Γιώργης Χριστοδούλου: Flâneur*

Se promener sans hâte, au hasard, en s’abandonnant à l’impression et au spectacle du moment
(Περπατάω χωρίς βιασύνη, τυχαία, αφημένος στην εντύπωση και το θέαμα της στιγμής) | Personne qui flâne (Αυτός που περιδιαβαίνει)

Η νέα δισκογραφική δουλειά του Γιώργη Χριστοδούλου «Flâneur*» ακολουθεί μια διαδρομή άκρως περιπλανητική που οδηγεί σε 10 αυθεντικά ισπανόφωνα και γαλλόφωνα κομμάτια + 1 ορχηστρικό. Μια μουσική εκδρομή που στις αποσκευές της μεταφέρει τις εμπειρίες ενός “επαγγελματία σουλατσαδόρου”. Με ηχοχρώματα αποκλειστικά ακουστικής μουσικής και με στοιχεία world & jazz, κάθε μελωδία και κάθε στίχος, είναι ένα παράθυρο σε έναν κόσμο πλασμένο από σκηνές ενός Flâneur: χαζεύοντας τους περαστικούς σ’ ένα παγκάκι στην Πλάκα, παρατηρώντας την κίνηση από το παράθυρο ενός Café στην οδό Joaquín Costa στη Βαρκελώνη, ατενίζοντας νωχελικά τον ωκεανό από το λιμάνι του Buenos Aires και περπατώντας στην Avenue Marceau του Παρισιού, σφυρίζοντας… Ο Γιώργης Χριστοδούλου μοιράζοντας τον χρόνο του την τελευταία πενταετία μεταξύ Ελλάδας και Ισπανίας, έχοντας εξερευνήσει την κουλτούρα και τη γλώσσα, έπειτα από συνεργασίες και συναυλίες με δημοφιλείς ισπανούς τραγουδοποιούς
εμπνεύστηκε τη δημιουργία του άλμπουμ «Flâneur*». Η επαφή και η αγάπη για τον ισπανόφωνο κόσμο αποτέλεσε μια νέα πρόκληση για το Γιώργη, ο οποίος αμέσως μετά την Ελλάδα, θα κυκλοφορήσει το δίσκο του στην Ισπανία και το καλοκαίρι στην Αργεντινή από την epsa music-argentina. ‘Οπως εξηγεί ο ίδιος, η “flâneur” πρόταση του, έχει να κάνει με ένα από τα πιο όμορφα πράγματα που μπορεί να μας προσφέρει η μουσική: να μας “βγάζει στο δρόμο” όταν κλείσουμε απλώς τα μάτια μας και την αφουγκραστούμε.

 

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ και ΜΟΥΣΙΚΟΙ
10+1 κομμάτια με την σύνθεση και ερμηνεία του Γιώργη Χριστοδούλου και με συμμετοχές στους στίχους και τη μουσική από αξιόλογους τραγουδοποιούς της ισπανικής και γαλλικής ανεξάρτητης σκηνής, συνθέτουν μια εξαιρετικά πρωτότυπη μουσική εμπειρία: Ο Alberto Mate από τη Μαδρίτη, ο Jordi Maranges από τη Βαρκελώνη, η Marthelene Gabon από τη Μασσαλία, συνεργάζονται με τον Γιώργη ενώ την εκστατική φωνή της δανείζει στο «Tous les mardis» η Joanna Swan – η τραγουδίστρια της Βρετανικής μπάντας «Ilya». Συμμετέχει ακόμη στο «Carrer Joaquin Costa» ο Marc Melià Sobrevias από τη Μαγιόρκα, πιανίστας του δημοφιλούς folkpop συγκροτήματος «The Lonely Drifter Karen». Ανάμεσα στους φίλους μουσικούς που πέρασαν από το στούντιο συναντάμε τους διακεκριμένους έλληνες τζαζίστες Γιώργο Κοντραφούρη (hammond), Ανδρέα Πολυζογώπουλο (τρομπέτα και φιλκόρνο), Ηρακλή Βαβάτσικα (bayan) ενώ βασικοί συνεργάτες είναι οι Claude Asisahi (τύμπανα), Alfred Ruci (κιθάρες), Alberto Perezsan και Πάρις Ματακούδης (κοντραμπάσο) και συμμετέχουν οι Μαριάνθη Πετριτσοπούλου (βιμπράφωνο), Arben Kadesha και Arben Antoni (έγχορδα), Μάριος Βαλινάκης (σαξόφωνο), Βασίλης Βασιλάτος (κρουστά) και
Κατερίνα Κυρμιζή (φωνητικά). Οι ηχογραφήσεις έγιναν στα studio Soundflakes στην Αθήνα και Sol de Sants στη
Βαρκελώνη. Το mastering έγινε στα Abbey road studios του Λονδίνου από τον Peter Mew.

