Μουσικά ρεπορτάζ

 Μετά από πέντε εβδομάδες άκρως επιτυχημένων εμφανίσεων στη Θεσσαλονίκη, το «Αμάν… Αμήν» του Σταύρου Ξαρχάκου ήρθε στην Αθήνα και συγκεκριμένα, στο Θέατρο Ακροπόλ. Η πρεμιέρα έγινε την Παρασκευή 17 Φεβρουαρίου, με τους θεατές να ικανοποιούν όλες τους τις αισθήσεις.
Οι ερμηνευτές Καίτη Ντάλη, Μαρία Σουλτάτου, Ηρώ Σαΐα, Κώστας Μαντζόπουλος, Ζαχαρίας Καρούνης, Κώστας Τσίγκος, Μανώλης Πάππος, Ηρακλής Ζάκκας και οι υπόλοιποι συντελεστές, χρησιμοποιώντας όλο τους το ταλέντο, κατάφεραν να μεταφέρουν τους παραβρισκόμενους σε μια Ελλάδα του παρελθόντος, σε μια Ελλάδα που έχει υποφέρει πολύ, αλλά που συνάμα όλοι αγαπάμε. Και όλα αυτά, γίνονται με απόλυτη επιτυχία στο σήμερα και τις παρούσες δύσκολες συνθήκες που βιώνουμε είτε μέσα από τα τραγούδια που, μπορεί πρακτικά να είναι γραμμένα τον περασμένο αιώνα, αλλά το νόημά τους είναι εντελώς σημερινό είτε μέσα από τις ατάκες των καλλιτεχνών, αρκετές από τις οποίες είναι «δανεισμένες» από τωρινά μνημονιακά σλόγκαν...
Οι εναλλαγές ανάμεσα στα συναισθήματα είναι πολύ έντονες, αφού από το «Αμάν» που προκαλείται μέσα από το τραγούδι «Μάνα μου Ελλάς» και τη στεναχώρια του Χάρου («Το βουνό», «Μες της Πεντέλης τα βουνά» κ.α.), ήρθε η ώρα της ευφορίας με τα τραγούδια του τεκέ («Όταν συμβεί στα πέριξ», «Κάν’ τονε, Σταύρο, κάν’ τονε» κ.α.). Στη δε σειρά της Ανατολής, όλο το θέατρο παρασύρεται στο ρυθμό της «Σεράχ» και της «Μπουρνοβαλιάς» για να καταχειροκροτήσει στη συνέχεια τα κομμάτια της αγάπης («Ζούσα μοναχός χωρίς αγάπη», «Καίγομαι καίγομαι» κ.α.).
Το σκηνικό αλλάζει μετά το διάλειμμα, αφού στο μέρος της φυλακής υπάρχει τόσο η θλίψη όσο και το γέλιο («Τα μάνταλα», «Σακαφλιάς»), αφού ακούγονται μέχρι και… πιστολιές! Ακολουθούν και άλλα, πολλά τραγούδια χωρισμένα στις κατηγορίες της προδοσίας, της ξενιτιάς και του «Αμήν». Και κάπου εκεί ανάμεσα και συγκεκριμένα στην «Χοντρομπαλού», ανεβαίνει στη σκηνή ο Σταύρος Ξαρχάκος (προς ευχάριστη έκπληξη όλων) για να συνοδέψει την Καίτη Ντάλη σε αυτό το ιδιαίτερο κομμάτι. Όμως, δεν τελειώνει εδώ η παράσταση, αφού ακούγεται ένα απόσπασμα από το κλασικό «Μεγάλο μας τσίρκο» και συγκεκριμένα το κομμάτι «Λαέ μη σφίξεις άλλο το ζωνάρι». Πόσο επίκαιρα είναι αυτά τα λόγια του Ιάκωβου Καμπανέλλη….
Κλείνοντας, αξίζει να αναφερθεί πως – δικαιολογημένα - είναι αναπόφευκτη η σύγκριση  με την προηγούμενη παράσταση του Αμάν… Αμήν πριν από 17 χρόνια. Κάποιοι από εκείνους τους ανθρώπους που είχαν την τύχη να την παρακολουθήσουν, πέφτουν στην παγίδα των συγκρίσεων με τους παλιούς καλλιτέχνες, λέγοντας πως λείπουν πολύ από την παράσταση. Η μόνη απάντηση που θα μπορούσε να δοθεί σε αυτή την άποψη, είναι ότι, όλοι ανεξαιρέτως οι συμμετέχοντες και στο φετινό "Αμάν… Αμήν", πληρούν στο μέγιστο τις προϋποθέσεις για την ολοκλήρωση μιας καλοφτιαγμένης παράστασης υπό το έμπειρο μάτι του Σταύρου Ξαρχάκου στη σκηνοθεσία. Στο κάτω κάτω, η παρουσίαση του καλού, ρεμπέτικου τραγουδιού είναι από μόνη της η αφορμή για να δει και να ακούσει κάποιος το «Αμάν… Αμήν».

Επειδή το Θέατρο Ακροπόλ δεν έστειλε φωτογραφίες από τις παραστάσεις της Αθήνας, οι συγκεκριμένες φωτογραφίες είναι από τις παραστάσεις του "Αμάν... Αμήν" στη Θεσσαλονίκη και το Βασιλικό Θέατρο.