Γιώργος Μαργαρίτης: Άκου τι θα πω | POLYPHONE, 1982 | Ορφέας: Το ελληνικό τραγούδι και η ελληνική μουσική στο διαδίκτυο

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ

Γιώργος Μαργαρίτης: Άκου τι θα πω | POLYPHONE, 1982

Δημοσιεύθηκε: 05.08.2010, 14:59

Ο Γιώργος Μαργαρίτης είναι σήμερα ο πιο αυθεντικός λαϊκός τραγουδιστής. Φωνή αντρίκια, λιτή και ατόφια, είναι ο απόλυτος εκφραστής του πραγματικά λαϊκού ανθρώπου κι ένας ερμηνευτής που, αυτό που λέμε βίωμα, είναι απτό στη φωνή και τις ερμηνείες του. Παιδί φτωχό της επαρχίας, βρέθηκε μετανάστης στην Αθήνα της δεκαετίας του ’60, δουλεύοντας σκληρά για τα προς το ζην, ήταν, δηλαδή, άνθρωπος του μόχθου.
Ξεκίνησε να τραγουδά στα νυχτερινά κέντρα στις αρχές του ’70 και για ολόκληρη την δεκαετία, αποκτώντας εμπειρία και ρεπερτόριο. Βρέθηκε, εξάλλου, εξαρχής, δίπλα σε εξαιρετικούς δασκάλους με κατευθείαν ρίζες στο ρεμπέτικο και το λαϊκό τραγούδι. Εννοώ, φυσικά, τον Οδυσσέα Μοσχονά και την Άννα Χρυσάφη, δίπλα στους οποίους μαθήτευσε ο Μαργαρίτης.

Στη δισκογραφία άργησε ίσως, αλλά μπήκε, ερμηνευτικά ώριμος, το 1981 με τον δίσκο «Εσύ μιλάς στην καρδιά μου» που τον υπέγραψε ο πολύς Τάκης Σούκας κι έγινε χρυσός(60.000 πωλήσεις). Ακολούθησε την επόμενη χρονιά(1982) ο δίσκος «Πώς να σε ξεχάσω» κι η συνεργασία του με τους Βασίλη Βασιλειάδη και Γιώργο Μπούρα, ο οποίος έγινε κι αυτός χρυσός(50.000 πωλήσεις).