 

ΣΥΝΑΥΛΙΕΣ
Με DNA και ταμπεραμέντο μεσογειακό, η μπάντα του Γιώργη Χριστοδούλου, Alfred Ruci (ακουστική κιθάρα, φλάουτο, ακορντεόν), Γρηγόρης Θεοδωρίδης (κοντραμπάσο), Claude Asisahi (τύμπανα, κρουστά) αλλά και τον ίδιο στο ukulele, harmonica και toy piano, θα περιπλανάται μουσικά στην Ελλάδα ενώ στην Ισπανία θα περιοδεύει με τους μουσικούς Oscar Jairo Ortega (πιάνο), Alberto Perezsan (κοντραμπάσο) και Luis Bestard (τύμπανα).

Tracklist

1. Deriva ...όπως «περιπλάνηση»
Ένα κομμάτι αφιερωμένο στο βίο των flâneur, όπου κι αν βρίσκονται.
Μετάφραση: Παρασκευή απόγευμα /κανείς δε μου τηλεφώνησε / αποφασίζω να βγω μια βόλτα / Ο
δρόμος είναι το παράθυρο μου / κι εγώ προχωράω σαν τουρίστας / χαμένος μες στην ίδια
μου την πόλη... Μπαλκόνια και λεωφόροι / καστανιές και τραμ / κοιτάζω τη ζωή να περνά /
Ελαφρύς, χωρίς αποσκευές / απολαμβάνω το τοπίο κι αφήνομαι... Εδώ κι εκεί / αφήνομαι, να
παρασυρθώ / εδώ κι εκεί / στην ίδια μου την πόλη
Πέφτουν λίγες σταγόνες / μα δε με νοιάζει / μ’ αρέσει η βροχή όταν περπατάω / κοιτάζομαι
στις βιτρίνες - τους καθρέφτες της πόλης / Ξαφνικά σκοντάφτω / και τότε αρχίζω να σφυρίζω
/ και συνεχίζω το δρόμο μου / χωρίς κατεύθυνση και προορισμό / ο χρόνος θα με παρασύρει
Εδώ κι εκεί / θα με παρασύρει / εδώ κι εκεί / στην ίδια μου την πόλη
Κατεβαίνουν τα ρολά των μαγαζιών / το απόγευμα πια έχει τελειώσει / δε ξέρω πως να
επιστρέψω / κι έτσι για μια στιγμή / νιώθω ευτυχισμένος / καθισμένος στην άκρη της
θάλασσας
Και να’ μαι, εδώ / με την μοναξιά μου / και να’ μαι, εδώ / στην άκρη της θάλασσας.

2. Mi nido ...όπως «η φωλιά μου»
Ένα άκρως ερωτικό τραγούδι σε μουσική και στίχους του Alberto Matesanz. Ο Alberto θεωρείται ένας από τους πολλά υποσχόμενους ισπανούς τραγουδοποιούς, με εξαιρετικό ταλέντο στη στιχουργική, έχοντας αποσπάσει κολακευτικές κριτικές από την El Pais και άλλες ισπανόφωνες έγκριτες εφημερίδες. Ο Γιώργος Κοντραφούρης συμμετέχει με το δεξιοτεχνικό του σόλο στο hammond.

