Κυκλοφόρησε σήμερα (24/7/2011) από «ΤΟ ΒΗΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ», ένα cd –single, με ένα ανέκδοτο τραγούδι του Βασίλη Παπακωνσταντίνου. Ο τίτλος του «Το τραγούδι της πλατείας». Οι στίχοι – είναι γραμμένοι πριν 100(!) χρόνια - από τον ποιητή Γεώργιο Σουρή κι η μουσική, καθώς κι η ερμηνεία, φυσικά, από τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου. Τόσο ο τίτλος, όσο και το εξώφυλλο, με το οπισθόφυλλο, παραπέμπουν σε μια προσπάθεια, το συγκεκριμένο τραγούδι, να γίνει ο «ύμνος» των αγανακτισμένων πολιτών της Πλατείας Συντάγματος. Κάπως, σαν το πώς λειτούργησε το «Πότε θα κάνει ξαστεριά» των εξεγερμένων φοιτητών του Πολυτεχνείου το 1973.
Οι στίχοι του Σουρή είναι διαχρονικότατοι κι επικαιρότατοι για τη σημερινή τραγική περίοδο. Αλλά, η μουσική του Βασίλη Παπακωνσταντίνου, του κόβει τα φτερά! Μια από τα ίδια, η επανάληψη της επανάληψης μουσικά. Χάθηκε ένας συνθέτης να αποταθεί, ώστε να βγει ένα κομμάτι, που η μουσική του θα πέρναγε το μήνυμα των στίχων;
Ο Παπακωνσταντίνου είναι 62 ετών και τώρα τελευταία(με τους δυο πρόσφατους προσωπικούς δίσκους του) έχει πέσει με τα μούτρα στη σύνθεση, που δεν είναι όμως το φόρτε του, παρότι, στο παρελθόν έχει γράψει κάποια, μεμονωμένα, καλά τραγούδια.
Πρέπει να αποφασίσει σοβαρά, πως θέλει να κλείσει την καριέρα του : ως ένας κορυφαίος ροκ τραγουδιστής ή ως ένας μέτριος ροκ συνθέτης;
Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου
Σχόλια
Συμφωνώ με το σχόλιό σου περί κερδοσκοπίας. Με εκφράζει απόλυτα και κακώς δεν το έθεσα κι εγώ εξαρχής στο άρθρο μου. Σ' ευχαριστώ για την συμπλήρωση.
Για να κράξω κι εγώ λίγο, όμως, πρέπει να πω ότι ένα τραγούδι που βγαίνει ως το τραγούδι της πλατείας είναι απαράδεκτο να γίνεται αντικείμενο κερδοσκοπίας, ειδικά σε μια καθεστωτική εφημερίδα. Έπρεπε να ανέβαινε στο ίντερνετ και να δίνονταν δωρεάν στον κόσμο.
Τροφοδοσία RSS για τα σχόλια αυτού του άρθρου.