| Ούτε λίγο, ούτε πολύ, δύο χιλιάδες ή και περισσότερα τραγούδια με άμεση ή έμμεση αναφορά σε ουσίες διαθέτει το ελληνικό τραγούδι, κατά τον Παναγιώτη Κουνάδη, εμπνευστή των συναυλιών. Πολύ περισσότερα από άλλα είδη μουσικής όπως τα bluesκαι τα fados που έχουν επίσης αναφορές στις ψυχοτρόπες ουσίες. Ο ακούραστος ερευνητής του ρεμπέτικου τραγουδιού και όχι μόνο, είχε να πει πολλά για την «ουσία» της έκδοσης αυτής και των συναυλιών που προηγήθηκαν, που δεν είναι άλλη από μία ιδιαίτερη συνεισφορά και σίγουρα με μεγάλη δυναμική στον ακατάπαυστο πόλεμο απέναντι είτε στις νομίμως διακινούμενες ουσίες όπως η νικοτίνη και στις άλλες, τις απαγορευμένες όπως η ηρωίνη και το χασίς. Μέχρι τις μέρες μας, πόλεμοι, εισβολές και επιθέσεις έχουν ως μόνη αιτία τα ναρκωτικά και τη διακίνησή τους. Την ίδια στιγμή το «νόμιμο» τσιγάρο σκοτώνει εκατομμύρια ανθρώπους. Κατά τον Παναγιώτη Κουνάδη ο πόλεμος στο Αφγανιστάν είναι το τελευταίο τρανταχτό παράδειγμα. Και δεν είναι η απαγόρευση ο δρόμος για την οριστική εξαφάνιση των βλαβερών ουσιών που μαστίζουν ανθρώπους, συνέχισε, αλλά η γνώση που οδηγεί στην αποφυγή.  Γιώργος Νταλάρας: Τραγούδια με ουσίες Λίγο πριν, ο Γιώργος Νταλάρας, ο έτερος εμπνευστής της εν λόγω έκδοσης, μετρούσε τα χρόνια που πέρασαν από τα «χασικλίδικα» των συναυλιών στον Ορφέα και την υπόσχεση που τότε είχε δώσει στους ακροατές του για έναν ολόκληρο δίσκο με αυτά τα τραγούδια. Μέτρησε 25 χρόνια και πράγματι τόσα χρειάστηκαν για να εκδοθεί ένα τέτοιος δίσκος, με σαφώς ευρυτέρων οριζόντων ακούσματα και όχι μόνο από το ρεμπέτικο τραγούδι. Και να που ήλθε ο καιρός, πάντα κατά το Γιώργο Νταλάρα και τόλμησε ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Φεστιβάλ Αθηνών να εντάξει στον κορμό του προγράμματος του φεστιβάλ, σε ένα χώρο όπως το «άβατο» Ηρώδειο τις δύο συναυλίες με ένα τόσο αιχμηρό concept. Οι αντιδράσεις προκάλεσαν συζητήσεις, καταγράφηκαν, αποτυπώθηκαν, μπήκαν στη ζυγαριά και η ιστορία είναι εδώ για να τις κρίνει. «Ένιωσα την υποχρέωση να κάνω αυτές τις συναυλίες, συνέχισε ο Γιώργος Νταλάρας έναντι στη μνήμη του πατέρα μου και ως χρέος στη νεότερη γενιά που πρέπει να μάθει την αξία και τη διάσταση, μουσική και κοινωνική, των τραγουδιών αυτών. Και σίγουρα, γιατί μέσα από το ρεμπέτικο τραγούδι εκφράζομαι μουσικά καλύτερα από οποιοδήποτε άλλο είδος τραγουδιού». Σχεδόν όλοι οι συντελεστές των παραστάσεων και της προκείμενης έκδοσης ήταν εκεί και όλοι οι παρόντες είχαν κάτι να πουν για τη συμμετοχή τους. Και ήταν πραγματικά εξαιρετικά ενδιαφέρουσα τόσο η σύμπραξη διαφορετικών σχολών μουσικής και ετερόκλητων καλλιτεχνών