3. Canción naif ...όπως «Aφελές τραγούδι»
Ένα ισπανόφωνο κομμάτι που αναδεικνύει το μικρό παιδί που ζει μέσα μας ή και ανάμεσα μας. Το Canción naif είναι αποκλειστικά ηχογραφημένο με παιδικά μουσικά όργανα, μικρά κρουστά, toy piano, παιδικό ακορντεόν, ενώ συμμετέχει παίζοντας φιλκόρνο ο Ανδρέας Πολυζογώπουλος. Ο Γιώργης Χριστοδούλου προσκάλεσε τον Μαγιορκινό τραγουδοποιό Jordi Maranges, να γράψει ένα κομμάτι με το συγκεκριμένο τίτλο: «ένα αφελές τραγούδι» και να στήσουν μαζί μια “παιδική ορχήστρα”.
Μετάφραση:
Θα ζωγραφίσω ένα “σ’ αγαπώ” με κιμωλία / στο πεζοδρόμιο, έξω άπ’ την πόρτα του σπιτιού
σου / θα σε γεμίσω με λουλούδια, κορδέλες, σοκολάτες / και τυχερά παιχνίδια
Και θ’ ακούγεται μια ορχήστρα / παλιά βαλς θα φτάσουν / ως την τελευταία γωνιά της
θλίψης σου / Θ’ αφήσουμε την πόλη, / θα πετάξουμε πιο πέρα/ μέχρι να κατακτήσουμε το πιο
μακρινό αστέρι...
Θα σου σχεδιάσω ένα μυστικό μονοπάτι / με ψίχουλα από φεγγάρι / κι αστέρια από ψωμί /
Θα σου ανακαλύψω ένα νέο αλφάβητο / όπου το ταυ θα φοράει καπέλο / και τ’ όμικρον θα
‘ναι ένα στρογγυλό φιλί
Κι οι δρόμοι θα τρέμουν / παλιά αμάξια θα μουγκρίζουν / ζεστές μελωδίες από άλλους
καιρούς / Η βροχή θα πέφτει / κι οι ζητιάνοι θα τραγουδούν: «να! το πιο όμορφο ζευγάρι του
κόσμου!»

4. Flâneur
Ο τίτλος του δίσκου και το κεντρικό του θέμα που αγκαλιάζει δημιουργικά αυτή τη δουλειά βασίζεται σε μια έννοια που καθόρισε ο γάλλος συγγραφέας, ποιητής και κριτικός Charles Baudelaire και που δεν έχει ακριβή μετάφραση σε καμμιά άλλη γλώσσα. “Για τον τέλειο σουλατσαδόρο, για τον παθιασμένο παρατηρητή, είναι μία απέραντη απόλαυση να διαλέγει την κατοικία του μέσα στη μάζα, στο μεταβλητό, στην κίνηση, στο φευγαλέο και στο άπειρο. Το να είσαι έξω από το σπίτι σου, κι ωστόσο να αισθάνεσαι παντού στο σπίτι σου, το να βλέπεις τον κόσμο, να είσαι στο κέντρο του κόσμου και να μένεις κρυμμένος από τον κόσμο, αυτές είναι μερικές από τις μικρότερες ηδονές αυτών των ανεξάρτητων, παθιασμένων, αμερόληπτων πνευμάτων, που η γλώσσα μόνο αδέξια μπορεί να τα ορίσει. Ο παρατηρητής είναι ένας πρίγκιπας που απολαμβάνει παντού το ινκόγκνιτο του.” Το κομμάτι αυτό σε στίχους της Marthelene Gabon είναι το πρώτο music video του άλμπουμ και εμφανίζει τον Γιώργη Χριστοδούλου στο ρόλο του παρατηρητή, ενώ η ομάδα «Athens Lindy Hop» γεμίζει το πλάνο με τις «στροβιλιστές» της φιγούρες. Σε σκηνοθεσία του Δημήτρη Συλβέστρου, το «Flâneur» μοιάζει με μια παραγωγή που παραπέμπει σε ταινία μικρού μήκους με κεντρικό μοτίβο τις καθημερινές στιγμές ενός flâneur από το θρόνο του, ένα παγκάκι.
Μετάφραση:
Τί ωφελεί η βιασύνη / όταν δεν ξέρεις πού πας
εγώ προτιμώ να κάθομαι σ’ ένα παγκάκι
τί ωφελεί το άγχος / όταν δεν μπορείς να πας πουθενά
εγώ προτιμώ να μη γίνω ποτέ ένας “μεγάλος”
Περνώ το χρόνο μου / πνίγοντας όλους τους καημούς σας
όταν φτάνω... τη σωστή στιγμή
giorgis flâneur* 5 // 7
τί ωφελεί να ψάχνεις / όταν δεν μπορείς να «βρεις»
εγώ προτιμώ να είσαι συ ευχαριστημένος
τί ωφελεί να κρατάς τα πάντα / όταν πρέπει να ξεχάσεις
εγώ προτιμώ να τραβάω μπροστά
Κόβω βόλτες κάτω από τη μύτη σας / όλες τις μέρες του χρόνου
κυρίες και κύριοι ...είμαι η ευτυχία!

