139 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
29.06.2017
Ορφέας | Main Feed
Δώρα Παπαδοπούλου

Μια κατάθεση συναισθημάτων, ολότελα δική της. Αυτό ακριβώς είναι ο δίσκος της Αρλέτας. Από το οπισθόφυλλο με την παιδική φωτογραφία και το εξώφυλλο με το , ως τις επιλογές και τις επανεκτελέσεις των τραγουδιών, όλα στο δίσκο «Και πάλι χαίρεται» απηχούν το ύφος και την κουλτούρα της ευαίσθητα διαχρονικής ερμηνεύτριας και δημιουργού. Η Αρλέτα επιστρέφει στη δισκογραφία, όχι απλά μετά από μία μεγάλη απουσία, άνω της δεκαετίας, αλλά και μία μεγάλη ανθρώπινη περιπέτεια και αυτό είναι μία ευχάριστη είδηση και ασφαλώς κέρδος για το τραγούδι. Ιδού λοιπόν η γνώμη μας για το δίσκο αυτό που κυκλοφορεί εδώ και λίγο καιρό από τη Legend.
Πρόκειται για ένα διπλό cd που περιλαμβάνει συνολικά 25 κομμάτια, ανάμεσά τους δύο ορχηστρικά. Όλα σε μουσική ή στίχους ή μουσική και στίχους της Αρλέτας, με συμμετοχές των Βαγγέλη Γεωργίου, Αλέξανδρου Δήμα, Σάννυς Μπαλτζή, Σωτηρίας Μπαβέλλου, Λάκη Παπαδόπουλου, Μαριανίνας Κριεζή, Λεό Ραπίτη, Κώστα Κοφινιώτη και Βασίλη Ρακόπουλου. Ο τελευταίος ευθύνεται και για το σύνολο των ενορχηστρώσεων. Ανάμεσά τους πολύ γνωστά τραγούδια όπως το «Μπαρ το ναυάγιο», η «Μπέμπα», το «Batida de coco» και πολλά άλλα, λιγότερο γνωστά, που είναι όμως η μεγάλη δύναμη του δίσκου. Υπάρχουν ακόμη ανάμεσα στα προαναφερθέντα δύο διασκευασμένα γνωστά παραδοσιακά τραγούδια και μία διασκευή αποσπάσματος της γαλλικής μπαλάντας «Plaisir d’ amour» του Jean-Paul Martini. Είναι όλα τραγούδια μέσα από ένα ταξίδι σχεδόν 40 χρόνων της Αρλέτας στο τραγούδι, σε φρέσκιες καινούργιες εκτελέσεις και με καινούργιες ενορχηστρώσεις, στην πλειοψηφία τους διαφορετικές από τις πρωτότυπες. Έτσι, δεν είναι απλά μία συλλογή των πιο σημαντικών, κατά την ερμηνεύτρια, τραγουδιών της δισκογραφικής της πορείας, αλλά μία ουσιαστική δισκογραφική πρόταση που συνδυάζει ακριβώς γνωστά και αγαπημένα τραγούδια με καινούργια φορεσιά.
Δε μπαίνω στον πειρασμό να αφήσω έξω αυτά που λέει η ίδια η Αρλέτα για το δίσκο αυτό, και μάλιστα πριν γράψω εγώ δύο πράγματα ακόμη γιατί αφενός έχουν σίγουρα ενδιαφέρον και αφετέρου βοηθούν κι εμένα. Λέει λοιπόν: «Η αλήθεια είναι πως δεν περίμενα ότι μετά από κάπου δεκατρία χρόνια θα κατάφερνα να ξεφουρνίσω καινούργιο και μάλιστα διπλό cd. Ήταν η τρίτη φορά που ξεκινούσε, τις δύο προηγούμενες σκόνταψε άδοξα σε προβλήματα της υπέροχης υγείας μου. Τα πρώτα τραγούδια που έγιναν ήταν remix παλιότερων αριστουργημάτων μου, που τα