314 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
14.10.2019
Ορφέας | Main Feed

Μουσικά ρεπορτάζ

Δώρα Παπαδοπούλου

Ήταν μακράν η πιο σύντομη απονομή χρυσού δίσκου που έχω δει. Αλλά και ένα από τα πιο γεμάτα μουσικά προγράμματα. Αν και αυτά έχουν ως σε ένα βαθμό τη σημασία τους, οι πωλήσεις δηλαδή και οι απονομές και όλα τα συνήθη δισκογραφικά events που εξελίσσονται παράλληλα με τις κυκλοφορίες και τα live κι αυτή τελικά τη χάνουν όταν η ίδια η μουσική γίνεται πρωταγωνίστρια. Δίπλα στο ποτάμι, λοιπόν, που έγινε μισή λεωφόρος για να μη ξεχιλίζει από βρόχινα νερά, ξεχίλισε η μουσική. Εκεί που ο Ορφέας Περίδης για ένα μήνα περίπου συνάντησε τους Human Touch, στη μουσική σκηνή «Δίπλα στο ποτάμι», βρέθηκα κι εγώ. Νιώθω κάπως άβολα και είναι πραγματικά κρίμα που σας μεταφέρω εντυπώσεις από κάτι που τέλειωσε. Όμως, η ζωή κάνει κύκλους, έτσι δεν είναι;

Αρκετά φιλοσοφήσαμε όμως. Στη μουσική σκηνή «Δίπλα στο ποτάμι» φέτος, τα μουσικά ίχνη του Ορφέα Περίδη και της τριάδας των Human Touch, του Σταύρου Λάντσια, του Γιώτη Κιουρτσόγλου και του David Lynch διασταυρώθηκαν σε μία μάλλον ιδιαίτερη και ίσως και λίγο ετερόκλητη μουσική συνάντηση. Εκεί βρέθηκα την Παρασκευή 11 Φλεβάρη, μία μέρα πριν από το φινάλε των παραστάσεων, με αφορμή την απονομή χρυσού δίσκου στον Ορφέα Περίδη για τις πωλήσεις της προηγούμενης δουλειάς του, του "Live και με τους φίλους του", αλλά με αιτία άλλη. Ήμουν πολύ περίεργη να διαπιστώσω με ίδια μάτια και αυτιά το αποτέλεσμα αυτής της συνύπαρξης του ρομαντικού και μάλλον μελαγχολικού τροβαδούρου με τη «τζαζ» δύναμη των Human Touch. Φοβόμουν πως θα μετανιώσω που άργησα να πάω ή που δε θα είχα την ευκαιρία να το κάνω κι άλλη φορά. Οι φόβοι μου τελικά, ευτυχώς, επαληθεύθηκαν.
Ο χώρος, γνωστός σε εμένα, μιας και έχω βρεθεί κι άλλες φορές, σχετικά άνετος και φιλικός, γέμισε γρήγορα από κόσμο, μέχρι που δεν έμεινε τραπέζι άδειο. Όπως θα ήθελε ο καθένας άλλωστε και όπως προσδοκούν σε κάθε τέτοια περίπτωση οι διοργανωτές. Γέμισε γρήγορα κι από καπνό, επιβεβαιώνοντας τα μισά από τα σοφά λαϊκά ρητά που φωτογραφίζουν τη ράτσα μας και που αν τα γράψω εδώ θα στεγνώσει το ηλεκτρονικό μελάνι. Με μικρή καθυστέρηση Περίδης, Λάντσιας, Κιουρτσόγλου και Lynch βρέθηκαν στη σκηνή για το καλοσώρισμα και το ξεκίνημα με το πρώτο τραγούδι, το Γενάρη, από τον ολοκαίνουργιο δίσκο του Περίδη "Ονειροπόλων μόχθοι". Ένας δίσκος με δώδεκα μικρές ιστορίες, για τους δώδεκα μήνες του χρόνου. Κάπου εκεί, σε χρόνο λίγο και καλό, έγινε και η δισκογραφική απονομή. Ο υπεύθυνος δημοσίων σχέσεων της Εταιρίας Γενικών Εκδόσεων, Άγγελος Κουτσούκης, ανέβηκε στη σκηνή και έδωσε το χρυσό δίσκο στον Ορφέα Περίδη, αλλά και στον εκπρόσωπο του στούντιο Μύθος Σάκη Γκίκα, λέγοντας πως «είναι πολύ σημαντικό στις μέρες μας και σε καιρούς δύσκολους για τη δισκογραφία,  καλλιτέχνες όπως ο Ορφέας που δεν πολυεμφανίζεται στα media να κάνει τέτοιες πωλήσεις». Ευχήθηκε το αυτό, και για το νέο άλμπουμ του καλλιτέχνη που μόλις κυκλοφόρησε. Το ίδιο εύχομαι κι εγώ σε έναν καλλιτέχνη που αποδεικνύει πως η παρουσία του στα μουσικά μας πράγματα δεν είναι τυχαία. Ο Ορφέας Περίδης με τη σειρά του, δε μπορούσε παρά να ευχαριστήσει τον κόσμο και τους συνεργάτες του για την αγάπη, τη στήριξη και την ανταπόκριση στο έργο του. Και κάπου εκεί, η απονομή έλαβε τέλος.





