Κείμενο: Σάκης Ιντζεβίδης
Μια βραδιά αφιερωμένη στη μνήμη της Δέσποινα Κοντούδη
Δημοσιεύθηκε: 29.09.2011, 20:13
Αρκετές φορές ένιωσα την ανάγκη να εξωτερικεύσω τα συναισθήματα μου για καλλιτέχνες που δεν τους γνωρίζει το ευρύ κοινό, καλλιτέχνες με ιδιαίτερο βάρος στο πολιτιστικό γίγνεσθαι της Ελλάδας, ανθρώπους που δεν έβγαλαν χρήματα και δεν έκαναν καριέρες , δεν απόκτησαν την δόξα και την φήμη που τους άξιζε. Σήμερα ανοίγω ένα πολύ μεγάλο κεφάλαιο και ελπίζω να μου δοθεί η ευκαιρία να το συνεχίσω και με άλλα ονόματα στο μέλλον. Η Δέσποινα Κοντούδη υπήρξε μια γυναίκα που αποτέλεσε μάνα, φίλη, αδερφή, για πολλούς που την γνώριζαν, αλλά ακόμα και για μένα που την γνώρισα μέσα από μαρτυρίες φίλων και συνεργατών της υπήρξε έντονη η συγκίνηση και το ρίγος για την απουσία της. Σε μια βραδιά που αφιέρωσαν στο Almaz προς τιμή της γνωστά αλλά και λιγότερο γνωστά ονόματα του καλλιτεχνικού χώρου που συνεργάστηκαν μαζί της και την αγάπησαν, όπως και ο απλός κόσμος ανταποκρίθηκε σε αυτό το κάλεσμα. Έδωσαν το παρόν και τραγούδησαν οι Πένη Ξενάκη, Λένα Αλκαίου, Κρινιώ Νικολάου, Ειρήνη Χαρίδου, Ειρήνη Δασκαλάκη, Κωνσταντίνος Κωνσταντόπουλος, όπως και οι εκτός προγράμματος παρουσία του μαέστρου Γιάννη Σπανού και της Κατερίνας Κούκα συνέβαλαν στο να απογιωθούμε σε ένα ταξίδι μουσικό άνευ προηγουμένου, αφιερωμένο στην τεράστια ψυχή της εκλιπούσας.
Θα ήθελα ωστόσο να προσεγγίσω την αξία τον χαρακτήρα και την προσφορά της Δέσποινας Κοντούδη με αυτό το άρθρο μου, όπως μπορώ καλύτερα, με ομολογίες και μουσική, για να την γνωρίσετε και εσείς αγαπητοί αναγνώστες του Ορφέα. Πρώτη φορά είδα και ένιωσα τόση συγκίνηση σε μουσική εκδήλωση, ας δώσω τον λόγο όμως στους ανθρώπους που έζησαν αξέχαστες στιγμές μαζί της.
Θα ήθελα ωστόσο να προσεγγίσω την αξία τον χαρακτήρα και την προσφορά της Δέσποινας Κοντούδη με αυτό το άρθρο μου, όπως μπορώ καλύτερα, με ομολογίες και μουσική, για να την γνωρίσετε και εσείς αγαπητοί αναγνώστες του Ορφέα. Πρώτη φορά είδα και ένιωσα τόση συγκίνηση σε μουσική εκδήλωση, ας δώσω τον λόγο όμως στους ανθρώπους που έζησαν αξέχαστες στιγμές μαζί της.
Κωνσταντίνος Κωνσταντόπουλος: Με την Δέσποινα γνωριζόμασταν πάνω από 25 χρόνια , η αλήθεια είναι, ό,τι και να πω δεν θα’ ναι ακριβές, οφείλω να ομολογήσω ότι ακόμα το μυαλό μου δεν έχει κατανοήσει αυτήν την τόσο ξαφνική απουσία της. Δεν πιστεύω ακόμα ότι δεν την έχουμε κοντά μας. Η Δέσποινα για μας ήτανε συναισθηματικός τόπος, ήταν σημείο αναφοράς. Όλοι θέλαμε να γνωρίσουμε στους φίλους μας την Δέσποινα , όλοι ήθελαν να γνωρίσουν την Δέσποινα.
