05.02.2012
UPDATED: 05-02-2012, 00:28
221 αναγνώστες online
Σούλης Λιάκος: Με δυό πούπουλα στην πλάτη | Ζεύξις Music, 2011
Πένυ Παπακωνσταντίνου: Φεγγάρι στην ταράτσα
Στάθης Γκότσης, Δημήτρης Λέντζος, Ασπασία Στρατηγού: Τα έργα της καρδιάς | Μετρονόμος
Νίκος Ανδρουλάκης: Στης μνήμης το κλαδί | Μετρονόμος
Radio Art
ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ Χ. ΣΕΜΠΟΣ

Ο Ορφέας παρουσιάζει στο Vitamina
17.01.2012 | ΣΤΗΛΗ
ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΚΟΦΙΝΑ
ΣΤΗ ΖΩΝΗ ΤΟΥ ΛΥΚΟΦΩΤΟΣ
30.01.2012 | ΣΤΗΛΗ
ΔΟΜΝΑ ΚΟΥΝΤΟΥΡΗ
ΑΠΟΨΕ ΚΑΝΕΙΣ ΜΠΑΜ
30.01.2012 | ΣΤΗΛΗ
ΕΛΕΝΑ ΚΟΣΜΑ
DUM SPIRO SPERO
29.01.2012 | ΣΤΗΛΗ
ΓΕΩΡΓΙΑ ΓΙΑΝΝΑΡΑΚΗ
ΧΩΡΙΣ ΑΠΟΨΗ

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ
Κείμενο: Μιχάλης Τσαντίλας

The Boy: Please Make Me Dance | Inner Ear

Μιχάλης Τσαντίλας

Ξεκινώντας τον πρώτο επίσημο σόλο δίσκο του, ο The Boy, κατά κόσμον Αλέξανδρος Βούλγαρης, κάνει βιαστικά την προσευχή του. Κι αν κρίνει κανείς από την υποδοχή που επεφύλασσε σύσσωμος ο εγχώριος, μουσικός και μη, τύπος, αυτή η προσευχή έπιασε τόπο. Το Please Make Me Dance εκθειάστηκε όσο λίγα άλμπουμ αυτή τη χρονιά και είναι ομολογουμένως δύσκολο να αποκλίνει πια κανείς από την «γραμμή» που έχει χαραχτεί. Ας δούμε όμως αν μπορεί τουλάχιστον να διατηρήσει την ψυχραιμία του...
Ουσιαστικά, έχουμε να κάνουμε εδώ με ένα αδιάκοπο μουσικό κομμάτι που διαρκεί κάτι παραπάνω από μισή ώρα. Υπάρχουν βέβαια 16 tracks στο cd αλλά δεν υπάρχει μεταξύ τους καμιά διακοπή. Και δεν υπάρχει και κανένα έλεος από μεριάς του The Boy, καθώς καθ’ όλη τη διάρκεια του ακροάματος, αυτό που μας προσφέρει είναι ένα επίμονο σφυροκόπημα. Σφυροκόπημα στα αφτιά μας, στις αισθήσεις και στα μυαλά μας. Χρησιμοποιώντας πιάνο, πλήκτρα, κιθάρες και το αδιάκοπο χτύπημα μιας μπότας, κάνει κομμάτια όλες τις συμβάσεις και τις φόρμες που αναγνωρίζουμε όλοι ως «τραγούδι», και παραδίδει έναν δίσκο βλάσφημο (ευτυχώς), ακομπλεξάριστο (ευτυχέστερα) και απολύτως προσωπικό (ευτυχέστατα).
Δεν είναι όλα τέλεια στο Please Make Me Dance. Υπάρχουν στιγμές που αναρωτιέσαι τι νόημα έχουν αυτά που ακούς και ειδικά στο μέσο ο δίσκος κάνει μια αισθητή «κοιλιά». Αλλά δεν είναι αυτό το θέμα τελικά. Ξέρετε πολλούς που θα τολμούσαν να βάλουν στο μπλέντερ τραγούδια του Σαββόπουλου και του Θεοδωράκη, αλλάζοντάς τους τα φώτα, ή που θα ανακάτεβαν στίχους του Ελύτη και του Λειβαδίτη με τους δικούς τους αγγλικούς και ελληνικούς στίχους, κατορθώνοντας παράλληλα να κερδίσουν το στοίχημα στο τέλος; Εγώ πάντως όχι.
Τελικά δεν ξέρω αν «μού άρεσε» το νέο πόνημα του The Boy. Δεν ξέρω αν σε μερικούς μήνες από σήμερα θα το σκέφτομαι ή αν θα θέλω να το βάλω να παίξει. Αλλά, ούτως ή άλλως, δε γράφω για δίσκους με τέτοιους όρους. Αυτό που μπορώ να πω με βεβαιότητα είναι ότι αυτό το δισκάκι περιέχει μια μουσική τολμηρή και άφοβη. Μια μουσική που πιθανότατα θα σας «ανατινάξει» τα μυαλά, όποιες κι αν είναι οι προτιμήσεις σας – γι’ αυτό και μόνο, σας συνιστώ να το αναζητήσετε. Γιατί αυτό το δισκάκι περιέχει τελικά μια μουσική σημαντική.



Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου
ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΤΟΥ/ΤΗΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΥ

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΘΕΜΑΤΑ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΘΕΜΑΤΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

5/2/1964 Γεννήθηκε στην Αμμόχωστο της Κύπρου η τραγουδίστρια Αλέξια (Βασιλείου)

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Το γιαούρτι, που μια μέρα πριν από το ευρώ, έκανε 48 δραχμές και μια μέρα μετά τριακόσιες πενήντα – σε δραχμές – εμείς το φάγαμε αδιαμαρτύρητα. Το ίδιο γιαούρτι ήταν, ίσως και χειρότερο, αλλά εμείς το πληρώσαμε χωρίς να πούμε λέξη. Δηλαδή ως λαός είμαστε πολύ του γιαουρτιού.
Σταμάτης Κραουνάκης

ΑΤΖΕΝΤΑ ΜΟΥΣΙΚΩΝ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