217 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
20.06.2019
Ορφέας | Main Feed
Κείμενο: Τάσος Π. Καραντής, Δώρα Παπαδοπούλου

Επετειακό «ΦΛΟΥ»: Ο Παύλος Σιδηρόπουλος στη VETO

Τάσος Π. Καραντής

Η δισκογραφία και οι εφημερίδες πάνε πακέτο. Πάνε χρόνια τώρα που τα σαββατιάτικα και κυριακάτικα κυρίως φύλλα των εφημερίδων συνοδεύονται από μουσικές συλλογές, επανεκδόσεις δίσκων, ακόμη και ολοκαίνουργιες δισκογραφικές κυκλοφορίες. Έτσι υπάρχει πλήθος επιλογών για το φιλοαναγνωστικό και ταυτόχρονα μουσικόφιλο κοινό. Υπάρχουν όμως και κάποιες προσφορές σαν κι αυτές, που δεν πρέπει να περνούν απαρατήρητες. Μία τέτοια μουσική προσφορά δίνει η εφημερίδα Veto της προσεχούς Κυριακής 6 – 12 στους αναγνώστες της, με το δίσκο «ΦΛΟΥ» του αείμνηστου Παύλου Σιδηρόπουλου, ακριβώς 19 χρόνια μετά το θάνατό του (6-12-1990). Να λοιπόν μία καλή ευκαιρία για εμάς να θυμηθούμε ξανά ένα δίσκο ορόσημο για το ελληνικό ροκ και τη δισκογραφία και μία ακόμη καλύτερη για εσάς, όχι μόνο να τον θυμηθείτε ή να τον γνωρίσετε αλλά και να τον ακούσετε. Σας τη συστήνουμε!
Ο Παύλος Σιδηρόπουλος, ο «πρίγκηπας της ροκ» ήταν δισέγγονος του Ζορμπά και ανιψιός της Έλλης Αλεξίου. Πέρασε στην αθανασία το Δεκέμβρη του 1990. Ο δίσκος ΦΛΟΥ αποτέλεσε σταθμό στη σύντομη μουσική του διαδρομή. Προσωπικό δημιούργημα αυτός ο δίσκος μιας χαρισματικής προσωπικότητας που έμελλε να ζει στις καρδιές αυτών που τον αγάπησαν, χρόνο με το χρόνο μετά το θάνατό του. Ο Σιδηρόπουλος που γράφει στίχους και μουσική συνεργάζεται για την έκδοσή του με το συγκρότημα Σπυριδούλα. Είμαστε στα τέλη της δεκαετίας του 1970. Τις πληγές που έκλεισε η μεταπολίτευση, ανοίγουν ξανά τα διλήμματα και τα προβλήματα της αστικής κοινωνίας. Το πολιτικό τραγούδι που ενέπνευσε πρόσωπα και αγώνες στα δύσκολα χρόνια της χούντας, δίνει τη θέση του στο ροκ, το πολιτικό τραγούδι μιας άλλης εποχής που αμφισβητεί την αλήθεια της.
Ο Σιδηρόπουλος έχει στο συρτάρι του αρκετά τραγούδια. Μετά τους «Δάμων και Φιντία», μετά τα «Μπουρμπούλια», μετά τη συνεργασία του με το Μαρκόπουλο στο Θεσσαλικό Κύκλο θέλει να κάνει ένα ροκ δίσκο με δικά του τραγούδια. Βρίσκει το συγκρότημα Σπυριδούλα, νέοι μουσικοί κι αυτοί τότε στο προσκήνιο. Γνωρίζει το γνωστό μουσικό παραγωγό Θόδωρο Σαραντή και του προτείνει την έκδοση του δίσκου. Σε ένα διαμέρισμα στην πλατεία Αμερικής κάνουν πρόβες. Σε συναυλία που δίνει το συγκρότημα μαζί με το Σιδηρόπουλο το Νοέμβρη του 1978 στο κινηματογράφο Μαρία – Έλενα στους Αγίους Αναργύρους, παρουσιάζονται για πρώτη φορά μερικά από τα ακόμη ακυκλοφόρητα τραγούδια. Το Γενάρη της επόμενης χρονιάς και αφού υπογράφουν συμβόλαιο με την ΕΜΙΑΛ, μπαίνουν στο στούντιο για τις ηχογραφήσεις. Στο δίσκο συμμετέχει η Δήμητρα Γαλάνη στο τραγούδι «Η ώρα του Stuff» μαζί με το Σιδηρόπουλο, όμως το όνομά της δεν αναγράφεται καθόλου, μιας και τότε ανήκε τυπικά σε άλλη εταιρία. Βαφτίζεται ΦΛΟΥ από το ομώνυμο τραγούδι που περιέχει με τίτλο «Ο Μπάμπης ο Φλου» και που αφορά πρόσωπο υπαρκτό που γνώρισε ο Παύλος στη Θεσσαλονίκη, στα φοιτητικά του χρόνια. Ήρωας του ένας φιλοσοφημένος γερομπεκρής με αγαπημένη του ατάκα «Φίλε μου, τα πάντα είναι φλου». Ο δίσκος βγαίνει, πουλάει 5000 αντίτυπα με το καλημέρα και εισπράττει καλές κριτικές από τις εφημερίδες και τα περιοδικά της εποχής. Πρωτόγνωρο ροκ, με ελληνικό στίχο. Ξεχωρίζουν αμέσως ο ομώνυμος «Μπάμπης ο Φλου», οι «Σοβαροί Κλόουν», το «Μου ‘πες θα φύγω».
Ο Σιδηρόπουλος υπήρξε ένας βιωματικός, ένας αυθεντικός καλλιτέχνης. Η απόσταση από τα τραγούδια του ήταν όση από το σώμα του. Δεν είναι τυχαίο πως μόνος αυτός έβαλε στα χείλη θέματα και καταστάσεις απαγορευμένες όπως τα ναρκωτικά, ο ρατσισμός, η βία, ο κοινωνικός αποκλεισμός, αλλά όχι με τη στόφα του εξ’ αποστάσεως καλλιτέχνη, αλλά με την αλήθεια που τους πρέπει.
Ο δίσκος του Παύλου Σιδηρόπουλου ΦΛΟΥ κατατάσσεται 40 χρόνια και πλέον μετά την κυκλοφορία του στους καλύτερους δίσκους της ελληνικής δισκογραφίας. Αν μη τι άλλο είναι ίσως ο καλύτερος ροκ δίσκος και σίγουρα από τους πιο πρωτοποριακούς. Ο Αργύρης Ζήλος γράφει για το ΦΛΟΥ στο περιοδικό «Ήχος» (1979): «Οι στίχοι του χτισμένοι λέξη προς λέξη με φροντίδα ευλαβική, αφήνουν σε κάθε τους άκρη να στάξει και από μία παλιά, εγκαταλειμμένη σπορά που ως καρπός πίστεψε πως θα δώσει την ελευθερία, αλλά δεν έδρεψε παρά τη στάμπα του κοινωνικού παράσιτου, το θάνατο». Και συνεχίζει: «Ως στιχουργός ο Παύλος Σιδηρόπουλος έχει πιάσει αυτό που ακριβώς εδώ και πολύ καιρό ήλπιζα πως κάποιος θα βρισκόταν για να εκφράσει. Έχει συλλάβει τις βαθύτερες συναισθηματικές πτυχές της ελληνικής γενιάς που παρακολούθησε το Γούντστοκ από απόσταση και έπλασε στην ψυχή της ένα δικό της κόσμο για να πληρώσει το κενό. »
Στο ίδιο περιοδικό, το 1991, μετά το θάνατο του Σιδηρόπουλου ο Αλέκος Παπαδόπουλος γράφει: «Το ΦΛΟΥ κυκλοφόρησε το 1978 και είναι το σημαντικότερο ροκ εν ρολ LP που έχει δημιουργηθεί στην Ελλάδα. Συμπυκνώνει σχεδόν όλα όσα είχαν συμβεί μέχρι τότε στη χώρα μας: μπλουζ, ρυθμ εν μπλουζ, χαρντ κιθάρες, ηλεκτρική και ακουστική μπαλάντα, τεχνορόκ του αμερικάνικου νότου, φανκ και όχι μόνο …». Και συνεχίζει: «Κανείς από του δημιουργούς του ΦΛΟΥ δεν ξεπέρασε ποτέ την προσφορά του σε αυτό το δίσκο. Και κανείς άλλος δίσκος δε μπόρεσε να τυλιχθεί στην ίδια λάμψη
Τον Οκτώβριο της επόμενης χρονιάς, το 1992, οι συντάκτες του περιοδικού Ποπ και Ροκ αναδεικνύοντας τους 15 καλύτερους ροκ δίσκους επέλεξαν το ΦΛΟΥ ως το καλύτερο άλμπουμ στην ιστορία της ελληνικής ροκ σκηνής.
Ο πρίγκηπας της ροκ έσβησε πριν δει την αυγή της δεκαετίας του ΄90. Πέθανε τη νύχτα της 6ης Δεκέμβρη 1990 από ανακοπή καρδιάς μετά από υπερβολική δόση ναρκωτικών. Δεκαπέντε μέρες πριν είχε δώσει την τελευταία του συνέντευξη στο ραδιόφωνο «9,41 Επικοινωνία στα FM» Κηδεύτηκε στο νεκροταφείο του Κόκκινου Μύλου στη Νέα Φιλαδέλφεια. Εκεί, κάθε χρόνο στην επέτειο του θανάτου του φίλοι και θαυμαστές τραγουδούν σιωπηλά τα μπλουζ του πρίγκηπα.