Είναι πραγματικά κρίμα και τεράστιο άδικο που η Δέσποινα δεν έκανε την διαδρομή, που πραγματικά της αναλογούσε, ήταν πολύ μεγάλη καλλιτέχνιδα και σπουδαία φωνή. Η φωνή της όταν ήταν επί σκηνής αγκάλιαζε όλο τον κόσμο, και ταυτόχρονα σε έκανε να αισθάνεσαι μοναδικός, δηλαδή ότι μόνο εσένα έπαιρνε αγκαλιά.
Πένυ Ξενάκη: Απόψε τα τραγούδια μας έγιναν αναμμένα κεράκια στην μνήμη της Δέσποινας, αυτό το πλάσμα το τόσο πληθωρικό το τόσο αγαπημένο. Κοντά στην Δέσποινα απόψε θυμόμαστε μια ολόκληρη παρέα, τον Διονύση Θεοδόση, τον Νικόλα Μητσοβολέα, Νίκο Γαλάτη και άλλους. Το θέμα είναι ότι όλη αυτή η παρέα η αγαπημένη που ήμουν και εγώ μέρος τους πριν 25 χρόνια, είναι « αστέρια » τώρα πια, οπότε αυτή την βραδιά τους την αφιερώνουμε.
Γιάννης Σπανός: Την Δέσποινα την γνώριζα πολλά χρόνια ήμασταν μαζί στα Εξάρχεια , παλιά στο « Καφενείο », όλοι υπήρξαμε μια μεγάλη παρέα , φυσικά εγώ πηγαινοερχόμουν στην Γαλλία, αλλά πάντα μου άρεσαν οι μικροί χώροι , οι ευαίσθητοι μουσικοί χώροι. Όταν έβλεπαν λοιπόν την Δέσποινα κάποιοι άσχετοι, πριν αρχίσει να τραγουδάει λέγαν- ποια είναι αυτή η φαρδιά;- απαντούσα εγώ: αφήστε την να τραγουδήσει και μετά κρίνετε. Η Δέσποινα είχε για μένα φαρδιά καρδιά, τεράστια ψυχή , είχε χιούμορ και γέλαγε, γι’ αυτό δεν πρέπει να κλαίμε, αλλά να αισθανόμαστε όπως αυτή.
Είναι πραγματικά κρίμα και τεράστιο άδικο που η Δέσποινα δεν έκανε την διαδρομή, που πραγματικά της αναλογούσε, ήταν πολύ μεγάλη καλλιτέχνιδα και σπουδαία φωνή. Η φωνή της όταν ήταν επί σκηνής αγκάλιαζε όλο τον κόσμο, και ταυτόχρονα σε έκανε να αισθάνεσαι μοναδικός, δηλαδή ότι μόνο εσένα έπαιρνε αγκαλιά.
Πένυ Ξενάκη: Απόψε τα τραγούδια μας έγιναν αναμμένα κεράκια στην μνήμη της Δέσποινας, αυτό το πλάσμα το τόσο πληθωρικό το τόσο αγαπημένο. Κοντά στην Δέσποινα απόψε θυμόμαστε μια ολόκληρη παρέα, τον Διονύση Θεοδόση, τον Νικόλα Μητσοβολέα, Νίκο Γαλάτη και άλλους. Το θέμα είναι ότι όλη αυτή η παρέα η αγαπημένη που ήμουν και εγώ μέρος τους πριν 25 χρόνια, είναι « αστέρια » τώρα πια, οπότε αυτή την βραδιά τους την αφιερώνουμε.
Γιάννης Σπανός: Την Δέσποινα την γνώριζα πολλά χρόνια ήμασταν μαζί στα Εξάρχεια , παλιά στο « Καφενείο », όλοι υπήρξαμε μια μεγάλη παρέα , φυσικά εγώ πηγαινοερχόμουν στην Γαλλία, αλλά πάντα μου άρεσαν οι μικροί χώροι , οι ευαίσθητοι μουσικοί χώροι. Όταν έβλεπαν λοιπόν την Δέσποινα κάποιοι άσχετοι, πριν αρχίσει να τραγουδάει λέγαν- ποια είναι αυτή η φαρδιά;- απαντούσα εγώ: αφήστε την να τραγουδήσει και μετά κρίνετε. Η Δέσποινα είχε για μένα φαρδιά καρδιά, τεράστια ψυχή , είχε χιούμορ και γέλαγε, γι’ αυτό δεν πρέπει να κλαίμε, αλλά να αισθανόμαστε όπως αυτή.
