Στην συλλογή αυτή συναντάμε 16 νέα δείγματα δουλειάς, συγκροτημάτων και καλλιτεχνών από όλη την Ελλάδα. Ανοίγει με την «Αόρατη κλωστή» απο το Φτηνό Ευέλικτο. Πρόκειται για ένα τραγούδι που ξεχωρίζει...μελωδικότατο με καταπληκτικές αρμονίες και μια έντεχνη-ροκ ενορχήστρωση. Θα χαρακτήριζα τον στίχο λίγο μελαγχολικό αλλά σε καμία περίπτωση δεν «ρίχνει» το κομμάτι. Η καλύτερη επιλογή για άνοιγμα...μια και πραγματικά δεν ξέρεις τι να περιμένεις μετά.
Ακολουθεί το «Άνθος Ορεινό» απο τους ΝΟΡΜΑ που ιδρύθηκαν το 2006 στα Γιάννενα. Πρόκειται για μια καταπληκτική ροκ μπαλάντα με δυνατό ηλεκτρικό ήχο σε στίχους-μουσική του Θοδωρή Τσιρώνη. Με το κομμάτι αυτό πραγματικά δίνεται ένα στίγμα στην συλλογή αν το συνδυάσουμε με το πρώτο κομμάτι. Δηλώνουν ότι σίγουρα υπάρχουν εμπνεύσεις στιχουργικές, μουσικές αλλά πάνω απ’ όλα ενορχηστρωτικές. Μπράβο για τον ήχο τους.
Στο 3ο κομμάτι ακούμε την «Προσωπική Οδύσσεια» του Θωμά Νικολάου που όπως λέει ο τίτλος πρόκειται για ένα άκρως προσωπικό τραγούδι που αποθηκεύεται αμέσως στο μυαλό του ακροατή. Αμέσως μετά ακούμε το «Virus» των 4lt που κινείται στον χώρο του σύγχρονου εναλλακτικού ρόκ. Το τραγούδι έχει πολύ δυνατό ρεφραίν και είναι σε στίχους και μουσική Γιάννη Βαρβατσούλη.
Ακολουθούν οι ΙΧΘΕΙΣ με το «Είναι πολλά τα λεφτά». Εκεί μιλάμε για ένα αμιγώς ροκ κομμάτι με σύγχρονες επηρροές ήχων ειδικά στα πλήκτρα του. Οι ΙΧΘΕΙΣ (Θεσσαλονίκη) είναι ίσως ένα απο τα πιο γνωστά γκρούπ της συλλογής καθώς έχουν κάνει το support στην μεγάλη συναυλία των Reammonn στη Θεσσαλονίκη. Κάποιους ίσως να τους «ξενίσει» η χροιά της Κωσταντίνας Γαλάνη όμως θεωρώ οτι ταιριάζει απόλυτα στον ήχο του γκρούπ.
Απο τους ΙΧΘΕΙΣ περνάμε στους Praeda και το «Μήνυμα απ’τη γενιά μας» που είναι και το πρώτο Low Bap κομμάτι του δίσκου. Στίχος που απευθύνεται στους πρεσβύτερους της γενιάς μας...και αμέσως μετά τους διαδέχονται οι Λάθος Εντύπωση από την Θεσσαλονίκη με «Τα χειρότερα» που συνεχίζουν σα φυσική συνέχεια να προσπαθούν να προβληματίσουν τους ανθρώπους για τον τρόπο σκέψης τους.
Σε ένα διαφορετικό μοτίβο ακούμε στο 8ο κομμάτι τους tA cAppela απο την Αθήνα με το Rhythm of sunsine που είναι μια μπαλάντα με έντονο πιάνο. Δεν ξεχωρίζει όμως κυρίως λόγο της αστείρευτης επανάληψης του ίδιου μοτίβου χώρις κάποιες ιδιαίτερες ενορχηστρωτικές παρεμβάσεις.
Και φτάνουμε στο καλύτερο κομμάτι του δίσκου. Το «Falling Dream» απο τους Sequence of Events. Ένα κομμάτι που σε ταξιδεύει σε περιπέτειες εξέχοντων ιπποτών του Βορρά, που ζωγραφίζει τοπία βγαλμένα μέσα απο τα highlands της Σκωτίας. Καταπληκτική κιθάρα, εξαιρετικά φωνητικά και στίχοι που θυμίζουν παραμύθι. Διαβάζω στο βιβλιαράκι πως δουλεύουν αργά και σταθερά για μια μελλοντική κυκλοφορία. Τους εύχομαι απο καρδιάς να τα καταφέρουν και να μας χαρίσουν ένα ολόκληρο άλμπουμ με τέτοιου επιπέδου κυκλοφορίες.
«Πόλη στο κενό» τραγουδούν οι Αστικές Ιστορίες απο την Θεσσαλονίκη με συμπαθητικό programming αλλα δυστυχώς ο στίχος χάνεται μέσα στα γυναικεία φωνητικά. Όμορφη αρμονία όμως και πολύ όμορφη η πιανιστική παρέμβαση πρίν το σόλο της ηλεκτρικής κιθάρας.
Με το Surf Lady των Dirty Fuse η συλλογή επανέρχεται σε έντονους ρυθμούς ροκ δεκαετίας ’60 - ‘70. Και ο συνολικός ήχος μας ταξιδεύει προς τα εκεί. Ένα οργανικό κομμάτι που ξεχωρίζει για την ηλεκτρική κιθάρα του. Το διαδέχεται το Happy Free Fall απο τους Egoballoon που εδρέυουν στην Λιβαδειά. Το κομμάτι θυμίζει μια ελεύθερη πτώση. Γρήγορο, ρυθμικό με πολύ καλά φωνητικά.
Το εκκεντρικό «Σαν ένας Λύκος» με το μελωδικό ρεφραίν που λειτουργεί σαν παύση ανάμεσα στους γρήγορα τραγουδισμένους στίχους είναι το 13ο κομμάτι στον δίσκο. Σε μουσική και στίχους του Θάνου Κοσμίδη και των Naked As We που γεννήθηκαν το καλοκαίρι του 2007 στην Αθήνα.
Απο τους παλιούς Biotech (ιδρύθηκαν το 1996) ακούμε το «Sex, cars and r’n’b» και ακολουθεί το «Black Swan» απο το συγκρότημα Ismini που δημιούργησε η θεατρολόγος Ισμήνη Σακελλαροπούλου. Το 16ο κομμάτι ανήκει στους Walls of Mystery και λέγεται “Scissor Tongue”. Ο επίλογος γράφεται με την unsigned united version της Αόρατης Κλωστής απο το Φτηνό Ευέλικτό που συμμετέχουν όλοι οι καλλιτέχνες και τα συγκροτήματα της συλλογής.
Η συνολική εντύπωση είναι καλή ώς το Falling Dream. Από εκεί και μετά τα κομμάτια μπορεί να μήν είναι αδιάφορα, αλλά δυστυχώς ακολουθούν την πεπατημένη μουσική οδό που βρίσκουμε ήδη σε παρόμοιες δισκογραφίες. Η προσπάθεια όμως του Φτηνού Ευέλικτου είναι σίγουρα αξιέπαινη.
|