5. Tous les Mardis
Περιδιαβαίνοντας στους δρόμους του Παρισιού. Ένα παράνομο ζευγάρι συναντιέται «κάθε Τρίτη» (Tous les Mardis)… Ένα τραγούδι εμπνευσμένο από την αριστουργηματική ταινία του Frédéric Fonteyne «Μια Πορνογραφική Σχέση». Η ταινία που έχει χαρακτηριστεί από κριτικούς ως ένα δοκίμιο για τον έρωτα, καθώς και για το ρόλο που παίζουν εν αγνοία μας η τύχη, η λεπτομέρεια και η παρεξήγηση στη ζωή μας. Στο «Tous les Mardis» συμμετέχει η τραγουδίστρια Joanna Swan του Βρετανικού συγκροτήματος «Ilya», γνωστή στη μουσική σκηνή από τη μεγάλη επιτυχία που γνώρισε στο single «Belissimo», αλλά και το «Soleil Soleil» από το ντεμπούτο άλμπουμ τους, που ακούγεται στη σκοτεινή κινηματογραφική ταινία του Evans, «Mr. Brooks». Επιπλέον, η μουσική τους έγινε παγκόσμια γνωστή όταν χρησιμοποιήθηκε σε διαφημιστικές καμπάνιες, όπως των καλλυντικών Revlon και της κολόνιας «Amor, amor» της Cacharel.

6. Carrer Joaquin Costa
Ορχηστρικό θέμα εμπνευσμένο από τον ομώνυμο δρόμο του Raval (πρώην κακόφημη κεντρική γειτονιά της Βαρκελώνης). Εκεί γεννηθήκαν, μεταξύ άλλων, ο Καταλανός συγγραφέας best sellers, Terenci Moix και η δημοφιλής συγγραφέας και δημοσιογράφος της El Pais, Maruja Torres.
Ο δρόμος αυτός που βρίσκεται δίπλα στο MACBA (μουσείο σύγχρονης τέχνης) έχει ιδιαίτερη ποικιλομορφία γιατί μπορεί κανείς να συναντήσει από πακιστανικά εστιατόρια και κουρεία, κινέζικα μικρομάγαζα και ζεστά φοιτητικά στέκια και μπαρ,
έως πολυτελέστατα ξενοδοχεία. Ένα σημείο-σταθμός στην ιστορία της οδού Carrer Joaquin Costa είναι το καφέ- bistro Granja de Gava, στο οποίο σύχναζε ο κόσμος της διανόησης της καταλανικής πρωτεύουσας.
Οι ήχοι που ακούγονται στο κομμάτι ηχογραφήθηκαν ένα απόγευμα σε αυτή την οδό, αποτυπώνοντας τον παλμό μιας γειτονιάς που εξακολουθεί να ζει δυνατά. Η ψυχή του συγκροτήματος «The Lonely Drifter Karen», o Marc Melià Sobrevias που ζει μεταξύ Βρυξελλών και Βαρκελώνης και γνωρίζει ευρωπαϊκή επιτυχία, δημοφιλής για τον ιδιαίτερο και πρωτότυπο ήχο του, συντροφεύει με το πιάνο του τη σύνθεση του κομματιού.

7. Barcelone
Αφιερωμένο στην πιο γοητευτική πόλη της δυτικής Μεσογείου. Ένα παλιό τραγούδι του σπουδαίου και πολυτάλαντου Boris Vian που μιλάει για έναν παλιό έρωτα που ξαναζωντανεύει στην «πόλη των κόντηδων», την Βαρκελώνη. Το εξαιρετικό αυτό τραγούδι, ξεχασμένο από το χρόνο, με πολύ λίγες εκτελέσεις, ανακάλυψε» ο Γιώργης Χριστοδούλου σε ένα δίσκο με τα demo του Boris Vian, σε ηχογράφηση μόνο με πιάνο και φωνή.
Για τις ανάγκες αυτής της διασκευής ηχογραφήθηκαν φυσικοί ήχοι από τα café της Βαρκελώνης.