σε δύο συναυλίες και μία έκδοση, όσο και η αναφορά των ιδίων στη σύλληψη, την πραγματοποίηση και την «ουσία» της εν λόγω έκδοσης. «Θα τα μάθουν οι νεότεροι, θα τα ακούνε οι μάγκες και θα μερακλώνουν» δήλωσε συγκινημένος ο Στέλιος Βαμβακάρης. Με γλαφυρότητα και χιούμορ περιέγραψε τη συμμετοχή του στις παραστάσεις και στην έκδοση, καθώς και τις αντιδράσεις που υπήρξαν ο ηθοποιός Θέμης Σερμιέ, για να κλείσει την αναφορά του με μία πικρή αλήθεια: «Δεν υπάρχει άσχημο είδος τραγουδιού. Μόνο άσχημο τραγούδι». Ο τίτλος θα έπρεπε να είναι «τραγούδια με ουσία» σημείωσε ο Ανδρέας Κατσιγιάννης και συμπλήρωσε: «Συστήνεται ανεπιφύλακτα σε όλους αυτούς που φοβούνται το αλκοτέστ». Εκεί ήταν και η «Εστουδιαντίνα», οι μουσικοί, ακούραστοι εργάτες παραγωγής πολιτισμού, μία ορχήστρα, που όπως σημείωσε ο Γιώργος Νταλάρας χωρίς τη συμμετοχή της, δε θα μπορούσε αυτό το εγχείρημα να γίνει πράξη. Στην εκδήλωση διακρίναμε το Λευτέρη Παπαδόπουλο, το Μάνο Ελευθερίου, το Μιχάλη Κουμπιό και άλλους. Μία προσεγμένη εκδήλωση, με «ουσία», που έκλεισε με την απονομή των χρυσών δίσκων προς τους συντελεστές της έκδοσης από το διευθυντή της Universal Θάνο Καραγρηγόρη, υπό τις λάμψεις των φακών των φωτογράφων και των zoom των καμερών. Τα τραγούδια με ουσίες, χρυσά πλέον, συνεχίζουν το δρόμο τους. Πάντα τέτοιες στιγμές να έχει το ελληνικό τραγούδι που αρμόζουν στην ιστορία του ... Ο δίσκος «Τραγούδια με ουσίες» κυκλοφορεί σε δύο παράλληλες εκδόσεις: διπλό cd και διπλό cd – dvd, από την εταιρία Universal. Αποτελεί ζωντανή ηχογράφηση των παραστάσεων που δόθηκαν στο Ωδείο Ηρώδου του Αττικού στις 4 και 5 Ιουλίου 2007, με θέμα τις ουσίες στο τραγούδι.
Συμμετέχουν: Γιώργος Νταλάρας, Στέλιος Βαμβακάρης, Μπάμπης Τσέρτος, Χρήστος Θηβαίος, Θέμης Σερμιέ, Νίνα Λοτσάρη, Μάρθα Φριντζήλα, Χαρά Κεφαλά, Ασπασία Στρατηγού, Ζαχαρίας Καρούνης, Εστουδιαντίνα Ν. Ιωνίας Βόλου
Έρευνα, επιμέλεια υλικού: Παναγιώτης Κουνάδης, Γιώργος Νταλάρας |
|
|
Ουσία! Ουσίες! Ο ενικός δηλώνει αξία, περιεχόμενο. Ο πληθυντικός πάλι, είναι μία παρεξηγημένη έκφραση και ίσως όχι άδικα. Κι όμως, οι «ουσίες» αποκτούν «ουσία» όταν το τραγούδι έρχεται να τις γνωρίσει, να τις περιγράψει, να τις στιγματίσει, να τις απογυμνώσει, να τις απομυθοποιήσει. Το καλοκαίρι του 2007, ο Παναγιώτης Κουνάδης και ο Γιώργος Νταλάρας υπό τη στέγη και φιλοξενία του Ελληνικού Φεστιβάλ στο Ωδείο Ηρώδου του Αττικού επιχείρησαν με δύο συναυλίες που δημιούργησαν αίσθηση, αλλά και πλήθος αντιδράσεων να προσεγγίσουν τις ουσίες και τη θέση τους στο ελληνικό τραγούδι αλλά και στην κοινωνία της κάθε εποχής, σήμερα και παλιότερα. 
