Σ. Λεονάρδου, Β. Γισδάκης, Σ. Μποτωνάκης: Sing City | Lyra | Ορφέας: Το ελληνικό τραγούδι και η ελληνική μουσική στο διαδίκτυο

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ

Σ. Λεονάρδου, Β. Γισδάκης, Σ. Μποτωνάκης: Sing City | Lyra

Δημοσιεύθηκε: 21.01.2010, 21:51

Το άλμπουμ Sing City για το οποίο καλούμαι να γράψω τη γνώμη μου αποτελεί την καταγραφή των ζωντανών εμφανίσεων της Σωτηρίας Λεονάρδου, του Βασίλη Γισδάκη και του Στέλιου Μποτωνάκη στη σκηνή του Κυτάρρου τον περυσινό χειμώνα. Όπως γράφει και ο Αντώνης Μποσκοΐτης στο ένθετο: «Τους ένωσε το πάθος για τη μουσική, για τον ποιητικό λόγο, για τα blues ενός ημιφωτισμένου μπαρ, για την αισθαντικότητα των μεγάλων Ελλήνων συνθετών και για τα σπαράγματα των τροβαδούρων της νέας γενιάς.» Με δύο cd και συνολικά 23 τραγούδια αποτελεί σίγουρα χορταστικό πακέτο.

Η σύμπραξη των τριών αυτών ερμηνευτών αποτελεί, στα χαρτιά τουλάχιστον, ενδιαφέρον εγχείρημα καθώς προέρχονται από διαφορετικές «σχολές». Ο Γισδάκης, ως γνήσιο παιδί του Μάνου Χατζιδάκι, διαθέτει ένα ιδιαίτερο, βελούδινο ηχόχρωμα και μια αξιοζήλευτη τεχνική. Η Λεονάρδου και ο Μποτωνάκης αντίθετα, θα έλεγα ότι είναι πιο ενστικτώδεις στις ερμηνείες τους, στοχεύοντας σαφώς λιγότερο στην τελειότητα και περισσότερο στο συναίσθημα, στην ωμή έκφραση. Το ευτύχημα είναι ότι και στην πράξη η τριάδα αυτή μάς χαρίζει μερικές πολύ αξιόλογες στιγμές.
Το ρεπερτόριό τους περιλαμβάνει τραγούδια από τις προσωπικές τους δισκογραφικές πορείες, επιλογές από το έργο μεγάλων Ελλήνων δημιουργών όπως ο Διονύσης Σαββόπουλος, η Λένα Πλάτωνος, ο Μάνος Χατζιδάκις, ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου, ο Νικόλας Άσιμος και ο Παύλος Σιδηρόπουλος, μεταξύ άλλων, αλλά και επιλογές από το ξένο ρεπερτόριο. Συνοδεύονται από μια δεμένη μπάντα που αποτελείται από τους Αλέξη Δανδουλάκη (κιθάρα, φωνητικά), Γιώργο Διαπούλη (μπάσο), Δημήτρη Κουζή (βιολί), Κώστα Στεργίου (πλήκτρα, φωνητικά, επιμέλεια ενορχηστρώσεων σε συνεργασία με τους υπόλοιπους μουσικούς) και Πέτρο Φατή (τύμπανα).
Η ακρόαση των δύο αυτών δίσκων αποτελεί ιδιαίτερα ευχάριστη διαδικασία και κυλάει με αρκετό ενδιαφέρον συνολικά. Ξεχωρίζουν σίγουρα οι ερμηνείες της Λεονάρδου στο μεταγλωττισμένο Things Have Changed του Dylan και σε 3 τραγούδια του Άσιμου, του Γισδάκη στα The Day από το Reflections του Χατζιδάκι και Αλίμονο της Πλάτωνος και του Μποτωνάκη στα δικά του Η Νύχτα Κόκκινο Κρασί και Θα Βάλω Πλώρη. Κατά τη γνώμη μου όμως θα ήταν καλύτερα αν είχαν αποφύγει κάποιες κακοτοπιές: τα αγγλικά δεν ταιριάζουν στον Μποτωνάκη και στην Λεονάρδου που όμως πέφτουν ηρωικά μαχόμενοι στα I’m Deranged (Brian Eno-David Bowie) και Tin Pan Alley (Ben Nisbet-Reed Leslie David) αντίστοιχα ενώ ο Γισδάκης «γονατίζει» στην αναμέτρησή του με Το Τρένο των Τρυπών. Δεν είναι βέβαια ικανές οι στιγμές αυτές να σκιάσουν το καλό σύνολο.
Δεν είχα την τύχη να παρακολουθήσω αυτές τις παραστάσεις αλλά νομίζω ότι η παρούσα ηχογράφηση μεταφέρει αρκετά καλά την ατμόσφαιρα της ζωντανής εμφάνισης. Και χαίρομαι ιδιαιτέρως που, ακούγοντάς την, δεν αντιλήφθηκα κάποια υπερβολική προσπάθεια ωραιοποίησης και διορθώσεως τονικών ασταθειών και άλλων «σφαλμάτων». Σε μια εποχή που οι περισσότεροι «ζωντανοί» δίσκοι είναι στην πραγματικότητα... «ψόφιοι», ετούτο το άλμπουμ, αν μη τι άλλο, σφύζει από ζωή.

CD 1
01 Τσάμικο
02 Παράξενος Κόσμος
(Things Have Changed)
03 Ατζέντα
04 Η Νύχτα Κόκκινο Κρασί
05 Θα Βάλω Πλώρη
06 Το Τρένο
07 Αλίμονο
08 Κοιτώ Τον Ήλιο
09 Τhe Day
10 Φυσάει Αέρας
11 Αγρύπνια

CD 2
01 I’m Deranged
02 Tempa's Song
03 Είμαι Τυχερός
04 Βραδινή Πλάνη
05 Το Τρένο
06 Ουλαλούμ
07 Μπαταρία
08 Της Επανάστασης
09 Θα ‘Ρθω Να Σε Βρω
10 Πού Να Γυρίζεις
11 Ζεϊμπέκικο Μπλουζ
12Tin Pan Alley

Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου