Κείμενο: Θεοδόσης Βαφειάδης
Σταύρος Ξαρχάκος με Μποφίλιου και Χαρούλη στο Αρχαίο Θέατρο Φιλίππων
Δημοσιεύθηκε: 05.07.2011, 01:45
Το Σάββατο 2 Ιουλίου άνοιξε η αυλαία του Φεστιβάλ Φιλίππων – Θάσου (2 Ιουλίου – 22 Αυγούστου 2011) με μια ιδιαίτερη συναυλία. Ο σπουδαίος μουσικοσυνθέτης, ενορχηστρωτής και μαέστρος Σταύρος Ξαρχάκος παρουσίασε με την 12μελή Κρατική Ορχήστρα Ελληνικής Μουσικής και με δύο κορυφαίους ερμηνευτές της νέας γενιάς, τραγούδια του Μάνου Χατζιδάκι, του Μίκη Θεοδωράκη και δικά του, σε ποίηση Νίκου Γκάτσου, Νίκου Καζαντζάκη, Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα σε μετάφραση Οδυσσέα Ελύτη κ.ά.
Η συναυλία ξεκίνησε στις 21:40 και ολοκληρώθηκε δύο ώρες μετά. Ήταν πραγματικά μια «μυσταγωγία» να βλέπεις τον Ξαρχάκο να διευθύνει μια σπουδαία ορχήστρα και μάλιστα στο συγκεκριμένο χώρο. Η ακρίβεια και η λεπτομέρεια στην ενορχηστρωτική γραμμή είναι κάτι που πάντα με ενθουσιάζει και με ξαφνιάζει κάθε φορά που παρακολουθώ μια συναυλία του Ξαρχάκου.
Πριν ξεκινήσει όμως να διευθύνει, διάβασε ένα δραματικά επίκαιρο κείμενο του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη (1851-1911), στον οποίο είναι και αφιερωμένο το φετινό φεστιβάλ. Ένα άρθρο που είχε δημοσιευτεί στην εφημερίδα «Ακρόπολη» τον Ιανουάριο του 1896 και αναφερόταν στην κοινωνική-πολιτική-οικονομική κατάσταση που επικρατούσε τότε στην Ελλάδα:
«Ημύνθησαν περί πάτρης οι άστοργοι πολιτικοί, οι εκ περιτροπής μητρυιοί του ταλαιπώρου ωρφανισμένου Γένους; Άμυνα περί πάτρης δεν είναι αι σπασμωδικαί, κακομελέτητοι και κακοσύντακτοι επιστρατείαι, ουδέ τα σκωριασμένης επιδεικτικότητος θωρηκτά.
Άμυνα πετρί πάτρης θα ήτο η ευσυνείδητος λειτουργία των θεσμών, η εθνική αγωγή, η χρηστή διοίκησις, η καταπολέμησις του ξένου υλισμού και του πιθηκισμού, του διαφθείραντος το φρόνημα και εκφυλίσαντος σήμερον το έθνος, και η πρόληψις της χρεωκοπίας…
Αυτοί οι πολιτικοί, αυτοί οι βουλευταί, εκατάστρεψαν το έθνος, ανάθεμά τους. Κάψιμο θέλουν όλοι τους! Τότε σ’ εξεθέωναν οι προεστοί κ’ οι «γυφτοχαρατζήδες», τώρα σε «αθεώνουν» οι βουλευταί κ’ οι δήμαρχοι. Αυτοί που είχαν το λύειν και το δεσμείν εις τα δύο κόμματα, τους έταζαν «φούρνους με καρβέλια», δώσαντες αυτοίς ουχί πλείονας των είκοσι δραχμών μετρητά, απέναντι, καθώς τους είπαν, και παρακινήσαντες αυτούς να εξοδεύσουν κι απ’ τη σακκούλα τους όσα θέλουν άφοβα, διότι θα πληρωθούν μέχρι λεπτού, σύμφωνα με τον λογαριασμόν, ον ήθελαν παρουσιάσουν.
Το τέρας το καλούμενον επιφανής τρέφει την φυγοπονίαν, την θεσιθηρίαν, τον τραμπουκισμόν, τον κουτσαβακισμόν, την εις τους νόμους απείθειαν. Πλάττει αυλήν εξ αχρήστων ανθρώπων, στοιχείων φθοροποιών τα οποία τον περιστοιχίζουσι, παρασίτων τα οποία αποζώσιν εξ αυτού.
Μεταξύ δύο αντιπάλων μετερχομένων την αυτήν διαφθοράν, θα επιτύχει εκείνος όστις ευπρεπέστερον φορεί το προσωπείον κ’ επιδεξιώτερον τον κόθορνον.
Άμυνα περί πάτρης θα ήτο η ευσυνείδητος λειτουργία των θεσμών, η εθνική αγωγή, η χρηστή διοίκησις, η καταπολέμησις του ξένου υλισμού και πιθηκισμού, του διαφθείροντος το φρόνημα και εκφυλίσαντος σήμερον το έθνος, και η πρόληψις της χρεοκοπίας».
Πριν ξεκινήσει όμως να διευθύνει, διάβασε ένα δραματικά επίκαιρο κείμενο του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη (1851-1911), στον οποίο είναι και αφιερωμένο το φετινό φεστιβάλ. Ένα άρθρο που είχε δημοσιευτεί στην εφημερίδα «Ακρόπολη» τον Ιανουάριο του 1896 και αναφερόταν στην κοινωνική-πολιτική-οικονομική κατάσταση που επικρατούσε τότε στην Ελλάδα:
«Ημύνθησαν περί πάτρης οι άστοργοι πολιτικοί, οι εκ περιτροπής μητρυιοί του ταλαιπώρου ωρφανισμένου Γένους; Άμυνα περί πάτρης δεν είναι αι σπασμωδικαί, κακομελέτητοι και κακοσύντακτοι επιστρατείαι, ουδέ τα σκωριασμένης επιδεικτικότητος θωρηκτά.
Άμυνα πετρί πάτρης θα ήτο η ευσυνείδητος λειτουργία των θεσμών, η εθνική αγωγή, η χρηστή διοίκησις, η καταπολέμησις του ξένου υλισμού και του πιθηκισμού, του διαφθείραντος το φρόνημα και εκφυλίσαντος σήμερον το έθνος, και η πρόληψις της χρεωκοπίας…
Αυτοί οι πολιτικοί, αυτοί οι βουλευταί, εκατάστρεψαν το έθνος, ανάθεμά τους. Κάψιμο θέλουν όλοι τους! Τότε σ’ εξεθέωναν οι προεστοί κ’ οι «γυφτοχαρατζήδες», τώρα σε «αθεώνουν» οι βουλευταί κ’ οι δήμαρχοι. Αυτοί που είχαν το λύειν και το δεσμείν εις τα δύο κόμματα, τους έταζαν «φούρνους με καρβέλια», δώσαντες αυτοίς ουχί πλείονας των είκοσι δραχμών μετρητά, απέναντι, καθώς τους είπαν, και παρακινήσαντες αυτούς να εξοδεύσουν κι απ’ τη σακκούλα τους όσα θέλουν άφοβα, διότι θα πληρωθούν μέχρι λεπτού, σύμφωνα με τον λογαριασμόν, ον ήθελαν παρουσιάσουν.
Το τέρας το καλούμενον επιφανής τρέφει την φυγοπονίαν, την θεσιθηρίαν, τον τραμπουκισμόν, τον κουτσαβακισμόν, την εις τους νόμους απείθειαν. Πλάττει αυλήν εξ αχρήστων ανθρώπων, στοιχείων φθοροποιών τα οποία τον περιστοιχίζουσι, παρασίτων τα οποία αποζώσιν εξ αυτού.
Μεταξύ δύο αντιπάλων μετερχομένων την αυτήν διαφθοράν, θα επιτύχει εκείνος όστις ευπρεπέστερον φορεί το προσωπείον κ’ επιδεξιώτερον τον κόθορνον.
Άμυνα περί πάτρης θα ήτο η ευσυνείδητος λειτουργία των θεσμών, η εθνική αγωγή, η χρηστή διοίκησις, η καταπολέμησις του ξένου υλισμού και πιθηκισμού, του διαφθείροντος το φρόνημα και εκφυλίσαντος σήμερον το έθνος, και η πρόληψις της χρεοκοπίας».
 |  |
 |  |
 |  |
Ο Σταύρος Ξαρχάκος δεν σχολίασε τίποτα άλλο. Δεν ξαναμίλησε. Άφησε τα τραγούδια να "μιλήσουν" με τις φωνές αυτών των δύο παιδιών. Δύο παιδιά που ωριμάζουν όσο περνά ο καιρός και φτιάχνουν το δικό τους ξεχωριστό κόσμο στη σύγχρονη ελληνική μουσική σκηνή.
Να σας πω την αλήθεια, δυσκολεύομαι να ξεχωρίσω τις κορυφαίες στιγμές της συναυλίας, γιατί πραγματικά είναι πολλές. Οι ερμηνευτές Νατάσσα Μποφίλιου και Γιάννης Χαρούλης στάθηκαν με αξιοπρέπεια και σεβασμό στα μεγάλα τραγούδια που ερμήνευσαν. Δε "φοβήθηκαν" το μύθο των αξεπέραστων πρώτων εκτελεστών (Νίκος Ξυλούρης, Βίκυ Μοσχολιού, Γρηγόρης Μπιθικώτσης κ.ά.) και τραγούδησαν με ένταση, με πάθος, με συγκίνηση.
Η Μποφίλιου στα «Κεμάλ», «Χοντρομπαλού», «Σαββατόβραδο στην Καισαριανή», «Νυν και αεί», «Μην το ρωτάς τον ουρανό», «Νύχτα», «Έλα σε μένα» κ.ά.
Ο Χαρούλης στα «Ήτανε μια φορά», «Ο Γιάννης ο φονιάς», «Περιβόλια», «Δεν ήταν νησί», «Ένας ευαίσθητος ληστής», «Πώς να σωπάσω», «Γεια σου χαρά σου Βενετιά», «Έβαλε ο θεός σημάδι» κ.ά. Εν κατακλείδι, ήταν μια όμορφη βραδιά και πιστεύω πως αυτή η συνεργασία του Σταύρου Ξαρχάκου και της Κ.Ο.Ε.Μ με τους δύο νέους τραγουδιστές αξίζει τον κόπο να ηχογραφηθεί και να κυκλοφορήσει στη δισκογραφία. Όχι μόνο για τις μοναδικές ερμηνείες του Χαρούλη και της Μποφίλιου, αλλά και για τις αξιοθαύμαστες ενορχηστρώσεις -όπως πάντα- του κ. Σταύρου Ξαρχάκου.
Να σας πω την αλήθεια, δυσκολεύομαι να ξεχωρίσω τις κορυφαίες στιγμές της συναυλίας, γιατί πραγματικά είναι πολλές. Οι ερμηνευτές Νατάσσα Μποφίλιου και Γιάννης Χαρούλης στάθηκαν με αξιοπρέπεια και σεβασμό στα μεγάλα τραγούδια που ερμήνευσαν. Δε "φοβήθηκαν" το μύθο των αξεπέραστων πρώτων εκτελεστών (Νίκος Ξυλούρης, Βίκυ Μοσχολιού, Γρηγόρης Μπιθικώτσης κ.ά.) και τραγούδησαν με ένταση, με πάθος, με συγκίνηση.
Η Μποφίλιου στα «Κεμάλ», «Χοντρομπαλού», «Σαββατόβραδο στην Καισαριανή», «Νυν και αεί», «Μην το ρωτάς τον ουρανό», «Νύχτα», «Έλα σε μένα» κ.ά.
Ο Χαρούλης στα «Ήτανε μια φορά», «Ο Γιάννης ο φονιάς», «Περιβόλια», «Δεν ήταν νησί», «Ένας ευαίσθητος ληστής», «Πώς να σωπάσω», «Γεια σου χαρά σου Βενετιά», «Έβαλε ο θεός σημάδι» κ.ά. Εν κατακλείδι, ήταν μια όμορφη βραδιά και πιστεύω πως αυτή η συνεργασία του Σταύρου Ξαρχάκου και της Κ.Ο.Ε.Μ με τους δύο νέους τραγουδιστές αξίζει τον κόπο να ηχογραφηθεί και να κυκλοφορήσει στη δισκογραφία. Όχι μόνο για τις μοναδικές ερμηνείες του Χαρούλη και της Μποφίλιου, αλλά και για τις αξιοθαύμαστες ενορχηστρώσεις -όπως πάντα- του κ. Σταύρου Ξαρχάκου.
Για το υπόλοιπο πρόγραμμα του Φεστιβάλ Φιλίππων – Θάσου
www.philippifestival.gr
Φωτογραφίες: Θεοδόσης Βαφειάδης
Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου
ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ
- Το «55» του Σταμάτη Κραουνάκη, στην Κομοτηνή
- Γκαϊφύλλιας & Xanthis Brass Band Project: Οι ροκ μπαλάντες του Θανάση σε μια νέα διάσταση
- Φαραντούρη και Ιωαννίδης τίμησαν Παπαδιαμάντη και Γκάτσο στο Αρχαίο Θέατρο Φιλίππων
- Θάνος Μικρούτσικος, Χρήστος Θηβαίος: Μουσική πράξη για πέντε στη Ροδόπη
- 17η Συνάντηση Νέων Άρδα 2011 στις Καστανιές του Έβρου
- Σταύρος Ξαρχάκος με Μποφίλιου και Χαρούλη στο Αρχαίο Θέατρο Φιλίππων
- Αλκίνοος Ιωαννίδης: Μόνος επί σκηνής
- Η Ελένη Βιτάλη, ο Χάικ Γιαζιτζιάν και άλλες ιστορίες…
- Νατάσσα Μποφίλιου: Ραντεβού στη Θεσσαλονίκη
- Τζίμης Πανούσης στο Γυάλινο Μουσικό Θέατρο: All time classic
- Δημήτρης Ζερβουδάκης και Σοφία Γεωργαντζή live στην Αλεξανδρούπολη (26/07/10)
- 16η Συνάντηση Νέων Άρδα 2010 στις Καστανιές του Έβρου
- Αλκίνοος Ιωαννίδης: Το τραγούδι γυμνό
- 29η Πανελλήνια Συγκέντρωση Μοτοσυκλετιστών 19-24/05/2010 στον Άρδα (Καστανιές Έβρου)
- Μανώλης Μητσιάς: Ακριβός και πολύτιμος ερμηνευτής
ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ
Νυχτερινή εκπομπή Νυχτερινή εκπομπή, 26/02/2012 | Οι συμμετοχές του Θανάση Γκαϊφύλλια και κάποια άλλα σκόρπια τραγούδια
Νέα πρόσωπα Γιώργος Βαλιάκας: Τραγουδάμε τις ανάσες μας... και τα κουρέλια της ψυχής μας καταθέτουμε
Εραστές του ονείρου Έλενα Βασιλειάδη: Καμιά φορά στα λόγια, μπορεί να πω και ψέματα, όταν τραγουδάω ποτέ
Νέα πρόσωπα Ζηνοβία Αρβανιτίδη: Σ’ έναν σπουδαίο μουσικό θαυμάζω το ταλέντο, εκτιμώ το ήθος και αδιαφορώ για τον χαρακτήρα
Εραστές του ονείρου Αλεξία Χρυσομάλλη: Θέλω να γνωρίσω όσο γίνεται περισσότερες μουσικές και μουσικούς του κόσμου
Σχόλια
Τροφοδοσία RSS για τα σχόλια αυτού του άρθρου.