
Κείμενο: Τάσος Π. Καραντής
Πρώτες εκτελέσεις και επανεκτελέσεις: Ερωτικό (Με μια πιρόγα)
Δημοσιεύθηκε: 29.10.2011, 21:44
Πρώτες εκτελέσεις και επανεκτελέσεις
Για μεγάλη μερίδα του κοινού, αλλά και των μουσικογράφων, οι πρώτες εκτελέσεις των τραγουδιών, είναι ανεπανάληπτες. Εκ πρώτης, είναι μια λογική άποψη, γιατί μιλάμε για εκτελέσεις, από φωνές που διάλεξαν οι ίδιοι οι δημιουργοί, για να ερμηνεύσουν τα τραγούδια τους. Επειδή, όμως, στην κάθε εποχή, το ίδιο τραγούδι (ακόμα κι από τον ίδιο ερμηνευτή) ερμηνεύεται σε σχέση με τα συμφραζόμενά της, το όλο θέμα δεν είναι μονοδιάστατο. Γι’ αυτό κι έχει παρατηρηθεί το φαινόμενο, β΄ εκτελέσεις να ξεπεράσουν τις πρώτες, είτε διαχρονικά (παίζει βέβαια ρόλο, η φωνητική έκταση, η ερμηνευτική δεινότητα κι η όλη καλλιτεχνική περσόνα του κάθε ερμηνευτή), είτε στην εποχή που έγιναν.
Εξάλλου όλες οι επανεκτελέσεις γίνονται, είτε με πρωτοβουλία του ίδιου του συνθέτη ή έστω με την άδειά του. Υπάρχει, βέβαια κι η υποκειμενική παράμετρος του ακροατηρίου, που θεωρεί ως καλύτερη εκτέλεση, αυτή του αγαπημένου του τραγουδιστή ή αυτήν που τον άγγιξε περισσότερο, λόγω κάποιας συγκυρίας, σε μια συγκεκριμένη χρονική στιγμή. Αφήστε, που, τη τελευταία, σχεδόν, 20ετία, όπως έχουν χωρίσει το τραγούδι σε στρατόπεδα, θεωρείται ως κι αμαρτία(!), κάποιος τραγουδιστής, από άλλο είδος τραγουδιού ή ύφους και προφίλ, να τραγουδήσει κάποια διαφορετικά τραγούδια. Να όμως που τον φανατισμό, κοινού και δημοσιογράφων, τον ξεπερνάνε, οι ίδιοι οι δημιουργοί, δίνοντάς τους την άδειά τους! Δηλαδή, με λίγα λόγια, το θέμα είναι αρκετά πολύπλοκο, κι από μπερδεμένο ως παρεξηγημένο, από την πλειοψηφία, όσων, κι από όποια θέση, εμπλέκονται με το τραγούδι.
Σκεφτήκαμε, λοιπόν, εδώ στον «ΟΡΦΕΑ», να τις δούμε λίγο πιο ανοιχτά τις επανεκτελέσεις. Το ξέρουμε ότι ζούμε σε μια κοινωνία του ανταγωνισμού, αλλά, ειδικά στο συγκεκριμένο θέμα, χωράνε πολλοί παράμετροι, δηλαδή, για παράδειγμα, μπορεί να ειδωθεί από ένα πρίσμα, που προσπαθεί να εξετάσει το πως εξελίσσεται(ενορχηστρωτικά - ερμηνευτικά) ένα τραγούδι, μέσα από τις επανεκτελέσεις του, ή του πως και ποιο και γιατί, επιλέγεται ένα τραγούδι για επανεκτέλεση, ή πως διαφορετικού είδους κι ύφους φωνές κι ερμηνείες, το κάνουν να εκφράσει κι άλλα ακροατήρια, ή πως οι διαφορετικές εκτελέσεις βάζουν ιδιαίτερες πινελιές, πλουτίζοντας το ίδιο το καλλιτεχνικό δημιούργημα, το τραγούδι δηλαδή, ή πως μπορεί και να το «κακοποιούν» ακόμα …
Ανοίγουμε λοιπόν αυτήν την ενότητα («Πρώτες εκτελέσει & επανεκτελέσεις»), όπου, θα σας παρουσιάζουμε (ουδέτερα και περιγραφικά), με χρονολογική σειρά, τις επανεκτελέσεις γνωστών τραγουδιών κι εσείς, αφού τις ακούσετε, θα μπορείτε να τις σχολιάσετε, να επιλέξετε και, στο τέλος, να ψηφίσετε, αυτήν που θεωρείτε, προσωπικά – υποκειμενικά, ως την καλύτερη, ανεξάρτητα, αν είναι πρώτη ή δεύτερη ή τρίτη κλπ.