Αυτό το δίσκο λοιπόν, το ΦΛΟΥ, προσφέρει μεθαύριο Κυριακή 6 – 12 στους αναγνώστες της η Veto. Και αξίζει να πούμε ένα μπράβο εδώ σε όσους έκαναν την επιλογή να μας θυμίσουν έναν καλλιτέχνη που φώναξε αυτά που δυσκολευόμαστε να ψελλίσουμε. Και ελπίζουμε να δούμε κι άλλες τέτοιες προσφορές στο μέλλον. Προσφορές που να είναι διπλές ματιές στον πλούτο της ελληνικής μουσικής και στις αλήθειες που κρύβουμε μέσα μας.

Τα δημοσιεύματα από τα περιοδικά και το φωτογραφικό υλικό προέρχονται από το βιβλίο: "Παύλος Σιδηρόπουλος: Που να γυρίζεις" του Άκη Λαδικού

Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΘΕΜΑΤΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Εν αρχή ην ο ήχος κι όχι ο λόγος.
Σταύρος Ξαρχάκος

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

20/6/1934 Γεννήθηκε η ηθοποιός Αλίκη Βουγιουκλάκη. Στην κινηματογραφική της καριέρα, τραγούδησε τραγούδια πολλών μεγάλων συνθετών.
20/6/1949 Γεννήθηκε στην Αρκαδία ο τραγουδιστής Βασίλης Παπακωνσταντίνου

ΤΥΧΑΙΑ TAGS