Οι δίσκοι που αγαπήσαμε | Ορφέας: Το ελληνικό τραγούδι και η ελληνική μουσική στο διαδίκτυο

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ

Άκης Πάνου, Γιώργος Νταλάρας: Θέλω να τα πω | MINOS–EMI, 1982

Κείμενο: Τάσος Π. Καραντής 10.01.2012

Ο δίσκος «Θέλω να τα πω» (1982) έχει μια πρωτιά και μια μοναδικότητα. Είναι ο πρώτος – μετά από μια 15ετή παρουσία στη δισκογραφία - αμιγώς λαϊκός, με καινούρια τραγούδια, δίσκος του Γιώργου Νταλάρα κι ο μοναδικός χρυσός της δισκογραφίας του Άκη Πάνου. Πέρα και πάνω απ’ όλα αυτά όμως, το «Θέλω να τα πω», είναι ένας σπουδαίος λαϊκός δίσκος, ενός από τους πιο σημαντικούς λαϊκούς τραγουδοποιούς του τραγουδιού μας με έναν μεγάλο ερμηνευτή...

Προσθήκη σχολίου

Δόμνα Κουντούρη: Παιχνίδι ισορροπίας | Heaven, 2006

Οι δίσκοι που αγαπήσαμε

Κείμενο: Τάσος Π. Καραντής 07.01.2012

Από την 5ετία και μετά, για μένα, αρχίζει ένας δίσκος να ανήκει στην κατηγορία «οι δίσκοι που αγαπήσαμε». Αν, 5 χρόνια μετά την κυκλοφορία του, συνεχίζεις να τον ακούς με αγάπη, και να εμπεριέχει τραγούδια που να σε συναρπάζουν και να σε συγκλονίζουν, τότε, ναι, το έχει κερδίσει το χρονικό και, συνάμα, και το καλλιτεχνικό στοίχημα. Σ’ αυτήν την κατηγορία, ανήκει ο δίσκος της Δόμνας Κουντούρη «Παιχνίδι ισορροπίας»(HEAVEN/2006), που τα 11...

Προσθήκη σχολίου

Υπόγεια Ρεύματα: Ο μάγος κοιτάζει την πόλη | Έβδομη Διάσταση, 1994

Οι δίσκοι που αγαπήσαμε

Κείμενο: Θύμιος Λυμπέρης 20.12.2011

«Έτσι κι εγώ, δεν θα σου πω ποτέ μου, πως πάντα θα σε αγαπώ»
Πάντα με γέμιζε χαρά η επιτυχία των συγκροτημάτων της παραδοσιακής ελληνικής γειτονιάς και της ανθρώπινης συνοικίας. Τη χρονιά του 1995, ένας καλός μου φίλος που έχει και αυτός στο αίμα του το « βινυλιακό μικρόβιο», μου έδωσε στον απογευματινό μας καφέ μία κασσέτα. «Το συγκρότημα ονομάζεται υπόγεια ρεύματα» μου είπε «και στην 90άρα που σου δίνω, έχω γράψει τους δύο πρώτους...

Προσθήκη σχολίου

Νίκος Ζούδιαρης, Αλκίνοος Ιωαννίδης: Στην αγορά του κόσμου | Polygram, 1993

Οι δίσκοι που αγαπήσαμε

Κείμενο: Θύμιος Λυμπέρης, Ιωάννα Φατιόνα Χύζμο 08.10.2011

Ένας δίσκος δύο ακροάσεις
Γράφει ο Θύμιος Λυμπέρης
Δεν σου θυμώνω όμως γιατί,
η αγέννητή μου, η ψυχή, διψούσε για ταξίδια….!
Τεράστιο ήταν το ερωτηματικό που εμφανίστηκε πάνω από το κεφάλι μου, όταν τη χρονιά του 1993 είδα για πρώτη φορά το video clip του τραγουδιού του Αλκίνοου Ιωαννίδη, με τίτλο: Στην αγορά του Αλ Χαλίλι. Μου έκανε εντύπωση αρχικά το ιδιαίτερο της φωνής του, καθώς και το πώς ο νέος ηθοποιός που εμφανιζόταν στη σειρά του...

Σχόλια (2)

Στέλιος Καζαντζίδης: Γυρισμός | MINOS, 1972

Οι δίσκοι που αγαπήσαμε

Κείμενο: Κώστας Πατσαλής 29.09.2011

Ο Στέλιος Καζαντζίδης, ο Στελάρας για τους ορκισμένους θαυμαστές του, «έφυγε» από κοντά μας το 2001 αφήνοντας πίσω του πολλά τραγούδια και ένα μύθο αξεπέραστο! Όπως όλα τα φαινόμενα συζητήθηκε σε όλη του τη ζωή. Κάποιοι προσπάθησαν να τον αναλύσουν, άλλοι να τον βιογραφήσουν, άλλοι να τον αγιοποιήσουν, άλλοι να τον αποκαθηλώσουν από το θρόνο του… Ό,τι κι αν προσπάθησαν να κάνουν ο Στέλιος ήταν πάντα ένα βήμα πιο πέρα, άπιαστος...

Σχόλια (2)

Οδυσσέας Ελύτης - Αφιέρωμα: Το θαλασσινό τριφύλλι του Λίνου Κόκοτου

Οι δίσκοι που αγαπήσαμε

Κείμενο: Δώρα Παπαδοπούλου 26.09.2011

Ήταν ένας από τους δίσκους της πρώϊμης νιότης μου, τον οποίο αγάπησα πολύ για λόγους που είχαν να κάνουν με στιγμές και γεγονότα της ζωής μου. Ωστόσο, η γενικότερη καλλιτεχνική του αξία δεν είναι απλά μία υποκειμενική εκτίμηση, αλλά μία πραγματικότητα. Ο συνθέτης του Λίνος Κόκοτος, ένας από τους πρωταγωνιστές του νέου κύματος, συναντά τον ποιητή Οδυσσέα Ελύτη και δύο επίσης “νεοκυματικούς” ερμηνευτές, το Μιχάλη Βιολάρη και τη Ρένα...

Προσθήκη σχολίου

Βίκυ Μοσχολιού, Σταμάτης Κραουνάκης, Κώστας Τριπολίτης: Σκουριασμένα χείλια | LYRA,1981

Οι δίσκοι που αγαπήσαμε

Κείμενο: Δημήτρης Βαγενάς 04.09.2011

Πρόκειται ουσιαστικά για τον πρώτο δίσκο του Σταμάτη Κραουνάκη. Είχε βέβαια προηγηθεί η συμμετοχή του στο δίσκο της Τάνιας Τσανακλίδου «Τσάρλι Τσάπλιν» (1978) με το τραγούδι «Επεισόδιο», καθώς και οι δίσκοι «Το σπίτι του Αγαμέμνονα» (1978), ο οποίος περιέχει μελοποιημένους στίχους και κείμενα του Πέτρου Χρονά, και το «Το όνειρο του Βασίλη» (1980), που περιλαμβάνει μουσική για παιδικό θέατρο. Ωστόσο, με αυτόν τον δίσκο καθιερώθηκε και...

Προσθήκη σχολίου

Διονύσης Σαββόπουλος: Ζήτω το ελληνικό τραγούδι, MINOS–EMI, 1987

Οι δίσκοι που αγαπήσαμε

Κείμενο: Τάσος Π. Καραντής 02.09.2011

Ο Διονύσης Σαββόπουλος, παρότι θεωρείται ο «ο πατέρας των τραγουδοποιών», με σπουδαία έργα («Φορτηγό»/1966, «Το βρώμικο ψωμί»/1972, «Η ρεζέρβα»/1979, «Τραπεζάκια έξω»/1983) - όπου, όλα αυτά, έχουν κάνει πλατινένιες πωλήσεις των 200.000 - στις μέρες μας, από διάφορες δηλώσεις του κι ορισμένες καλλιτεχνικές κινήσεις του, θεωρείται, από μερίδα της κριτικής, αμφιλεγόμενος(για την τελευταία σχεδόν 20ετία μιλάω) κι από μερίδα του πιο αυστηρού κοινού, ακόμα...