Η βραδιά ξεκίνησε με ρομαντική διάθεση αλλά και χιούμορ, με μελαγχολικές νότες αλλά και jazz δύναμη, με κιθάρα αλλά και δυνατό μπάσο και σαξόφωνο και κασόν. Ο Ορφέας Περίδης επέλεξε να "ανακατέψει" νέα και παλιά τραγούδια μέσα στο δικό του πρόγραμμα. Έτσι, κρατώντας με το αριστερό, όπως πάντα, την κιθάρα του πότε ανέλαβε την υποχρέωση να μας συστήσει τα νέα του τραγούδια, πότε να μας προσκαλέσει να θυμηθούμε τα παλιότερα και πότε να σιγοτραγουδήσουμε μαζί τις μεγάλες επιτυχίες του, που σχεδόν καμμιά από αυτές δεν έλειψε. "Ζηλεύει η νύχτα", "Φωτοβολίδα", "Για που το 'βαλες καρδιά μου", "Τα τσιγάρα", "Τα τραγουδια μου τ΄αμερικάνικα", "Αυγερινός", "Αχ να σε δω", "Φεύγω", "Δε σε κοιτάω στα μάτια" είναι μόνο μερικά από αυτά που ακούστηκαν. Ανάμεσα σε αυτά, ανακατεύθηκαν οι πιο πολλοί μήνες από τους "Ονειροπόλων μόχθους", ένα τραγούδι για την "Κυψέλη", ένα ακόμη, ανέκδοτο ακόμη για το "Παγκράτι" και πολύ συναίσθημα.
Από την άλλη, Λάντσιας, Κιουρτσόγλου και Lynch από τη μία ανέλαβαν τη βόλτα στη jazz, στη funk και στις latin προεκτάσεις τους, μέσα από τις δικές τους συνθέσεις και τα τραγούδια τους, αλλά και άλλα χωρίς καθόλου να τσιγκουνευτούν τη δύναμη, το πάθος, το ταλέντο, το χιούμορ, τις ιστορίες. Απο την άλλη, συνόδευαν τον Περίδη στα δικά του τραγούδια δίχως διακοπή. Μένοντας, διαρκώς και οι τέσσερις επί σκηνής. Και όλα τα παραπάνω, μέσα από ενορχηστρωτικές μανούβρες και εμπνεύσεις, made by Human Touch, πότε τεχνικές, πότε ιλλιγγιώδεις και πότε απαλές σαν άγγιγμα.
Έτσι, με δυο κουβέντες, είχαμε ένα πρόγραμμα πολυποίκιλο και γεμάτο, χωρίς να κάνει πουθενά κοιλιά, χωρίς να χάνει κανείς το ενδιαφέρον του, με νοσταλγία αλλά και εξάρσεις, με ιστορίες, χιούμορ και οικειότητα και κυρίως με πίστη και αγάπη στο ζητούμενο και το επιδιωκόμενο που ασφαλώς όλοι γνωρίζουμε ποιο είναι.  Έδεσε ο Περίδης, με τους Human Touch, αναμφίβολα. Ήταν, λένε οι ίδιοι, μία συνεργασία που επιζητούσαν καιρό και να που έγινε και μάλλον άφησε και το στίγμα της, ως μία επιτυχημένη μουσική πρόταση με ρόλο και ουσία. Είναι σα να στάθηκαν στην ίδια πλευρά της ζυγαριάς η εσωστρέφεια του Περίδη με τη μαεστρία των Human Touch και ως εκ θαύματος η ζυγαριά ισορρόπησε. Μπορεί οι εμφανίσεις στη μουσική σκηνή του Ορφέα Περίδη και των Human Touch στο "Δίπλα στο ποτάμι" να τελείωσαν, αλλά κάτι μου λέει πως δεν έκλεισαν τον κοινό τους κύκλο και θα ξαναδούμε σύντομα, εκεί ή αλλού. Το εύχομαι γιατί αξίζει.

Σ.Σ. Παράταση για τις εμφανίσεις του Ορφέα Περίδη και των Human Touch ως και το Σάββατο 19 Φεβρουαρίου.

Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΘΕΜΑΤΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Αν τουλάχιστον, μέσα στους ανθρώπους ένας πέθαινε από αηδία... Σιωπηλοί, θλιμμένοι, με σεμνούς τρόπους, θα διασκεδάζαμε όλοι στην κηδεία.
Κώστας Καρυωτάκης

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

14/10/1952 Γεννιούνται οι τραγουδοποιοί Χάρης και Πάνος Κατσιμίχας
14/10/2004 Πέθανε ο τραγουδιστής και ηθοποιός Βλάσης Μπονάτσος