Μόνο μια έκκληση και παράκληση – αν και το ξέρουμε ότι είναι δύσκολο – προσπαθήστε να κάνετε την υπέρβαση σας και να μην ψηφίσετε τον αγαπημένο σας τραγουδιστή! θα έχουμε αποτύχει όλοι! Κλείστε τα μάτια στα ονόματα κι αφήστε ανοιχτά τα αυτιά σας στο τραγούδι, την ενορχήστρωση στη φωνή, την ερμηνεία. Ακούστε το πολλές φορές, ψάξτε τις λεπτομέρειες, τις ιδιαιτερότητες και τις μοναδικότητες της κάθε ερμηνείας!
Ακόμα, επειδή αυτή η ενότητα, απευθύνεται, προφανώς, σε συνειδητοποιημένους και νηφάλιους ακροατές, ξεκαθαρίζουμε τη θέση μας, ότι σχόλια υβριστικά ή με απαξιωτικούς χαρακτηρισμούς προς καλλιτέχνες κι ερμηνείες του, δεν θα δημοσιεύονται. Θέλουμε σχόλια, με μουσικά επιχειρήματα, από ακροατές - αναγνώστες που αγαπάνε το ελληνικό τραγούδι και δεν έχουν προκαταλήψεις.
Ακούστε, λοιπόν, σχολιάστε, επιλέξτε και ψηφίστε.
Σκεφτήκαμε, λοιπόν, εδώ στον «ΟΡΦΕΑ», να τις δούμε λίγο πιο ανοιχτά τις επανεκτελέσεις. Το ξέρουμε ότι ζούμε σε μια κοινωνία του ανταγωνισμού, αλλά, ειδικά στο συγκεκριμένο θέμα, χωράνε πολλοί παράμετροι, δηλαδή, για παράδειγμα, μπορεί να ειδωθεί από ένα πρίσμα, που προσπαθεί να εξετάσει το πως εξελίσσεται(ενορχηστρωτικά - ερμηνευτικά) ένα τραγούδι, μέσα από τις επανεκτελέσεις του, ή του πως και ποιο και γιατί, επιλέγεται ένα τραγούδι για επανεκτέλεση, ή πως διαφορετικού είδους κι ύφους φωνές κι ερμηνείες, το κάνουν να εκφράσει κι άλλα ακροατήρια, ή πως οι διαφορετικές εκτελέσεις βάζουν ιδιαίτερες πινελιές, πλουτίζοντας το ίδιο το καλλιτεχνικό δημιούργημα, το τραγούδι δηλαδή, ή πως μπορεί και να το «κακοποιούν» ακόμα …
Ανοίγουμε λοιπόν αυτήν την ενότητα («Πρώτες εκτελέσει & επανεκτελέσεις»), όπου, θα σας παρουσιάζουμε (ουδέτερα και περιγραφικά), με χρονολογική σειρά, τις επανεκτελέσεις γνωστών τραγουδιών κι εσείς, αφού τις ακούσετε, θα μπορείτε να τις σχολιάσετε, να επιλέξετε και, στο τέλος, να ψηφίσετε, αυτήν που θεωρείτε, προσωπικά – υποκειμενικά, ως την καλύτερη, ανεξάρτητα, αν είναι πρώτη ή δεύτερη ή τρίτη κλπ.
Μόνο μια έκκληση και παράκληση – αν και το ξέρουμε ότι είναι δύσκολο – προσπαθήστε να κάνετε την υπέρβαση σας και να μην ψηφίσετε τον αγαπημένο σας τραγουδιστή! θα έχουμε αποτύχει όλοι! Κλείστε τα μάτια στα ονόματα κι αφήστε ανοιχτά τα αυτιά σας στο τραγούδι, την ενορχήστρωση στη φωνή, την ερμηνεία. Ακούστε το πολλές φορές, ψάξτε τις λεπτομέρειες, τις ιδιαιτερότητες και τις μοναδικότητες της κάθε ερμηνείας!
