 Είμαι υπέρ και των ζωντανών ηχογραφήσεων, για πολλούς λόγους, αλλά κυρίως, για δύο : α) καταγράφουν τη μοναδική για τον κάθε καλλιτέχνη επικοινωνία με το κοινό του, “τη στιγμή που κρατάει για πάντα”, που θα έλεγε κι ο Φάμελλος, β) μπορεί εκεί ο τραγουδιστής να πει και κάποια εξωρεπερτοριακά τραγούδια που αγαπά και γουστάρει, παρουσιάζοντάς μας την ερμηνευτική γκάμα του, αφού δεν έχουν όλοι τη δυνατότητα να το κάνουν μέσα από τη προσωπική δισκογραφία τους. |
| Αυτό ακριβώς κάνει κι η Φωτεινή Δάρρα, παρουσιάζοντάς μας τον πρώτο, διπλό, «Live» δίσκο της, που μόλις κυκλοφόρησε από τη LYRA (2010). Στον πρώτο δίσκο υπάρχει, βασικά, το υλικό του Δημήτρη Παπαδημητρίου που έχει πρωτοπεί η ίδια, μα κι άλλα κομμάτια του συνθέτη που ταιριάζουν στο προφίλ και το ύφος της και, κάλλιστα, θα μπορούσε να τα είχε πει σε πρώτη εκτέλεση. Στο δεύτερο δίσκο, έχουμε, αυτό που έγραφα παραπάνω, μια “άλλη Δάρρα”, όπου τραγουδάει από Μούτση και Ζαμπέτα, μέχρι Άκη Πάνου και Τόλη Βοσκόπουλο, σε τραγούδια που είχαν τραγουδήσει η Μοσχολιού, η Γιώτα Λύδια κι η Τζένη Βάνου. Έτσι, λοιπόν, στο πρώτο cd έχουμε, στην live εκδοχή του, το, πρωταγωνιστικό, έντεχνο πρόσωπο της Δάρρα, μέσα από δικά της τραγούδια(«Η άνοιξη», «Φεύγα», «Στάλσιμο»), αλλά και κομμάτια που έχει πρωτοτραγουδήσει, εξαιρετικά, η Ελευθερία Αρβανιτάκη, αλλά και που η Δάρρα τους προσθέτει τσαγανό(«Κι όλα αρχίζουν αλλιώς»), εκφραστικότητα(«Όλα τα πήρε το καλοκαίρι»), αισθησιασμό(«Θέλω να σε δω»). Τον κύκλο αυτό συμπληρώνουν και δυο αγγλόφωνα ροκ τραγούδια(«Just hold me» & «Beggin’»), που τα λέει, απλά, άψογα! Στο δεύτερο cd έχουμε ένα απρόσμενο ερμηνευτικό πρόσωπο της Δάρρα σε λαϊκά τραγούδια της δεκαπενταετίας ’60 – ’75, υπογεγραμμένα κι ερμηνευμένα, στην πρώτη τους εκδοχή, από μεγάλα ονόματα(Καλδάρας, Ζαμπέτας, Πλέσσας, Άκης Πάνου, Μούτσης, Γιώτα Λύδια, Τζένη Βάνου, Μοσχολιού κ.ά.). Η Φωτεινή Δάρρα, σαφώς, δεν είναι καθαρόαιμη λαϊκή τραγουδίστρια, αλλά είναι τόσο πλούσια τα φωνητικά χαρίσματά της, που ακόμα και σ’ αυτά τα, άλλου ύφους, τραγούδια καταθέτει τη σφραγίδα της μεγάλης φωνής της. Νομίζω ότι - σ’ αυτόν το λαϊκό ρόλο της – περισσότερο της ταίριαξαν τα : «Πρέπει», «Η πιο μεγάλη ώρα», «Δειλινά», «Συ μου χάραξες πορεία», «Δεν ξέρω πόσο σ’ αγαπώ », «Αγόρι μου», ενώ άξια προσοχής είναι η ερμηνεία της στο «Εδώ τελειώνει ο ουρανός», που, αν και ρισκάρει μια δόση υπερβολής, εγώ υποκλίνομαι στην έκταση της φωνής της! Φωτεινή Δάρρα «Live» λοιπόν κι, έτσι, μας δίνεται η ευκαιρία να έχουμε, σε μια έκδοση, ένα ευρύ ερμηνευτικό πορτρέτο της πιο κρυστάλλινης φωνής και της πιο όμορφης γυναικείας παρουσίας στο ελληνικό τραγούδι σήμερα. |
CD 1 CD 2 |  |
Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου
Η γνώμη σας ... Προσθήκη σχολίου
