123 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
16.12.2018
Ορφέας | Main Feed
Κείμενο: Μιχάλης Τσαντίλας

Φοίβος Δεληβοριάς: Έξω

Δισκοκριτικές

Μιχάλης Τσαντίλας

Φοίβος ΔελκηβοριάςΟ Φοίβος Δεληβοριάς αποτελεί αναντίρρητα ιδιαίτερη περίπτωση καλλιτέχνη. Ιδιοσυγκρασιακός, κυρίως στιχουργικά, με μεγάλα χρονικά διαστήματα ανάμεσα στις δισκογραφικές του καταθέσεις, οι οποίες είναι κάθε φορά πολύ προσεγμένες. Το Έξω αποτελεί μόλις τον πέμπτο δίσκο του σε 18 χρόνια παρουσίας.
Αυτή τη φορά, πρωτοτυπεί σε σχέση με τις προηγούμενες δουλειές του, εμπιστευόμενος την ενορχήστρωση και τη φροντίδα του ήχου στον Βασίλη Πιερρακέα, υπερκιθαρίστα της ελληνικής μουσικής σκηνής. Βέβαια, ο Θύμιος Παπαδόπουλος, που αναλάμβανε αυτούς τους τομείς μέχρι πρότινος, είναι και πάλι παρόν, παίζοντας διάφορα πνευστά και φροντίζοντας την όλη παραγωγή. Η παρουσία του Πιερρακέα, όμως, οδηγεί αναπόφευκτα σε έναν ήχο σαφώς πιο κιθαριστικό, ο οποίος δίνει ιδιαίτερη φρεσκάδα και νέα διάσταση στις μελωδίες του Φοίβου.

Φοίβος Δελκηβοριάς

 

Ο δίσκος ανοίγει με «Το Πινέλο», ένα τραγούδι που κουνάει το δάχτυλο στα κακώς κείμενα της μικρής οθόνης αλλά και στους «παλιούς» του μουσικού συναφιού, με τις κιθάρες σε πρώτο πλάνο και τον περίφημο ρυθμό του Bo Diddley να σε ξεσηκώνει. Στη συνέχεια οι τόνοι πέφτουν και ο καλλιτέχνης μας αφηγείται τον έρωτά του για μια Σαλονικιά («Αδιάκοπα») αλλά, αμέσως μετά, πιάνει την ηλεκτρική κιθάρα του (για πρώτη φορά σε δίσκο του) για να μας μιλήσει για την «Πέρα Χώρα», έναν ιδεατό κόσμο όπου «όλα είναι στο σώμα σου επιτρεπτά», όπου όλα τα «θέλω» πραγματοποιούνται και όλα τα «πρέπει» είναι άφαντα. Πρόκειται για ένα από τα δυνατότερα σημεία του άλμπουμ, με ήχο που παραπέμπει στα indie συγκροτήματα της αλλοδαπής, όλο slide κιθάρες που λυσσομανάνε και ρυθμικό τομέα ιδιαίτερα τονισμένο. Ακολουθεί «Ο Προορισμός», ένα πιο ατμοσφαιρικό κομμάτι, με ένα υπέροχο σόλο στα πλήκτρα από τον Πιερρακέα και στίχους που, όπως συχνά συμβαίνει με τον Δεληβοριά, έχουν πολλές προσωπικές αναφορές.

Η πρώτη αδύναμη στιγμή έρχεται με «Το Σουξέ Της Έλσας», ένα χορευτικό κομμάτι με σκωπτική διάθεση, το οποίο ακούγεται ευχάριστα στην αρχή αλλά δεν αντέχει σε πολλαπλές ακροάσεις. Οι «Λέξεις» βρίσκουν τον καλλιτέχνη πίσω από το πιάνο του, να τραγουδάει για λέξεις που έχουν χάσει τη σημασία τους, πάνω από μία επαναλαμβανόμενη μελωδία. Το «Και Του Χρόνου» γράφτηκε κατά παραγγελία, για λογαριασμό του ραδιοσταθμού «Μελωδία», αλλά δεν προδίδει την καταγωγή του αυτή. Είναι από τις καλύτερες στιγμές εδώ, με υπέροχο στίχο («…γιατί ο χρόνος δεν υπάρχει, γιατί ο χρόνος είσαι εσύ και οι άλλοι…») και μια μελωδία που όλο κάτι σου θυμίζει αλλά και που κολλάει στο μυαλό.

Όσοι υποστηρίζουν ότι το ρεμπέτικο είναι το ελληνικό μπλουζ, θα βρουν στο «Τσιτσάνης 1983 (Την αντάμωσα ένα βράδυ)» ένα καλό επιχείρημα. Πιστός στην παράδοση που έχει δημιουργήσει ο ίδιος και που τον θέλει να περιλαμβάνει και μία διασκευή σε κάθε δουλειά του, ο Δεληβοριάς μεταμορφώνει κυριολεκτικά το τραγούδι του Τσιτσάνη, κάνοντάς το να ακούγεται σα να ξεπήδησε από κάποιο κλαμπ του Σικάγο. Και αμέσως μετά, βουρ για την Ανατολή, με τη «Δισκογραφική», ένα τραγούδι για τα χαλάσματα του παλιού εργοστασίου της Columbia, με ιδιαίτερη ενορχήστρωση (βιολί από τον Κυριάκο Γκουβέντα, δεύτερες φωνές από τη Βασιλική Καρακώστα) και μυστηριώδη ατμόσφαιρα.

Φοίβος ΔελκηβοριάςΤα δύο επόμενα τραγούδια, «Κ-13» και «Ο.Κ.», αποτελούν μάλλον αδύναμες στιγμές. Το πρώτο έχει γραφτεί πολλά χρόνια πριν και προδίδει την ηλικία του, σώζεται παρόλα αυτά από την ενορχήστρωση, ενώ το δεύτερο θα ήταν καλύτερο a capella, όπως το ερμηνεύει ο Φοίβος στις συναυλίες του. Το δυνατότερο χαρτί του όμως το κρατά για το τέλος. Με μόνη συνοδεία το πιάνο του, ο Δεληβοριάς παραδίδει ένα απίστευτο τραγούδι με τίτλο «Το καλοκαίρι θα ‘ρθει», στο στυλ του παλαιότερου «Η Κική κάθε βράδυ». Πρόκειται για ένα από τα καλύτερα πράγματα που μας έχει δώσει ο τραγουδοποιός, γεμάτο μελαγχολία και νοσταλγική διάθεση. Μαγικό…

Εν κατακλείδι, πρόκειται για μία δουλειά στα γνωστά πολύ υψηλά στάνταρ που μας έχει συνηθίσει ο Φοίβος Δεληβοριάς, με φρέσκο ήχο, πολύ καλό ένθετο με έργα νέων καλλιτεχνών και λίγες μέτριες στιγμές, οι οποίες παρόλα αυτά έχουν τη δική τους γοητεία. Η ματιά του είναι σαφώς πιο διεισδυτική ενώ οι μουσικές φόρμες που υιοθετεί είναι σκοπίμως πιο απλές και άμεσες. Ίσως δεν ξεπερνά σε ποιότητα την προηγούμενη δισκογραφική του απόπειρα (Ο Καθρέφτης, 2003), αλλά δεν παύει να αποτελεί μια υπόσχεση ότι και για την επόμενη φορά έχουμε πολλά να περιμένουμε.

Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Άγγιξα, αγάπησα, έσκαψα, σύναξα θλίψη, γέμισα βοή.
Γιώργος Θέμελης

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

16/12/1974 Έφυγε από τη ζωή ο λογοτέχνης Κώστας Βάρναλης
17/12/1900 Γεννήθηκε η ηθοποιός Κατίνα Παξινού

ΤΥΧΑΙΑ TAGS