Ακόμα, επειδή αυτή η ενότητα, απευθύνεται, προφανώς, σε συνειδητοποιημένους και νηφάλιους ακροατές, ξεκαθαρίζουμε τη θέση μας, ότι σχόλια υβριστικά ή με απαξιωτικούς χαρακτηρισμούς προς καλλιτέχνες κι ερμηνείες του, δεν θα δημοσιεύονται. Θέλουμε σχόλια, με μουσικά επιχειρήματα, από ακροατές - αναγνώστες που αγαπάνε το ελληνικό τραγούδι και δεν έχουν προκαταλήψεις.
Ακούστε, λοιπόν, σχολιάστε, επιλέξτε και ψηφίστε.
Ερωτικό (Με μια πιρόγα)
Από τα πιο εμβληματικά, αναγνωρίσιμα και δημοφιλή τραγούδια του Θάνου Μικρούτσικου, σε στίχους του Άλκη Αλκαίου, και, βέβαια, πολυεκτελεσμένο, αφού μετρά, ήδη, 10 εκτελέσεις, αφήνοντας απ’ έξω τις live του Μητσιά, που είναι ο πρώτος εκτελεστής του.
| Πρώτη εκτέλεση |
| Δεύτερη εκτέλεση |
| Τρίτη εκτέλεση |
| Τέταρτη εκτέλεση |
| Πέμπτη εκτέλεση |
| Έκτη εκτέλεση |
| Έβδομη εκτέλεση |
![]() | Όγδοη εκτέλεση |
| Ένατη εκτέλεση |
| Δέκατη εκτέλεση |
Πρώτες εκτελέσεις και επανεκτελέσεις: «Ερωτικό (Με μια πιρόγα)»
Ποια εκτέλεση του τραγουδιού «Ερωτικό (Με μια πιρόγα)» θεωρείτε την καλύτερη;
|
26 %
ψήφοι: 13
Ψηφίστε
|
Μανώλης Μητσιάς , από το δίσκο «Εμπάργκο», 1982
|
|
20 %
ψήφοι: 10
Ψηφίστε
|
Χάρις Αλεξίου , από το δίσκο «Η αγάπη είναι ζάλη», 1986
|
|
36 %
ψήφοι: 18
Ψηφίστε
|
Νότης Σφακιανάκης , από το δίσκο «Εμπειριών συλλέκτης», 1997
|
|
4 %
ψήφοι: 2
Ψηφίστε
|
Βασίλης Παπακωνσταντίνου , από το δίσκο «Σφεντόνα Live», 2000
|
|
4 %
ψήφοι: 2
Ψηφίστε
|
Σπείρα Σπείρα , από το δίσκο «Όλοι μαύρα κι ένα πιάνο», 2001
|
|
4 %
ψήφοι: 2
Ψηφίστε
|
Δημήτρης Μητροπάνος , Θέμης Αδαμαντίδης , Δημήτρης Μπάσης από το δίσκο «Υπάρχει και το ζεϊμπέκικο», 2005
|
|
0 %
ψήφοι: 0
Ψηφίστε
|
Φίλιππος Νικολάου , από το δίσκο «8 + Οχτώ», 2002
|
|
4 %
ψήφοι: 2
Ψηφίστε
|
Δημήτρης Μητροπάνος από το δίσκο «Τα τραγούδια της ζωής μου», 2009
|
|
2 %
ψήφοι: 1
Ψηφίστε
|
Δημήτρης Μπάσης από το δίσκο «Live», 2010
|
|
0 %
ψήφοι: 0
Ψηφίστε
|
Βασίλης Καρράς από το δίσκο «Στα είπα όλα», 2010
|
jVoteSystem developed and designed by www.joomess.de.
Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου
Comments
0
#3
31-10-2011 08:55
Παραθέτοντας δ.γεωργιου:
Ευχαριστώ πολύ για την συμπλήρωση, την βάλαμε ήδη.
Για τον το τίτλο, το γνωρίζω ότι ο σωστός είναι «Ερωτικό», αλλά έβαλα, σε παρένθεση, το «Με μια πιρόγα» για να καταλάβουν πιο εύκολα οι αναγνώστες για ποιο τραγούδι πρόκειται.
Για τις υπόλοιπες, εύστοχες παρατηρήσεις σας, προσυπογράφω.
Μια βιβλιογραφική συμπλήρωση: η πέμπτη, χρονολογικά, δισκογραφημένη εκτέλεση είναι από το θίασο Σπείρα-Σπείρα, στο δίσκο της πρώτης τους παράστασης Όλοι μαύρα κι ένα πιάνο, που κυκλοφόρησε στις αρχές της προηγούμενης δεκαετίας (2001)...
Ευχαριστώ πολύ για την συμπλήρωση, την βάλαμε ήδη.
