 Ξεκινώντας τον πρώτο επίσημο σόλο δίσκο του, ο The Boy, κατά κόσμον Αλέξανδρος Βούλγαρης, κάνει βιαστικά την προσευχή του. Κι αν κρίνει κανείς από την υποδοχή που επεφύλασσε σύσσωμος ο εγχώριος, μουσικός και μη, τύπος, αυτή η προσευχή έπιασε τόπο. Το Please Make Me Dance εκθειάστηκε όσο λίγα άλμπουμ αυτή τη χρονιά και είναι ομολογουμένως δύσκολο να αποκλίνει πια κανείς από την «γραμμή» που έχει χαραχτεί. Ας δούμε όμως αν μπορεί τουλάχιστον να διατηρήσει την ψυχραιμία του...
|
Ουσιαστικά, έχουμε να κάνουμε εδώ με ένα αδιάκοπο μουσικό κομμάτι που διαρκεί κάτι παραπάνω από μισή ώρα. Υπάρχουν βέβαια 16 tracks στο cd αλλά δεν υπάρχει μεταξύ τους καμιά διακοπή. Και δεν υπάρχει και κανένα έλεος από μεριάς του The Boy, καθώς καθ’ όλη τη διάρκεια του ακροάματος, αυτό που μας προσφέρει είναι ένα επίμονο σφυροκόπημα. Σφυροκόπημα στα αφτιά μας, στις αισθήσεις και στα μυαλά μας. Χρησιμοποιώντας πιάνο, πλήκτρα, κιθάρες και το αδιάκοπο χτύπημα μιας μπότας, κάνει κομμάτια όλες τις συμβάσεις και τις φόρμες που αναγνωρίζουμε όλοι ως «τραγούδι», και παραδίδει έναν δίσκο βλάσφημο (ευτυχώς), ακομπλεξάριστο (ευτυχέστερα) και απολύτως προσωπικό (ευτυχέστατα).
Δεν είναι όλα τέλεια στο Please Make Me Dance. Υπάρχουν στιγμές που αναρωτιέσαι τι νόημα έχουν αυτά που ακούς και ειδικά στο μέσο ο δίσκος κάνει μια αισθητή «κοιλιά». Αλλά δεν είναι αυτό το θέμα τελικά. Ξέρετε πολλούς που θα τολμούσαν να βάλουν στο μπλέντερ τραγούδια του Σαββόπουλου και του Θεοδωράκη, αλλάζοντάς τους τα φώτα, ή που θα ανακάτεβαν στίχους του Ελύτη και του Λειβαδίτη με τους δικούς τους αγγλικούς και ελληνικούς στίχους, κατορθώνοντας παράλληλα να κερδίσουν το στοίχημα στο τέλος; Εγώ πάντως όχι.
Τελικά δεν ξέρω αν «μού άρεσε» το νέο πόνημα του The Boy. Δεν ξέρω αν σε μερικούς μήνες από σήμερα θα το σκέφτομαι ή αν θα θέλω να το βάλω να παίξει. Αλλά, ούτως ή άλλως, δε γράφω για δίσκους με τέτοιους όρους. Αυτό που μπορώ να πω με βεβαιότητα είναι ότι αυτό το δισκάκι περιέχει μια μουσική τολμηρή και άφοβη. Μια μουσική που πιθανότατα θα σας «ανατινάξει» τα μυαλά, όποιες κι αν είναι οι προτιμήσεις σας – γι’ αυτό και μόνο, σας συνιστώ να το αναζητήσετε. Γιατί αυτό το δισκάκι περιέχει τελικά μια μουσική σημαντική.
|
| 
|
|
Οι απόψεις των συνεργατών δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
|
|
