Page loading. Please wait.
ΜΟΥΣΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ | Δεν έχουν καταχωρηθεί γεγονότα.
45 αναγνώστες online YouTube ChannelFacebook PageTwitter Account
30.07.2010
/news/151/2302.html /news/151/2180.html /news/151/2046.html
Κώστας Λειβαδάς: Κρατήσου απ’ τη στάχτη | Legend Μιχάλης Τερζής, Δημήτρης Λέντζος: Απόπλους Νατάσσα Μποφίλιου: Εισιτήρια διπλά
/news/151/2363.html /news/151/2181.html /news/151/2120.html
Μάνος Ξυδούς: Όταν θα φύγω ένα βράδυ από δω Δήμητρα Παπίου: Έμαθε η καρδιά Αλέξανδρος Εμμανουηλίδης, Μαρία Παπαγεωργίου: Όμορφοι και ηττημένοι


Blues Cargo: Delayed Delivery | Pan-Vox
Κείμενο: Μιχάλης Τσαντίλας    07.08.2009   
Πράγματι καθυστέρησε η δεύτερη δισκογραφική δουλειά των Blues Cargo, αφού πέρασαν 15 χρόνια από την πρώτη τους, First Delivery. Αυτό δε σημαίνει βέβαια ότι όλο αυτό τον καιρό το γκρουπ έμεινε ανενεργό, κάθε άλλο. Έδωσαν πολλές συναυλίες, μόνοι ή στο πλευρό άλλων καλλιτεχνών, ανοίγοντας μάλιστα κάμποσες παραστάσεις διάσημων μπλουζμεν στη χώρα μας.
Η σημερινή σύνθεση τους, με βάση τα credits του άλμπουμ, έχει ως εξής: Δημήτρης Ιωάννου (μπάσο, φωνή), Στέλιος Ζαφειρίου (κιθάρες), Μπάμπης Τσιλιβίγκος (τενόρο σαξόφωνο), Ορέστης Βαβίτσας (ηλεκτρικό πιάνο, πλήκτρα, όργανο), Γιώργος Λαγογιάννης (πλήκτρα, όργανο), Στέλιος Γαβριηλίδης (τύμπανα), Πέτρος Δακτυλίδης (τύμπανα). Για όσους δεν γνωρίζουν, οι Blues Cargo ασχολούνται με το ηλεκτρικό μπλουζ της σχολής του Chicago και στο Delayed Delivery μάς σερβίρουν 10 δικά τους κομμάτια και 4 διασκευές (Straight Tequila του Chris Cain, Everyday I Have The Blues του Peter Chatman, Ain’t That I Don’t Love You του Buzz Clifford και I Got The Blues του Leo Nocentelli).
Από την πρώτη ακρόαση, από τα πρώτα κιόλας δευτερόλεπτα για την ακρίβεια, γίνεται πασιφανές ότι το γκρουπ αγγίζει πλέον πολύ υψηλά στάνταρ τεχνικής και εκφραστικότητας. Όλα τα κομμάτια είναι άψογα εκτελεσμένα και αναδεικνύουν τις λεπτές αποχρώσεις των ηχοχρωμάτων, εκπέμποντας παράλληλα με άνεση αυτό που λέμε μουσικότητα.
Το συγκρότημα έχει σαφώς μελετήσει πολύ καλά το συγκεκριμένο μουσικό είδος και κατορθώνει να έχει πολύ καλές δικές του συνθέσεις, τις οποίες μπολιάζει και με στοιχεία από άλλα, συγγενικά είδη (soul, reggae). Ξεχώρισα το Emptiness, το φανκάτο Handy Man με τα όμορφα πνευστά και την πολύ καλή διασκευή στο Ain’t That I Don’t Love You, αν και σίγουρα έχουμε εδώ να κάνουμε με δίσκο που ακούγεται άνετα ολόκληρος.

Θα ήταν βέβαια ανεδαφικό να έχει κανείς απαιτήσεις για νεωτερισμούς από μια τέτοια κυκλοφορία. Οι Blues Cargo αγαπούν τα μπλουζ και τα υπηρετούν με συνέπεια και σπουδή. Εννοείται ότι ο δίσκος συστήνεται σε όσους επίσης αγαπούν αυτή τη μουσική αλλά νομίζω μπορεί να λειτουργήσει εξίσου καλά και για κάποιον που θέλει να κάνει μια πρώτη γνωριμία με αυτή. Αν και σε αυτή την περίπτωση, είναι πάντα καλύτερο να ανατρέχει κανείς στις πηγές...

  Οι απόψεις των συνεργατών δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.

ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