φτιάχναμε με τον Ηλία στο σπίτι του, δηλαδή αυτός τα έφτιαχνε κι εγώ κάθε λίγο χανόμουνα σε κάποιο νοσοκομείο. Το σωτήριον 2009, κατόπιν επιμονής και υπομονής του τελευταίου των Μοϊκανών και παλιού συνεργάτη μου από τα ηρωϊκά χρόνια Γιώργου Μακράκη, ο οποίος ευτυχώς είναι μεγάλης αντοχής, ξεκινήσαμε πάλι. Σας τα λέω περιληπτικά γιατί αν βάλω λεπτομέρειες μάλλον για μυθιστόρημα πάω. Επέμενε για διπλό cd, μιας και όταν είσαι πάνω από 40 χρόνια φούρναρης, πρέπει να γιορτάζεις κάτι. Δεν πίστευα ούτε σε μονό cd. Αλλά ο Γιώργος πιστεύει πως τρώγοντας έρχεται η όρεξη και τελικά δίκιο είχε. Σιγά- σιγά θυμήθηκα το υλικό που είχε ως δια μαγείας συγκεντρωθεί στα χρόνια της απουσίας, το οποίο τελικά δεν εστερείτο ουσίας νομίζω. Εκλήθη στα όπλα, ο παλαιός των ημερών Βασίλης Ρακόπουλος και σιγά- σιγά άρχισε να παίρνει σχήμα αυτό το «Και πάλι χαίρεται!». Αν δεν είναι του γούστου σας πετάξτε το γρήγορα στα περιστέρια. Αν είναι, θα χαρώ μεγάλη χαρά η νεκραναστημένη. Βγήκα από τα πέτρινα χρόνια μου με χρέη προς όλους όσους στάθηκαν δίπλα μου και τους ευχαριστώ από καρδιάς, ως τον τελευταίο που μου έστειλε e-mail ή έκανε μια προσευχή όταν τη χρειαζόμουνα τόσο. Και ήταν πολλοί, περισσότεροι από όσους θα μπορούσα να φανταστώ. Ζητώ συγνώμη, δεν το ήξερα. Ελπίζω κάτι να τους προσφέρω και τώρα. Και πάλι χαίρεται φίλοι μου. Ευχαριστώ από καρδιάς. Αρλέτα.».
Τελικά, ο παραγωγός Γιώργος Μακράκης φαίνεται πως είχε δίκιο που επέμενε. Κι αυτό γιατί το τελικό αποτέλεσμα είναι ανώτερο κάθε προσδοκίας. Και η γνώμη μου είναι πως απευθύνεται ακόμη περισσότερο και από τους φαν της τραγουδοποιού, σε αυτούς που δεν έχουν ιδέα τι θα πει Αρλέτα. Και αυτό γιατί μιλάμε για τραγούδια σαν καινούργια. Με δυνατό στίχο και ωραίες μελωδίες, που ακουμπούν στην πραγματικότητα που υπάρχει γύρω μας. Υπάρχουν δε, και αυτοί οι τυχεροί καλλιτέχνες (τύχη άραγε ή μαγκιά;), όπως η Αρλέτα που ούτε χρόνια ούτε περιπέτειες φαίνεται να πέρασαν από πάνω τους. Η φωνή παραμένει αισθαντική και χρωματισμένη, όπως τη γνωρίζουμε εδώ και χρόνια. Μην είναι και περισσότερο, τώρα που υπάρχει και αυτή η μεγάλη δόση ωριμότητας. Και οι ερμηνείες στα τραγούδια εκτός από ευαίσθητες είναι και αμιγώς επαγγελματικές, χωρίς ατέλειες και ψεγάδια. Μινιμαλιστικές οι ενορχηστρώσεις, μελωδίες πότε τζαζ και πότε blues, στίχοι πότε με χιούμορ και πότε με σπαραγμό, δίνουν ένα πλουραλιστικό αποτέλεσμα. Ο δίσκος δεν είναι για όλες τις ώρες, αλλά είναι για όλες τις ψυχές. Και είναι βέβαιο πως θα σας ταξιδέψει.

