
ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ
Οι Apurimac ξεκίνησαν την πορεία τους στα μουσικά μας πράγματα το 1983, μια πορεία που αντέχει 25 και πλέον χρόνια και σχεδόν με βεβαιότητα τους καθιστά ίσως το μακροβιότερο μουσικό σχήμα εντός των συνόρων. Ένα γκρουπ, με έλληνες και λατινοαμερικάνους μουσικούς, με ελληνικό και λάτιν ήχο, όλα παντρεμένα πότε φυσικά και πότε αλλόκοτα, επιστρέφει στη δισκογραφία, ένα χρόνο μετά την προηγούμενη εμφάνισή του. Ο νέος δίσκος των Apurimac με τον τίτλο «Παράθυρα ανοιχτά» έκανε την εμφάνισή του πριν από λίγες εβδομάδες. Τον πήρα στα χέρια μου αρκετό καιρό πριν, δύο - τρία 24ώρα πριν βρήκα το χρόνο να τον ακούσω. Και πραγματικά μου έφτιαξε το απόγευμα! |
Το cd είναι χορταστικότατο. Δεκαεφτά συνολικά κομμάτια, ή δεκαέξι στην πράξη, αν θελήσουμε να είμαστε δίκαιοι εξαιρώντας μία μικρή - μόλις είκοσι δευτερολέπτων- παρένθεση του Ηλία Μαμαλάκη. Και πάλι είναι πολλά. Ενώ υπάρχει και στο τέλος κρυφό, κρουστό (!) bonus track, που μάλλον δεν είναι τυχαίο και με εύστοχο τρόπο κάνει φινάλε. Ο γνωστός έθνικ – λάτιν ήχος των Apurimac είναι πανταχού παρών. Πολλά όργανα, πολλοί ήχοι, πολυγλωσσία και πολυφωνία στις ερμηνείες συνθέτουν το παζλ. Ένα ακόμη πιο πολύχρωμο artwork είναι το πρώτο πράγμα που συναντά κανείς παίρνοντας το cd στα χέρια του και μάλλον προδιαθέτει ανάλογα για τη συνέχεια. Οι Apurimac λένε: «Ανοίξαμε τα παράθυρα. Τα ανοίξαμε για να μπει το φως κι ο καθαρός αέρας. Για να ταξιδεψει το βλέμμα μας πάνω στην απέραντη θάλασσα, απ΄τις ακτές της Μεσογείου ως τα νησιά της Καραϊβικής και τα λιμάνια της Νότιας Αμερικής. Τ΄ανοίξαμε για να μπει δροσιά απ΄τα βουνά μας, όσο κι απ΄τα απίθανα υψόμετρα των Άνδεων. Τ΄ανοίξαμε για να φύγει ο νους μας και να πάει σε ρυθμούς ξέφρενους, σε μελωδίες γνώριμες και μακρινές.». Εσείς θα τα κρατήσετε κλειστά; |
![]() | 01 LATIA PINA (Οργανικό) 02 ΑΝΘΗΣΕ Η ΛΥΠΗ (Παντελής Θαλασσινός) 03 Ο ΚΥΡΙΟΣ ΗΛΙΑΣ ΜΑΜΑΛΑΚΗΣ (Αφήγηση Ηλίας Μαμαλάκης) 04 BON VIVEUR 05 ΔΕΝ ΠΡΟΛΑΒΑΙΝΩ 06 UN BELLO DIA DE ENERO (Gabriela Torres) 07 ΕΝΑ ΚΑΙΝΟΥΡΙΟ ΤΑΞΙΔΙ 08 ΘΑΛΑΣΣΙΝΟ ΟΝΕΙΡΟ (Χάρης και Πάνος Κατσιμίχας, Daniel Armando, Μάκης Παπαγαβριήλ) 09 CAMINO ALA PUNA (Οργανικό) 10 ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ ΜΟΥ 11 ΑΠΟΛΥΤΟ 12 ΨΥΧΗ ΜΟΥ ΛΑΤΙΝΑ 13 Ο ΑΡΑΠΗΣ 14 Ο ΧΟΡΟΣ ΤΗΣ ΝΕΡΑΪΔΑΣ (Οργανικό) 15 LUZ (Martha Moreleon) 16 LAS VENTANAS ABIERTAS (Παράθυρα ανοιχτά) 17 BON VIVEUR (Μαμαλάκης Remix) |
Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου
Η γνώμη σας ... Προσθήκη σχολίου
ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΑΝΑ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟ
Έλενα Κοσμά
Έλλη Ρουμπέν
Βασίλης Χαρδαλιάς
Γιώργος Τζαγάκης
Γιώτα Παπαβασιλείου
Δημήτρης Βαγενάς
Δόμνα Κουντούρη
Δώρα Παπαδοπούλου
Ειρήνη Κουλούρη
Εύη Αργυρίου
Θεοδόσης Βαφειάδης
Θύμιος Λυμπέρης
Ιωάννα Φατιόνα Χύζμο
Καλή Βανδώρου