 |  |
 |  |
 |  |
 |  |
 |  |
 |  |
 |  |
Λένα Αλκαίου: Την γνώριζα την Δέσποινα πάνω από 15 χρόνια , καταρχήν για εμένα η Δέσποινα ήταν σπουδαία τραγουδίστρια, θαύμαζα και αγαπούσα την φωνή της. Προσωπικά πιστεύω ότι το τραγούδι δεν είναι μόνο έκταση φωνής σε οκτάβες, έδινε στο κόσμο την αγάπη της και την ψυχή της. Επίσης να πω ότι την εκτιμούσα ως άνθρωπο, και ότι μου λείπει πολύ. Σε μία μαύρη εποχή που πέρασα, λόγω του ότι έχασα το πιο αγαπημένο μου πρόσωπο, τον αδερφό μου σε ηλικία 30 χρονών, ήταν εκεί , μου συμπαραστάθηκε, γιατί πραγματικά ήξερε πώς να είναι κοντά στους ανθρώπους όταν την χρειαζόταν. Ήξερε να δίνει αγάπη και με έμαθε και μένα να δίνω, πιστεύω ότι δίπλα της έμαθα να είμαι καλύτερος άνθρωπος και την ευχαριστώ. Ήταν για μένα φίλη , μάνα, αδερφή. Είναι πολύ ωραίο να κάνεις καριέρα αλλά επίσης είναι πολύ σημαντικό να εξελίσσεσαι και να γίνεσαι καλύτερος άνθρωπος, εγώ δεν πρόκειται να την ξεχάσω ποτέ, θα την θυμάμαι με αγάπη. Γιατί όπως είπα-οι άνθρωποι δεν ξεχνιούνται παρά μόνο αν τους ξεχάσουμε εμείς- Λυπάμαι ειλικρινά γιατί μια τόσο τεράστια φωνή δεν έκανε πράγματα περισσότερα που τα άξιζε.
Ειρήνη Δασκαλάκη: Η Δέσποινα κατόρθωσε για μένα να είναι μια κιβωτός ιδεών και δονήσεων, η λαϊκή κουλτούρα έτσι όπως την αντιλαμβανόμαστε σήμερα, δεν μπόρεσε να τη νικήσει με τίποτα, μετέφερε πράγματα και θα τα μεταφέρει στον αιώνα των αιώνων.
Κρινιώ Νικολάου: Δεν θέλω να πω πολλά γιατί είμαι συγκινημένη , απλά θα πω ότι για μένα η Δέσποινα ήταν ένας άνθρωπος με φοβερή ενέργεια, φοβερό πάθος και ενέργεια επί σκηνής. Ήταν το φως επί σκηνής για όλους μας.
Ειρήνη Χαρίδου: Τα λόγια είναι πολύ φτωχά σε σχέση με την Δέσποινα, για μένα ήταν ένας άνθρωπος που μου έμαθε να αγαπάω και να δίνω τον καλύτερο εαυτό μου όταν τραγουδάω, μια ψυχή τεράστια , μια αγκαλιά καταπληκτική. Ήταν για μένα φίλη, ένας άνθρωπος που μπορούσα να ακουμπήσω την ψυχή μου.
| Παρακολουθήστε video από την εκδήλωση | |
| | |
Τέλος πριν κλείσω αυτή την αναφορά μου στην μνήμη της Δέσποινας Κοντούδη να μεταφέρω τα λόγια μιας πολύ καλής φίλη της και να δώσω υπόσχεση ότι κάποια στιγμή θα κάνω μια ραδιοφωνική εκπομπή αφιερωμένη στην ίδια.