Ο Μαργαρίτης είχε μπει για τα καλά κι επιτυχημένα στη δισκογραφία, γι’ αυτό ίσως, κι η τότε εταιρεία του κυκλοφόρησε και δεύτερο προσωπικό δίσκο του την ίδια χρονιά (1982). Ο δίσκος «Άκου τι θα πω» δεν είχε την εμπορική επιτυχία των δυο προηγούμενων, δεν έγινε δηλαδή χρυσός - ήταν, φυσικά, υπερβολή δυο προσωπικοί δίσκοι στην ίδια μέσα χρονιά – αλλά πρόσθεσε στο βιογραφικό του Μαργαρίτη τις συνεργασίες με δυο καθαρόαιμους λαϊκούς συνθέτες της πενιάς, τον Αντώνη Κατινάρη και τον Αντώνη Ρεπάνη και, το σημαντικότερο, με πολύ – ας το πω λαϊκά – βαρβάτα τραγούδια!
Συγκεκριμένα, ο δίσκος περιέχει 6 τραγούδια του Κατινάρη, 5 του Ρεπάνη, ένα του Μπούρα , καθώς κι ένα του Μπάμπη Μπακάλη!
Τα τραγούδια του Κατινάρη τα διακρίνουν οι καταιγιστικές κι αριστοτεχνικές πενιές, αναφέρω, ως χαρακτηριστικό παράδειγμα το χασάπικο «Λάρισα - Σαλονίκη». Υπάρχει, ακόμα και σε επανεκτέλεση το «Του ντερβίση το πιοτό», σε στίχους της Ευτυχίας Παπαγιανοπούλου, όπου το είχε πρωτοερμηνεύσει ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης. Εξαιρετικό είναι και το ζεϊμπέκικο «Το καλύτερο αλάνι», ενώ η επιτυχία του δίσκου ήταν το ομότιτλο «Άκου τι θα πω», σε στίχους της Μάρως Μπιζάνη.
Το κομμάτι του Μπάμπη Μπακάλη(«Το περίεργο με σένα»), έχει τα στάνταρ της παλιάς σχολής του λαϊκού, ενώ το τραγούδι του Γιώργου Μπούρα («Εγώ θα γίνω άγιος»), είναι ένα βαρύ και μάγκικο ζεϊμπέκικο.
Σπουδαίος μάστορας των ζεϊμπέκικων είναι όμως κι ο Ρεπάνης, απολαύστε το εκπληκτικό «Σαββατόβραδο», με στίχους του Χ. Πετράκη, οι οποίοι αποτελούν υπόδειγμα για τη λιτότητα που πρέπει να διακρίνει τη λαϊκή στιχουργία : «Σαββατόβραδο μονάχος κι ο καημός με λύγισε». Δε νομίζετε πως έχωσε το μαχαίρι βαθιά με 4-5 απλές λέξεις; Όμορφα ακόμα κομμάτια του Ρεπάνη είναι και τα «Πανάθεμά σε βρε καρδιά» και «Μεθυσμένα λόγια».
Ο δίσκος αυτός του Μαργαρίτη έχει και δυο τραγούδια – φωτιά, που ανήκουν στον Αντώνη Κατινάρη κι απευθύνονται, αποκλειστικά, σε όσους το βαρύ λαϊκό αποτελεί βίωμα. Αναφέρομαι στο κομμάτι «Δεν έχεις μυαλό», με στίχους ξυράφι(«δεν έχεις μυαλό, στάλα αίμα στη καρδιά σου/με δίχως σκοπό σπαταλάς την ομορφιά σου … κορίτσι τρελό που πηγαίνεις/πικρό το στρατί που διαβαίνεις»). Όσο για το «Σαν κι απόψε», θα το χαρακτήριζα – όπως μπαίνει “εκκλησιαστικά” – ως μια “λαϊκή προσευχή” («Θεέ μου δώσε μου λίγο κουράγιο/δώσε μου δύναμη να κρατηθώ/αυτή που αγάπησα για πάντα χάνω/κουρέλι μ’ έκανε ο χωρισμός»), έναν, δηλαδή, αμανέ, που τον λέει σπαραχτικά ο Μαργαρίτης(«πως λησμονιούνται οι καρδιές/πως σβήνουν οι αγάπες/και συναντιόνται στα στενά/σαν ξένοι σαν διαβάτες»). Η φωνή, που, μέσα στο τραγούδι, λέει «Πέστα Μαργαρίτη να μας τρελάνεις!», αποτυπώνει επακριβώς, το τι προκαλεί ο Γιώργος Μαργαρίτης, όταν τραγουδάει, σε όσους, φυσικά, τον νιώθουμε.

Γιώργος Μαργαρίτης: Άκου τι θα πω
01 Άκου τι θα πω (Α. Κατινάρη, Μ. Μπιζάνη)
02 Του Ντερβίση το πιοτό (Α. Κατινάρη, Ε. Παπαγιαννοπούλου)
03 Το περίεργο με σένα (Μ. Μπακάλη)
04 Εγώ θα γίνω άγιος (Γ. Μπούρα, Δ. Πολίτη)
05 Δεν έχεις μυαλό (Α. Κατινάρη, Γ. Κιούρκα)
06 Παναθεμά σε βρε καρδιά (Α. Ρεπάνη, Κ. Ρουβέλα)
07 Δεν με προσέχεις (Α. Ρεπάνη, Αγγέλου)
08 Λάρισα - Σαλονίκη (Α. Κατινάρη, Σ. Ροζάκη)
09 Μεθυσμένα λόγια (Α. Ρεπάνη, Κ. Ρουβέλα)
10 Το καλύτερο αλάνι (Α. Κατινάρη, Σ. Ροζάκη)
11 Όταν τα χείλη σου φιλώ (Α. Ρεπάνη, Κ. Ρουβέλα)
12 Σαν κι απόψε (Α. Κατινάρη, Σ. Ροζάκη)
13 Σαββατόβραδο (Α. Ρεπάνη, Χ. Πετράκη)

Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου