
Υπάρχουν δύο πράγματα που σε εντυπωσιάζουν με το που πιάνεις στα χέρια σου το πρώτο άλμπουμ των Tango With Lions. Πρώτον, το πολύ ιδιαίτερο εξώφυλλο, ο πίνακας με τίτλο Verbatim του Βρετανού καλλιτέχνη Nick Gentry, και το πώς ο τίτλος του δίσκου, Verba Time, προκύπτει ως λογοπαίγνιο, έχοντας όμως τη δική του σημασία: καιρός να μιλήσουμε, μας λέει. Δεύτερον, η απίστευτα ευρηματική σχεδίαση του όλου πακέτου από τον dB (ένας φάκελος που περιέχει κάρτες με τους στίχους και τα credits) – στην εποχή της απαξίωσης του cd, οι φυσικές εκδόσεις της Inner Ear εξακολουθούν να δείχνουν το δρόμο και αποτελούν αντικείμενα που αξίζει να αποκτήσει κανείς. |
| Οι Tango With Lions είναι, σύμφωνα και με το δελτίο τύπου, «μια μεταβαλλόμενη μουσική κολλεκτίβα», με μόνο σταθερό μέλος την Κατερίνα Παπαχρήστου (ή Κατ, ψευδώνυμο που παραπέμπει, θέλοντας και μη, στην Cat Power), η οποία έχει γράψει τη μουσική και τους στίχους των 12 τραγουδιών που περιλαμβάνονται στο Verba Time. Κι αν χωρίζαμε τους καλλιτέχνες σε δύο κατηγορίες, σε εκείνους που γεννήθηκαν με το χάρισμα της σύνθεσης και εμφανίζονται έτοιμοι από νωρίς και σε εκείνους που, ενώ δεν ευνοήθηκαν τόσο από την τύχη, έχουν εντούτοις πάθος για τη μουσική και κατακτούν την κάθε τους πρόοδο μέσω σκληρής δουλειάς, θα λέγαμε ότι η Παπαχρήστου μοιάζει να ανήκει μάλλον στη δεύτερη κατηγορία. Δεν εκπλήσουν, δεν εντυπωσιάζουν τα πρώτα αυτά τραγούδια της. Αυτό βέβαια δε σημαίνει ότι έχουμε να κάνουμε με έναν κακό ή αδιάφορο δίσκο – σε καμία περίπτωση. Οι κατ’ ουσίαν φολκ συνθέσεις της Κατ κατορθώνουν να δημιουργήσουν ατμόσφαιρα και να σε πάρουν μαζί τους, με τη σημαντική βοήθεια των ενορχηστρώσεων (η ίδια σε φωνή, κιθάρες, πιάνο, πλήκτρα, κρουστά, ο Σταύρος Παργινός σε τσέλο και μαντολίνο, ο Γιάννης Μανιάτης σε ηλεκτρικές κιθάρες, φυσαρμόνικα, φωνητικά και η Ντάνα Παπαχρήστου σε κλαρινέτο και φωνητικά) και της παραγωγής του Ottomo. Έτσι, το σημαντικότερο μειονέκτημα, δηλαδή οι περιορισμένες αρμονικές επιλογές των δύο, τριών, τεσσάρων ακόρντων, εξισορροπείται αρκετά. Αναρωτιέμαι πάντως, πόσα θα είχε ακούσει η Κατ από διάφορα «κοράκια» της μουσικής δημοσιογραφίας αν μεταχειριζόταν τα ίδια μέσα αλλά τραγουδούσε στα ελληνικά και οι μελωδίες της έρρεπαν λίγο περισσότερο προς ανατολάς – ούτε να το σκέφτομαι δεν θέλω. Είναι καλός δίσκος το Verba Time τελικά. Tόσο καλός ώστε να σε πείθει ότι, ναι, θα πρέπει να την περιμένεις την Κατερίνα Παπαχρήστου, έχει να δώσει κι άλλα, σπουδαιότερα πράγματα. Με αυτό το πρώτο της βήμα έβαλε τις βάσεις. Στο επόμενο μπορεί και πρέπει να τις ξεπεράσει, να υπερβεί δηλαδή τις εδώ καταγραμμένες δυνατότητές της. |
| Tracklist 01. House On Fire 02. In A Bar 03. Pilgrim Said 04. Policeman 05. On The Floor 06. Right From The Start 07. Black 08. Red And Yellow Rooms 09. Underskin 10. Sad Big Blue Eyes 11. Angel’s Arms 12. Prayers |
Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου
Η γνώμη σας ... Προσθήκη σχολίου











Υπάρχουν δύο πράγματα που σε εντυπωσιάζουν με το που πιάνεις στα χέρια σου το πρώτο άλμπουμ των Tango With Lions. Πρώτον, το πολύ ιδιαίτερο εξώφυλλο, ο πίνακας με τίτλο Verbatim του Βρετανού καλλιτέχνη Nick Gentry, και το πώς ο τίτλος του δίσκου, Verba Time, προκύπτει ως λογοπαίγνιο, έχοντας όμως τη δική του σημασία: καιρός να μιλήσουμε, μας λέει. Δεύτερον, η απίστευτα ευρηματική σχεδίαση του όλου πακέτου από τον dB (ένας φάκελος που περιέχει κάρτες με τους στίχους και τα credits) – στην εποχή της απαξίωσης του cd, οι φυσικές εκδόσεις της Inner Ear εξακολουθούν να δείχνουν το δρόμο και αποτελούν αντικείμενα που αξίζει να αποκτήσει κανείς.
