
ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ
Κείμενο: Μιχάλης Τσαντίλας
Ο Lolek στο Κηποθέατρο Παπάγου: Και μαζί και μόνος
Δημοσιεύθηκε: 20.07.2010, 22:25
Η πρώτη μου επίσκεψη στον πολύ όμορφο χώρο του Δημοτικού Θεάτρου Παπάγου συνδυάστηκε με την εκεί εμφάνιση του Lolek, του νέου τραγουδοποιού που μας συστήθηκε πέρυσι με το πρώτο άλμπουμ του, Alone, που κυκλοφόρησε από την Inner Ear. Ήταν το Σάββατο 10 Ιουλίου και η «πρώτη μεγάλη συναυλία» του καλλιτέχνη, σύμφωνα με το δελτίο τύπου. |
| Ξεκινάω με λίγη γκρίνια για να τελειώσω ωραία. Η τιμή των 18 ευρώ για το εισητήριο είναι νομίζω ιδιαιτέρως τσουχτερή για πολλούς λόγους. Πρώτον, λόγω οικονομικής κρίσης. Δεύτερον, λόγω εποχής – μέσα Ιουλίου οι Αθηναίοι έχουν ήδη αρχίσει να εγκαταλείπουν την πόλη. Και τρίτον, λόγω του εμπορικού μεγέθους του καλλιτέχνη. Αν σκεφτεί κανείς ότι σε αυτό το ποσό θα πρέπει να προστεθούν και κάποια επιπλέον έξοδα (όπως π.χ. της μετακίνησης) ίσως καταλάβει γιατί ήταν τόσο λίγος ο κόσμος που βρέθηκε στο θέατρο εκείνη τη βραδιά – νομίζω ότι τα τραγούδια του Lolek, ασχέτως τι νομίζει ο καθένας γι’ αυτά, αξίζουν ενός μεγαλύτερου κοινού. Ας μην του το στερούν τέτοιες τιμολογιακές πολιτικές. Στο ψητό τώρα. Το Alone μού είχε αφήσει ανάμεικτες εντυπώσεις και πρέπει να πω ότι άρχισα να συμπαθώ σαφώς περισσότερο τη δουλειά του Γιάννη Αναγνωστάτου από τη στιγμή που τον είδα για πρώτη φορά σε ζωντανή εμφάνιση, τον χειμώνα, στη Μουσική Σκηνή Δίπλα Στο Ποτάμι. Τα ευχάριστα νέα είναι ότι, σε σχέση με εκείνη την εμφάνιση, διαπίστωσα σημαντική πρόοδο σχεδόν σε όλους τους τομείς της εμφάνισής του πάνω στη σκηνή. Είναι πλέον σαφές ότι ο τραγουδοποιός έχει αρχίσει να «ψήνεται» στο σανίδι και να προσέχει πολύ την όλη εικόνα του, ενώ και η καθαρότητα της άρθρωσής του, είναι επίσης βελτιωμένη. Το μενού της βραδιάς περιελάμβανε, πέρα από ολόκληρο το Alone και αρκετές διασκευές που πλέον κρατούν σταθερή θέση στις εμφανίσεις του (νέες προσθήκες τα Δε Λες Κουβέντα των Μούτση-Τριπολίτη και Μαγική Πόλη του Χατζιδάκι), αρκετά καινούργια τραγούδια που, ως φαίνεται, θα βρουν θέση στην δεύτερη δισκογραφική δουλειά του που ετοιμάζεται σιγά σιγά. Η κύρια διαφοροποίηση σε σχέση με τα προηγούμενα είναι ότι αυτά έχουν ελληνικό στίχο. Αν και δεν είμαι σε καμία περίπτωση ελληνολάτρης, το γεγονός με χαροποιεί ιδιαιτέρως γιατί δείχνει ότι ο Αναγνωστάτος επιλέγει τον δύσκολο δρόμο – είναι σαφώς πιο εύκολο να γράψει κανείς αγγλικό στίχο, ειδικά για το μουσικό στυλ με το οποίο καταπιάνεται ο Lolek αλλά και η μεγάλη πλειοψηφία των νέων συγκροτημάτων και καλλιτεχνών. Τα νέα αυτά τραγούδια, όσο μπορεί να διακινδυνεύσει κανείς μια εκτίμηση έπειτα από μια μόνο ακρόαση, μού φάνηκαν πολύ ενδιαφέροντα και δεν είναι τυχαίο ότι ένα από αυτά, το προσωπικό μου αγαπημένο Δεν Αρκεί, πήρε το δυνατότερο χειροκρότημα, μαζί βέβαια με το χιτ Have You Noticed?. Στον εκτελεστικό τομέα, η τετραμελής μπάντα (Ζαχαρίας Βαμβακούσης στο ακορντεόν, Θάνος Κολοκυθάς στο ακουστικό μπάσο, Θανάσης Αρχανιώτης στα τύμπανα, Κώστας Τσιώλης σε πλήκτρα, μεταλλόφωνο, μελόντικα και toy piano) ήταν πολύ καλή, αν και προσωπικά μου έλειψαν οι lap steel κιθάρες του Μιχάλη Μοσχούτη – αν ήταν κι εκείνος παρών, η ορχήστρα θα ήταν, νομίζω, πληρέστερη και πιο «ευέλικτη».Εκείνο όμως που με χαροποίησε περισσότερο εκείνο το όμορφο βράδυ είναι ότι είδα τον Lolek σαφώς πιο «λυμένο» πάνω στη σκηνή. Εκεί που προηγουμένως εμφανιζόταν σχεδόν ακατάδεκτος με το κοινό και μετά βίας «ψέλιζε» δυο-τρεις κουβέντες, στου Παπάγου απευθύνθηκε ουκ ολίγες φορές στους παρευρισκόμενους, άλλοτε αστειευόμενος και άλλοτε προαναγγέλοντας το εκάστοτε τραγούδι. Δεν τα έχασε ούτε όταν, κατά την εκτέλεση του Κανένα Έλεος, ένα κοριτσάκι πλησίασε στη σκηνή και τού φώναξε «σταμάτα» ενώ, σε προφανώς μεγάλα κέφια, κάλεσε στη σκηνή και όσους ήθελαν να χορέψουν με τη συνοδεία του Γύρισε, Σε Περιμένω, Γύρισε. Με λίγα λόγια, ο Lolek που είδαμε εκείνο το βράδυ ήταν ένας περφόρμερ που, παρότι θέλει σαφώς να διατηρήσει τη δημιουργική μοναξιά του, δεν δίστασε να τη μοιραστεί και μαζί μας. Αυτός είναι ο Lolek που προτιμούμε! |
| |
| |
| |
| |
| Setlist 1. Since I Am A Soldier 2. These Guns 3. River Of Diseases 4. A Valse Of True Romance 5. Ιστορία Ενός Δέντρου 6. Δε Λες Κουβέντα 7. Oh Mama 8. I Went To The Beach Alone 9. Σύνορα Η Αγάπη Δε Γνωρίζει 10. Δεν Αρκεί 11. Κανένα Έλεος | 12. One More Cup Of Coffee 13. Κεφάλι Και Βλέμμα Ψηλά 14. Τα Κεριά 15. Μαγική Πόλη 16. Alone With Lucy 17. Now Cry! 18. Το Νερό Έχει Μνήμη 19. Να Είμαι Κανενός 20. Have You Noticed? 21. The First Time Ever I Saw Your Face 22. Γύρισε, Σε Περιμένω, Γύρισε 23. Sand |
| Φωτογραφίες: Μιχάλης Τσαντίλας |
Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου
Η γνώμη σας ... Προσθήκη σχολίου
ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΑΝΑ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟ
Έλενα Κοσμά
Έλλη Ρουμπέν
Βασίλης Χαρδαλιάς
Γιώργος Τζαγάκης
Γιώτα Παπαβασιλείου
Δημήτρης Βαγενάς
Δόμνα Κουντούρη
Δώρα Παπαδοπούλου
Ειρήνη Κουλούρη
Εύη Αργυρίου
Θεοδόσης Βαφειάδης
Θύμιος Λυμπέρης
Ιωάννα Φατιόνα Χύζμο
Καλή Βανδώρου
Κατερίνα Κοφινά
Κώστας Λαδόπουλος
Κώστας Πατσαλής
Μιχάλης Τσαντίλας
Τάσος Π. Καραντής
Χρύσα Σωφρονά
ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΤΟΥ/ΤΗΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ
ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ
- Η συνέντευξη τύπου και το λάιβ των Πυξ Λαξ στο Terra Vibe
- Ο Μάρκος Δεληβοριάς και οι Φίλοι του Παβαρότι στην Αυλαία: Σούπερ-γκρουπ της μιας βραδιάς
- Τα Υπόγεια Ρεύματα στο Club του Σταυρού Του Νότου: Ανατρέποντας τις προβλέψεις
- Ο Δημήτρης Αρναούτης στον Πυρήνα: Ροκ κατάσταση
- Η παρουσίαση του νέου άλμπουμ της Λένας Πλάτωνος στο Metropolis Live Stage
- Ο Νίκος Χαλβατζής στον Πυρήνα: Χαμηλός φωτισμός, υψηλή φόρτιση
- Η παρουσίαση του νέου δίσκου των Mode Plagal στο Taf
- Ο Φοίβος Δεληβοριάς στο Μετρό: Υπερήρωες μουσικοί και μεταλλαγμένα τραγούδια
- Κ.Κ. στο Παλλάς
- Ο Γιώργος Δημητριάδης στο Οξυγόνο: Βαθιά ανάσα
- Ο Φοίβος Δεληβοριάς στο Κηποθέατρο Παπάγου: Πώς να το πεις πιο απλά;
- Ο Lolek στο Κηποθέατρο Παπάγου: Και μαζί και μόνος
- Ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου στο Φεστιβάλ Πέτρας: Ο ελάχιστος εαυτός, ο μέγιστος δημιουργός
- Θάνος Μικρούτσικος, Υπόγεια Ρεύματα, Γιάννης Κούτρας στο Κύτταρο
- Ο Φοίβος Δεληβοριάς στο Μετρό: Who’s afraid of the Big Bad Band?
ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΘΕΜΑΤΑ
ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ
ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝΤο γιαούρτι, που μια μέρα πριν από το ευρώ, έκανε 48 δραχμές και μια μέρα μετά τριακόσιες πενήντα – σε δραχμές – εμείς το φάγαμε αδιαμαρτύρητα. Το ίδιο γιαούρτι ήταν, ίσως και χειρότερο, αλλά εμείς το πληρώσαμε χωρίς να πούμε λέξη. Δηλαδή ως λαός είμαστε πολύ του γιαουρτιού.
|
ΑΤΖΕΝΤΑ ΜΟΥΣΙΚΩΝ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ |










Η πρώτη μου επίσκεψη στον πολύ όμορφο χώρο του Δημοτικού Θεάτρου Παπάγου συνδυάστηκε με την εκεί εμφάνιση του Lolek, του νέου τραγουδοποιού που μας συστήθηκε πέρυσι με το πρώτο άλμπουμ του, Alone, που κυκλοφόρησε από την Inner Ear. Ήταν το Σάββατο 10 Ιουλίου και η «πρώτη μεγάλη συναυλία» του καλλιτέχνη, σύμφωνα με το δελτίο τύπου.
Το μενού της βραδιάς περιελάμβανε, πέρα από ολόκληρο το Alone και αρκετές διασκευές που πλέον κρατούν σταθερή θέση στις εμφανίσεις του (νέες προσθήκες τα Δε Λες Κουβέντα των Μούτση-Τριπολίτη και Μαγική Πόλη του Χατζιδάκι), αρκετά καινούργια τραγούδια που, ως φαίνεται, θα βρουν θέση στην δεύτερη δισκογραφική δουλειά του που ετοιμάζεται σιγά σιγά. Η κύρια διαφοροποίηση σε σχέση με τα προηγούμενα είναι ότι αυτά έχουν ελληνικό στίχο. Αν και δεν είμαι σε καμία περίπτωση ελληνολάτρης, το γεγονός με χαροποιεί ιδιαιτέρως γιατί δείχνει ότι ο Αναγνωστάτος επιλέγει τον δύσκολο δρόμο – είναι σαφώς πιο εύκολο να γράψει κανείς αγγλικό στίχο, ειδικά για το μουσικό στυλ με το οποίο καταπιάνεται ο Lolek αλλά και η μεγάλη πλειοψηφία των νέων συγκροτημάτων και καλλιτεχνών. Τα νέα αυτά τραγούδια, όσο μπορεί να διακινδυνεύσει κανείς μια εκτίμηση έπειτα από μια μόνο ακρόαση, μού φάνηκαν πολύ ενδιαφέροντα και δεν είναι τυχαίο ότι ένα από αυτά, το προσωπικό μου αγαπημένο Δεν Αρκεί, πήρε το δυνατότερο χειροκρότημα, μαζί βέβαια με το χιτ Have You Noticed?. Στον εκτελεστικό τομέα, η τετραμελής μπάντα (Ζαχαρίας Βαμβακούσης στο ακορντεόν, Θάνος Κολοκυθάς στο ακουστικό μπάσο, Θανάσης Αρχανιώτης στα τύμπανα, Κώστας Τσιώλης σε πλήκτρα, μεταλλόφωνο, μελόντικα και toy piano) ήταν πολύ καλή, αν και προσωπικά μου έλειψαν οι lap steel κιθάρες του Μιχάλη Μοσχούτη – αν ήταν κι εκείνος παρών, η ορχήστρα θα ήταν, νομίζω, πληρέστερη και πιο «ευέλικτη».