8. Quizá muy pronto
Εμπνευσμένο από το φτερωτό μικρό θεό που συχνά προκαλεί αναστάτωση στη ζωή μας, ο τραγουδοποιός Alberto Matesanz έγραψε το «Quizá muy pronto» ή αλλιώς ίσως πολύ νωρίς».

9. Silencio ...όπως «σιωπή»
Το πιο χαμηλόφωνο κομμάτι του άλμπουμ, με τους εξαιρετικούς στίχους του Alberto Matesanz, εκφράζει την πιο εύθραυστη και προσωπική πλευρά ενός flâneur. Μια κλασσική κιθάρα και ένα κουαρτέτο εγχόρδων χορεύουν στο ρυθμό των 3/4ων. ...Για νυχτερινές ώρες.

10. Vendaval ...όπως «νοτιάς»
Τραγούδι που εξιστορεί αυθεντικές στιγμές για τη νύχτα στην πόλη και την εργένικη ζωή. Τα φώτα της πόλης… ένα μπαρ… ένα δωμάτιο γεμάτο μουσικές, μπουκάλια και ποτήρια… στο κέντρο ενός σκηνικού γεμάτο ταράτσες, χωρίς έξοδο κινδύνου. Όπως χαρακτηριστικά περιγράφει ο στίχος «κάθε βράδι γράφω το φυσικό σενάριο της μοναξιάς» και συμπληρώνει «να ζωγραφίσω ένα κρεβάτι για να μη ξυπνήσω ποτέ και να αλλάξω την αλήθεια μου για μιαν άλλη αλήθεια». Τραγούδι για την ουσία της “α-λήθειας”: δηλαδή για αυτό που δεν θα ξεχαστεί ποτέ.

11. La mitad ...όπως «το μισό»
Η «καληνύχτα» του δίσκου. Το όνομα του single αναφέρεται στο διχασμό, τη μοιρασιά και σε αυτόν που ζει ανάμεσα σε δύο διαφορετικά πλαίσια ή πατρίδες. Για έναν άνθρωπο που μοιράζει τη ζωή, τη σκέψη, το χρόνο και τις επιθυμίες του ανάμεσα σε δύο τόπους, είναι σα να βρίσκεται σε ένα διαρκές δίλλημα. Σε όλα τα πράγματα του ανήκει μόνο «το μισό». Το μέλλον του είναι προδιαγεγραμμένο: αργά ή γρήγορα θα πρέπει να επιστρέψει «στην άλλη πλευρά».

 

