 Αν έπρεπε να βάλω ένα τίτλο στο cd θα έλεγα: «Τσίτα τα γκάζια». Τόσο τσίτα, που πολλές φορές είναι άκρως δυσδιάκριτο αυτό που προσπαθεί να πεί ο καλλιτέχνης. Σε αυτήν την περίπτωση όμως, η δυναμική της μουσικής είναι τέτοια που παρασέρνει τον ακροατή, ανάλογα τη διάθεση φυσικά. Ο Νίκος Γώγος είναι ένας πολλά υποσχόμενος τραγουδοποιός της κιθαριστικής ποπ-ροκ ελληνικής σκηνής. Ακούγοντας το πρώτο του άλμπουμ είναι φανερό πως βάζει τον πήχη αρκετά ψηλά καθώς αυτό που διαφοροποιεί το cd αυτό απο άλλα, της ίδιας συνομοταξίας (ίδιου είδους μουσικής) είναι η ποιότητα στην παραγωγή. Είθε να μπορούν όλοι οι καλλιτέχνες να μας δίνουν παραγωγές τέτοιας ποιότητας.
|
 Στην πρώτη του δισκογραφική απόπειρα ο Νίκος Γώγος φροντίζει να αναδεικνύει το ταλέντο του στην τραγουδοποιία συνεργαζόμενος με επιτυχημένους ανθρώπους στο χώρο της μουσικής όπως τον Γιώργο Δημητριάδη, τον Ανδρέα Βαιτούδη (Programming), τον Αλέκο Αράπη και τον Γιούρι Γιατάκη που επιμελείται τις ενορχηστρώσεις. Αυτο απο μόνο του δίνει ένα τρομερό πάτημα στο άλμπουμ που ο ακροατής μπορεί απο την αρχή να καταλάβει.
Τον τελευταίο καιρό επιλέγω να γράφω κριτικές για δίσκους ποπ-ροκ που ρέπουν προς το έντεχνο. Και αυτό πολλές φορές αποτελεί μεγάλο σκόπελο καθώς οι καλλιτέχνες είναι έντονα επηρρεασμένοι απο την ελληνική σκηνή που τα τελευταία χρόνια, έχει μπλέξει όλα τα είδη μεταξύ τους. Όμως στην περίπτωση της πρώτης δισκογραφικής δουλειάς του Νίκου Γώγου, αυτό δε δείχνει να συμβαίνει. Μιλάμε για ένα ποπ – ροκ άλμπουμ που δεν επιδέχεται αμφισβητήσεων. Το ύφος είναι ξεκάθαρο απο το πρώτο τραγούδι («Μιά Ζωή») ώς το τελευταίο.
Στα πολλά «συν» του δίσκου αυτού είναι οι μελωδίες. Είναι γνωστό πως είμαι μεγάλος οπαδός της μελωδίας. Κανένα τραγούδι που είναι μελωδικό, δε με αφήνει ασυγκίνητο γιατι πιστεύω πως ο τραγουδιστής έχει την δυνατότητα να αναδεικνύει την φωνή του μέσα απο την μελωδικότητα στο τραγούδι. Το 4ο τραγούδι του cd («Κρυμμένος Θησαυρός»), το «Αν» (με τη συμμετοχή της Σοφίας Στρατή), το «Δεν σε φοβάμαι», και η «Ανάμνηση» ειναι τραγούδια που μου αρέσει πάρα πολύ η φωνή του Νίκου Γώγου. Και ενώ δεν πιστεύω πως όλα αυτά ειναι ξεχωριστά τραγούδια δεν μπορώ παρα να παραδεχτώ τις φωνητικές του ικανότητες στα συγκεκριμένα.
Συνολικά στο cd διακρίνω τα: «Μια ζωή» κυρίως για τους στίχους του, το «Για πάντα» για στίχους και μουσική, το «Κρυμμένος Θησαυρός» για την ερμηνεία και την μουσική και το «Αν» που πιστεύω πως είναι και το κορυφαίο. Με τα δυνατά κιθαριστικά rifs, ο Νίκος Γώγος, στα περισσότερα τραγούδια μας τσιτώνει ενώ το ποπ-ροκ ύφος του, τον κατατάσσει σε μια συγκεκριμένη κατηγορία τραγουδοποιών. Τουλάχιστον όταν πάει κάποιος να τον ακούσει, θα ξέρει τι να περιμένει! Και αυτό πλέον είναι μεγάλο προσόν για τον καλλιτέχνη.
Στο άλμπουμ συμμετέχουν ερμηνευτικά ο Γιώργος Δημητριάδης («Όνειρο γλυκό») και η Σοφία Στρατή («Αν»). Εκτός από τον ίδιο τον Νίκο Γώγο, στίχους και μουσική έγραψαν οι: Στέλιος Γούλας, Γιώργος Δημητριάδης, Γιούρι Γιατάκης.
Η επιμέλεια παραγωγής είναι του Γιώργου Δημητριάδη.
|
|
Οι απόψεις των συνεργατών δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
|
|
