111 αναγνώστες online
Find us on FacebookJoin us on Facebook
sideBar



Σαββέρια Μαργιολά - «Αλισάχνη»

ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ «Τι έχω να χάσω»

Τάσος Π. Καραντής
Τάσος Π. Καραντής
Πρώτη Παρουσίαση
ΜΑΡΙΑ ΣΑΧΠΑΣΙΔΗ - «Τι έχω να χάσω»
21.02.2017
Ορφέας | Main Feed

Δισκοκριτικές

Μιχάλης Τσαντίλας

Είναι γνωστή η δήλωση που είχε κάνει η Λένα Πλάτωνος σε συνέντευξή, ότι η ποίηση του Κωνσταντίνου Καβάφη δεν μελοποιείται. Φυσικά και δεν είχε δίκιο, άλλωστε είναι πολλές οι απόπειρες, κάποιες από αυτές επιτυχημένες, που έχουν καταγραφεί δισκογραφικά. Θα μπορούσε κανείς, βέβαια, να αναρωτηθεί σχετικά με τη χρησιμότητα της μελοποίησης ποιημάτων γενικότερα – έχει άραγε η ποίηση ανάγκη τη μελωδία; Άλλη συζήτηση αυτή, το ξέρω. Ας μείνουμε στο θέμα μας, λοιπόν.
Αναζητώντας γνώμες στα έντυπα και ηλεκτρονικά μουσικά περιοδικά, συνάντησα κυρίως δύο εκδοχές, εκ διαμέτρου αντίθετες, για το νέο αυτό άλμπουμ της Λένας Πλάτωνος. Η επικρατέστερη είναι αυτή που υποστηρίζει ότι πρόκειται περί παταγώδους αποτυχίας ενώ η άλλη θέλει τη δουλειά αυτή να είναι ένα εμπνευσμένο αριστούργημα. Η γνώμη μου είναι πιο φιλική προς τη γνωστή φράση-κλισέ: «η αλήθεια βρίσκεται κάπου στη μέση». Όχι ότι με τρώει ιδιαίτερα να διαφωνήσω με ανθρώπους των οποίων τη γνώμη φροντίζω πάντα να διαβάσω, απλά να, ένιωσα ότι με αφορμή αυτό το άλμπουμ ταμπουρώθηκε ο καθένας στις δικές του «Θερμοπύλες»...
Έχει, ας πούμε, νόημα να περιμένει κανείς από τη Λένα Πλάτωνος, με δεδομένα την ηλικία και το πρόσφατο παρελθόν της, να παρακολουθεί και να ακολουθεί τις εξελίξεις στην ευρύτερη ελεκτρόνικα; Κι από την άλλη, πώς είναι δυνατόν να ακούει κανείς σε αυτά τα 13 κομμάτια κάτι που να του επιτρέπει να τα εκθειάσει σε υπερθετικό βαθμό; Προσωπικά, η παράσταση Κ.Κ. που παίχτηκε στο Παλλάς με είχε αφήσει με ανάμεικτα συναισθήματα και περίμενα το άλμπουμ για να αποκτήσω μια πιο ολοκληρωμένη άποψη.
Η προσέγγιση που επέλεξε η Πλάτωνος είναι κυρίως αυτή της δημιουργίας ατμόσφαιρας, μέσα στην οποία ο Γιάννης Παλαμίδας, αποκλειστικός ερμηνευτής εδώ, επιδίδεται σε μια ιδιότυπη «απαγγελία», άλλοτε με θεατρικότητα και άλλοτε με βαθιά εσωτερικότητα. Υπάρχουν, βέβαια, και στιγμές με μελωδικότητα, όπως στο βυζαντινής λογικής Δέησις ή στο μυστηριακής ατμόσφαιρας Η Προθήκη Του Καπνοπωλείου, αλλά τα αποτελέσματα απέχουν πάντα από το να είναι συμβατικά «τραγούδια». Σίγουρα το όλο άκουσμα υποβάλλει. Δεν καταφέρνει, όμως, να μην ακούγεται κάποιες φορές αμήχανο ή και εκτός κλίματος. Είναι χαρακτηριστικό ότι μπορεί να βρει κανείς ακόμα και στο ίδιο κομμάτι στιγμές που μεταφέρουν άριστα το κλίμα των στίχων και άλλες που αποτυγχάνουν – το Η Πόλις είναι ένα καλό παράδειγμα για αυτό.
Δεν μπορώ να προτείνω ανεπιφύλακτα προς ακρόαση το Καβάφης – 13 Τραγούδια, ούτε, όμως, δύναμαι και να το απορρίψω. Είναι ένας δίσκος με αρκετό ενδιαφέρον, άνισος σίγουρα αλλά και με ορισμένες πολύ όμορφες στιγμές (Τα Παράθυρα, Μακρυά, Περιμένοντας Τους Βαρβάρους, Η Προθήκη Του Καπνοπωλείου, Δέησις, Τα Κεριά). Αν ρωτάτε τη γνώμη μου, αυτές οι τελευταίες είναι που βαραίνουν περισσότερο και που γέρνουν ελαφρώς την πλάστιγγα προς το θετικό πρόσημο...

Tracklist
01 Απολείπειν Ο Θεός Αντώνιον
02 Τα Παράθυρα
03 Μακρυά
04 Περιμένοντας Τους Βαρβάρους
05 Μονοτονία
06 Η Προθήκη Του Καπνοπωλείου
07 Η Πόλις
08 Δέησις
09 Τείχη
10 Επιθυμίες
11 Καριά
12 Απ’ Τες Εννιά
13 Θάλασσα Του Πρωιού
Οι απόψεις και οι σκέψεις των συνεργατών του Ορφέα δεν ταυτίζονται απαραίτητα με τη γνώμη του περιοδικού.
Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση και η αναδημοσίευση του συνόλου ή μέρους των άρθρων του Ορφέα, χωρίς προηγούμενη άδεια των υπευθύνων του περιοδικού και του συντάκτη και χωρίς ταυτόχρονη αναφορά της επωνυμίας του περιοδικού, του ονοματεπωνύμου του συντάκτη και του ακριβούς συνδέσμου του άρθρου

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΘΕΜΑΤΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

RSS

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ (90d)

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΕΙΠΑΝ - ΕΓΡΑΨΑΝ

Πατρίδα είναι αυτό που αντέχει η καρδιά του κάθε ανθρώπου να υπερασπιστεί.
Γιώργος Νταλάρας

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ / ΑΥΡΙΟ

Δεν έχουν καταχωρηθεί γεγονότα.

ΤΥΧΑΙΑ TAGS