Μουσικά ρεπορτάζ

Ο φετινός Απρίλης βρίσκει το Μανώλη Λιδάκη στη «Σφίγγα», ένα μικρό χώρο στο κέντρο της Αθήνας, κοντά στη Ζωοδόχο Πηγή, σε μία εφ' όλης της ύλης αναδρομή στην ως τώρα καλλιτεχνική του πορεία. Μαζί του η νέα και ταλαντούχα Αναστασία Ζακυνθινού και μία μικρή ομάδα καλών μουσικών. Εκεί βρέθηκα την Παρασκευή, στην παρέα της Legend και σε μια βραδιά που πραγματικά χάρηκα. Η σειρά σας να μάθετε αυτά που είδα κι άκουσα. Πάμε λοιπόν.

Δε μου αρέσει η γκρίνια, αλλά νιώθω πως δεν θα την αποφύγω. Οπότε, ας τα πούμε στην αρχή να ξεμπερδεύουμε. Για τα περί απαγόρευσης του καπνίσματος, ούτε λόγος να γίνεται. Η κάπνα δήλωσε παρούσα πολύ πριν γεμίσει το μισό καν μαγαζί. Το στριμωξίδι μεγάλο. Αν το δεις με μια άλλη, λίγο πιο αισιόδοξη ματιά, ίσως να πεις ότι μας φέρνει πιο κοντά.
Άσε που καλλιτεχνικά μπορεί και να βγεις κερδισμένος! Γιατί δεν υπάρχει περίπτωση να τα καταφέρει κανείς να φθάσει στην έξοδο, πριν το τέλος του προγράμματος. Είναι βέβαιο πως τα παραπάνω δεν αντέχουν να συναγωνιστούν τη μαγεία της μουσικής και να μας αποτρέψουν. Ωστόσο, κάποια στιγμή στη χώρα μας πρέπει να αναθεωρήσουμε τις κακές πρακτικές και νοοτροπίες. Στα καλά της «Σφίγγας»  συγκαταλέγονται η «στενή» επαφή του καλλιτέχνη με το κοινό του (όπως συμβαίνει στους πιο πολλούς μικρούς χώρους) και οι ευγενείς και εξυπηρετικοί υπάλληλοι.
Ο Μανώλης Λιδάκης είναι ένας από τους πιο εκφραστικούς ερμηνευτές του λαΐκού και όχι μόνο τραγουδιού. Με ένα μεγάλο και ποιοτικό ρεπερτόριο, με συνεργασίες πουάφησαν το στίγμα τους και με τραγούδια που έχουν αποδείξει την αξία τους μέσω της διαχρονικότητάς τους, ήταν σχεδόν βέβαιο εξ'αρχής πως η μουσική βόλτα θα 'ναι μεγάλη και σε πολλά μέρη. Και αυτό τελικά έγινε. Αν και μας έστησε λίγο στο ραντεβού, η όμορφη βραδιά ξεκίνησε λίγο πριν τις έντεκα και μισή με μία βόλτα στη «Χαλκίδα».
Μια βραδιά που πάντρεψε εύκολα τα λαϊκά του Καζαντζίδη και του Πάνου με τις μπαλάντες  της Αλαγιάννη του Περίδη και του Σιδηρόπουλου και τις «μπαλωθιές» της Κρήτης με τις μουσικές και τα τραγούδια του εαυτού του τις δύο τελευταίες δεκαετίες. Ο ίδιος ο καλλιτέχνης, αυτοσχεδιάζοντας στη σκηνή με κιθάρα, μπουζούκι και μπαγλαμά, παρουσιάζοντας ένα γεμάτο τρίωρο πρόγραμμα με μία μόνο πεντάλεπτη διακοπή, αναγκαία και απαραίτητη για να πάρει ο ίδιος και οι μουσικοί του μία ανάσα, γέμισε το μουσικό σύμπαν των παρευρισκομένων και είναι βέβαιο πως δεν άφησε ανικανοποίητους θεατές στην έξοδο.