Για τον το τίτλο, το γνωρίζω ότι ο σωστός είναι «Ερωτικό», αλλά έβαλα, σε παρένθεση, το «Με μια πιρόγα» για να καταλάβουν πιο εύκολα οι αναγνώστες για ποιο τραγούδι πρόκειται.
Για τις υπόλοιπες, εύστοχες παρατηρήσεις σας, προσυπογράφω.
0
#2
30-10-2011 16:27
Με προλάβατε, ήθελα κι εγώ να παρουσιάσω τις εκτελέσεις του συγκεκριμένου κομματιού και ψάχνοντας είχα μείνει έκπληκτος από τον αριθμό των ερμηνευτών.
"Το καραβάνι τρέχει μες στη σκόνη / και την τρελή σου κυνηγάει σκιά"...
"Το καραβάνι τρέχει μες στη σκόνη / και την τρελή σου κυνηγάει σκιά"...
0
#1
30-10-2011 01:07
Μια βιβλιογραφική συμπλήρωση: η πέμπτη, χρονολογικά, δισκογραφημένη εκτέλεση είναι από το θίασο Σπείρα-Σπείρα, στο δίσκο της πρώτης τους παράστασης Όλοι μαύρα κι ένα πιάνο, που κυκλοφόρησε στις αρχές της προηγούμενης δεκαετίας (2001).
Επίσης, ο πρωτότυπος τίτλος του τραγουδιού είναι "Ερωτικό", χωρίς το παρενθετικό "(Με πια πιρόγα)": αυτός είναι ο τίτλος στην Α' έκδοση του δίσκου "Εμπάργκο" και παραμένει ο ίδιος στην ομώνυμη ενότητα κειμένων από την έντυπη έκδοση της συλλογής διαφορων ποιημάτων του κ.Άλκη Αλκαίου (αρχές δεκαετίας του '80). Έκτοτε κυκλοφόρησε στη δισκογραφία με διάφορους υπότιτλους ["Ερωτικό (Πιρόγα)", "Ερωτικό (Πεδίο βολής)" κτλ].
Πέρα από τίτλους και χρονολογίες, όπως πέρα και από τις σπουδαίες (και λιγότερο σπουδαίες) φωνές που το ερμήνευσαν, νομίζω ανήκει σε εκείνη την πλέον δυσεύρετη κατηγορία καλλιτεχνικών παραγωγων τα οποία, ξεπερνώντας και τους ίδιους τους δημιουργούς τους, αυτονομήθηκαν και στέκονται υπέρ αυτών και υπέρ του εκάστοτε ερμηνευτή. Παρ' όλον τον "δύσκολο" στίχο, παρ' όλον τον πειραματισμό στη μουσική σύνθεση (ένα "νοθευμένο" στα μέτρα ζεϊμπέκικο), προέκυψε τραγούδι κλασικής αξίας από την πρώτη στιγμή - νομίζω.
Επίσης, ο πρωτότυπος τίτλος του τραγουδιού είναι "Ερωτικό", χωρίς το παρενθετικό "(Με πια πιρόγα)": αυτός είναι ο τίτλος στην Α' έκδοση του δίσκου "Εμπάργκο" και παραμένει ο ίδιος στην ομώνυμη ενότητα κειμένων από την έντυπη έκδοση της συλλογής διαφορων ποιημάτων του κ.Άλκη Αλκαίου (αρχές δεκαετίας του '80). Έκτοτε κυκλοφόρησε στη δισκογραφία με διάφορους υπότιτλους ["Ερωτικό (Πιρόγα)", "Ερωτικό (Πεδίο βολής)" κτλ].
Πέρα από τίτλους και χρονολογίες, όπως πέρα και από τις σπουδαίες (και λιγότερο σπουδαίες) φωνές που το ερμήνευσαν, νομίζω ανήκει σε εκείνη την πλέον δυσεύρετη κατηγορία καλλιτεχνικών παραγωγων τα οποία, ξεπερνώντας και τους ίδιους τους δημιουργούς τους, αυτονομήθηκαν και στέκονται υπέρ αυτών και υπέρ του εκάστοτε ερμηνευτή. Παρ' όλον τον "δύσκολο" στίχο, παρ' όλον τον πειραματισμό στη μουσική σύνθεση (ένα "νοθευμένο" στα μέτρα ζεϊμπέκικο), προέκυψε τραγούδι κλασικής αξίας από την πρώτη στιγμή - νομίζω.



