Ο Γιώργης Χριστοδούλου
Ο Γιώργης Χριστοδούλου κατάγεται από την Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου και μεγάλωσε στο κέντρο της Αθήνας. Ξεκίνησε τα πρώτα του βήματα με την Αρλέτα, με αφετηρία την κοινή εμφάνιση τους στο θέατρο του Κολλεγίου Αθηνών και η συνεργασία τους συνεχίστηκε σε συναυλίες στην Ελλάδα και στην Κύπρο. Αποφοίτησε με άριστα τη Δραματική Σχολή, παραμένοντας πιστός στην ενασχόληση του με το τραγούδι και τη σύνθεση. Παράλληλα, εμφανίστηκε πάντα τραγουδώντας σε πέντε μουσικές παραστάσεις, ξεχωρίζοντας τις συνεργασίες με το θίασο της Αλίκης Βουγιουκλάκη, της Χαλκιά-Παρτσαλάκη και της Ξένιας Καλογεροπούλου.
Συνεργάζεται με τον συνθέτη Νότη Μαυρουδή και τραγουδά με την συνοδεία του στην κιθάρα σε θερινά και κλειστά θέατρα και μουσικές σκηνές σε όλη την Ελλάδα. Το Μάρτιο του 1998 κυκλοφορεί ο πρώτος προσωπικός δίσκος του, με τίτλο «Γιαπωνέζικοι Κήποι» σε ερμηνεία και στίχους δικούς του και μουσική του Σ. Παπασταύρου. Σε δύο από αυτά τα τραγούδια συμμετέχουν η Νένα Βενετσάνου και η Πέγκυ Σταθακοπούλου. Η πρώτη του δουλειά αποτέλεσε το εφαλτήριο για να τραγουδήσει σε μουσικές σκηνές και να δώσει συναυλίες στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Το 1999-2000 συμμετέχει τραγουδώντας, στην παράσταση «Εδώ Λιλιπούπολη-20 χρόνια μετά». Το Δεκέμβριο του 2001 κυκλοφορεί το δεύτερο προσωπικό του album με τίτλο «Η αγάπη είναι ένα πορτοκάλι».
Τα καλοκαίρια του 2002 και 2003 συμμετέχει στην παράσταση «Το παραμύθι χωρίς όνομα» που ανεβάστηκε από το Θεσσαλικό Θέατρο (σκηνοθεσία Γ. Ιορδανίδη) τραγουδώντας ζωντανά τη μουσική του Μάνου Χατζιδάκι και τους στίχους του Ιάκωβου Καμπανέλλη. To Mάϊο του 2003 κυκλοφορεί ένα ιδιαίτερο Ε.Ρ. «Δες το κι αλλιώς», με διασκευές -“σχόλια” σε γνωστές λαϊκές επιτυχίες οι οποίες μεταμορφώθηκαν πλήρως όπως το «Όλα τα λεφτά». Από το 2003 ως το 2006 έγραψε τη μουσική για 5 θεατρικές παραστάσεις μεταξύ των οποίων ήταν η «Ορέστεια» (Εθνικό θέατρο-Πειραματική σκηνή), «Όσκαρ» (Δ. Λιγνάδη- θέατρο Ιλίσια), «Κι αέρας στα πανιά μας» (επιθεώρηση του Λάκη Λαζόπουλου), «Έρως θηλυκρατής»(με την Αντιγόνη Βαλάκου στο μικρό θέατρο της Αρχαίας Επιδαύρου) κ.ά. Το 2005 τραγουδάει μαζί με την Δήμητρα Γαλάνη και την Ηρώ στο πρώτο φεστιβάλ
τραγουδιού Θεσσαλονίκης. Το 2006 ξεκινάει την συνεργασία του με την Ανδριάνα Μπάμπαλη και μαζί δίνουν συναυλίες για 2 χρόνια σε όλη την Ελλάδα.
Τo 2006 πραγματοποίησε ένα δίσκο-tribute στη EUROVISION για λογαριασμό της ΕΡΤ με τίτλο «EUROREVISIONS» και συμμετοχές των Μ. Πυροβολάκη, Αν. Μπάμπαλη, Μίκρο, Ορχήστρα του 5ου Γαλαξία, Ευρυδίκη, Marsheau κ.ά. Το 2007 συμμετέχει με ένα τραγούδι στο δίσκο των Ντεμοντέ, «Bossa Nova». Την ίδια χρονιά ερμηνεύει τα τραγούδια του Cole Porter στην παράσταση «American dream» στην Εθνική Λυρική Σκηνή σε σκηνοθεσία Κ. Ρήγου και συμμετέχει στα CD «Από κουρέλια νυφικό» (Στ. Χατζηευσταθίου) και «Κάνε την αγάπη γιορτή» (Μίκρο). Το 2007 επίσης κυκλοφορεί από τη Λύρα το άλμπουμ του, με τίτλο «Μην αλλάξεις ποτέ». Το 2008 συνεργάζεται με τον ισπανό τραγουδοποιό Jordi Maranges δίνοντας συναυλίες στην Ελλάδα και στην Ισπανία με τίτλο “Transmediterranean express”. Η συνεργασία τους συνεχίζεται και το 2009 δίνοντας πολυάριθμες συναυλίες στην Καταλονία και τη Μαγιόρκα σε θέατρα, εκκλησίες και μουσικές σκηνές και συμμετέχοντας σε φεστιβάλ. Το 2009-10 συνεργάζεται με τον Θοδωρή Αθερίδη γράφοντας μουσική για θεατρικές παραστάσεις και ετοιμάζει το νέο του album, “flâneur”.
www.giorgis.es
http://giorgisflaneur.blogspot.com/