122 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
30.03.2017
Ορφέας | Main Feed
Μιχάλης Τσαντίλας

Οι Μαύρο Κόκκινο σχηματίστηκαν μόλις πριν 2 χρόνια από τους Θοδωρή Σουρβίνο (φωνή, κιθάρα) και Στάθη Γυφτόπουλο (μπάσο, φωνητικά) και μετά την προσθήκη των Στέφανου Μήτση (κιθάρα, φωνητικά) και Νίκου Βεργέτη (τύμπανα, κρουστά, φωνητικά) έκαναν αρκετές συναυλίες – και support για λογαριασμό των New Model Army και The Stranglers – πριν φτάσουν στην κυκλοφορία του ντεμπούτου τους, που κυκλοφόρησε πρόσφατα και έχει για τίτλο το όνομά τους.
Θα το πω εξαρχής: χαίρομαι να ακούω νέα ελληνικά γκρουπ να επιλέγουν να τραγουδήσουν στη μητρική τους γλώσσα – και ειδικά σε περίπτωσεις όπως των Μαύρο Κόκκινο των οποίων οι δύο ιδρυτές θήτευσαν στο παρελθόν στην αγγλόφωνη σκηνή της χώρας. Δεν είναι ότι έχω κάτι με τα αγγλικά – κάθε άλλο. Απλά, σε μια εποχή που η επικρατούσα επιλογή για τους νέους τραγουδοποιούς είναι η ξένη αυτή γλώσσα, καλό είναι να βλέπουμε και την άλλη επιλογή – αρκετά πια με την καραμέλα ότι, τάχα μου, δεν συμβιβάζεται η ελληνική γλώσσα με τα δυτικοθρεμμένα μουσικά ρεύματα των τελευταίων 50 και κάτι χρόνων, δεν μας πείθουν όσοι την πιπιλάνε.
Δεν αρκεί όμως να επιλέγεις τον λιγότερο «μοδάτο» δρόμο για να πάρεις το χειροκρότημα της πλατείας – μιλάμε για καλλιτεχνική δημιουργία άλλωστε.
Θα πρέπει να έχεις και κάτι δικό σου να πεις, έναν ενδιαφέροντα μουσικό και στιχουργικό λόγο να αρθρώσεις. Και, ξέρετε, οι Μαύρο Κόκκινο έχουν πράγματα να μας πουν. Μπορεί να λατρεύουν την παλιοπαρέα του Joe Strummer (του έχουν αφιερώσει και ένα τραγούδι άλλωστε) και τους The Smiths – και να ανιχνεύεται εύκολα αυτό ακούγοντάς τους – αλλά σε κερδίζουν τελικά με το δέσιμό τους, τα καλοδουλεμένα τραγούδια τους, τον ηλεκτρισμένο ήχο τους και την έντονη θεατρικότητα της ερμηνείας του Σουρβίνου. Από τα πρώτα κιόλας δευτερόλεπτα του εναρκτήριου Σαντ Σονγκ, τα 12 αυτά τραγούδια, με την πολύ καλή παραγωγή του Γιώργου Πρινιωτάκη, διαθέτουν πολλές καλές στιγμές και σε υποχρεώνουν να πατήσεις κάμποσες φορές το repeat.
Δεν πρόκειται βέβαια αυτό το άλμπουμ να φέρει τα πάνω κάτω στο ελληνικό τραγούδι ούτε μοιάζει να φιλοδοξεί για κάτι τέτοιο. Περιέχει όμως κομμάτια που μιλούν για τη ζωή στη σύγχρονη Αθήνα με ενδιαφέροντα τρόπο, που έχουν χαρακτήρα και ουσία, που είναι, τέλος πάντων, αξιέπαινα. Καλώς ορίσατε, λοιπόν, κύριοι, και καλή συνέχεια – αυτή την τελευταία προσωπικά θα την περιμένω με πολύ ενδιαφέρον.


Tracklist
01. Σαντ Σονγκ
02. Διδάσκει Η Ζωή
03. Ο Φόβος
04. Βαρετό
05. Τζο
06. Να Έρθεις Κοντά Μου
07. Αθήνα, Μη Φωνάζεις
08. Κάθε Μέρα
09. Ας Φύγουμε
10. Πρόσωπα
11. Το Μυστικό
12. Τέλος Εποχής

Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΘΕΜΑΤΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Σαλπάρω ήρεμος για τον άλλο κόσμο. Αυτόν που αφήνω πίσω μου σίγουρα δεν είναι πια η Ελλάδα μου. Αυτός είναι άλλος τόπος με ανθρώπους άλλης φυλής. Δε με αφορούν. Τί θέλω εγώ ανάμεσά τους; Να ‘στε όλοι καλά. Στον τάφο μου να γράψετε: «Αντιστάθηκε το 1941 - 1944 στη ναζιστική κατοχή, το 1967 - 1974 στη στρατιωτική δικτατορία και το 1989 - 1996 στην ηθική σήψη». Μετά, στην πλημμύρα του άνοου, δεν υπάρχει αντίσταση και το μετά από την πλημμύρα αυτή δεν υπάρχει πια.
Γεώργιος Αλέξανδρος Μαγκάκης (1922 - 2011), νομικός

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

30/3/2011 Πέθανε στο νοσοκομείο ΝΙΜΤΣ ο συγγραφέας Μπάμπης Τσικληρόπουλος
31/3/2008 Πέθανε στην Αθήνα, πλήρης ημερών, ο φιλέλληνας σκηνοθέτης και σύζυγος της Μελίνας Μερκούρη Ζυλ Ντασέν

ΤΥΧΑΙΑ TAGS