Βιβλίο και τραγούδι

Ο Γιάννης Ν. Μπασκόζος παρουσίασε το βιβλίο του με τίτλο «Ποιοι ακούνε ακόμα Τζαζ;» στην αίθουσα πολιτιστικών εκδηλώσεων του ΙΑΝΟΥ. Με ιδιαίτερη χαρά, ο συγγραφέας μας διάβασε ένα απόσπασμα του βιβλίου του, που περιλαμβάνει διάφορες ιστορίες οι οποίες έχουν ως κοινό στοιχείο την μουσική υπόκρουση.

Το σύγγραμμα αυτό είναι πλουτισμένο με πολλές εικόνες και απλό λόγο, εύκολο και ευχάριστο στην ανάγνωση του. Πραγματεύεται τις ζωές καθημερινών ανθρώπων και τον τρόπο που αντιμετωπίζουν τα εύκολα και τα δύσκολα που τους επιφυλάσσει η μοίρα. Τα ανθρώπινα πάθη όπως ο θυμός, ο έρωτας, η ανταγωνιστικότητα, η χαρά και η λύπη, είναι δοσμένα με την ίδια φυσικότητα που ενυπάρχουν μέσα μας, χωρίς επικρίσεις κι επαίνους.
Ο τρόπος που παρουσιάζει ο συγγραφέας τα θέματα είναι τόσο παραστατικός που, χωρίς να σχολιάζει τους χαρακτήρες, καταφέρνει να μεταδώσει στον αναγνώστη ένα αίσθημα οικειότητας με τους ήρωες και την εποχή.
Επιπρόσθετα, σε ότι αφορά τον τίτλο του βιβλίου, το κεντρικό θέμα δεν είναι μόνον η Τζαζ. Διάφορα είδη μουσικής εμπλέκονται και συνοδεύουν την αφηγηματική του δράση, ξεκινώντας από την τζαζ και την soul αλλά και την ροκ, ποπ και φτάνει μέχρι τη δημοτική και το ρεμπέτικο. Η προσέγγιση μετά μουσικής που  χρησιμοποιεί ο συγγραφέας προς τους χαρακτήρες των κειμένων καταλήγει τόσο στην διάκριση της χρονικής περιόδου απ’ όπου είναι επηρεασμένοι όσο και στον τρόπο που επιλέγει να εκφράζεται η εκάστοτε κάστα. Συνεπώς, το ρεύμα της εποχής και οι κοινωνικοπολιτικές συνθήκες δρουν καταλυτικά στη διαμόρφωση της μουσικής αντίληψης.

«Η μουσική είναι η εμπειρία σου, οι σκέψεις σου, η σοφία σου, αν δεν τη ζήσεις, δε θα βγει από το κόρνο σου», έλεγε ο Τσάρλι Πάρκερ. Οι περισσότερες ιστορίες σε αυτό το βιβλίο ακολουθούν την αντίστροφη πορεία: η εμπειρία, οι σκέψεις, οι πράξεις των ανθρώπων που πρωταγωνιστούν διαμορφώνονται, κατά έναν ανεξήγητο λόγο, μέσα από τις μουσικές. Μουσικές πολλών ειδών, που γίνονται αφηγηματικό πεδίο πάνω στο οποίο κυλούν ιστορίες ανθρώπων καθημερινών. Ιστορίες που μιλούν για παράταιρες φιλίες , δύσκολες σχέσεις, ελπιδοφόρους και άλλοτε προδομένους έρωτες, μικρές κακίες, μεγάλες προσδοκίες. Ιστορίες για ανθρώπους που βγάζουν τη γλώσσα σε ό,τι δεν ταιριάζει, και για άλλους, που είναι οι πιο πολλοί και υποχωρούν σε μια κοινωνία που δεν τους ανέχεται. Ανάμεσα στις ανθρώπινες συμπληγάδες, άλλοτε κυρίαρχη, άλλοτε συνοδευτική, ακόμα και σιωπηλή, λάμπει πάντα η μουσική.»

Φωτογραφίες: Ιωάννα Φατιόνα Χύζμο