Βιβλίο και τραγούδι

Άλλη μία λογοτεχνική βραδιά του Πολύχρωμου Πλανήτη, θα πραγματοποιηθεί την Παρασκευή 10 Φεβρουαρίου, και ώρα 19.00 με την παρουσίαση των βιβλίων του Νίκου Μουρατίδη: Εγώ ήμουν αντράκι, 1972-το τελευταίο καλοκαίρι, και, Βραχονησίδα. Θα μιλήσουν, η Βαλέρια Χριστοδουλίδου (ηθοποιός), ο Κωνσταντίνος Χριστοφόρου (τραγουδιστής), ενώ ο συγγραφέας των βιβλίων Νίκος Μουρατίδης θα κάνει διάλογο με το κοινό. Θα ακολουθήσει η κοπή της πρωτοχρονιάτικης πίτας μας. Ο χώρος της εκδήλωσης είναι το Βιβλιοπωλείο Πολύχρωμος Πλανήτης στη διεύθυνση Αντωνιάδου 6, Αθήνα,  τηλ. 210.8826600

Λίγα λόγια για τα βιβλία
Εγώ ήμουν αντράκι.
Δέκα ιστορίες που μας τις διηγούνται δέκα αγόρια και που η μία μπαίνει μ' ένα περίεργο τρόπο μέσα στην άλλη. Ο ένας είναι ετοιμοθάνατος, ο άλλος delivery boy, ο επόμενος αξιωματικός του στρατού, ένας μουσικός, ένας που δουλεύει σε τηλεοπτικό στούντιο, ένας δημόσιος υπάλληλος, ένας φοιτητής, ένας ταξιτζής κι' ένας επαγγελματίας ζιγκολό.

1972-το τελευταίο καλοκαίρι.
Ένας ανεκπλήρωτος εφηβικός μεγάλος έρωτας ξαναζωντανεύει 40 χρόνια μετά. 'Ένα ερωτικό μυθιστόρημα στο οποίο πρωταγωνιστούν η Ιωάννα, ο σύζυγος της ο Κώστας, ο εφηβικός της έρωτας ο Νικόλας, η κόρη της Κλειώ και ο γιός του Νικόλα ο Στέφανος. Σύγχρονη πλοκή σε Αθήνα, Βρυξέλες, Λονδίνο και Σπέτσες αλλά και συναρπαστικά flash back από τα χρόνια της χούντας, της μεταπολίτευσης και γενικά της δεκαετίας του '70. Αφιερωμένο στον πρώτο μας εφηβικό έρωτα, στις πρώτες μας απογοητεύσεις και στις πρώτες μας εφηβικές μελαγχολίες.

Η Βραχονησίδα.
Ο Μανόλης φόρεσε το μαγιό του και ξεκίνησε να πάει προς τη μικρή παραλία, να συναντήσει και τους υπόλοιπους. Ο ήλιος, διαγράφοντας την καθημερινή του τροχιά, πήγαινε προς τη δύση του σκορπώντας ένα φως που γλύκαινε τα πάντα τριγύρω. Τα δυνατά τους γέλια τον έκαναν να κοντοσταθεί και να τους χαζέψει για λίγο από μακριά. Ο Άλκης με τον Μίμη κολυμπούσαν, ο Παντελής με την Εύη έπαιζαν ρακέτες, ο μικρός παράβγαινε στο τρέξιμο με τα σκυλιά και οι μεγάλοι, αραχτοί, κάτι έλεγαν και χασκογελούσαν σαν ξέγνοιαστα παιδιά. Όλοι τους ήταν μαυρισμένοι, ωραίοι κι ευτυχισμένοι. Τους παράτησε ένα-ένα και θυμήθηκε πώς ήταν ένα χρόνο πριν έρθουν να εγκατασταθούν στο νησί.