Κατερίνα Κοφινά
Κώστας Λαδόπουλος
Κώστας Πατσαλής
Μιχάλης Τσαντίλας
Τάσος Π. Καραντής
Χρύσα Σωφρονά
ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΤΟΥ/ΤΗΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ
ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ
- Γιώργης Χριστοδούλου: Flaneur | Ankh Music, 2011
- Πάνος Ράπτης: Τα κρυμμένα | Ξένοι τόποι, 2010
- Μικρόκοσμοι: Κάθε μέρα όπως πάντα | Ονειρία Home Studio, 2011
- Ηρώ Σαΐα: Γυναίκα τριαντάφυλλο | Λυχνία
- Δήμητρα Παπίου: Έμαθε η καρδιά | Λυχνία
- Βασίλης Δημητρίου: Τέσσερα έργα σύγχρονης μουσικής | Lyra Classics
- Χίλια Χρόνια: Φωτιά μου η αγάπη | Polymusic
- Μίκης Θεοδωράκης: Του έρωτα και του θανάτου | Legend
- Ορχήστρα Νυκτών Εγχόρδων Δήμου Πατρέων: Τραγούδια κάτων απ' το φεγγάρι | Lyra
- Γιώργος Νταλάρας: Γι΄αυτό υπάρχουνε οι φίλοι | Legend
- Ελένη Πέτα: Άρωμα παράξενο | Diatono Music
- Αρλέτα: Και πάλι χαίρεται! | Legend
- Τάνια Τσανακλίδου: Προσωπογραφία | LYRA
- Παντελής Θαλασσινός: Ο Μεγαλέξανδρος και ο καταραμένος δράκος | ΜΒΙ
- Κώστας Χρονόπουλος: Καληνύχτα Barney | Legend
ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ
ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΘΕΜΑΤΑ
ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ
ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝΆστοχα πράγματα και κινδυνώδη, οι έπαινοι για των Ελλήνων τα ιδεώδη.
|
ΑΤΖΕΝΤΑ ΜΟΥΣΙΚΩΝ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ |










Οι Apurimac ξεκίνησαν την πορεία τους στα μουσικά μας πράγματα το 1983, μια πορεία που αντέχει 25 και πλέον χρόνια και σχεδόν με βεβαιότητα τους καθιστά ίσως το μακροβιότερο μουσικό σχήμα εντός των συνόρων. Ένα γκρουπ, με έλληνες και λατινοαμερικάνους μουσικούς, με ελληνικό και λάτιν ήχο, όλα παντρεμένα πότε φυσικά και πότε αλλόκοτα, επιστρέφει στη δισκογραφία, ένα χρόνο μετά την προηγούμενη εμφάνισή του. Ο νέος δίσκος των Apurimac με τον τίτλο «Παράθυρα ανοιχτά» έκανε την εμφάνισή του πριν από λίγες εβδομάδες. Τον πήρα στα χέρια μου αρκετό καιρό πριν, δύο - τρία 24ώρα πριν βρήκα το χρόνο να τον ακούσω. Και πραγματικά μου έφτιαξε το απόγευμα!
Έχω την αίσθηση πως κάποιοι ίσως έχουν συνδέσει τους Apurimac με χιουμοριστικά τραγούδια που έγιναν επιτυχίες τα προηγούμενα χρόνια και βάζουν την ταμπέλα του σατιρικού καλλιτέχνη στο γκρουπ αυτό. Είναι και αυτό. Αλλά είναι και πολύ πέρα από αυτό. Όσο γρήγορα μπορεί με διάθεση για αληθινή σάτιρα μετά μουσικής και χορευτικού ρυθμού, ένα κομμάτι όπως το «Δεν προλαβαίνω» (λες και ακούω τον εαυτό μου πραγματικά!) να παρασύρει τον ακροατή στο σαρκασμό μιας τόσο άηχης, αλλά φρενήρους πραγματικότητας, άλλο τόσο εύκολα και γρήγορα το επόμενο «Un bello dia de enero» από την άλλη είναι το απόλυτο αντίδοτο για να κρύψει το ρεαλισμό κάτω από το χαλί και να σε ταξιδέψει. Οι Apurimac είναι τεχνίτες που γνωρίζουν αυτούς τους λάτιν δρόμους.
