
Ο Χρήστος Νικολόπουλος υπηρετεί, με το μπουζούκι και τα τραγούδια του, εδώ και σχεδόν 50 χρόνια, το λαϊκό τραγούδι! Το έχει στολίσει με τις πενιές του και το έχει πλουτίσει με τα τραγούδια του, που τα έχουν τραγουδήσει όλοι οι μεγάλοι μας τραγουδιστές. Είναι δε από τους λίγους συνθέτες της γενιάς του που συνεχίζει και σήμερα να είναι ενεργός και μάχιμος, με νέα τραγούδια, και δεν μένει στη δόξα και στις δάφνες του παρελθόντος, περιφέροντάς τα, όπως άλλοι. Ακόμα, θα πρέπει να του αναγνωριστεί, το ότι δίνει τραγούδια σε όλες τις καλές λαϊκές φωνές, χωρίς να εγκλωβίζεται, δογματικά, σε “σύνορα” και “στρατόπεδα” κι αυτό δείχνει πως είναι ελεύθερος κι ανοιχτόμυαλος δημιουργός. |
| Στο δίσκο «Σινεμαδάκι μου», που μόλις κυκλοφόρησε από τον «ΚΕΝΤΑΥΡΟ»(2009), ο Νικολόπουλος υπογράφει τα 7 από τα 13 κομμάτια, του πρώτου προσωπικού δίσκου του Γιάννη Ματσούκα, γι’ αυτό και τ’ όνομά του εμφανίζεται στο εξώφυλλο μαζί με το όνομα του τραγουδιστή. Οι στίχοι και στα 13 τραγούδια είναι του Νίκου Αναγνωστάκη, ενώ, έχουν επίσης γράψει μουσική ο Γιάννης Πηλιχός σε πέντε τραγούδια κι ο Θανάσης Βασιλάς σε ένα. |
| Τα τραγούδια |
Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου
Η γνώμη σας ... Προσθήκη σχολίου











Ο Χρήστος Νικολόπουλος υπηρετεί, με το μπουζούκι και τα τραγούδια του, εδώ και σχεδόν 50 χρόνια, το λαϊκό τραγούδι! Το έχει στολίσει με τις πενιές του και το έχει πλουτίσει με τα τραγούδια του, που τα έχουν τραγουδήσει όλοι οι μεγάλοι μας τραγουδιστές. Είναι δε από τους λίγους συνθέτες της γενιάς του που συνεχίζει και σήμερα να είναι ενεργός και μάχιμος, με νέα τραγούδια, και δεν μένει στη δόξα και στις δάφνες του παρελθόντος, περιφέροντάς τα, όπως άλλοι. Ακόμα, θα πρέπει να του αναγνωριστεί, το ότι δίνει τραγούδια σε όλες τις καλές λαϊκές φωνές, χωρίς να εγκλωβίζεται, δογματικά, σε “σύνορα” και “στρατόπεδα” κι αυτό δείχνει πως είναι ελεύθερος κι ανοιχτόμυαλος δημιουργός.
Ο Γιάννης Ματσούκας είναι ένας νέος ελπιδοφόρος τραγουδιστής με καθαρή και με λαϊκή χροιά φωνή. Μέχρι σήμερα τον γνωρίζαμε, δισκογραφικά, από μερικές συμμετοχές του, οπότε τώρα μας συστήνεται, ουσιαστικά, με τον πρώτο του αυτόν δίσκο, έχοντας δίπλα του τη βαριά υπογραφή του Χρήστου Νικολόπουλου, αλλά και – τις εξίσου άξιες - των Πηλιχού και Βασιλά.
Περνώντας τώρα στα τραγούδια του δίσκου, εξαρχής, θα έλεγα πως οι φίλοι των λαϊκών με πρωταγωνιστή το μπουζούκι, θα χορτάσουν διπλοπενιές. Όλα τα κομμάτια είναι κλασικά λαϊκά, εκτός από το (bonus track) 13ο - η «Ιλιάδα», με τους ευρηματικούς στίχους του Αναγνωστάκη - όπου συνδυάζει το hip-hop κουπλέ με το λαϊκό ρεφρέν. Ιδιαίτερα θα σταθώ στα δυο τραγούδια που ερμηνεύει ο ίδιος ο Νικολόπουλος, στο ομότιτλο του δίσκου(«Σινεμαδάκι μου») που είναι ένα νοσταλγικό, ιδίως στο ρεφρέν, κομμάτι και σ’ αυτό με τον χαρακτηριστικό τίτλο «Ο Λευτέρης», που, φυσικά, είναι αφιερωμένο στον Πρόεδρο, τον Λευτέρη Παπαδόπουλο. Από ’κει και πέρα μου άρεσαν αρκετά τα : «Βάλτε με μάγκες φυλακή», «Θα διορθώσω τα ελληνικά μου», «Δυο πενιές από τον Χρήστο», καθώς και το, ζωηρό, πεταχτό τσιφτετέλι του Γιάννη Πηλιχού «Το τόπι».