Μαρία Μαρινάκου: Την Δέσποινα την ήξερα 30 χρόνια περίπου, ήταν ένας άνθρωπος ο οποίος είχε ένα τρόπο να διεισδύει στην ψυχή του άλλου, και δεν ήταν μόνο η φωνή της. Ήταν μάνα μου, αδερφή, και πολλά άλλα. Οπουδήποτε στον κόσμο αν ήταν η Δέσποινα, θα ήταν μία δεύτερη Nina Simone, δηλαδή θα μπορούσε να πει τζαζ με ένα μοναδικό τρόπο. Πέρα από αυτή την ικανότητα της στο τραγούδι μπορούσε να ανοίγει τις καρδιές μας, να μπαίνει μέσα και να παίρνει σταλαγματιές αγάπης, πανανθρώπινες. Επίσης είχε την ικανότητα να μας ξεγυμνώνει, και να βγάζει έναν εαυτό από εμάς που δεν χρειάζεται την αρματωσιά, το καβούκι. Μόνο οι άνθρωποι που έχουν νιώσει μοναξιά έχουν πληγωθεί και έχουν νιώσει ίσως και την απόρριψη , όπως η ίδια, έχουν την δυνατότητα να επικοινωνήσουν καλά με τους γύρω τους.
Αυτή η ικανότητα που είχε να αγγίζει τις καρδιές, μας έφερε απόψε εδώ όλους για να την τιμήσουμε, για όσα μας πρόσφερε, και την ευχαριστούμε.
Καλό ταξίδι Δέσποινα , στην γειτονιά των Αγγέλων !
Αυτή η ικανότητα που είχε να αγγίζει τις καρδιές, μας έφερε απόψε εδώ όλους για να την τιμήσουμε, για όσα μας πρόσφερε, και την ευχαριστούμε.
Καλό ταξίδι Δέσποινα , στην γειτονιά των Αγγέλων !
  |
|
[*] Με την αείμνηστη Δέσποινα Κοντούδη είχα μιλήσει τηλεφωνικά μαζί της, το 2009, στα πλαίσια του αφιερώματος μου στον «ΟΡΦΕΑ» για τον αείμνηστο Διονύση Θεοδόση, του οποίου ήταν στενή του φίλη και του στάθηκε δίπλα του μέχρι και τις τελευταίες του στιγμές. Ως ελάχιστη τιμή στη μνήμη της, αναδημοσιεύω εδώ τη συνομιλία μου μαζί της, όπου αποτυπώνεται πολύ καθαρά ο Άνθρωπος Δέσποινα Κοντούδη, όπως την περιέγραψαν, παραπάνω, στο ρεπορτάζ του Σάκη Ιντζεβίδη, οι φίλοι και συνάδελφοί της.
Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Φωτογραφίες, video: Σάκης Ιντζεβίδης
Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου
Η γνώμη σας ... Προσθήκη σχολίου
ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ
- Αναζητώντας τον Αττίκ στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης
- Χάρις Αλεξίου, Δήμητρα Γαλάνη: Σε Μπλε βελούδο στο ΜΜΘ
- Ute Lemper: The Pirate Jane is Back στο ΜΜΘ
- Οι « Noiz guitar duo » στο 7o Guitar plus | Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης.
- Η Μαρίζα Ρίζου στο Σταυρό του Νότου: «JaZz it a Little»
- Βικτωρία Ταγκούλη και Χρίστος Θεοδώρου στον Πυρήνα με μια βόλτα αλλιώτικη, γεμάτη όμορφα τραγούδια
- Μαρία Φαραντούρη, Αλκίνοος Ιωαννίδης στο Μ.Μ.Θ.: «Νίκος Γκάτσος: 100 χρόνια από την γέννησή του»
- Νίκος Ζιώγαλας, Διονύσης Τσακνής, Γιάννης Μηλιώκας: Ιστορία γράφουν οι παρέες
- Πρεμιέρα για τους Lexicon Project στον Σταυρό του Νότου
- Πρεμιέρα στον Κάβουρα με Ντένια Κουρούση & Σπύρο Πατρά
- Πρεμιέρα για τη Μαρία Εγγλέζου στο Ακρόαμα
- Μια βραδιά αφιερωμένη στη μνήμη της Δέσποινα Κοντούδη
- Θέλεις να το ζήσεις; WLF 2011. Φωτογραφίζοντας το νέο Φεστιβάλ!
- Οδοιπορικό στο «Μουσικό χωριό»
- Τάνια Τσανακλίδου: «Στο δρόμο»
