτή ερμηνεύοντας κυρίως τραγούδια που έγραψαν γι αυτόν φίλοι του δημιουργοί, νιώθοντας την ανάγκη – όπως δηλώνει ο ίδιος - να ξεκουράσει το συνθέτη και το στιχουργό μέσα του...

 
Με αφορμή τη συμπλήρωση δεκαπέντε χρόνων απο την εμφάνιση του στην ελληνική μουσική σκηνή -με τον πρώτο προσωπικό του δίσκο ‘’Αχ ψυχή μου φαντασμένη (1993 )-ο Ορφέας Περίδης κυκλοφόρησε πρόσφατα ένα διπλό δίσκο-συλλογή που αποτελείται απο δύο ενότητες: στον πρώτο δίσκο περιλαμβάνονται οι σημαντικότερες επιτυχίες του γνωστού τραγουδοποιού και το μοναδικό νέο τραγούδι του δίσκου (Κυψέλη) ερμηνευμένα απο τον ίδιο και τους σημαντικότερους φίλους του καλλιτέχνες,ενω στο δεύτερο δίσκο παρουσιάζονται στιγμές απο τις περσινές ζωντανές εμφανίσεις του Ο.Περίδη με τη Μελίνα Κανά και τη Λιζέτα Καλημέρη στο ‘’Σταυρό του Νότου ‘’.
 
Powered by Tags for Joomla

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Χτύπος γλυκόλαλης καμπάνας, μια πασχαλιά που κουβαλά μαζί της και το αεράκι του Επιτάφιου είναι για τους Έλληνες ο Πάριος. Μια ηχώ από τις γυναίκες που αγάπησε. Ένα φωτόδεντρο στην αυλή του ελληνικού τραγουδιού. Δεν είναι τυχαίο πως από πολύ νωρίς ο Καζαντζίδης μου είχε εμπιστευτεί ότι αυτόν θαύμαζε περισσότερο από τη γενιά του. Δεν είναι τυχαίο ότι Φλέρυ Νταντωνάκη, η μεγαλύτερα για μένα Ελληνίδα τραγουδίστρια, τρελαινόταν με τον Πάριο
Γιώργος Λιάνης

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

Δεν έχουν καταχωρηθεί γεγονότα.

ΤΥΧΑΙΑ TAGS