Ο Μανώλης Λιδάκης, μόνος στη σκηνή για το ξεκίνημα, θύμησε μουσικά στιγμιότυπα από την προσωπική του δισκογραφία, παρεμβάλλοντας έντεχνα κάπου κάπου και τραγούδια άλλων δημιουργών και ερμηνευτών. Όσο προχωρούσε η βραδιά,  γνωστά και αγαπημένα λαϊκά τραγούδια έκανα την εμφάνισή τους, πάντα σε εναλλαγή με τα γνωστά και αγαπημένα του καλλιτέχνη. Δεν θα μπορούσε να λείψει φυσικά από τη βραδιά, η παράδοση της Κρήτης. Η πρώτη solo εμφάνιση  της Αναστασίας Ζακυνθινού λίγο μετά το ξεκίνημα του προγράμματος ήταν μελωδική και ατμοσφαιρική με τα παραδοσιακά «Τζιβαέρι» και «Στο 'πα και στο ξαναλέω», το «Όταν πίνει μια γυναίκα» (μουσική: Βασίλης Βασιλειάδης, στίχοι: Πυθαγόρας), ενώ στο δεύτερο πέρασμά της από τη σκηνή ανέβασε στροφές και κέφι τραγουδώντας μεταξύ άλλων την «Γκαρσόνα» (μουσική, στίχοι: Παναγιώτης Τούντας) και  το παραδοσιακό «Τι σε μέλλει εσένανε».
Κάπου ανάμεσα στις λαϊκές πενιές, ο Μανώλης Λιδάκης έπαιρνε την κιθάρα του για να αυτοσχεδιάσει μόνος. Τραγούδησε μοναδικά το «Μοιρολόϊ» της Βάσως Αλαγιάννη και τον «Φάρο» του Ορφέα Περίδη.  Σχεδόν a capella  τραγούδησε όμορφα το «Γλάρο» (μουσική, στίχοι: Βάσω Αλαγιάννη), ενώ γρατζουνώντας την κιθάρα μας θύμησε το «Να μ' αγαπάς» (μουσική, στίχοι: Ανδρέας Θωμόπουλος), το «Μην κουραστείς να μ΄αγαπάς» (μουσική: Σπύρος Παππάς , στίχοι: Γιάννης Αργύρης). Σε μία γεμάτη από μουσικές βραδιά, ακούστηκαν ακόμη μεταξύ άλλων τα τραγούδια:  «Τα Μέγαρα» (μουσική: Ορφέας Περίδης, στίχοι: Θοδωρής Γκόνης), «Άστρα μη με μαλώνετε» (μουσική, στίχοι: Λευτέρης Καμπουράκης ), «Άδικη καρδιά» (μουσική: Γιάννης Σπάθας, στίχοι: Μανώλης Λιδάκης),  «Αδυναμία μου μεγάλη» (μουσική: Σάκης Καπίρης, στίχοι: Δημήτρης Χριστόπουλος), «Πάλι πάλι» (μουσική, στίχοι: Μιχάλης Τζουγανάκης ), «Για να σε συναντήσω» (μουσική: Κώστας Λειβαδάς, στίχοι: Τάσος Λειβαδίτης),  «Ούτε που ρώτησα» (μουσική: Γιάννης Σπανός,  στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου), «Το θολωμένο μου μυαλό» (μουσική, στίχοι: Άκη Πάνου), «Πυρετός» (μουσική, στίχοι: Άκης Πάνου), «Της γερακίνας γιος» (μουσική: Βασίλης Τσιτσάνης,  στίχοι: Κώστας Βίρβος), «Απόψε σιωπηλοί» (μουσική, στίχοι: Βάσω Αλαγιάννη), «Πριγκηπέσσα» (μουσική, στίχοι: Σωκράτης Μάλαμας), «Νιώσε με» (μουσική: Πέτρος Βαγιόπουλος, στίχοι: Μανώλης Ρασούλης), «Αχ Ελλάδα σ αγαπώ» (μουσική: Σταύρος Ξαρχάκος, στίχοι: Μανώλης Ρασούλης) , «Ήτανε μια φορά» (μουσική: Σταύρος Ξαρχάκος, στίχοι: Κώστας Φέρρης), «Η μπαλάντα του κυρ Μέντιου» (μουσική: Λουκάς Θάνου, στίχοι: Κώστας Βάρναλης), «Θάλασσα» (μουσική, στίχοι: Κώστας Μουντάκης ).
Αν και ο κόσμος φώναξε εκ των υστέρων ρυθμικά για encore, η βραδιά είχε κλείσει οριστικά, ενώ το ρολόϊ έδειχνε λίγο μετά τις δύο και μισή, με τον «Αύγουστο» του Νίκου Παπάζογλου. Τραγική ειρωνία: το τραγούδι αυτό ήταν τελικά ένας αποχαιρετισμός, μιας και ο Νίκος Παπάζογλου ξεκίνησε σήμερα Κυριακή 17 του Απρίλη το ταξίδι του για τ' άστρα. Επιστρέψα σπίτι αρκετά αργότερα, μετά από ένα night drive στην ήσυχη νυχτερινή Αθήνα, με τους άδειους δρόμους και τα κλειστά φανάρια, σιγοτραγουδώντας αυτά που άφησε πίσω η βραδιά. Και ήταν πολλά. Ο Μανώλης Λιδάκης θα βρίσκεται, σύμφωνα με τα ως τώρα δεδομένα, για ακόμη ένα διήμερο στη μουσική σκηνή Σφίγγα της οδού Ζωοδόχου Πηγής. Να πάτε. 

Φωτογραφίες: Δ.Π.