Προσθήκη σχολίου

Γιώργος Μαργαρίτης: Ο τελευταίος πυρετός, POLYPHONE, 1985

Οι δίσκοι που αγαπήσαμε

Κείμενο: Τάσος Π. Καραντής 28.08.2011

Τη γνώμη μου για τον Γιώργο Μαργαρίτη, την έχω αναπτύξει, εδώ στον «ΟΡΦΕΑ», με ολόκληρο πορτρέτο («Γιώργος Μαργαρίτης: ο γνήσιος εκφραστής του λαϊκού μας τραγουδιού»). Θα το πω με μια φράση, μαζί με τον Στράτο Διονυσίου, τους θεωρώ τους δυο κορυφαίους, αυθεντικούς λαϊκούς τραγουδιστές, του βαρύ, παραπονιάρικου, λαϊκού τραγουδιού. Ο Μαργαρίτης, μπήκε στη δισκογραφία – έχοντας πίσω του μια δεκαετία με εμπειρίες δίπλα στην Άννα Χρυσάφη...

Προσθήκη σχολίου

Μαρία Δημητριάδη: Δον Κιχώτες | Μικρή Άρκτος, 2001

Οι δίσκοι που αγαπήσαμε

Κείμενο: Θεοδόσης Βαφειάδης 06.08.2011

Από το δελτίο τύπου (πηγή: http://www.mikri-arktos.gr/): Πρώτη ύλη αυτών των τραγουδιών στάθηκαν οι θρυμματισμένες εικόνες της καθημερινής ζωής στο μεταίχμιο των δύο αιώνων. Μιας καθημερινότητας στην εποχή του Big Brother, των Διδύμων Πύργων, της δισκογραφικής και αισθητικής κρίσης. Αυτές οι εικόνες και τα θραύσματά τους, ενυπάρχουν στα τραγούδια που με τον τίτλο Δον Κιχώτες κυκλοφόρησαν στην αυγή του 21ου αιώνα. Δέκα τραγούδια, δέκα ιστορίες του...

Προσθήκη σχολίου

Κώστας Τσίρκας, Γεράσιμος Ευαγγελάτος, Νατάσσα Μποφίλιου: Εκατό μικρές ανάσες | Μικρή Άρκτος, 2005

Οι δίσκοι που αγαπήσαμε

Κείμενο: Θύμιος Λυμπέρης 22.07.2011

Δεν πέρασαν πολλά χρόνια από τότε – μόλις έξι- αλλά ο δίσκος αυτός μοιάζει να έρχεται από το μακρινό νεοελληνικό παρελθόν, από εποχές που η έμπνευση δεν είχε στερέψει και ο κόσμος ανταποκρίνονταν μόνο σε σοβαρά καλλιτεχνικά καλέσματα… ίσως γιατί δημιουργήθηκε με την παλιά συνταγή! Τα άστρα της επίγειας «Μικρής Άρκτου» έδειξαν τον δρόμο σε τρείς ταλαντούχους καλλιτέχνες, που από το βάδισμα στα στενά μονοπάτια της αφετηρίας της...

Προσθήκη σχολίου

Γιάννης Πάριος: Όταν βραδυάζει | MINOS-EMI, 1983

Οι δίσκοι που αγαπήσαμε

Κείμενο: Τάσος Π. Καραντής 13.07.2011

Στη μνήμη του πατέρα μου
Κάθε φορά που κάθομαι να γράψω για τον Πάριο, ή, για έναν δίσκο του, όπως καλή ώρα τώρα, θυμάμαι δυο γνώμες γι’ αυτόν. Η μια είναι του έγκριτου δημοσιογράφου Γιώργου Νοταρά «Ο Πάριος ξεδιπλώνει μια φωνή, για πολλούς την καλύτερη των τελευταίων δεκαετιών» (Γιώργος Νοταράς, Από τις 78 στροφές στο cd – 80 χρόνια ελληνικής δισκογραφίας, εκδ. ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗΣ, Αθήνα 2008, σελ. 50). Η άλλη, ανήκει στον Γιάννη Σπανό και μου την έχει...

Προσθήκη σχολίου

Στέλιος Καζαντζίδης: Ο δρόμος της επιστροφής | MINOS–EMI, 1987

Οι δίσκοι που αγαπήσαμε

Κείμενο: Τάσος Π. Καραντής 22.06.2011

Ο Στέλιος Καζαντζίδης είναι ο πρωταγωνιστικός «μύθος - τραγουδιστής» της «μυθολογίας του ελληνικού τραγουδιού». Πέρα όμως από μύθους και μυθολογίες είναι, σίγουρα, η μεγαλύτερη, σε έκταση και βάθος, αντρική φωνή του ελληνικού τραγουδιού. Ταυτόχρονα όμως, είναι κι ένας τραγουδιστής συγκεκριμένων λαϊκών και μουσικών ορίων και τρόπου έκφρασης, έχοντας, μάλιστα, τη δική του «καζαντζιδική σχολή» ερμηνείας στο λαϊκό μας τραγούδι.
Τα της...

Προσθήκη σχολίου

Βασίλης Παπακωνσταντίνου: Φοβάμαι | MINOS-EMI, 1982

Οι δίσκοι που αγαπήσαμε

Κείμενο: Τάσος Π. Καραντής 03.06.2011

Ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου είναι, αναμφισβήτητα, ο πιο δημοφιλής κι εμπορικός ροκ Έλληνας τραγουδιστής και με αειθαλή φωνή στα 62 του χρόνια! Με μια φράση, είναι ο βετεράνος ροκ σταρ της Ελλάδας. Τυπικά, ξεκίνησε την δισκογραφική καριέρα του, το 1972, με τα τραγούδια του Βασίλη Αρχιτεκτονίδη (είναι ο ίδιος συνθέτης, που εκτός από τον Β. Παπακωνσταντίνου, έδωσε και το πρώτο τραγούδι στον Νταλάρα, λίγα χρόνια πριν). Ουσιαστικά, όμως τον...

Σχόλια (1)

Σταύρος Ξαρχάκος: Αμάν… Αμήν | MINOS-EMI, 1995

Οι δίσκοι που αγαπήσαμε

Κείμενο: Καλή Βανδώρου 23.05.2011

Πριν από 16 χρόνια, όντας στην εφηβεία, δεν έδινα σημασία στους μουσικούς ήχους προηγούμενων γενιών. Με ενδιέφεραν τα τραγούδια της εποχής μου, γι΄ αυτό και φρόντιζα να τα έχω όλα στην κατοχή μου είτε γραμμένα σε κασέτες είτε αγορασμένα πάλι σε κασέτες ή δίσκους βινυλίου. Έτσι, δεν είχα καταλάβει ότι το 1995 κυκλοφόρησε ο δίσκος – σταθμός στο ρεμπέτικο τραγούδι «Αμάν… Αμήν» που έφερε την υπογραφή του Σταύρου Ξαρχάκου.

Το κατάλαβα...

Προσθήκη σχολίου

Γιάννης Πουλόπουλος: Αγάπα με | MINOS,1977

Οι δίσκοι που αγαπήσαμε

Κείμενο: Κώστας Πατσαλής 18.05.2011

Το 1977 κυκλοφόρησε ένας δίσκος με ερμηνευτή τον Γιάννη Πουλόπουλο. Τίτλος «ΑΓΑΠΑ ΜΕ». Στο δίσκο υπήρχαν τραγούδια σημαντικών δημιουργών όπως του Γιάννη Σπανού, του Λ. Παπαδόπουλου, της Σώτιας Τσώτου, του Γ. Κριμιζάκη αλλά και ένα τραγούδι σε μουσική του ανερχόμενου-τότε-Νίκου Καρβέλα. Μέσα σε αυτά υπήρχαν και δυο τραγούδια ξένα. Επιτυχίες του J. Iglesias. Τους στίχους έγραψε σε αυτά τα τραγούδια ο Πυθαγόρας.
Το «Αγάπα με» έκανε μεγάλη ...

Προσθήκη σχολίου

Σταύρος Κουγιουμτζής, Γιώργος Νταλάρας: Στα ψηλά τα παραθύρια | MINOS-EMI, 1975

Οι δίσκοι που αγαπήσαμε

Κείμενο: Τάσος Π. Καραντής 04.05.2011

Ας ξεκινήσω, μια φορά, πιο προσωπικά και συναισθηματικά, αυτήν την αναφορά μου, στο δίσκο «Στα ψηλά τα παραθύρια», αφού είναι ο πιο αγαπημένος ίσως δίσκος των παιδικών μου χρόνων. Από 5-6 χρονών, είχα το “βίτσιο”, να ζητάω από τους γονείς μου, να μου πάρουν δώρο, αντί για παιχνίδια, κασέτες!
Έτσι το 1975, 7 χρονών, βρέθηκα να ακούω σε καθημερινή βάση τα «Ψηλά τα παραθύρια» και, κατόπιν, μεγαλώνοντας λίγο, τα αγόρασα και σε βινύλιο και μετά σε cd...

Προσθήκη σχολίου

Σταμάτης Σπανουδάκης: Κύριε των Δυνάμεων | LYRA, 1982

Οι δίσκοι που αγαπήσαμε

Κείμενο: Τάσος Π. Καραντής 18.04.2011

Ο Σταμάτης Σπανουδάκης έχει δηλώσει, ότι αυτό που θέλει να κάνει είναι θρησκευτική μουσική. Και πράγματι, αυτό που διέπει το μουσικό έργο του, πέρα από τη νεωτερικότητα, ως προς τις συνθέσεις και τη χρήση των διαφόρων ειδών οργάνων, είναι η θρησκευτικότητα, με την έννοια – τουλάχιστον όπως το αντιλαμβάνομαι εγώ – ότι ενεργοποιεί την φωτεινή πλευρά της ψυχής, προσφέροντας γαλήνη κι ανάταση. Δηλαδή, οι μουσικές του και τα τραγούδια του...

Προσθήκη σχολίου

Νάνα Μούσχουρη: Η ενδεκάτη εντολή | POLYGRAM, 1985

Οι δίσκοι που αγαπήσαμε

Κείμενο: Τάσος Π. Καραντής 15.04.2011

Η Νανά Μούσχουρη είναι, αδιαμφισβήτητα, η πανευρωπαϊκή, ίσως και παγκόσμια, μεγάλη γυναικεία ελληνική φωνή (όσον αφορά βέβαια το τραγούδι, γιατί υπάρχει κι η μεγάλη Ελληνίδα ντίβα της όπερας, η Μαρία Κάλλας). Ο Νίκος Γκάτσος, πάλι, είναι ο μεγαλύτερος “ποιητικός στιχουργός”, ας μου επιτραπεί η έκφραση, του τραγουδιού μας, όπου οι ποιητικοί στίχοι του έχουν μελοποιηθεί από τους μεγαλύτερους συνθέτες μας. Κι ο Γιώργος Χατζηνάσιος...

Προσθήκη σχολίου

Νίκος Ζιώγαλας: Το τζάμπο, MINOS–EMI, 1985

Οι δίσκοι που αγαπήσαμε

Κείμενο: Τάσος Π. Καραντής 07.04.2011

Ο Νίκος Ζιώγαλας πάντα μου ακουγόταν στ’ αυτιά μου, ο πιο τραγουδιστής απ’ όλους τους τραγουδοποιούς, μια και διαθέτει φωνή, με διαύγεια κι έκταση, που ηχοχρωματικά προέρχεται το δημοτικό τραγούδι. Με καταγωγή από την Ημαθία, έτσι και μπήκε στο χώρο του τραγουδιού, διασκευάζοντας - με το συγκρότημα «ΑΝΑΚΑΡΑ» - δημοτικά τραγούδια, στις αρχές της δεκαετίας του ’70. Βρέθηκε δηλαδή δίπλα στον Γκαϊφύλλια και, κατόπιν, στο Σαββόπουλο, για να...

Προσθήκη σχολίου