Πολύ μου αρέσουν δε, οι καλλιτέχνες που προσωποποιούν απόλυτα τη δουλειά τους, πέρα από τη συνθετική, στιχουργική ή ερμηνευτική συμμετοχή τους. Που επιμελούνται τα ένθετα, που γράφουν σημειώματα και αφιερώσεις πέρα από τα τυπικά και τριμμένα, που ζωγραφίζουν αντί να φωτογραφίζονται, που αφηγούνται ιστορίες για τα τραγούδια, που αυτοσαρκάζονται, που ανοίγουν την καρδιά τους, όπως εδώ η Αρλέτα. Όσο κι αν κάποιος εστιάζει στα τραγούδια –και καλά κάνει- είναι κι αυτό ωστόσο κομμάτι μιας συνολικής καλλιτεχνικής πρότασης. Στις μέρες μας, το artwork μιας μουσικής έκδοσης παύει να έχει και νόημα αν δεν είναι μέρος της και δεν κλέβει κάτι από τη δόξα μας. Γιατί όταν συμβεί αυτό, να ξέρετε πως τα mp3 έχουν τον πρώτο λόγο.
Υπάρχουν πολλά τραγούδια που ξεχωρίζουν, αν και είναι μία δουλειά με ενιαία υφή και υπόσταση. Θυμηθείτε τα πανέμορφα «Ήσυχα βράδια», την «Τσιμεντούπολη», ακούστε το «Εγώ δεν έχω φίλους», το υπέροχο οργανικό «Φθινόπωρο» του Ρακόπουλου και πολλά άλλα. Υπάρχει και ένα πραγματικό διαμάντι, το τραγούδι «Με σημάδεψες», αποκλειστική δημιουργία της Αρλέτας, γνωστό και από την παλιότερη ερμηνεία του Πέτρου Γαϊτάνου σε δίσκο του. Και μόνο για αυτό εδώ, σε αυτή την εκτέλεση –που σαφέστατα δεν είναι μόνο αυτό- αξίζει να πάρει κανείς το δίσκο. «Και πάλι χαίρεται!» λοιπόν, από την Αρλέτα. Ένα come back με ουσία.
ΑΓΓΕΛΟΣ (Ηχος κρυστάλλινος) (Βαγγέλης Γεωργίου, Αρλέτα) 01
ΑΓΑΠΑΩ ΤΗ ΒΡΟΧΗ
(Αρλέτα, Αλέξανδρος Δήμας) 02
ΧΙΛΙΑ ΚΟΜΜΑΤΙΑ (Βαγγέλης Γεωργίου, Αρλέτα) 03
ΜΕ ΣΗΜΑΔΕΨΕΣ (Αρλέτα) 04
ΡΑΠ-ΣΥΡΙΣΤΙΚΟ (Βαγγέλης Γεωργίου, Αρλέτα) 05
ΕΞΑΡΧΕΙΑ (Τέλος εποχής) (Αρλέτα, Σάννυ Μπαλτζή) 06
ΑΧ, ΩΡΑΙΑ ΜΟΥ ΠΑΤΡΙΔΑ (Αρλέτα) 07
ΑΧ, KILL BILLY (Βασίλης Ρακόπουλος, Αρλέτα) 08
ΕΓΩ ΔΕΝ ΕΧΩ ΦΙΛΟΥΣ (Αρλέτα, Σωτηρία Μπαβέλου) 09
ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ (Ορχηστρικό) Βασίλης Ρακόπουλος 10
ΤΟΥΤΗ Η ΕΠΟΧΗ (Βασίλης Ρακόπουλος, Αρλέτα) 11
ΧΟΡΕΨΕ ΜΕ (Βαγγέλης Γεωργίου, Αρλέτα) 12
ΜΠΑΡ (ΤΟ ΝΑΥΑΓΙΟ) (Αρλέτα) 13
BATIDA DE COCO (Λάκης Παπαδόπουλος, Μαριανίνα Κριεζή) 14
ΣΧΙΖΟΦΡΕΝΕΙΑ (Αρλέτα) 15
ΜΠΕΜΠΑ (Αρλέτα) 16
ΤΣΙΦΤΕΤΕΛΙ ΞΙΔΑΤΟ (Αρλέτα) 17
ΤΣΙΜΕΝΤΟΥΠΟΛΗ (Αρλέτα) 18
ΤΑ ΗΣΥΧΑ ΒΡΑΔΙΑ (Λάκης Παπαδόπουλος, Μαριανίνα Κριεζη) 19
ΚΛΑΙΣ (Λεό Ραπίτης, Κώστας Κοφινιώτης) 20
Ο ΒΟΥΤΗΧΤΗΣ (Παραδοσιακό νανούρισμα) 21
ΣΤΗΣ ΠΙΚΡΟΔΑΦΝΗΣ ΤΟΝ ΑΝΘΟ (Παραδοσιακό Ηπείρου) 22
ΚΟΝΤΟΥΛΑ ΛΕΜΟΝΙΑ (Παραδοσιακό Ηπείρου) 23
PLAISIR D' AMOUR (Jean-Paul Martini) 24
ΤΑ ΗΣΥΧΑ ΒΡΑΔΙΑ (Ορχηστρικό) 25

ΑΡΛΕΤΑ
Και πάλι χαίρεται!


Κυκλοφορεί από τη Legend

Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΘΕΜΑΤΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Χτύπος γλυκόλαλης καμπάνας, μια πασχαλιά που κουβαλά μαζί της και το αεράκι του Επιτάφιου είναι για τους Έλληνες ο Πάριος. Μια ηχώ από τις γυναίκες που αγάπησε. Ένα φωτόδεντρο στην αυλή του ελληνικού τραγουδιού. Δεν είναι τυχαίο πως από πολύ νωρίς ο Καζαντζίδης μου είχε εμπιστευτεί ότι αυτόν θαύμαζε περισσότερο από τη γενιά του. Δεν είναι τυχαίο ότι Φλέρυ Νταντωνάκη, η μεγαλύτερα για μένα Ελληνίδα τραγουδίστρια, τρελαινόταν με τον Πάριο
Γιώργος Λιάνης

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

30/6/1957 Γεννήθηκε η στιχουργός Λίνα Νικολακοπούλου