Μαζί με αυτά, ένα πρωτοεμφανιζόμενο τραγούδι σε μουσική του Γιάννη Μαρκόπουλου και στίχους του Οδυσσέα Ιωάννου, που γεννήθηκε το 2005, με τίτλο «Οι νικημένοι» και με τη συμμετοχή του Μάνου Ξυδούς. Ο τίτλος του δεν προδίδει και την αξία του, μιας και έχουμε να κάνουμε με ένα πολύ όμορφο τραγούδι με δυνατό στίχο και μία δυναμική αλλά και ταυτόχρονα ρομαντική ερμηνεία. Το πρώτο τραγούδι σίγουρα αποτελεί εγγύηση για την εξίσου καλή συνέχεια. Οι λιτές και προσεγμένες ενορχηστρώσεις παίρνουν άριστα και αποτελούν ένα δυνατό σημείο της δουλειάς αυτής, που ομολογουμένως δεν έχει και λίγα.

Χωρίς να έχω ιδιαίτερη σχέση με τη ροκ σκηνή, καταχάρηκα τον ήχο αυτό. Καθαρός μεταλλικός ήχος, χωρίς ιδιαίτερες παρεμβάσεις όπως συνήθως συμβαίνει πολλάκοις στις μέρες μας, αποτέλεσμα μιας παρείστικης συντροφιάς που βρήκε νόημα στο στίχο, ενορχήστρωσε, έπαιξε, τραγούδησε και το χάρηκε! Ωραίες ερμηνείες, που έχουν κάτι από το ρομαντισμό μιας άλλης εποχής και σίγουρα αρκετό από το δυναμισμό της εποχής μας. Ωραίος συνδυασμός, δε νομίζετε;

Η επιλογή των τραγουδιών, έχει κι αυτή τη σημασία της, μιας και οι στίχοι τους ταιριάζουν γάντι στους χαλεπούς καιρούς που διανύουμε. Με άρωμα αισιοδοξίας και δύναμης ωστόσω. Το τελικό αποτέλεσμα επιβραβεύει μία ανεξάρτητη παραγωγή, με ίδια μέσα, χωρίς σπόνσορες και τηλεοπτικά σποτάκια. Να λοιπόν που η έμπνευση και το μεράκι φθάνουν και περισσεύουν για να έλθει επιτέλους κάτι καλό στα αυτιά μας.
Στο τραγούδι «Παπαντόπ, ντοπ ντοπ» ακούγεται το ποίημα «Γραμμή ανοιχτή» του Δημήτρη Βάρου. Στο δίσκο συμμετέχει και ο Λάκης Λαζόπουλος με τον Ταρζάν, πάντα επίκαιρο μιας και η ζούγκλα των καιρών μας, αντριεύει και θεριεύει, σε μία θεατρική ερμηνεία, κοντά στο πνεύμα του δίσκου.